«Είναι θέμα λίγων λεπτών να φτάσουμε εκεί»

Print Friendly, PDF & Email

18/9/2018

του   Άριστου Μιχαηλίδη

Όταν την ώρα που πλησιάζει η έναρξη μιας νέας φάσης συνομιλιών ο Ερντογάν από την Άγκυρα διαμηνύει ότι θα αυξήσει τις στρατιωτικές δυνάμεις του στην Κύπρο, δεν νομίζω να αφήνει περιθώρια ελπίδας. Αλλά, ακόμα κι αν αυτό δεν πρέπει να ανακόπτει τις προσπάθειές μας, δεν μπορεί να μη λαμβάνεται υπόψη στη χάραξη της πολιτικής μας. Γιατί αυτό έχουμε να αντιμετωπίσουμε και αυτή τη λογική οφείλουμε να προβάλουμε. Όταν δηλώνει πως δεν χρειάζεται η Τουρκία να έχει ναυτική βάση στην Κύπρο, διότι «είναι θέμα λίγων λεπτών να φτάσουμε εκεί από τα δικά μας εδάφη, όπως και να φτάσουμε στην ανατολική Μεσόγειο», αποκαλύπτει το θράσος ενός φασίστα που δεν κρύβει τους σχεδιασμούς και τις προθέσεις του για τη χώρα μας. Ακόμα κι αν συμφωνήσει την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων, η λογική του, που υπερισχύει κάθε συμφωνίας, είναι ότι «είναι θέμα λεπτών» να επιστρέψουν. Και μάλιστα, «η Ελλάδα δεν έχει μια τέτοια εγγύτητα», λέει, για να επιβεβαιώσει ότι δεν βλέπει στην Κύπρο ούτε ανθρώπους ούτε ανεξαρτησία, βλέπει μόνο ένα νησί που πρέπει να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας, και όχι της Ελλάδας η οποία δεν μπορεί να στείλει στρατό σε λίγα λεπτά. Είναι, δηλαδή, ζήτημα στρατιωτικής ισχύος και εγγύτητας, και τα περί δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων και τα περί λύσης ανεξαρτησίας και ΔΔΟ είναι κουραφέξαλα. Όχι ότι αποκαλύφθηκε κάτι καινούργιο, απλώς για πολλοστή φορά επιβεβαιώνει τη ψευδαίσθηση όσων πιστεύουν ακόμα ότι μπορούμε να φτάσουμε σε δίκαιη, βιώσιμη, λειτουργική λύση υπό αυτές τις συνθήκες. Και κυρίως, ότι θα φτάσουμε σε λύση αν αποδεχτούμε την παραμονή έστω και 650 Τούρκων στρατιωτών. Διότι μέσω αυτών θα νομιμοποιήσουμε ρόλο και συμφέροντα της Τουρκίας στην Κύπρο για να μπορεί ο Ερντογάν να απειλεί όποτε θέλει διότι «είναι θέμα λίγων λεπτών» να στείλει στρατιωτικές δυνάμεις. Λες και θα τις στείλει σε ένα ξερονήσι χωρίς κατοίκους και χωρίς υπόσταση.

Τώρα, λοιπόν, που ετοιμάζεται ο Πρόεδρος να πάει στα Ηνωμένα Έθνη, ας μεταφέρει την πραγματικότητα. Τι αντιμετωπίζει η Κύπρος. Κι όχι να μιλά πάλι για το πόσο αγαπούμε τους Τουρκοκύπριους και πόσο πολύ θέλουμε να κάνουμε μαζί τους κοινό κράτος. Διότι αυτό δεν έχει καμιά σημασία και αντίθετα δημιουργεί τη λανθασμένη εικόνα ότι το πρόβλημά μας είναι να συνεννοηθούμε με τους Τουρκοκύπριους για τη διοίκηση του κράτους. Ενώ στην πραγματικότητα το πρόβλημα είναι ότι η Άγκυρα θεωρεί ότι «είναι θέμα λίγων λεπτών» να στείλει εδώ τον στρατό της και αφού «η Ελλάδα δεν έχει μια τέτοια εγγύτητα», η Κύπρος πρέπει να γίνει τουρκική.

Αυτή είναι η ουσία του προβλήματος που πρέπει να αναδειχθεί, αλλά είναι απογοητευτικό να παρακολουθούμε τους ηγέτες μας να απομακρύνονται από την ουσία. Συμβούλευε, για παράδειγμα, ο Άντρος Κυπριανού τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, τώρα που θα πάει στη Νέα Υόρκη, να πείσει τον κ. Γκουτέρες πραγματικά ότι αυτή τη φορά, αν ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις, ο ίδιος θα έχει τη βούληση να πάει μέχρι τέλους. «Να τον πείσει, όχι να του το πει λεκτικά, αλλά να τον πείσει ότι αυτή είναι η πρόθεσή του» (10/9/2018). Δηλαδή, το πρόβλημα είναι ο Αναστασιάδης, ο οποίος την προηγούμενη φορά δεν είχε τη βούληση και τώρα πρέπει να πείσει ότι την έχει και θα πάει μέχρι τέλους. Ποιου τέλους, όμως; Του τέλους της Κυπριακής Δημοκρατίας; Και για να τον πείσει, τι πρέπει να του πει ακριβώς; Ότι είναι έτοιμος να αποδεχτεί τη λογική του Ερντογάν; Ότι «μηδέν στρατός και μηδέν εγγυήσεις» δεν είναι λύση, όπως λένε οι Τούρκοι και οι Τουρκοκύπριοι;

Η ηγεσία οφείλει να ξεκαθαρίσει τη θέση της πριν από τη νέα φάση, που είναι δυνατό να ανοίξει μετά από τη Νέα Υόρκη. Αν αποδέχεται τη λογική του Ερντογάν ή όχι. Κι αν δεν την αποδέχεται, να πολιτευτεί για να την ανατρέψει, όχι για να διαλέξει τις γαρνιτούρες που θα της βάλει για να γίνει πιο εύπεπτη.

aristosm@phileleftheros.com

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/582805/-einai-thema-lign-lepton-na-ftasoyme-ekei