Σεπτέμβριο με το… καλό

Print Friendly, PDF & Email

27 Μάιος 2018, 18:04

Του Χρίστου Χαραλάμπους

Σε θέατρο εξελίξεων στο Κυπριακό μετατρέπεται η Γενική Συνέλευση ΟΗΕ

Αρχές φθινοπώρου, με προϋπόθεση όλα τα κομμάτια του παζλ να μπουν στη θέση τους, χωρίς ανατροπές, τοποθετεί ο διεθνής παράγων την όποια νέα προσπάθεια στο Κυπριακό

ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΘΗΚΕ ΤΟ «ΣΤΟΠ» ΤΗΣ ΑΓΚΥΡΑΣ ΓΙΑ ΔΙΟΡΙΣΜΟ ΤΗΣ ΤΖΕΪΝ ΧΟΛ ΛΟΥΤ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Για αρχές φθινοπώρου, με την αναμενόμενη, όπως κάθε χρόνο, παρουσία στη Νέα Υόρκη του Προέδρου της Δημοκρατίας (για τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ) και του κατοχικού ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί (για επαφές στο περιθώριο) να θεωρείται ορόσημο, μετατίθεται η όποια νέα προσπάθεια στο Κυπριακό. Χρονική στιγμή που θεωρείται κρίσιμη, καθότι προηγείται των προγραμματισμένων γεωτρήσεων της Exxon Mobil στο οικόπεδο 10 της Κυπριακής ΑΟΖ, τις οποίες η Τουρκία βλέπει ως δήθεν εμπόδιο.

«Στοπ» από Τουρκία

Αν και μέχρι σήμερα εκφραζόταν η ελπίδα να υλοποιηθεί άμεσα η πρωτοβουλία του Γενικού Γραμματέα να διορίσει ως προσωρινή προσωπική του απεσταλμένη την Αμερικανίδα Τζέιν Χολ Λουτ, εντούτοις, η παρουσία του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Κοτζιά, στη Νέα Υόρκη, ξεκαθάρισε το σκηνικό. Παρά τις πιέσεις της Λευκωσίας, στο παρασκήνιο, για άμεσο διορισμό της Αμερικανίδας διπλωμάτη -θέση άλλωστε που εκφράστηκε από επίσημα χείλη και τον Υπουργό Εξωτερικών Νίκο Χριστοδουλίδη δημοσίως- εντούτοις ο Γενικός Γραμματέας, Αντόνιο Γκουτέρες, επιβεβαίωσε στον κύριο Κοτζιά αυτό που λεγόταν στο παρασκήνιο. Ότι η Τουρκία, δυστυχώς, ουδέποτε άναψε το πράσινο φως για τον διορισμό της, πριν από τις προγραμματισμένες, για τις 24 Ιουνίου, τουρκικές εκλογές.

Δεδομένου τούτου και με το καλεντάρι των εξελίξεων να έχει σημειωμένη ως πιθανή δεύτερη Κυριακή των εκλογών στην Τουρκία (ο Ερντογάν δεν φαίνεται να εκλέγεται από την πρώτη Κυριακή) την 1η Ιουλίου, τότε είναι σαφές πως δεν μπορούν να τρέξουν εξελίξεις νωρίτερα του Σεπτεμβρίου. Άλλωστε, μας έλεγε προεδρική πηγή, όταν και εφόσον διοριστεί η Τζέιν Χολ Λουτ, θα χρειαστεί ένα διάστημα για επαφές με την ε/κ και τ/κ πλευρά, αλλά και για ταξίδια στο τρίγωνο Αθηνών, Άγκυρας, Λονδίνου, αφού στόχος δεν θα είναι η συνέχιση των ενδοκοινοτικών συνομιλιών, αλλά η επανέναρξη μίας διάσκεψης για την Κύπρο για τα θέματα ασφάλειας εγγυήσεων, με παράλληλο τραπέζι για τις εσωτερικές πτυχές του προβλήματος. Όπως ακριβώς έγινε, δηλαδή, το κρίσιμο δεκαήμερο στο Κραν Μοντανά τον περασμένο Ιούλιο.

Περί Γενικής Συνελεύσεως

Όπως όλα δείχνουν, όχι αυθαίρετα, αλλά στη βάση πληροφοριών και ερμηνειών που το ίδιο το Προεδρικό κάνει, η ετήσια Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, το δεύτερο δεκαήμερο Σεπτεμβρίου, αναμένεται να μετατραπεί σε θέατρο διεργασιών και ίσως την αφετηρία για μια νέα προσπάθεια. Η εκεί διαχρονική παρουσία του Κύπριου Προέδρου για συμμετοχή στη Συνέλευση, αλλά και του κατοχικού ηγέτη για ολιγόλεπτη συνάντηση με τον Γενικό Γραμματέα, θα είναι, εκτιμούν πηγές από τον διεθνή οργανισμό, μια χρυσή ευκαιρία για επανασυγκόλληση της διαδικασίας και αναφώνηση τού «άρξασθε πυρ».

Άλλωστε, μας εξηγούσαν οι ίδιες διπλωματικές πηγές, καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα έχει ήδη διανύσει μεγάλη απόσταση στην αποστολή της για διερεύνηση των συνθηκών η προσωρινή απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα Τζέιν Χολ Λουτ, η οποία, όμως, θα πρέπει να αναμένει για να ετοιμάσει βαλίτσες, τουλάχιστον μέχρι τις αρχές Ιουλίου και την ολοκλήρωση των τουρκικών εκλογών.

