Ζητείται δίχτυ για την κυπριακή ΑΟΖ

Print Friendly, PDF & Email

10 Μάρτιος 2019, 18:03

Της Νάταλης Μιχαηλίδου

ΟΙ (ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΕΣ) ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΕΣ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΚΥΠΡΟΥ – ΓΑΛΛΙΑΣ

«ΔΕΝ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΙΑΝΟΙ ΠΕΖΟΝΑΥΤΕΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΝ ΣΤΟ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ»

· Ποιος θα θωρακίσει την ΑΟΖ αν η Άγκυρα επιχειρήσει να τρυπήσει ή προκαλέσει θερμό επεισόδιο;

· Ποιους στόχους εξυπηρετούν οι στρατιωτικές συνεργασίες με τρίτες χώρες;

· Μιλούν στη «Σ» Σ. Καλεντερίδης, Α. Συρίγος, Χ. Χρυσοστόμου, Μ. Σιζόπουλος και Φ. Κλόκκαρης

Στο μωσαϊκό των στρατιωτικών συνεργασιών της Κυπριακής Δημοκρατίας προστίθεται η υπό διαπραγμάτευση αναβάθμιση της συμφωνίας με τη Γαλλία, μέσα από την παροχή μόνιμων διευκολύνσεων. Θα αποτελέσει, όμως, το γαλλικό πολεμικό ναυτικό ασπίδα προστασίας της Κύπρου από επιθετικές ενέργειες της Τουρκίας; Ποιος θα θωρακίσει την κυπριακή ΑΟΖ αν η Άγκυρα επιχειρήσει να τρυπήσει ή προκαλέσει θερμό επεισόδιο; Επί τούτου, απαντούν στη «Σ» ο Ελλαδίτης αξιωματικός εν αποστρατεία, Σάββας Καλεντερίδης, ο καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής, Άγγελος Συρίγος και ο διεθνολόγος, Χαράλαμπος Χρυσοστόμου.

«Η Γαλλία είναι σύμμαχός μας και, στο πλαίσιο αυτό, κάνουμε συνεχώς ενέργειες για αναβάθμιση της σχέσης μας, είτε αυτή αφορά το Μαρί είτε αεροπορική βάση ή οτιδήποτε άλλο», δήλωσε την περασμένη Κυριακή ο Υπουργός Άμυνας, Σάββας Αγγελίδης. Στο προοίμιο, μετά από συνάντησή του στο Παρίσι με την Υπουργό Ενόπλων Δυνάμεων της Γαλλίας τον περασμένο Οκτώβρη, Florence Paly, έκανε λόγο για «ενίσχυση των διμερών σχέσεων και της αμυντικής συνεργασίας Κύπρου – Γαλλίας, με συγκεκριμένα βήματα», που με βάση δημοσιεύματα μερίδας του Τύπου αφορούν επικείμενες ανακοινώσεις από Αναστασιάδη και Μακρόν για ισχυροποίηση της στρατιωτικής συνεργασίας της Κύπρου με τη Γαλλία, μέσω της επέκτασης της ναυτικής βάσης «Ευάγγελος Φλωράκης» στο Μαρί (κατασκευή υψηλών προδιαγραφών ναυστάθμου) και τον εκσυγχρονισμό της αεροπορικής βάσης «Ανδρέας Παπανδρέου» στην Πάφο.

Η προοπτική αυτή, πάντως, φαντάζει μακρινή και η υλοποίησή της θα εξαρτηθεί από πολλούς -αστάθμητους για την ώρα- παράγοντες. Το ερώτημα είναι κατά πόσον, οι ξένες δυνάμεις θα τεθούν σε θέση μάχης σε περίπτωση που η Τουρκία υλοποιήσει τις απειλές για επιθετικές ενέργειες εντός της κυπριακής ΑΟΖ ή ακόμα και στην ξηρά. Δίκτυ ασφαλείας ή σενάρια εσωτερικής κατανάλωσης;

«Ευσεβής πόθος η επέκταση της Βάσης»

Η ολοκλήρωση των διεργασιών για γαλλική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο με αγκυροβόλιο στην Κύπρο και κατασκευή ναυστάθμου, που θα φιλοξενεί τα γαλλικά πολεμικά πλοία στην περιοχή της Βάσης «Ευάγγελος Φλωράκης» στο Μαρί, τοποθετείται από τους καλά γνωρίζοντες σε βάθος χρόνου και… τσέπης.

