Η Κύπρος στα Χέρια μιας Γενιάς Χωρίς Αντίκρισμα

Print Friendly, PDF & Email

 20 Ιουλίου 2017, 12:01 μμ  

του    Άριστου Μιχαηλίδη 

Για φαντάσου! Εάν είχαν, λέει, οι Ελληνοκύπριοι έναν συνομιλητή «που μπορούσε να συμπεριφερθεί σε λογικά πλαίσια»… Ο Ακιντζί τα λέει. Αυτός, που μέχρι πρόσφατα απολάμβανε το ενθουσιώδες χειροκρότημα της πλειονότητας των Ελληνοκυπρίων και των πολιτικών ηγετών τους. Αυτός, που εκμεταλλεύτηκε την αποδοχή που είχε σε προσωπικό επίπεδο για να εδραιώσει βαθύτερα το παράνομο καθεστώς και τον τουρκικό έλεγχο της Κύπρου. Και τα λέει για τον Αναστασιάδη. Αν είναι δυνατόν. Τον φίλο του, που μαζί κυκλοφορούσαν όλο γέλιο και καμώματα ανάμεσα σε φωτογράφους και κάμερες, ανάμεσα σε παιδομαζώματα και κοινωνικές ανωμαλίες για να επιδείξουν το κοινό τους όραμα, που τελικά αποδείχτηκε εφιάλτης σε βάρος των Ελληνοκυπρίων. Ο Ακιντζί, για τον οποίο κοτζάμ ΑΚΕΛ κατάγγελλε Ελληνοκύπριους και πολιτικά κόμματα ότι «μέσα από ψέματα και διαστρεβλώσεις» προσπαθούν «να αποδομήσουν την εικόνα του κ. Ακιντζί για να καλλιεργήσουν φοβικά σύνδρομα, να εξουδετερώσουν κάθε δυνατότητα οικοδόμησης κλίματος εμπιστοσύνης και εν τέλει να σκοτώσουν την όποια ελπίδα και την ίδια την προοπτική επίτευξης λύσης» (ΑΚΕΛ, 24/09/2015). Ο Ακιντζί, με τον οποίο ο αρχηγός του επίσης κοτζάμ ΔΗΣΥ έτρεχε να έχει μαζί του δείπνα στα κατεχόμενα και να του δίνει υποσχέσεις για να μην ανησυχεί και το «ατόπημα» της Βουλής για την επέτειο του Ενωτικού Δημοψηφίσματος θα το «διορθώσουν» μαζί ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ. Κι αυτός τους παράγγελνε ξεδιάντροπα τι έπρεπε να κάνουν στη Βουλή της Δημοκρατίας για να τον ικανοποιήσουν και να επιστρέψει στις συνομιλίες. Με τους δικούς του όρους, βεβαίως, και εφαρμόζοντας τους σχεδιασμούς της Άγκυρας που τους είδαμε, όσοι βλέπουν ακόμα καθαρά, να ξεδιπλώνονται στην Ελβετία. 

Αυτή είναι όμως η ιστορία του Κυπριακού και με αυτά πορευτήκαμε 43 ολόκληρα χρόνια. Βήμα με βήμα στο κατόπι της τουρκικής πολιτικής. Να εφαρμόζουμε μόνοι μας τα σχέδια που οδηγούν κατευθείαν στον τουρκικό στόχο για νομιμοποίηση του ελέγχου όλης της Κύπρου από την Άγκυρα και να νομίζουμε κιόλας ότι εφαρμόζουμε δική μας πολιτική. Με ηγέτες, που καταρρίπτουν αυτόβουλα, από άγνοια και ανεπάρκεια, όλα τα δίκαια των Ελληνοκυπρίων. Με ηγέτες που βγαίνουν δημοσίως και ισχυρίζονται ότι η Τουρκία με βάση τις συμφωνίες του ‘60 έχει επεμβατικά δικαιώματα στην Κύπρο καταρρίπτοντας την πολιτική υπεράσπισης της Κυπριακής Δημοκρατίας όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων. Με ηγέτες που μιλούν για τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία σαν να είναι αυτός ο εθνικός πόθος των Ελληνοκυπρίων και ξεχνούν ότι πρώτο το κακούργο Φόρειν Όφις μίλησε για δύο ζώνες από το 1956, για να δώσουν οι Τούρκοι με Βρετανούς και Αμερικάνους μετά την εισβολή τη μορφή της ΔΔΟ, που σήμερα υποστηρίζουν με φανατισμό οι πολιτικοί ταγοί μας. Με ηγέτες που ανέδειξαν τον Μουσταφά Ακιντζί σε συμπρόεδρο της Κύπρου, που δίνουν στη διεθνή κοινότητα το μήνυμα ότι στην Κύπρο υπάρχουν δύο κράτη, που συζητούν για ένα συνομοσπονδιακό συνεταιρισμό ίσου καθεστώτος. Που είναι αποφασισμένοι να αφήσουν την Κυπριακή Δημοκρατία να σβήσει μέσα σε εποικοδομητικές ασάφειες. Που δεν διστάζουν να ονειρεύονται μεγαλοφώνως τις εμπορικές, τουριστικές και ενεργειακές συνεργασίες με τους αλλοπρόσαλλους σουλτάνους κατακτητές της πατρίδας μας. Που κατηγορούν όποιον δεν συμμερίζεται τα οράματά τους ότι θέλει τη διχοτόμηση και δεν θέλει λύση και πάσχει από φοβικά σύνδρομα. Και δεν ντρέπονται, ούτε αισθάνονται την ανάγκη να απαντήσουν όταν ακούνε τον Ακιντζί, τον αγιοποιημένο από τους ίδιους, να λέει ότι «η ελληνοκυπριακή πλευρά, που από το 1964 κατέχει μόνη της το αναγνωρισμένο κράτος, δυσκολεύεται να μοιραστεί την εξουσία του» (19/7/2017). Όταν ήδη έχει μπροστά του όσα αποδέχτηκαν πρώτα ο Χριστόφιας και μετά ο Αναστασιάδης και τα οποία μοιράζουν την εξουσία ακριβώς στη μέση. Για να είναι ευχαριστημένος πρέπει να μοιραστεί με το δικό του μέτρο η εξουσία του αναγνωρισμένου κράτους, 70% οι Τουρκοκύπριοι και 30% οι Ελληνοκύπριοι. Και να μην ντρέπεται να λέει ότι ο Αναστασιάδης δεν είναι συνομιλητής «που μπορεί να συμπεριφερθεί σε λογικά πλαίσια». Γιατί να μην το λέει, όμως, όταν υπάρχουν Ελληνοκύπριοι, και πολιτικά κόμματα, που του βρίσκουν δίκαιο 100%;

Σαράντα τρία ολόκληρα χρόνια. Ανεπαρκείς πορευτήκαμε κι ανεπαρκείς συνεχίζουμε μέχρι τον τελικό στόχο της τουρκοποίησης. «Κι όταν το ποδοβολητό των βαρβάρων έφτασε στη Σαλαμίνα φρύαξε ο Ονήσιλος. Άλλο δεν άντεξε. Άρπαξε το καύκαλό του και το θρυμμάτισε απάνω στο κεφάλι μου.» (Παντελής Μηχανικός).

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/416699/i-kypros-sta-cheria-mias-gnias-choris-antikrisma