Όταν ο Πρόεδρος έλεγε: Θέλουμε γνήσιο ομόσπονδο κράτος, χωρίς στοιχεία συνομοσπονδιακής υφής

Print Friendly, PDF & Email

 του  Άριστου Μιχαηλίδη   

Είμαστε κάπως σαν θίασος για κωμικές παραστάσεις. Όσο κι αν πονάει αυτό, με το συμπάθιο, αλλά όταν προσπαθούμε να πείσουμε ο ένας τον άλλο με φανταστικά σενάρια λύσης, αυτό είμαστε. Τώρα που «ανακαλύψαμε» τη χαλαρή ομοσπονδία απλώς ανοίξαμε μια νέα σκηνή στην παράσταση. «Δεν κάνουμε καμιά υποχώρηση» λέει ο Πρόεδρος, «δεν αλλάζει ο στόχος της ΔΔΟ» λένε οι υπόλοιποι, και κάμποσοι τρέχουν να μας εξηγούν τα καλά της ομοσπονδίας. Σαν θίασος, όμως. Με λίγη κινδυνολογία, λίγη κουτοπονηριά και πολλές ατάκες να κάνουν εντύπωση στο φιλοθέαμον κοινό. Δεν παραλείπουν να μας φέρνουν και παραδείγματα. Η Γερμανία και η Αμερική είναι ομοσπονδίες, λένε, εμείς γιατί όχι. Λες και έχουμε να διαλέξουμε μεταξύ χαλαρής ή σφιχτοδεμένης και συζητούμε τι είναι το καλύτερο. Ενώ, στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει μπροστά μας τέτοιο δίλημμα. Γιατί δεν μπορούμε να την κάνουμε μόνοι μας, αν η άλλη πλευρά αλλού μας πάει κι εμείς ακολουθούμε τυφλά. 

Να θυμίσω μόνο ότι τον περασμένο Απρίλιο, όταν ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου ήρθε στα κατεχόμενα, οι τουρκοκυπριακές εφημερίδες έγραφαν ότι μετέφερε στους Τουρκοκύπριους πολιτικούς πρόταση για λύση είτε συνομοσπονδίας, είτε δύο κρατών. Το αρπάξαμε κι εμείς στις ελεύθερες περιοχές και το κάναμε σαν να και πρώτη φορά ακούγαμε τη λέξη συνομοσπονδία. Ενώ ξέρουμε ότι οι πρόνοιες που αξιώνουν οι Τούρκοι τόσα χρόνια στις συνομιλίες, και πολλές τις αποδέχονται οι ηγέτες μας, είναι πρόνοιες συνομοσπονδιακού πολιτεύματος και όχι ομοσπονδιακού. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, μάλιστα, όταν το 2013 απαντούσε σε όσους τον καλούσαν να ξεκινήσει συνομιλίες με τον Έρογλου, έλεγε: «Κατανοούν άραγε κάποιοι τρίτοι ότι αν δεν γίνονται από τουρκικής πλευράς αποδεκτά τα αυτονόητα, η δική μας συμμετοχή σε έναν διάλογο θα εκλαμβανόταν και ως αποδοχή των απαράδεκτων αξιώσεων των όσων χωρίς περιστροφές μιλούν για συνομοσπονδία;» (10/11/2013). Από τότε μέχρι το 2016, οι απαράδεκτες αξιώσεις δεν άλλαξαν, παρά τα όσα μεσολάβησαν με τον καλό κύριο Ακιντζί. Γι΄ αυτό ο Πρόεδρος επαναλάμβανε στις 9/6/2016: «Αυτό που εμείς υποστηρίζουμε και καταθέτουμε είναι μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας από ενιαίο σε ομόσπονδο κράτος, γνήσια ομόσπονδο κράτος και χωρίς στοιχεία συνομοσπονδιακής υφής».

Τώρα, λοιπόν, τι έγινε ξαφνικά. Ο Τσαβούσογλου και οι Τ/κ ηγέτες επιμένουν να μην αποδέχονται τα αυτονόητα και χωρίς περιστροφές μιλούν πια απροκάλυπτα για δύο κράτη. Και ο Πρόεδρος ξεχνάει τι έλεγε και τι θεωρούσε αδιανόητο κι άρχισε ο ίδιος να κάνει προτάσεις «συνομοσπονδιακής υφής» με πρόσχημα τη δήθεν πιο λειτουργική χαλαρή ομοσπονδία. Κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας;

Δεν φτάνει αυτό, μας μιλούν και για τις άλλες πολλές ομοσπονδίες στον κόσμο και, όπως πάνε, θα μας πουν ότι θα γίνουμε κάτι σαν Γερμανία ή Αμερική. Τι σχέση έχουν με το έκτρωμα που μας πλασάρουν, δεν μπορώ να καταλάβω. Η γερμανική ομοσπονδία (τα ξανάγραψα αυτά αλλά έχουν τη σημασία τους) αποτελείται από δεκαέξι ομόσπονδα κρατίδια και μία κοινότητα, την κοινότητα των Γερμανών. Δεν είναι διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία αλλά πολυπεριφερειακή, οπότε το βασικό συστατικό δεν είναι το ίδιο. Αυτό το βασικό συστατικό είναι δοκιμασμένο αλλού, με ομοσπονδίες δύο μερών, που απέτυχαν: Τσεχοσλοβακία, Γιουγκοσλαβία, Πακιστάν. Τα γερμανικά κρατίδια δεν είναι διαχωρισμένα με βάση φυλετική ή θρησκευτική καταγωγή, ούτε υπάρχει κανένας περιορισμός εγκατάστασης και απόκτησης περιουσίας ανάμεσα στους πολίτες. Ούτε υπάρχει «ισότιμη συμμετοχή» σε όλους τους τομείς της διοίκησης (αυτή που εμείς λέμε πολιτική ισότητα και οι Τούρκοι εννοούν αριθμητική ισότητα), ούτε οι άλλες θρησκείες των Γερμανών ζητούν να επιβάλλονται με το ζόρι στο 64% των χριστιανών, που αποτελούν την πλειοψηφία. Ούτε ο αρχηγός της κυβέρνησης εκλέγεται εκ περιτροπής, εκλέγεται από το σύνολο του λαού για πέντε χρόνια και εκπροσωπεί όλη τη χώρα διεθνώς. Ούτε έχουν την απαίτηση οι μωαμεθανοί, που αποτελούν τη δεύτερη μεγαλύτερη θρησκευτική κοινότητα, να έχουν δικό τους υπουργό Εξωτερικών ή δικό τους υπουργό Ευρώπης ή να υπογράφουν διεθνείς συμφωνίες ή να έχουν εκ περιτροπής διοικητή Κεντρικής Τράπεζας ή να έχουν δικό τους εναέριο χώρο. Ούτε βεβαίως η ομοσπονδία της Γερμανίας έχει καμιά ξένη χώρα να την κηδεμονεύει και να επεμβαίνει στην ανεξαρτησία και την κυριαρχία της όποτε της καπνίσει.

Ας είναι ειλικρινείς όσοι πλασάρουν την ομοσπονδία με παραδείγματα, που δεν έχουν καμιά σχέση με το δικό μας πείραμα. Έλεος, δηλαδή, τόση κοροϊδία πια!

aristosm@phileleftheros.com

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/592946/otan-o-proedros-eleg-theloyme-gisio-omospondo-kratos-choris-stoicheia-synomospondiakis-yfis