Πρόκειται, σύμφωνα με πρώην μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου, για ένα δύσκολο εγχείρημα, που «χρειάζεται χρόνια για να ολοκληρωθεί και είναι ανέφικτο να πραγματοποιηθεί σε μερικούς μόνο μήνες». Άλλο «δίνω Βάση» και άλλο «παραχωρώ διευκολύνσεις», ξεκαθαρίζει περαιτέρω στρατιωτική πηγή, που υποστηρίζει ότι ναι μεν «οι Γάλλοι θέλουν διευκολύνσεις και μια στρατηγική σχέση με την Κύπρο, όμως δεν είπαν ποτέ ότι θα πληρώσουν οι ίδιοι». Κυβερνητική πηγή, πάντως, δήλωσε στη «Σ» ότι «σε περίπτωση που καταλήξουμε σε πολιτική συμφωνία, η Γαλλία εξέφρασε την πρόθεση να αναλάβει το κόστος της επέκτασης και της αναβάθμισης των υποδομών, αλλά δεν τέθηκε θέμα ευρωπαϊκής χρηματοδότησης».

Αξίζει να σημειωθεί ότι τόσο η ναυτική βάση, όσο και η αεροπορική βάση στην Πάφο, δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος και ήταν επί της ουσίας υποδομές για υποστήριξη του πολεμικού ναυτικού και της πολεμικής αεροπορίας της Ελλάδας. Οι αρχικοί δε σχεδιασμοί προέβλεπαν πολύ μεγαλύτερης έκτασης υποδομές, που περιορίστηκαν στη συνέχεια με πολιτικές αποφάσεις.

Άλλο συνεργασία και άλλο συμμαχία

Τον διαφορετικό χαρακτήρα μιας στρατιωτικής συνεργασίας από μια συμμαχία, επισημαίνει με δηλώσεις του στη «Σ» ο διεθνολόγος Χαράλαμπος Χρυσοστόμου, εντοπίζοντας την απόκλιση στην περίπτωση που εκδηλώνεται απειλή ή επίθεση. «Η στρατιωτική συνεργασία αφορά σε συγκεκριμένη συμφωνία μεταξύ δύο χωρών για συνεργασία σε στρατιωτικά θέματα ή και θέματα ασφάλειας», εξηγεί και προσθέτει ότι στην προκειμένη περίπτωση «με βάση και τις επίσημες δηλώσεις, δεν πρόκειται για συμμαχία, όπου πιθανή επίθεση κατά της Κύπρου, θα σήμαινε και επίθεση και κατά των υπολοίπων μερών».

Όσον αφορά τις αρχές που θα πρέπει να διέπουν μια στρατιωτική συνεργασία για θέματα ασφάλειας, υποδεικνύει ότι θα πρέπει να είναι «αμοιβαίου οφέλους», αλλά και «ισοβαρείς, με την έννοια ότι δεν θα πρέπει το ένα μέρος να παραχωρεί πολύ περισσότερα απ’ όσα θα παίρνει από τη συμφωνία». Κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις στη συμφωνία Κύπρου – Γαλλίας «για να μπορέσει ν’ αποφανθεί κάποιος γι’ αυτό το ζήτημα, θα πρέπει να μελετήσει ολοκληρωμένο το περιεχόμενο και τις πρόνοιές της όσον αφορά τόσο το οικονομικό κόστος, όσο και τις τεχνικές λεπτομέρειες».

