Η Κύπρος σε Τουρκικό Κλοιό

Print Friendly, PDF & Email

23 Σεπτέμβριος 2018, 18:00

Του Χριστόδουλου Κ. Γιαλλουρίδη

Η σημερινή στάση της Κύπρου να μην υποχωρήσει στην τουρκική απειλή ακύρωσης του ενεργειακού της προγράμματος ενδυναμώνει, χωρίς αμφιβολία, την κρατική υπόσταση και το διεθνές κύρος της χώρας. Αυτό σημαίνει πως η σημερινή στάση οφείλει να ενισχυθεί με συνομολογήσεις αμυντικών συμμαχιών με χώρες, με τις οποίες έχει κοινά συμφέροντα και κοινές στρατηγικές

Η Κύπρος αναζητεί δρόμους και δυνάμεις υποστήριξης της θέλησής της να υπάρχει και να κινείται ως κράτος που διεκδικεί χώρο προβολής της ανεξαρτησίας, της υπεράσπισης των ζωτικών συμφερόντων της χώρας και του λαού. Αυτή η απολύτως θεμιτή και νομιμοποιημένη θέληση της κυπριακής Πολιτείας, που αποτυπώνει εν τέλει και την ίδια τη φύση, τη φιλοσοφία και τον πολιτικό προσανατολισμό της κρατικής ύπαρξης, δηλαδή της raison d’ ?tre των κρατών, εμφανίζεται εν μέσω ενός έκδηλα αυθαίρετου και πανταχόθεν απειλητικού, τουρκικού επιθετικού κλοιού.

Πρόκειται για μια πολιτική στρατηγική τακτικισμού του τουρκικού κράτους εις βάρος της Κύπρου, της ανεξαρτησίας, αλλά και της ίδιας της πολιτικής και φυσικής υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας με τον κυπριακό λαό ως Ελληνισμό να βρίσκεται υπό μία οιονεί, αδιάλειπτη, επιθετική τουρκική στρατηγική. Για τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, οι κινήσεις συμμαχικών συμπράξεων σε διάφορα επίπεδα, κυρίως δε αυτό του ενεργειακού, στο οποίο προχωρεί η Κυπριακή Δημοκρατία, δεν μπορεί να αποτελούν ζήτημα που να είναι σε θέση να ανησυχήσει την Άγκυρα, αφού η παρουσία του τουρκικού κράτους ως κατοχικής δύναμης βρίσκεται στον κυπριακό χώρο από το 1974 και εντεύθεν ως άρρηκτα συνδεδεμένης με την τουρκική ενδοχώρα. Η αποτρεπτική ικανότητα εν προκειμένω της Άγκυρας είναι κατά την τουρκική στρατηγική σε κάθε πλαίσιο και επίπεδο αδιαμφισβήτητη.

Παρά ταύτα, η Τουρκία δείχνει αποφασισμένη στον βαθμό που δεν μπορεί να παρεμποδίσει αμερικανικούς κολοσσούς από τη διεξαγωγή ερευνών αναζήτησης υδρογονανθράκων, να προχωρήσει μονομερώς, αυθαιρέτως και παρανόμως εν τοιαύτη περιπτώσει, αφενός στην περιοχή της κατεχόμενης Κύπρου, αλλά και σε λοιπές περιοχές τελούσες υπό τον έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι τουρκικές απειλές περί χρήσεως παντός μέσου αποτροπής της Κυπριακής Δημοκρατίας αναφορικά προς τις νόμιμες ενέργειές της έχουν τόση σημασία, όση και αντιστοίχως η προβαλλόμενη από τον διεθνή παράγοντα ισχύς, ο οποίος υπερασπίζεται εν προκειμένω και δικά του συμφέροντά σε περιοχές του κυπριακού νότου.

Ο Ερντογάν, η Άγκυρα εν προκειμένω, αποσκοπεί στον εκφοβισμό των διεθνών παραγόντων που συμμετέχουν στις διεργασίες και ενέργειες που συνθέτουν την αναζήτηση υποθαλάσσιου πλούτου και δη υδρογονανθράκων στην περιοχή της κυπριακής ΑΟΖ. Αυτό σημαίνει πως η Κύπρος αντιστεκόμενη ενισχύει την ύπαρξή της και τη διεθνή παρουσία της ως υποκειμένου διεθνούς δικαίου, ενώ ταυτόχρονα η στρατηγική της σημασία και η γεωπολιτική της σπουδαιότητα, ακριβώς επειδή τυγχάνει υπεράσπισης, αναβαθμίζεται.

Η δήλωση Ερντογάν ότι δεν πρόκειται να αποσυρθούν οι τουρκικές κατοχικές δυνάμεις από τη βόρεια περιοχή της Κύπρου δεν παραπέμπει σε μια καινούργια αναφορά, ούτε και αιφνιδιάζει κανέναν στον βαθμό που από το 1974 και εντεύθεν είναι με όλα τα μέσα δεδηλωμένη και διακηρυγμένη η τουρκική πολιτική βούληση να διατηρήσει τον έλεγχο της βόρειας περιοχής της Κύπρου, επιδιώκοντας εν τέλει την πολιτική κηδεμόνευση εν είδει φινλανδοποίησης ολόκληρου του κυπριακού χώρου. Με τις ενέργειες και δηλώσεις του ο Ερντογάν επιδιώκει κατά τα ανωτέρω τη δημοσιοποίηση διεθνώς της παρουσίας της Τουρκίας στον χώρο της Κύπρου και της ικανότητάς της, δηλαδή της δεδηλωμένης βούλησής της, να προσδιορίζει τον κυπριακό χώρο ως συνέχεια του υφάλου της Ανατολίας.

