Kύπριοι όλων των (πολιτικών) χώρων… Ενωθείτε!

Print Friendly, PDF & Email

10 Σεπτέμβριος 2017

Της Ανδρούλας Γκιούρωφ

Η ΕΝΟΤΗΤΑ, ΑΠΑΡΑΒΑΤΟΣ ΟΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΛΑΟΥ

Οι τέσσερεις ελευθερίες να ισχύουν μόνο για τους Κύπριους, Ε/κ και Τ/κ, και κανενός άλλου κράτους πολίτες, ακόμα και της Ε.Ε.

ΕΦΤΑΣΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ «ΟΧΙ» ΚΑΙ ΤΑ ΛΥΤΡΩΤΙΚΑ «ΝΑΙ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

«ΕΙΜΑΣΤΕ ΡΕΑΛΙΣΤΕΣ, ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΜΕ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ!» (ΤΣΕ)

Μέχρι σήμερα δεν ακούσαμε κανέναν ηγέτη να καλεί τον λαό να ενωθεί και να συσπειρωθεί πίσω από το όραμα για μια Κύπρο ελεύθερη, αποστρατιωτικοποιημένη και ειρηνική, κοινή πατρίδα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, Μαρωνιτών, Αρμενίων και Λατίνων. Μια Κύπρο που να ανήκει στους Κυπρίους και όχι στους ξένους θεομπαίκτες, που επιμένουν ακόμα να μας συμπεριφέρονται ως να είμαστε αποικία. Ως να είμαστε εμείς οι ξένοι, οι κουβαλητοί, οι ανεπιθύμητοι και αυτοί τα αφεντικά.

Οι περισσότεροι ηγέτες-κομματάρχες καλούν σε ενότητα τον λαό πίσω από το άτομό τους, τις προσωπικές τους ατζέντες και τις σκοπιμότητες που κουβαλούν. Βαρίδια ανώφελα και εφήμερα, καθότι η ζωή είναι μια βόλτα και οφείλουμε να την περπατήσουμε με σοφία, με πολιτική διορατικότητα και με την εντιμότητα του πατριώτη πως σε ώρες κρίσης και κινδύνων αφανισμού της πατρίδας του έπραξε το υπέρτατο καθήκον του. Σήκωσε κεφάλι και ένωσε δυνάμεις για να σωθεί ο τόπος του.

Αγωνίστηκε για να διασφαλιστεί πως οι επόμενες γενιές, όταν πλέον όλοι εμείς οι θνητοί θα είμαστε μια καλή ή κακή ανάμνηση σε αυτούς που θα αφήσουμε παρακαταθήκες, θα μνημονεύουν με ευγνωμοσύνη το σύντομο πέρασμά μας. Με τις δικές μας πράξεις, με τις αντιστάσεις μας, ακόμα και με το αίμα μας θα χαρίσουμε στις επόμενες γενιές το δικαίωμα να συνεχίσουν να γράφουν την ιστορία αυτής της καθημαγμένης και πανάρχαιας γης. Θα είναι οι αφέντες και οι σκυταλοδρόμοι για καλύτερες μέρες.

Ενότητα εδώ και τώρα χρειάζεται αυτός ο τόπος για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε, χωρίς να υποκύπτουμε στις παραινέσεις, στους εκβιασμούς και τις υποδείξεις των ξένων ιμπεριαλιστών και συμφεροντολόγων, οι οποίοι έκατσαν στο σβέρκο του λαού μας. Έχουν, μάλιστα, και το θράσος να μας λεν ποια λύση μάς ταιριάζει καλύτερα, αντί να παραδεχτούν πως τα όσα προτείνουν είναι τα δικά τους συμφέροντα που εξυπηρετούν. Γι’ αυτά αγωνιούν και καταπονούνται.

Σίγουρα αρκετοί θα πουν πως όλα αυτά είναι ανοησίες, ρομαντισμοί και αφέλειες και έξω από τα στενά πλαίσια της ρεαλπολιτίκ, που επιτάσσει στους αδύναμους να σκύβουν και να σκουπίζουν τις μπότες αυτών που τους κλοτσούν.

Χωρίς ρομαντικούς, ανιδιοτελείς επαναστάτες και γνήσιους πατριώτες, η ιστορία θα ήταν ένα μονότονο αφήγημα με σκλάβους και αφέντες, και τα κοινωνικά συστήματα δεν θα άλλαζαν ρότα. Θα κυριαρχούσε ο σκοταδισμός, με τους δουλοπάροικους να είναι εσαεί και στον αιώνα των αιώνων δούλοι και απόγονοί τους. Το να τηρείς ιδανικά και αρχές με τον πόθο να ζεις σε πλέρια δημοκρατία και ελευθερία, δεν είναι ρομαντισμός. Είναι στόχος ζωής και βασική αρχή της ύπαρξης ενός λαού.