Στρατιωτικές πηγές τονίζουν ότι, «για να αποκτήσει η Κύπρος έναν αποδεκτό βαθμό ασφάλειας, πρέπει να μετατρέψει τις στρατιωτικές συνεργασίες, που έχει συνάψει με διάφορες γειτονικές χώρες, σε αμυντικές συμμαχίες», καθότι ο όρος «συμμαχία» είναι πολύ πιο ισχυρός και προϋποθέτει τον προσδιορισμό κοινού εχθρού, κοινών συμφερόντων, κοινών στόχων και κοινής συνεισφοράς. «Χωρίς να υπάρχει αμυντική συμμαχία, δεν έχουμε ένα δίκτυ ασφαλείας ικανό», δηλώνουν.

Σημαντικά οφέλη για το Παρίσι

«Με τη δυνατότητα που θα έχει πλέον λόγω της συμφωνίας για διαρκή και μόνιμη ύπαρξη διευκολύνσεων σε ναυτική βάση στην Κύπρο, η Γαλλία θα ενισχύσει την παρουσία και τον ρόλο της στη ν/α Μεσόγειο, η οποία είναι μια κρίσιμα ευαίσθητη περιοχή για τα συμφέροντά της», σχολιάζει ο κ. Χρυσοστόμου, εξηγώντας ότι η δυνατότητα αυτή «λειτουργεί ως αντιστάθμισμα, λόγω της απώλειας προσβάσεων στη Συρία, αλλά και στην αβεβαιότητα επιρροής στον Λίβανο λόγω της ασταθούς κατάστασης στη χώρα αυτή».

Στους λόγους για τους οποίους η Γαλλία επιθυμεί τη συγκεκριμένη εξέλιξη προσθέτει την «ενίσχυση της επιρροής της και όσον αφορά τους ενεργειακούς σχεδιασμούς στην ν/α Μεσόγειο». Συμπληρωματικά, αναφέρεται στην αναβάθμιση της αμυντικής συνεργασίας των χωρών μελών της ΕΕ που επιχειρεί να πετύχει η Γαλλία μέσω της PESCO (Permanent Structured Cooperation) «εφόσον είναι υπέρμαχος της δημιουργίας αυτόνομης ευρωπαϊκής άμυνας ή και ευρωστρατού». Πέραν τούτου, λόγω Brexit, «επιδιώκει μεγαλύτερο ηγετικό ρόλο εντός ΕΕ και καταγράφει την παρουσία της στη ν/α Μεσόγειο ανάμεσα σε Ρωσία, ΗΠΑ και Βρετανία».

Επιχειρώντας να εξηγήσει τη γαλλική στάση, ο Άγγελος Συρίγος θέτει ως αφετηρία της επιθυμίας για πιο έντονη παρουσία στην περιοχή «τον Φεβρουάριο του 2018, όταν τρία τουρκικά πλοία εμποδίζουν το γεωτρητικό σκάφος της ENI να πάει στο τεμάχιο 3» και αναφέρει ότι «μετά από αυτό, η παρουσία των Γάλλων στην περιοχή άρχισε να γίνεται πιο έντονη/ ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισαν οι Τούρκοι το πλοίο της ENI, οδήγησε τους Γάλλους να έχουν πιο άμεση παρουσία».

Προσθέτει δε ότι «ούτως ή άλλως, λόγω της επιχειρήσεως του ΟΗΕ για τον Λίβανο (UNIFIL), στην περιοχή υπάρχει διαρκώς ένα γαλλικό πολεμικό πλοίο, το οποίο τους τελευταίους μήνες βρίσκεται νοτίως της Κύπρου». Ο κ. Συρίγος θυμίζει ότι οι Γάλλοι είχαν ήδη ζητήσει στρατιωτικές διευκολύνσεις στο νησί, από την εποχή του Τάσσου Παπαδόπουλου, ενώ τους ενδιέφερε από τότε «και η Βάση Ανδρέας Παπανδρέου στην Πάφο και η Βάση Ευάγγελος Φλωράκης στο Μαρί – θέλουν παρουσία στην περιοχή, διότι θέλουν να παρακολουθούν τις εξελίξεις». Αν και δεν πρόκειται για δύναμη του βεληνεκούς των ΗΠΑ, η οποία «θα αλλάξει ριζικά τα γεωπολιτικά δεδομένα», προσθέτει, «το γεγονός ότι τάσσεται υπέρ ημών και ειδικά σε περιοχές που μας ενδιαφέρουν, περνά ένα σαφέστατο μήνυμα αποτροπής προς την Τουρκία».