Όντως, η Κύπρος είναι μεν ως Κυπριακή Δημοκρατία ανεξάρτητη και διεκδικούσα την αποκατάσταση της διεθνούς νομιμότητας στο βόρειο κατεχόμενο τμήμα της, δεν είναι όμως αυτονόητη και άνευ εταίρου η ικανότητα της χώρας να υπερασπίζεται την ακεραιότητα και την ανεξαρτησία της έναντι επιθετικών δυνάμεων, όπως η εν προκειμένω τουρκική πολιτική. Η ύπαρξη, η ενεργός και ανεξάρτητη πορεία του κυπριακού κράτους εξαρτάται από την ικανότητα, δηλαδή τη στρατηγική του θέληση για κινήσεις και δράσεις στον χώρο μόνου, κυρίως όμως σε συμμαχία και σε σύμπραξη με διεθνείς περιφερειακές δυνάμεις, έτσι ώστε να καθίσταται δυνατή η συνέχιση μιας αλώβητης και ανεξάρτητης περαιτέρω πορείας της Κύπρου στον κόσμο των κρατών.

Η σημερινή στάση της Κύπρου να μην υποχωρήσει στην τουρκική απειλή ακύρωσης του ενεργειακού της προγράμματος ενδυναμώνει χωρίς αμφιβολία την κρατική υπόσταση και το διεθνές κύρος της χώρας. Αυτό σημαίνει πως η σημερινή στάση οφείλει να ενισχυθεί με συνομολογήσεις αμυντικών συμμαχιών με χώρες, με τις οποίες διαπνέεται η Κυπριακή Δημοκρατία με κοινά συμφέροντα, κοινές στρατηγικές και κοινά προγράμματα του παρόντος, κυρίως όμως ενός εν δυνάμει μέλλοντος. Η επιβίωση του παρόντος για κράτη, όπως είναι η Κύπρος που απειλείται, εξαρτάται από τον σχεδιασμό του μέλλοντος.

Η θέση του Τούρκου Προέδρου περί απαγόρευσης της Κύπρου να προχωρήσει σε ενεργειακά προγράμματα στη θαλάσσια ζώνη κυριαρχίας της χωρίς τη συμμετοχή του τουρκοκυπριακού παράγοντα δεν έχει καμία βάση στις πραγματικότητες των σημερινών ενεργειακών δραστηριοτήτων της Κύπρου, στον βαθμό μεν αφενός που οι Τουρκοκύπριοι ανακήρυξαν την κατεχόμενη βόρεια περιοχή της Κύπρου σε «ανεξάρτητη κρατική οντότητα» και επομένως δεν υπάρχει καμία δυνατότητα συνεργασίας, και αφετέρου γιατί όλη η υπόθεση των ενεργειακών αναζητήσεων δεν διεξάγεται από την Κυπριακή Δημοκρατία από μόνη της, αλλά η παρουσία ενεργειακών αμερικανικών κολοσσών σηματοδοτεί και τη στήριξη της Κύπρου σε ό,τι αφορά στα ενεργειακά από τις ΗΠΑ.

Επομένως, τα πράγματα σε σχέση με τις ενεργειακές αναζητήσεις και τις τουρκικές διεκδικήσεις παραπέμπουν σε ισχυρούς διεθνείς παράγοντες, που στηρίζουν τα κυπριακά συμφέροντα και με τους οποίους θα πρέπει να συγκρουστεί η Άγκυρα για να επιβάλει τους όρους της στην Κύπρο, όπερ εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατο. Δεδομένων κατά ταύτα των συμφερόντων που πλαισιώνουν την παρούσα περίοδο την κυπριακή ενεργειακή υπόθεση, η αποτρεπτική ικανότητα της Κύπρου σε ό,τι αφορά τον ενεργειακό τομέα στρατηγικής είναι και εμφανής και αξιόπιστη.

Η σημερινή στάση της Κύπρου να μην υποχωρήσει στην τουρκική απειλή ακύρωσης του ενεργειακού της προγράμματος ενδυναμώνει, χωρίς αμφιβολία, την κρατική υπόσταση και το διεθνές κύρος της χώρας. Αυτό σημαίνει πως η σημερινή στάση οφείλει να ενισχυθεί με συνομολογήσεις αμυντικών συμμαχιών με χώρες, με τις οποίες έχει κοινά συμφέροντα και κοινές στρατηγικές

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ Κ. ΓΙΑΛΛΟΥΡΙΔΗΣ
Καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής,
Διευθυντής Κέντρου Ανατολικών Σπουδών
Για τον Πολιτισμό και την Επικοινωνία,
Πάντειο Πανεπιστήμιο

ΠΗΓΗ:http://www.sigmalive.com/simerini/analiseis/530802/i-kypros-se-tourkiko-kloio