Τα λόγια του Τσε

Άλλωστε, δεν θα γινόταν θρύλος, ούτε παντιέρα αγώνα και διεκδίκησης του κάθε καταπιεσμένου και εξεγερμένου ο μεγάλος επαναστάτης της σύγχρονης παγκόσμιας ιστορίας Τσε Γκεβάρα, αν δεν έλεγε εκείνο το ανεπανάληπτο «Είμαστε ρεαλιστές, επιδιώκουμε το αδύνατο!» (Seamos realistas, pidamos lo imposible).

Τα σοφά του λόγια βρίσκουν μέχρι σήμερα μιαν ανατριχιαστική απήχηση, η οποία δυστυχώς περνά ξυστά, χωρίς να κολλά στη φαιά ουσία του εγκεφάλου των επίδοξων σωτήρων μας. Ακούστηκε 2-3 φορές σε κάποια συνέδρια κόμματος (όνομα και μη χωριό) αυτό το σύνθημα, αλλά μες στην πολλή συνάφεια της επίδειξης και της δήθεν επαναστατικότητας για να κορδώσει ο ηγέτης σαν γύφτικο σκεπάρνι πως διατηρεί την επαναστατικότητά του, αλλά άνοιγε και την καμαρόπορτα στην Τρόικα για να λεηλατήσει τις κατακτήσεις του λαού.

Δεν ακούγεται, πλέον, με την ένταση άλλων εποχών, η απαίτηση από ηγέτες κομμάτων που εμφανίζονται να είναι πρώτοι και δεύτεροι στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων, το αίτημα με τεκμηριωμένα επιχειρήματα «έξω όλοι οι στρατοί». Έξω οι βρετανικές βάσεις, έξω η Τουρκία με τους κουβαλητούς και τον στρατό της.

Αντίθετα, ανέχονται και υποστηρίζουν τις όποιες διολισθήσεις τούς υποδεικνύουν οι ξένοι με τον φόβο των «Ιουδαίων» πως, αν δεν τα αποδεχτούμε, η Τουρκία θα προχωρήσει στη διχοτόμηση. Μια απειλή που κρατούσαν ως παντιέρα και ανέμιζαν χαιρέκακα και την περίοδο του σχεδίου Ανάν, αλλά, ευτυχώς, η συγκλονιστική και συντριπτική πλειοψηφία του λαού αψήφησε.

Τώρα που δημοσιοποιήθηκαν οι ήδη γνωστές υποχωρήσεις του Προέδρου Αναστασιάδη εν είδει «θαρραλέων προτάσεων» στο Κραν Μοντανά και κινδυνεύει το περιβόητο πλαίσιο Γκουτέρες να υιοθετηθεί ως ψήφισμα στο Συμβούλιο Ασφαλείας, είναι καιρός να αφυπνιστούν και οι τελούντες υπό κομματική ύπνωση. Και να διερωτηθούν: Ποιος έδωσε στον Νίκο Αναστασιάδη ή στους όποιους πρώην ή τέως Προέδρους το δικαίωμα να προτείνουν εκ περιτροπής Προεδρία, παραμονή διεθνούς δύναμης με τη συμμετοχή και της Τουρκίας και δικαιώματα να παζαρεύουν και να ξεπουλούν περιουσίες, γη και ακτογραμμές που δεν τους ανήκουν; Σε ποια χώρα εκχωρείται το δικαίωμα στο 18% να έχει ίσα δικαιώματα με το 80%;

Ουσιαστικές αντιπροτάσεις και όχι συνθήματα

Τα κόμματα του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου οφείλουν να προβάλουν ουσιαστικές αντιπροτάσεις και όχι να περιορίζονται σε συνθήματα. Να δράσουν εντός και εκτός Κύπρου. Έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα, μιας και αποκρύβονται από τους κυβερνώντες και τους συνοδοιπόρους τους οι αλήθειες από τον λαό, να απευθυνθούν σε εκπροσώπους των μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, όπως η Ρωσία και η Κίνα, και να αξιώσουν να μην περάσει το λεγόμενο πλαίσιο Γκουτέρες ως ψήφισμα.

Υπάρχει, μήπως, κανένας που αμφιβάλλει ότι, αν τεθούν σε ένα δημοψήφισμα όλες οι υποχωρήσεις, διολισθήσεις και εκπτώσεις που έγιναν τα τελευταία χρόνια στο Κυπριακό, θα περάσει από τον λαό; Γι’ αυτό φοβούνται την κρίση του και γι’ αυτό του αποκρύβουν τις αλήθειες.

Τώρα που η Αγγλία -αυτός ο κακός δαίμονας της Κύπρου- αποχωρεί με πάταγο από την Ε.Ε., καιρός είναι να τους κλείσουμε τις πόρτες. Να ζητήσουμε το λαβείν μας από τα τόσα χρόνια «δωρεάν» μίσθωσης των εδαφών όπου βρίσκονται οι βάσεις τους και να τους ξεκαθαρίσουμε πως είναι πλέον ανεπιθύμητες.