Θα αποτρέψουν, δεν θα καταστείλουν

Με κατασταλτικές ή αποτρεπτικές ενέργειες δύνανται να διαφυλαχθούν οι κυπριακές θάλασσες από τον επεκτατισμό της Άγκυρας. Όμως, η στρατιωτική συμφωνία με τη Γαλλία και ανάλογες συνεργασίες ή εν εξελίξει συμμαχίες δεν θα λειτουργήσουν κατασταλτικά αν η Τουρκία αποφασίσει να ενεργήσει ενάντια στο Διεθνές Δίκαιο. Δεδομένου ότι πρόκειται για μια αναθεωρητική δύναμη, η ηγεσία της οποίας χαρακτηρίζεται από μια «νευρικότητα», το μόνο που μπορεί μετά βεβαιότητας να λεχθεί είναι ότι τέτοιες συνεργασίες λειτουργούν περιοριστικά και αποτρεπτικά.

Άλλωστε, είναι -κατά κοινήν ομολογία- και η μόνη οδός που έχει στην παρούσα φάση η ΚΔ. «Οι κινήσεις που γίνονται από πλευράς κυπριακής κυβέρνησης για συνεργασία στον αμυντικό τομέα με τη Γαλλία, αλλά και με άλλες δυνάμεις, έχουν κυρίως τον χαρακτήρα της αποτροπής», δηλώνει στη «Σ» ο Σάββας Καλεντερίδης, διευκρινίζοντας ότι «η παρουσία των μονάδων αυτών των χωρών στην Κύπρο λειτουργεί αποτρεπτικά ως προς το να αποπειραθεί η Τουρκία χρήση στρατιωτικής δύναμης».

Εφόσον «δεν πρόκειται για συμφωνία συμμαχίας, δεν διασφαλίζεται με κατασταλτικές ενέργειες εκ μέρους του γαλλικού πολεμικού ναυτικού ο τερματισμός πιθανών παράνομων στρατιωτικών ενεργειών εκ μέρους της Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ», ξεκαθαρίζει ο κ. Χρυσοστόμου, υπογραμμίζοντας ότι «ούτε και η Κύπρος, λόγω του μεγέθους και της δύναμής της μπορεί να προβεί σε τέτοιες ενέργειες».

Όσον αφορά σε αποτροπή ανάπτυξης μίας επιθετικής ενέργειας από πλευράς Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ, «αυτό είναι δυνατόν να λειτουργήσει εκεί και όπου θα θίγονται συμφέροντα που αφορούν και τη Γαλλία. Δηλαδή, για τα οικόπεδα όπου υπάρχει αδειοδότηση στην TOTAL για διενέργεια γεωτρήσεων είναι δυνατόν η στρατιωτική αυτή συμφωνία, με την παρουσία γαλλικών πολεμικών στη Βάση στο Μαρί, να λειτουργήσει αποτρεπτικά έτσι ώστε να μη σημειωθεί επιθετική ενέργεια από πλευράς Τουρκίας», συνεχίζει και εξηγεί ότι στα τεμάχια «όπου δεν υπάρχουν είτε γαλλικών είτε αμερικανικών συμφερόντων εταιρείες, η αποτροπή αυτή δεν μπορεί να λειτουργήσει».

Καταληκτικά σημειώνει ότι «τα οικόπεδα 5 και 6, που παρανόμως η Τουρκία αμφισβητεί και επιχειρεί να γκριζάρει, δεν ανήκουν στα οικόπεδα όπου έχει επιδειχθεί γαλλικό ενδιαφέρον».

