Η σφαγή στο Αφρίν και η Σχιζοφρενική Πολιτική της Ε.Ε.

Print Friendly, PDF & Email

11 Φεβρουάριος 2018, 18:00

Με την Ελένη Θεοχάρους*

Δύο σημαντικά γεγονότα, εν πολλοίς αντικρουόμενα, έλαβαν χώραν κατά τη διάρκεια της ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο από 5 μέχρι 8 του Φλεβάρη. Το ένα αφορούσε τη συζήτηση για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία, την εισβολή στη Συρία και τις σφαγές του Αφρίν, και το άλλο την επανέναρξη του διαλόγου για τις ενταξιακές της Τουρκίας στο πλαίσιο της Μεικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Τουρκίας-Ε.Ε., της γνωστής JPC.

Λέγω αντικρουόμενα, διότι σε επίπεδο παρεμβάσεων ευρωβουλευτών στην Ολομέλεια, ναι μεν καταδικάζεται λεκτικά η Τουρκία για την εισβολή στο Αφρίν αλλά αφετέρου ενθαρρύνεται ότι θα προχωρήσουν οι ενταξιακές της συνομιλίες. Σχιζοφρένεια ή πλήρης αμοραλισμός;

Σημαντικό είναι ότι στο σχετικό ψήφισμα δεν γίνεται αναφορά στο Αφρίν και στην επιτελούμενη γενοκτονία. Η μόνη αναφορά είναι για τη σύλληψη 300 πολιτών που διαμαρτυρήθηκαν για την εισβολή στο Αφρίν, αλλά όχι για την ίδια την «ειρηνευτική» επιχείρηση «κλάδος ελαίας». Η Τουρκία εισέβαλε στη Συρία, παραβιάζοντας κάθε κανόνα διεθνούς δικαίου και φυσικά χωρίς να έχει επεμβατικά δικαιώματα. Χωρίς να μπορεί να ισχυριστεί κανένας ότι ενεργεί για λόγους ασφάλειας. Διότι δεν είναι οι Κούρδοι που απειλούν την Τουρκία, αλλά η Τουρκία που σφαγιάζει έναν ολόκληρο λαό μπροστά στα μάτια της ανθρωπότητας που απλώς «καταδικάζει φραστικά». Τονίζω ξανά το γεγονός ότι στο ψήφισμα που εγκρίθηκε μετά τη συζήτηση για τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν αναφέρεται λέξη είτε για την επίθεση στην εφημερίδα «Αφρίκα» και του Σενέρ Λεβέντ είτε για την εισβολή στο Αφρίν.

Η Ε.Ε. οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της και να στηρίξει εμπράκτως τους Κούρδους του Αφρίν και της ευρύτερης περιοχής με την επιβολή κυρώσεων κατά της Τουρκίας, εάν το εγκληματικό βασίλειο του Ερντογάν δεν τερματίσει άμεσα την εισβολή εντός του συριακού εδάφους παραβιάζοντας την κυριαρχία κράτους-μέλους του ΟΗΕ. Αυτό έπραξε στην περίπτωση της Κριμαίας σε βάρος της Ρωσίας. Και, βεβαίως, όσα ψηφίσματα και να εκδώσει το ΕΚ, δεν πρόκειται να επηρεάσουν την τουρκική πολεμική μηχανή.

Η έλλειψη βούλησης για έμπρακτη στήριξη των Κούρδων στο Αφρίν αποτελεί αχαριστία από πλευράς της διεθνούς κοινότητας, της Ε.Ε. και των κρατών-μελών. Διότι είναι οι Κούρδοι που πολέμησαν στο Κομπάνι εναντίον της τρομοκρατίας του Ισλαμικού Κράτους, όπου κέρδισαν τη μάχη με εκατόμβες νεκρών. Και τώρα, οι μεν Αμερικανοί, που τους έταζαν τον ουρανό με τ’ άστρα, τα έχουν χαμένα, ενώ οι Ρώσοι στηρίζουν την Άγκυρα, ξεπουλώντας αδίστακτα τον κουρδικό πληθυσμό. Είμαστε όλοι μάρτυρες μιας ανθρωπιστικής τραγωδίας με τον άμαχο πληθυσμό να βομβαρδίζεται και να απειλείται με πλήρη αποκλεισμό από τον τουρκικό στρατό για να λιμοκτονήσει και να παραδοθεί στο έλεος του νέου Αττίλα.

Πέραν των Μεγάλων Δυνάμεων, που παίζουν στα ζάρια τους λαούς, απών είναι και ο Γ.Γ. του ΟΗΕ, στον οποίο και εμείς, κατά καιρούς, πολλά επενδύουμε! Παρακολουθεί τις εξελίξεις απαθής και αδύναμος και με δεμένα τα χέρια αναμένει εντολές άνωθεν. Που δεν θα φθάσουν ποτέ. Και αν φθάσουν, θα φθάσουν κατόπιν εορτής, όπως ακριβώς έγινε και στη Ρουάντα.

Ελπίζουμε το ψήφισμα για την Τουρκία, που εξέδωσε την Πέμπτη το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, να μην είναι το θλιβερό άλλοθι της ηθικής και πολιτικής παρακμής της Ε.Ε., αλλά ο σπινθήρας για τη λήψη επιπρόσθετων μέτρων σε βάρος της Τουρκίας. Εμείς έχουμε κάθε λόγο, ως θύματα ανάλογης επίθεσης που ξεχάστηκε βέβαια και από την ηγεσία μας και από τον διεθνή παράγοντα, να στηρίζουμε το δίκαιο.

Ωστόσο δεν έχουμε καμιά ψευδαίσθηση για τις προθέσεις της Τουρκίας όσον αφορά την Κύπρο. Δεν θέλει πια την λύση της ΔΔΟ, ήδη έχει κερδίσει πάρα πολλά και χωρίς τη λύση. Δεν θέλει την ενσωμάτωση των κατεχομένων και τη διατήρηση της Κ.Δ. Θέλει και θα επιχειρήσει να επιβάλει την πλήρη κατάληψη του νησιού, αυτήν τη φορά με άλλα μέσα. Με εποικισμό, εποχικούς εργάτες, τουρίστες, φοιτητές και με οικονομική εισβολή που θα μας καθυποτάξει, γιατί οι ηθικές -πατριωτικές αντιστάσεις των Ελλήνων εξέλιπαν. Και ουδείς έχει το ηθικό κύρος να επιστρατεύσει ξανά τη ρητορική της θυσίας και της ηρωικής αντίστασης.

Πολλοί έχουν αναπτύξει τώρα την ψευδαίσθηση ότι θα σωθούμε αναγνωρίζοντας το ψευδοκράτος, δηλαδή τα τετελεσμένα της κατοχής, έναντι της «επιστροφής» εδαφών. Αμ δε… Η τουρκική πολιτική αποδεικνύει ότι η Άγκυρα οικοδόμησε έναν πανίσχυρο κρατισμό με πανίσχυρο στρατό, σε βαθμό που το διεθνές δίκαιο να μην την αφορά.

Πάντως, ως υστερόγραφο, θα καταθέσω την επιβεβαίωση στην JPC της περασμένης Τετάρτης, της διαχρονικής θέσης μου ότι η Τουρκία επιθυμεί διακαώς την ένταξη της στην Ε.Ε. Αλλά με τους δικούς της όρους.


*Ευρωβουλευτής, Πρόεδρος Αλληλεγγύης

ΠΗΓΗ:http://www.sigmalive.com/simerini/analiseis/487624/i-sfagi-sto-afrin-kai-i-sxizofreniki-politiki-tis-ee