Στίγμα από… Ερντογάν

Εντούτοις, μέσα στον… συρφετό αρνητικών σημάτων από την Τουρκία, όπως είναι τα προαναφερθέντα για τη Λουτ, ο νεοσουλτάνος της Άγκυρας, παρουσιάζοντας τις προτεραιότητές του για την εξωτερική πολιτική της χώρας του σε περίπτωση επανεκλογής του, ενέταξε σε αυτές και το Κυπριακό. Η αναφορά του ότι θα συνεχίσουν να στηρίζουν τη λεγόμενη και παράνομη ΤΔΒΚ και, παράλληλα, ότι ως εγγυήτρια δύναμη η Τουρκία θα συνεχίσει να «συμβάλλει εποικοδομητικά για λύση του Κυπριακού», αφήνει ένα περιθώριο αισιοδοξίας ότι, υπό συγκεκριμένες συνθήκες και προϋποθέσεις, μπορεί να ανοίξει το παράθυρο επαναδιαπραγμάτευσης.

Χωρίς, όμως, αυτό να αποτελεί πανάκεια ή εγγύηση για επιτυχή κατάληξη, καθώς ακόμη και σε αυτές του τις τοποθετήσεις ο Ταγίπ Ερντογάν δεν παρέλειψε να αναφέρει ότι θα αναζητηθεί μια «δίκαιη λύση μέσω διαπραγματεύσεων και με βάση την πολιτική βούληση των ‘δύο λαών’ και την από κοινού ιδιοκτησία του νησιού». Αναφορές που παραπέμπουν στις γνωστές αδιάλλακτες θέσεις. Παρά ταύτα, δεν μπορεί κάποιος να προσπεράσει αβρόχοις ποσί την ξεκάθαρη αναφορά για «λύση μέσω διαπραγματεύσεων».

Κρίσιμο χρονικό διάστημα

Μπορεί το φυσικό αέριο και το Κυπριακό να μην έχουν τέμνουσα γραμμή, καθότι δεν είναι και δεν πρέπει να γίνει το κυριαρχικό δικαίωμα επί των φυσικών πόρων μέρος της διαπραγμάτευσης, εντούτοις, όμως, το γεγονός πως στα τέλη Οκτωβρίου – αρχές Νοεμβρίου θα πραγματοποιηθούν οι δύο διαδοχικές γεωτρήσεις της Exxon Mobil είναι ένα θέμα που, θέλοντας ή μη, βρίσκεται στη μεγάλη εικόνα.

Η αδιάλλακτη στάση της Τουρκίας επί των ενεργειακών ζητημάτων, όπως και η εμμονή των Τ/κ για συμμετοχή ή συνδιαχείριση, δεν είναι παράμετροι που αγνοούνται από τη διεθνή κοινότητα, που ερμηνεύει το διάστημα από τις αρχές φθινοπώρου μέχρι και τις αρχές του χειμώνα ως το μοναδικό που μπορεί να προσφέρει συνθήκες που θα ευνοούν επί της ουσίας διαπραγμάτευση.

Το γεγονός πως όλο αυτό το νεκρό διάστημα και στον απόηχο της απαράδεκτης απαγόρευσης του γεωτρύπανου της ΕΝΙ να φτάσει στο οικόπεδο 3, η Λευκωσία προώθησε άλλες σημαντικές ενέργειες, πιστώνεται στα θετικά. Και, προφανώς, ενισχύει τη θέση της στην οποιαδήποτε νέα διαπραγμάτευση, θεωρώντας ότι αυτοί που έχουν να χάσουν θα είναι η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι, που θα παραμείνουν εκτός νυμφώνα, αν δεν αλλάξουν άρδην προσεγγίσεις.

Με γαλλική ισχύ

Στη φαρέτρα των πολιτικών πλεονεκτημάτων της Λευκωσίας, ενόψει της όποιας διαπραγμάτευσης, προστέθηκε, εσχάτως, ένα πολύ δυνατό όπλο, που ακούει στο όνομα ΤΟΤΑΛ. Η έκφραση επίσημου ενδιαφέροντος για συνέργεια με την ΕΝΙ στο οικόπεδο 8 της Κυπριακής ΑΟΖ δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητη εξέλιξη, και αποτελεί, κυρίως, πολιτική κίνηση, που επιδιώχθηκε από τη Λευκωσία.

Έγινε, άλλωστε, σαφές ότι η Ιταλία, ως μεσαίας εμβέλειας χώρα, με πολλές αδυναμίες, δεν μπορούσε διά της ΕΝΙ να αναλάβει τις πρωτοβουλίες που αρμόζουν σε τόσο κρίσιμες ενέργειες, όπως οι γεωτρήσεις. Άρα, με τη συμφωνία αυτή, η Λευκωσία επιθυμεί όπως βάλει στην εξίσωση την πολιτική και στρατιωτική ισχύ της Γαλλίας -μαζί με την αμερικανική- ώστε να διασφαλίσει ότι, στον ενεργειακό τομέα, έχει και θα έχει, ακόμη και εν μέσω διαπραγμάτευσης, το πάνω χέρι.

ΠΗΓΗ:http://www.sigmalive.com/simerini/politics/510499/septemvrio-me-to-kalo