Ανάλογη και η τοποθέτηση του κ. Συρίγου, που υποστηρίζει ότι «αν οι Τούρκοι μπουν στα τεμάχια που έχει πάρει η ENI και η TOTAL, θα βρουν μπροστά τους γαλλικά πλοία. Σε άλλες περιοχές δεν θα τα βρουν μπροστά τους – είναι εκεί για να προστατεύουν τα γαλλικά συμφέροντα». Επιπλέον, δεδομένη είναι η πρόθεση της Κυβέρνησης -στο πλαίσιο πάντα της αποτροπής- να παραχωρήσει διευκολύνσεις, «προκειμένου εκεί που είναι η ΕΝΙ μόνη της, η οποία έδειξε ότι αδυνατεί, να εμπλέξει και την TOTAL, διασφαλίζοντας και σε άλλα οικόπεδα γαλλική παρουσία».

«Δεν θα πολεμήσουν άλλοι για μας»

«Καμία μεγάλη δύναμη, ούτε οι ΗΠΑ, ούτε η Ρωσία, ούτε η Γαλλία, δεν θα διακινδυνεύσουν μια θερμή εμπλοκή με την Τουρκία», δηλώνει ο κ. Καλεντερίδης και προσθέτει στη λίστα το Ισραήλ, εξηγώντας ότι «μία τέτοια εμπλοκή θα έθετε σε κίνδυνο την ασφάλειά του σε ένα δύσκολο περιβάλλον όπως είναι η Μέση Ανατολή». Δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες, υποδεικνύει πρώην στέλεχος της ΕΦ.

«Κανείς δεν πρόκειται να πολεμήσει για μας αν δεν θίγονται τα ζωτικά του συμφέροντα», υπογραμμίζει και εκτιμά ότι μόνο «όταν τα συμφέροντα της Γαλλίας ή οποιασδήποτε άλλης χώρας είναι τόσο μεγάλα πλέον στην περιοχή της Κύπρου, θα δράσει δυναμικά για να τα προστατεύσει». Εξόχως σημαντική και η δυνατότητα αυτοάμυνας, κατά τον αντιστράτηγο ε.α. Φοίβο Κλόκκαρη, που αναφέρεται χαρακτηριστικά σε «θεμέλιο λίθο οποιουδήποτε οικοδομήματος ασφάλειας».

Στο ερώτημα «ποιος θα σπεύσει;», αλληγορική είναι η απάντηση του καθηγητή Α. Συρίγου: «Δεν θα έρθουν ποτέ Λουξεμβουργιανοί πεζοναύτες να υπερασπιστούν το Καστελόριζο. Εμείς πρέπει να είμαστε πάνω στο Καστελόριζο. Η μοναδική βοήθεια που μπορεί να περιμένει η Κύπρος, εκατόν τοις εκατόν, είναι από την Ελλάδα. Αν υπάρξει βοήθεια από την Ελλάδα, μπορεί να υπάρξει και βοήθεια από άλλες χώρες. Αν δεν υπάρξει βοήθεια και άμυνα από την ίδια την Κύπρο και την Ελλάδα, κανένας άλλος δεν θ’ ασχοληθεί μαζί μας».

«Η Ελλάδα είναι εδώ»

Παρόλο που «σε πολιτικό επίπεδο και σε επίπεδο αποτροπής είναι εξαιρετικής σημασίας η παρουσία αμερικανικών και γαλλικών δυνάμεων στην Κύπρο», αναφέρει ο κ. Καλεντερίδης, στην απευκταία περίπτωση υλοποίησης των τουρκικών απειλών, η μόνη άλλη χώρα «από την οποία μπορούμε να προσδοκούμε ουσιαστική στήριξη στον στρατιωτικό τομέα, είναι η Αίγυπτος». Ο λόγος, κατά τον ίδιο, είναι «η εμπλοκή της Τουρκίας στη μουσουλμανική αδελφότητα που λειτουργεί εχθρικά εναντίον του Σίσι».

