Πάμε να επαναλάβουμε τους εαυτούς μας, ξανά

Print Friendly, PDF & Email

2/2/2019

του   Άριστου Μιχαηλίδη

Τώρα που έρχεται πάλι η Τζειν Χολ Λουτ ελπίζω να μην ξεχάσουμε ότι πέρασαν δυο χρόνια από τότε που περιμένουμε φως στα κεφάλαια που ενδιαφέρουν την ελληνοκυπριακή πλευρά. Ασφάλεια και εδαφικό. Διότι, όπως φαίνεται, έτοιμοι είμαστε να πάμε δυο χρόνια πίσω και να αρχίσουμε πάλι να συζητούμε εκείνα που ενδιαφέρουν την τουρκική πλευρά, διαμοιρασμό της εξουσίας. Τώρα και το νέο κεφάλαιο: φυσικό αέριο. Να θυμηθούμε, δηλαδή, ότι όταν ξεκινούσαν οι αποστολές στην Ελβετία (Μον Πελεράν – Γενεύη – Κραν Μοντανά), οι ηγέτες μας έδειχναν ότι είχαν πλήρη συνείδηση πως έδωσαν ό,τι είχαν να δώσουν στο κεφάλαιο διακυβέρνηση, διαμοιρασμός εξουσίας, περιουσιακό και αλλού, που είχαν αξιώσεις οι Τούρκοι, και ήταν η ώρα να πάρουμε κι εμείς κάποια ανταλλάγματα στα δώρα μας.

Πήγαιναν να δοκιμάσουν στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων την Τουρκία, έλεγαν, και ανέμεναν ότι θα κάνει κάποια θετική κίνηση για την αποχώρηση του κατοχικού στρατού και την κατάργηση των εγγυήσεων. «Εδώ θα κριθεί η αξιοπιστία της Τουρκίας και της τουρκικής πλευράς», έλεγε πριν από το Μον Πελεράν ο Αβέρωφ Νεοφύτου (31/10/2016). «Έφτασε η ώρα η Τουρκία να κριθεί στην πράξη αν εννοεί ότι θέλει την επίλυση του κυπριακού προβλήματος», έλεγε πριν από τη Γενεύη (7/12/16). «Δεν έχω αμφιβολία ότι η Τουρκία θα κινηθεί με ταχύτατους ρυθμούς στο Κυπριακό μετά από τις 16 του Απρίλη (σ.σ. δημοψήφισμα για συνταγματική μεταρρύθμιση). Γι΄ αυτό εμείς πρέπει να είμαστε καλά προετοιμασμένοι», έλεγε ο Άντρος Κυπριανού (10/2/2017). Για να αποδειχθεί, βέβαια, για πολλοστή φορά πόσο λανθασμένες εκτιμήσεις κάνουν και πόσο μακριά από την πραγματικότητα είναι οι πολιτικές που εφαρμόζουν. Πεπλανημένοι από την απόγνωση της αυτοδικαίωσης. Κινήθηκε όπως κινήθηκε η Τουρκία, την είδαμε και στην πράξη σε όλες τις αποστολές της Ελβετίας, αλλά και στις εδώ διαπραγματεύσεις, τη βλέπουμε και σήμερα. Που παρόλη τη διαλλακτική έως γονυκλισίας στάση των ηγετών μας επί μία συνεχόμενη δεκαετία, των διαπραγματευτών Χριστόφια και Αναστασιάδη, αλλά και των ηγετών των κομμάτων τους, όχι μόνο δεν έκανε ούτε βήμα διαλλακτικότητας σε αυτό που όλοι αναμένουν να κάνει, στρατό και εγγυήσεις, όχι μόνο γίνεται σκληρότερη μιλώντας μας για όνειρο, όχι μόνο ακόμα και τον χάρτη εδαφικού που κατέθεσε στη Γενεύη για να αρχίσει μια συζήτηση απέσυρε, σήμερα συνεχίζει να βάζει στο τραπέζι τον διαμοιρασμό της εξουσίας για να πάρει τις παράλογες αξιώσεις που απέμειναν, αλλά και τον διαμοιρασμό του φυσικού αερίου. Δηλαδή, εκεί που μετά από δεκαετίες αδιεξόδων, μετά από σοβαρότατες υποχωρήσεις, που μας εγκλώβισαν και που τείνουν να νομιμοποιήσουν την κατοχή και τα τετελεσμένα της, περιμέναμε την ευόδωση της πολιτικής εξευμενισμού του θηρίου, για να προχωρήσει ο διάλογος στην ουσία της κατοχήςˑ που είναι, τι άλλο, η άρση της ομηρίας μας από την Τουρκία, η επιστροφή των προσφύγων στις περιουσίες τους (το εδαφικό, δηλαδή) και η ούτως ειπείν δημιουργία ενός φυσιολογικού κράτους. Αντί αυτού πάλι απομακρύνεται το δικό μας ζητούμενο και ένας Θεός ξέρει αν θα περιληφθεί στους περιβόητους όρους αναφοράς. Δεν αρκεί, λοιπόν, οι ηγέτες, που τα αποτελέσματα της πολιτικής τους είναι αυτά που περιγράφω, να επαναλαμβάνουν τους εαυτούς τους.

Ο ίδιος ο Πρόεδρος Αναστασιάδης το έλεγε (18/5/2017): «Δεν μπορεί να συνεχίσεις την ίδια τακτική που για 43 τώρα χρόνια αντιμετωπίζουμε», «Η λύση δεν είναι με το να επαναλαμβάνουμε τους εαυτούς μας», «Ποιοι είναι εκείνοι που αρνούνταν μέχρι σήμερα να αγγίξουμε, μέχρι τουλάχιστον το Μον Πελεράν, το εδαφικό ή τις εγγυήσεις;». Πέρασε άλλος ένας χρόνος, όμως, από τότε που τα έλεγε αυτά, και βρισκόμαστε στον ίδιο παρονομαστή. Επαναλαμβάνουμε ξανά τους εαυτούς μας. Τι θα απαντήσει αύριο ο Πρόεδρος στη Λουτ όταν θα του πει ότι θα ξεκινήσει διαπραγμάτευση με βάση τους όρους αναφοράς, που θα περιλαμβάνουν πάλι τα ζητήματα διαμοιρασμού της εξουσίας; Τι θα απαντήσει όταν θα του πει να ξεκινήσει ένας διάλογος για το φυσικό αέριο; Μπορεί να πει ότι «δεν συζητώ τίποτε άλλο αν δεν προχωρήσει συμφωνία για αποχώρηση του κατοχικού στρατού»; Δεν μπορεί διότι αυτά τα δυο τελευταία χρόνια, αντί να στηθεί πολιτική επί τούτου, στήθηκε η πολιτική που επέβαλαν τα δυο μεγάλα κόμματα: Επιστροφή τάχιστα στις διαπραγματεύσεις χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Εμείς θα επαναλάβουμε τους εαυτούς μας και οι Τούρκοι θα κερδίσουν κι άλλα διαπραγματευτικά κεκτημένα. Keep walking, που λένε. Ώς πάρατζιει.

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/649976/pame-na-epanalaboyme-toys-eaftoys-mas-xana