Δεν ακούσαμε, όμως, κανέναν ηγέτη να απαιτήσει δημόσια από τη Βρετανία να πάρει τον στρατό και τις βάσεις της και να πάει στα τσακίδια. Εκείνοι που βρίσκονταν τότε στην εξουσία και ήταν επικεφαλής των ενταξιακών (Γ. Βασιλείου, Κασουλίδης και άλλοι επί διακυβέρνησης ΔΗΣΥ), όταν γίνονταν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις Κύπρου – Ε.Ε., όχι μόνο δεν ζήτησαν από τους Βρετανούς όπως τα εδάφη που κατακρατούν ενταχθούν και αυτά στην ευρωπαϊκή επικράτεια, τους έδωσαν τα πάντα προτού καν τα ζητήσουν. Και όχι μόνο. Μέχρι σήμερα τους δίνουμε και το ελεύθερο να υπονομεύουν κάθε βήμα και κάθε δίκαιο αίτημα, προκειμένου η Κύπρος να γίνει ένα κράτος ισότιμο με όλα τα άλλα μέλη της Ε.Ε., και να μαραζώνει κάτω από την εσαεί παρουσία και απειλή της Τουρκίας.

Οι 4 ελευθερίες

Η Κύπρος είναι ένα μικρό κράτος για να αντέξει τις τέσσερεις ελευθερίες που προνοούνται σε χώρες μέλη της Ε.Ε. Και επειδή γίνεται εσχάτως λόγος με ποιους άλλους τρόπους θα υποκύψουμε στους εκβιασμούς της Τουρκίας για να έχουν δικαίωμα και τα 80 εκατομμύρια της Τουρκίας να διακινούνται ελεύθερα, ας βρεθεί ένας ηγέτης να αντιπροτείνει να μην ισχύει αυτό το δικαίωμα για κανέναν πολίτη είτε τρίτης χώρας είτε χωρών μελών της Ε.Ε. Μόνο στους Κύπριους: Ε/κ, Τ/κ, Αρμένιους, Μαρωνίτες, Λατίνους.

Το Λουξεμβούργο και η Μάλτα, ως μικρά κράτη, δεν εφαρμόζουν αυτήν την πολιτική. Το 4:1 που πρότεινε ο τέως Πρόεδρος και υιοθετεί και ο νυν, είναι επίσης αρκετό ποσοστό για να καταστούν οι νόμιμοι κάτοικοι της Κύπρου θλιβερή μειοψηφία και σε βάθος χρόνου να γίνουν μειονότητα. Και δεν αναφερόμαστε στο οικονομικό, που είναι ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο.

Τα ιδανικά ενός πραγματικού πατριώτη είναι πάνω απ’ όλα η πατρίδα του και η σωτηρία της. Πατριώτες με ιδανικά υπάρχουν σε όλους του πολιτικούς και κομματικούς χώρους. Μόνο δύναμη και θέληση χρειάζεται, όλοι οι Κύπριοι, Ε/κ και Τ/κ, δεξιοί, αριστεροί, κεντρώοι και ενδιάμεσοι να συσπειρωθούν και, ενωμένοι, κάτω από μια πλατφόρμα, να αγωνιστούν για μια Κύπρο ανεξάρτητη, κυρίαρχη και αποστρατιωτικοποιημένη. Μια χώρα, ένας λαός ενωμένος εναντίον των κατακτητών και των ιμπεριαλιστών που μας θέλουν δέσμιους είτε της Τουρκίας είτε των δικών τους γεωστρατηγικών συμφερόντων.

Κλείνοντας, θα αναφέρω ακόμα μια σοφή κουβέντα από τον μεγάλο επαναστάτη Τσε: «Ρισκάροντας να φανώ γελοίος, επιτρέψτε μου να πω ότι ο αληθινός επαναστάτης οδηγείται από ένα μεγάλο αίσθημα αγάπης. Είναι αδύνατο να σκεφτώ κάποιον πραγματικό επαναστάτη χωρίς αυτό το ιδανικό».

Φαίνεται πως οι ηγέτες μας στέγνωσαν από αισθήματα αγάπης. Τρέχουν πίσω από το δόγμα της ρεαλπολιτίκ, με γονυκλισίες και επικίνδυνες επικύψεις και δεν ακούνε τον βραχνά και τις αγωνίες του λαού. Τον εμπαίζουν και τον επικαλούνται μόνον ως «κυρίαρχο» όταν τον έχουν ανάγκη για να κρατηθούν στο εφήμερο αξίωμά τους.

ΠΗΓΗ:http://www.sigmalive.com/simerini/politics/454147/kyprioi-olon-ton-politikon-xoron-enotheite