Επαναλαμβάνει επιπλέον τη θέση του ότι «η παρουσία μιας εξέδρας και οι γεωτρήσεις αποτελούν την απαρχή δημιουργίας τετελεσμένου – για να φτάσουμε σε τετελεσμένο θα πρέπει να φτάσουμε στην τελική φάση της εκμετάλλευσης». Βάσει αυτού, εκτιμά ότι «οι κινήσεις που κάνει η Τουρκία είναι κυρίως κινήσεις εντυπωσιασμού, αλλά και εκβίασης των εμπλεκομένων στο ενεργειακό παιχνίδι – αν οι Γάλλοι, οι Αμερικανοί, αλλά και οι Ιταλοί, δείξουν αποφασιστικότητα και περάσουν στη φάση της εκμετάλλευσης, το παιχνίδι της Τουρκίας θα καταρρεύσει και δεν θα έχει αποτέλεσμα».

Η Κύπρος, σημειώνει καταληκτικά, «θα πετύχαινε το άριστο διά της παρουσίας ρωσικών εταιρειών, γιατί τότε θα είχαμε τις δύο υπερδυνάμεις να έχουν συμφέροντα ταυτισμένα με αυτά της Κυπριακής Δημοκρατίας». Σε κάθε περίπτωση, έγκυρες πηγές κάνουν λόγο και για ενισχυμένη παρουσία της Ελλάδας.

Συγκεκριμένα, η ελληνική πυραυλάκατος στη UNIFIL αντικαταστάθηκε από φρεγάτα με έδρα στη Λεμεσό, γεγονός που δεν πρέπει να θεωρείται τυχαίο. Δεύτερη ελληνική φρεγάτα περιπολεί στην περιοχή και συμμετέχει σε ασκήσεις. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι «η ελληνική παρουσία στην Κύπρο, σήμερα, είναι πιο έντονη απ’ ό,τι την περασμένη δεκαετία – η Ελλάδα πάντοτε ήταν και είναι εδώ».

Οι (πραγματικές) προθέσεις των Γάλλων

Ως έναν «ενδιάμεσο σταθμό για το γαλλικό ναυτικό και ιδιαίτερα για το αεροναυτικό συγκρότημα που σχηματίστηκε γύρω από το αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle», χαρακτήρισε την Κύπρο ο Μακρόν τον περασμένο Ιανουάριο, μετά από κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που πραγματοποιήθηκε στη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής των MED 7 στη Λευκωσία.

«Υπολογίζω πολύ σε αυτήν τη συνεργασία, στην οποία αντικατοπτρίζεται η φιλοδοξία μιας κυρίαρχης Ευρώπης, η οποία εξασφαλίζει τα μέσα για να προφυλάξει τον εαυτό της», έλεγε για την αμυντική συνεργασία Λευκωσίας – Παρισίων και πρόσθετε ότι αποτελεί «ένα σημαντικό στοιχείο του ευρωπαϊκού σχεδιασμού άμυνας, τον οποίο έχουμε ενισχύσει πολύ στη διάρκεια του τελευταίου χρόνου».

Η Γαλλία, πάντως, βρίσκεται επισήμως στο κάδρο των σημαντικών στρατηγικών εταίρων της Κύπρου από το 2007. Συγκεκριμένα, από τις 28.02.2007, όταν επί προεδρίας Τάσσου Παπαδόπουλου υπογράφτηκε από τον τότε Υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Λιλλήκα και την Υπουργό Άμυνας της Γαλλίας, Μισέλ Αλιό-Μαρί, η δεκαετούς διάρκειας (με πρόνοια ανανέωσης για επιπλέον 10 χρόνια), Συμφωνία Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ Κύπρου και Γαλλίας, η οποία προνοούσε, μεταξύ άλλων, παροχή διευκολύνσεων στρατιωτικής φύσης.

Η Συμφωνία αποτέλεσε μέρος της Κοινής Δήλωσης για Ενίσχυση των Διμερών Σχέσεων, η οποία εξαγγέλθηκε τον Νοέμβριο του 2005. Στις 4/4/2017, στο Παρίσι, έπεσαν οι υπογραφές των Υπουργών Άμυνας στην αναβαθμισμένη συμφωνία. Μεταξύ Χριστόφορου Φωκαΐδη και Ζαν Ιβ Λεντριάν συμφωνήθηκε επικαιροποιημένο κείμενο, που προβλέπει την ανάπτυξη μιας στρατιωτικής και τεχνικής συνεργασίας, με πρόνοιες για επέκταση σε νέους τομείς συνεργασίας, όπως η ενεργειακή και θαλάσσια ασφάλεια.

