Ο Ερντογάν, ο Ερχιουρμάν και οι φωνές κάποιων

Print Friendly, PDF & Email

24.5.2018

του   Φρίξου Δαλίτη   

Είναι προφανές ότι βρισκόμαστε σε μια περίοδο παρατεταμένης στασιμότητας όσον αφορά στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό. Αυτή η περίοδος δεν πρόκειται να λήξει πριν την ολοκλήρωση των τουρκικών εκλογών. Μέχρι τότε, δεν υπάρχει καμία πρόθεση από πλευράς της Τουρκίας να μπει σε μια διαδικασία για το Κυπριακό. Άλλωστε, ο Έρντογάν αυτή την περίοδο έχει πολλά μέτωπα ανοικτά στο εσωτερικό του και έναν πολύ πιο σοβαρό πονοκέφαλο να διαχειριστεί, που λέγεται τουρκική λίρα. Και ο αντίκτυπος αυτού του πονοκέφαλου είναι πολύ πιο ισχυρός και άμεσος για τον Τούρκο Πρόεδρο. Ως εκ τούτου, το Κυπριακό και γενικότερα τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής αυτή την περίοδο για τον ίδιο προσφέρονται για «αμανέδες» και συνθήματα ανύψωσης του τουρκικού εθνικού φρονήματος, παρά για ένδειξη καλής θελήσεως και συνεργασίας για επίλυση. 

Χρησιμοποιεί λοιπόν μία ρητορική η οποία δεν περιορίζεται μόνο στο δικό του ακροατήριο αλλά εκφράζεται και δημοσίως ή μπροστά σε ξένους διπλωμάτες, όπως έκανε προχθές στο πλαίσιο δείπνου για το Ραμαζάνι. Κατά τη διάρκεια του οποίου, ο Τούρκος Πρόεδρος βρήκε ευκαιρία να αποδώσει στην ελληνοκυπριακή πλευρά, απουσία πολιτικής βούλησης για επίτευξη προόδου στο Κυπριακό.

Οι αναφορές αυτού του περιεχομένου, δεν αποτελούν πλέον έκπληξη και ούτε προκαλούν αίσθηση, διότι είναι στην ουσία μία συνήθης τακτική του Ερντογάν, ο οποίος στην πράξη εξάλλου έχει αποδείξει εδώ και τόσα χρόνια ότι απλά εκφράζει τη διαχρονική πολιτική της Τουρκίας στο Κυπριακό. 

Δυστυχώς, διαχρονικά έχει διαπιστωθεί ότι σε αυτή τη γραμμή κινείται και η τουρκοκυπριακή ηγεσία, εγκλωβισμένη εν πολλοίς και εξαρτημένη και η ίδια, στη γραμμή της Άγκυρας. Προκαλούν όμως ανησυχία, δηλώσεις και τοποθετήσεις οι οποίες δείχνουν ότι οι αξιώσεις της Τουρκίας προτάσσονται ως τα «δίκαια» των Τουρκοκυπρίων από την ηγεσία τους. Είναι χαρακτηριστικές για ακόμα μια φορά οι προχθεσινές δηλώσεις του λεγόμενου πρωθυπουργού των κατεχομένων Τουφάν Ερχιουρμάν, ο οποίος, ούτε λίγο ούτε πολύ και με πάσα φυσικότητα, είπε ότι οι Τουρκοκύπριοι υπερασπίζονται την «ΤΔΒΚ» αλλά ταυτόχρονα έχουν απαιτήσεις από τις φυσικές πηγές της χώρα. «Ναι έχουμε. Γιατί τελικά υπάρχει ένα τραπέζι διαπραγματεύσεων, που δεν έχει ακόμα καταλήξει, που οι λόγοι που δεν έχει καταλήξει είναι γνωστοί», ανέφερε, εννοώντας προφανώς ότι η ευθύνη βαραίνει την ελληνοκυπριακή πλευρά. Δυστυχώς, οι αναφορές Ερχιουρμάν, δεν είναι μεμονωμένες, αλλά είναι συνηθισμένο φαινόμενο της τουρκοκυπριακής ηγεσίας των τελευταίων μηνών.

Το πιο ανησυχητικό και παράδοξο, ωστόσο, είναι η επιμονή ορισμένων στην ελληνοκυπριακή πλευρά να ασκούν πιέσεις στον Πρόεδρο Αναστασιάδη για άμεση επανέναρξη του διαλόγου. Προβάλλουν μάλιστα την πρόσκληση του Μουσταφά Ακιντζί, ως επιχείρημα και ότι ο Πρόεδρος δεν μπορεί κατά την έκφρασή τους, να βρίσκει προφάσεις και σπεύδουν με κάθε ευκαιρία να του αποδώσουν απροθυμία για διάλογο. Κάπως έτσι είναι που αποθρασύνεται και η άλλη πλευρά να προβάλλει τις διάφορες αξιώσεις της με πάσα φυσικότητα και να συνεχίσει να αποδίδει ευθύνες στην ελληνοκυπριακή πλευρά. Και φυσικά, αυτά τα οποία ισχυρίζεται ο κ. Ερντογάν και η τουρκοκυπριακή ηγεσία, όταν ενισχύονται από τέτοιες φωνές και εντός της ελληνοκυπριακής πλευράς, φτάνουν πολύ διαφορετικά στα αυτιά της διεθνούς κοινότητας και διαμορφώνουν πολύ διαφορετικά και την πραγματικότητα όσον αφορά στο Κυπριακό…

frixos.dalitis@phileleftheros.com

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/530535/o-erntogn-o-erchioyrman-kai-oi-fones-kapoion