Αλληθωρίζει ο Αναστασιάδης επειδή δεν μπορεί να έχει τον ίδιο στόχο με τον Ακιντζί;

Print Friendly, PDF & Email

  11 Μαρτίου 2018, 11:52 πμ  

του     Άριστου Μιχαηλίδη

Το να βγαίνει ένας αρχηγός κόμματος την ώρα της κρίσης, που ο εχθρός της πατρίδας στήνει παιχνίδια καταστρατήγησης της κρατικής κυριαρχίας της, και να λέει ότι ο αρχηγός του κράτους «αλληθωρίζει σε άλλες κατευθύνσεις» μου φαίνεται ακατανόητο. Ίσως επειδή είναι αδύνατο να αντιληφθεί ο κοινός θνητός τη λογική ενός πολιτικού. Ίσως πάλι να πάρουμε απαντήσεις μετά από 50 χρόνια, όπως μαθαίνουμε τι κρυβόταν πίσω από κάποια γεγονότα όταν ανοίγουν τα αρχεία του Φόρειν Όφις. Πάντως, πέρα από τη γλωσσική απρέπεια (είναι και ρατσιστική διότι ο αλληθωρισμός ή στραβισμός είναι ασθένεια), είναι ανεξήγητη πια και η ουσία των τοποθετήσεων του Άντρου Κυπριανού, αρχηγού του μεγάλου ΑΚΕΛ, ο οποίος προσπαθεί να εκφράσει σήμερα όλο τον χώρο του ακραίου ενδοτικού μετώπου (ακόμα και εκείνους που αμήχανα σιωπούν), όπως εξάλλου εκφράστηκε και στις προεδρικές εκλογές όπου ταυτίστηκαν μαζί του γύρω από τον Μαλά.  

«Ο κ. Γκουτέρες ήταν σαφής», έλεγε για πολλοστή φορά την Παρασκευή σε ένα λόγο-κόσμημα της πολιτικής μας αμετροέπειας, που δεν

ξέρει πώς να αντιμετωπίσει την τουρκική πολιτική και σηκώνει τα χέρια για να παραδοθεί πριν της το ζητήσουν. «Κάλεσε τους δύο ηγέτες να ξεκαθαρίσουν ότι έχουν τον ίδιο στόχο (…). Δυστυχώς ο κ. Αναστασιάδης αλληθωρίζει σε άλλες κατευθύνσεις». «Η ίδια η ζωή έχει αποδείξει ότι όταν ο κ. Αναστασιάδης παλινδρομεί, όπως συνέβη το 2013 ώς τις αρχές του 2014, δίνει ευκαιρία και επιχειρήματα στην Τουρκία να εμφανίζεται επιθετική και προκλητική». Λέω, λοιπόν, ότι είναι ανεξήγητο γιατί ούτε ο ίδιος ούτε άλλος ομόσκηνός του κάνουν κάποια πρόταση ικανή να ανατρέψει την τουρκική βουλιμία πέρα από τη γενικόλογη συμβουλή της επανόδου στις διαπραγματεύσεις. Ακόμα και αυτό που υποδεικνύει φιλοσοφικά («η ίδια η ζωή έχει αποδείξει», δήθεν) είναι εντελώς εκτός πραγματικότητας. Οπότε όποιος σκέφτεται με ανοικτό μυαλό και στη βάση πραγματικών δεδομένων, δεν μπορεί να διακρίνει τίποτε άλλο πέρα από μια μικροπολιτική εσωτερικής κατανάλωσης, η οποία εξελίσσεται την ώρα που οι τουρκικές κανονιοφόροι είναι εντός των πυλών και απειλούν ακόμα και τη φυσική επιβίωση του Κυπριακού Ελληνισμού.

Στην πραγματικότητα η ίδια η ζωή έχει αποδείξει ότι την ώρα των διαπραγματεύσεων, ακόμα και την ώρα που οι ενθουσιασμένοι μας για τη λύση έβλεπαν να έρχεται από βδομάδα σε βδομάδα, η Τουρκία συνέχιζε να εφαρμόζει την ίδια πολιτική: Των προκλήσεων, της προσάρτησης ή των δυο κρατών και των δυο ΑΟΖ ή, στην περίπτωση ενός ελληνοκυπριακού αφελούς νενεκισμού, που δεν θα έλεγε όχι στην προτεκταροποίηση, την πολιτική τουρκικού ελέγχου μέσω λύσης όλης της Κύπρου. Δηλαδή, αυτό που έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας είναι ότι η τουρκική πλευρά χρησιμοποιούσε τις συνομιλίες ως προκάλυμμα για την παράλληλη και ταυτόχρονη εφαρμογή του σχεδίου κατάληψης όλης της Κύπρου. Εξάλλου, ποιος δεν θυμάται ότι είναι την ώρα των διαπραγματεύσεων και του ενθουσιασμού που βγήκε για πρώτη φορά το Μπαρμπαρός να σεργιανίσει και να απειλεί κι αναγκάστηκε ο Νίκος Αναστασιάδης να διακόψει τις συνομιλίες (και τότε βέβαια η ηγεσία του ΑΚΕΛ και του ΔΗΣΥ τον συμβούλευαν να επιστρέψει, δεν ξέρουν να κάνουν και τίποτα άλλο).

Είναι την ώρα των συνομιλιών που εγκαινίαζαν τον αγωγό νερού από την Τουρκία, κορυφαία πράξη μετατροπής των κατεχομένων σε τουρκική επαρχία, και υπέγραφαν συμφωνία μεταφοράς ηλεκτρισμού και συμφωνία ενεργειακών ερευνών με την κρατική τουρκική εταιρεία πετρελαίου. Την ώρα των συνομιλιών έδιναν τη Μόρφου στην κλίκα του Ερντογάν και του γαμπρού του να κάνει επενδύσεις, γνωρίζοντας τη θέση της ε/κ πλευράς ότι δεν υπάρχει λύση χωρίς τη Μόρφου. Και πολλά άλλα. Επομένως, αυτό που η ίδια η ζωή έχει αποδείξει (κατά το ρηθέν) είναι ότι για την Άγκυρα δεν έχουν καμιά απολύτως σημασία οι διαπραγματεύσεις. Γι΄ αυτό και ο Ακιντζί, με τη σύμφωνη γνώμη δικών μας ηγετών – χειροκροτητών και ανεπαρκών, είχε μετατρέψει τις συνομιλίες σε συζητήσεις για το ψυχολογικό μας πρόβλημα και όχι το πρόβλημα της κατοχής, που θέλαμε να ξεπεράσουμε με τις παραστάσεις στη Σαλαμίνα κι άλλες πολλές παραστάσεις, ενίοτε κωμικές.

Όταν υποδεικνύει ο κ. Κυπριανού στον Πρόεδρο να μην αλληθωρίζει διότι ο Γκουτέρες «κάλεσε τους δύο ηγέτες να ξεκαθαρίσουν ότι έχουν τον ίδιο στόχο», πρέπει να εξηγήσει κιόλας ποιον στόχο εννοεί. Διότι ο στόχος του Ακιντζί και της Άγκυρας είναι γνωστός. Από τη στιγμή που η κατηγορία για στροφή σε άλλες κατευθύνσεις στρέφεται προς τον Αναστασιάδη, ένα είναι το σαφές. Ότι τον καλεί να προσαρμοστεί σε αυτόν τον στόχο για να είναι ίδιος και να ξαναρχίσουν οι συνομιλίες. Μα, είναι δυνατόν; 

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/499078/allithorizei-o-anastasiadis-epeidi-den-borei-na-echei-ton-idio-stocho-me-ton-akintzi