Μέσω αυτής, οι γαλλικές ένοπλες δυνάμεις απέκτησαν μόνιμη στρατιωτική παρουσία στη Μέση Ανατολή και διευκολύνσεις στα στρατιωτικά λιμάνια και τα αεροδρόμια της ΚΔ, ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι το ζήτημα επέκτασης της ναυτικής βάσης στο Μαρί τέθηκε από τότε στο τραπέζι. Σημειώνεται ότι, το κυρωτικό νομοσχέδιο, που έθεσε σε εφαρμογή την εν λόγω συμφωνία, κατατέθηκε στη Βουλή στις 20/2/2018 ως απόρρητο.

Η επέκταση της αμυντικής συμφωνίας Γαλλίας-Κύπρου κρίθηκε ως άκρως σημαντική, σε μια χρονική περίοδο έντονης τουρκικής προκλητικότητας στην κυπριακή ΑΟΖ.

Τρεις μήνες αργότερα και μετά τις εκλογές στη Γαλλία, έχοντας τοποθετηθεί σε νευραλγικό πόστο στην κυβέρνηση Μακρόν, η νέα Υπουργός Άμυνας, Φλοράνς Παρλί, πραγματοποίησε την πρώτη επίσημη επίσκεψή της στην Κύπρο και δήλωσε ότι η συνεργασία Κύπρου-Γαλλίας αποτελεί πυλώνα σταθερότητας για την περιοχή. Στη συνάντηση προσδόθηκε στρατηγική, αλλά και συμβολική σημασία, δεδομένης της έναρξης των γεωτρήσεων της γαλλικής εταιρείας Total στο τεμάχιο 11 – κοίτασμα «Ονησίφορος» της κυπριακής ΑΟΖ – το «Μπαρμπαρός» βρισκόταν ανοιχτά της Πάφου για «σεισμικές έρευνες». Διπλωματικές πηγές έκαναν, τότε, λόγο και για «μήνυμα προς τις προκλήσεις των Τούρκων», που είχαν ενταθεί εκείνη την περίοδο λόγω των γεωτρήσεων.

Αναμένουν ενημέρωση

Ποιοι οι συγκεκριμένοι στόχοι που θα εξυπηρετήσει η εμβάθυνση της συνεργασίας με τη Γαλλία; Θα προστατεύσει το ενεργειακό πρόγραμμα της Κυπριακής Δημοκρατίας; Θα αναβαθμιστεί μέσω αυτής η επιχειρησιακή ικανότητα της Εθνικής Φρουράς και οι υποδομές που διαθέτει; «Δεν έχουμε ιδιαίτερη πληροφόρηση για τις λεπτομέρειες της συνεργασίας», απαντά στη «Σ» ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας, Μαρίνος Σιζόπουλος.

«Αντιλαμβάνομαι ότι πιθανόν να έχουμε στο μέλλον κάποια ενημέρωση, γιατί αυτήν τη στιγμή η συμφωνία βρίσκεται στην ουσία σε στάδιο επεξεργασίας και σε τέτοιου είδους συμφωνίες έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία η ακριβής διατύπωση των διαφόρων προνοιών», προσθέτει. Επιπλέον, διευκρινίζει ότι «η Επιτροπή Άμυνας δεν έχει οποιαδήποτε εμπλοκή άμεση ή έμμεση σε θέματα σύναψης αυτών των συνεργασιών – αυτό που μπορεί να κάνει είναι να ψηφίζει τους κανονισμούς, να εγκρίνει τα κονδύλια, να ελέγχει ότι η αγορά των οπλικών συστημάτων και όλα τα υπόλοιπα κινούνται στη σωστή κατεύθυνση».

ΠΗΓΗ:http://www.sigmalive.com/simerini/politics/558428/ziteitai-dixty-gia-tin-kypriaki-aoz