Έχει εκτραχυνθεί ο Ερντογάν και είναι επικίνδυνος

Print Friendly, PDF & Email

30/6/2019

  Η Θέση του “Φ”   

Η ΤΟΥΡΚΙΑ έχει ανοίξει πολλά μέτωπα. Δεν έχει καλές σχέσεις με κανέναν από τους γείτονές της. Έχει εισβάλει στο Ιράκ, στη Συρία, κατέχει τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας από το 1974 και εντεύθεν, ενώ από την 4η Μαΐου έχει εισβάλει και στην κυπριακή ΑΟΖ. Διενεργεί παράνομες γεωτρήσεις στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου. Συνεχίζει σχεδόν ασταμάτητα τις παραβιάσεις στο Αιγαίο και επιχειρεί μονίμως να γκριζάρει περιοχές, τις οποίες στη συνέχεια προκλητικά διεκδικεί. Η χώρα του νεοσουλτάνου Ερντογάν έχει ανοίξει μέτωπο με τις Ηνωμένες Πολιτείες με αφορμή την παραγγελία από τη Ρωσία του αντιαεροπορικού/αντιπυραυλικού συστήματος S-400, ενώ σε αντιπαράθεση βρίσκεται και με κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Φτάνει στο σημείο ο ίδιος ο Ερντογάν να μιλά με αλαζονικό και υποτιμητικό τρόπο για ηγέτες άλλων χωρών. Έχει προσφάτως χαρακτηρίσει τον Γάλλο Πρόεδρο Εμμανουέλ Μακρόν ως «ατζαμή»!

ΚΑΙ αυτή η συμπεριφορά δεν αφορά μόνο τη στάση της Τουρκίας έναντι τρίτων χωρών. Καταπιεστικό, φασιστικό είναι το καθεστώς και έναντι των πολιτών του. Παραβιάζει συστηματικά τα ανθρώπινα δικαιώματα, έχουν γεμίσει οι φυλακές με αντιφρονούντες, έχει φιμώσει τον Τύπο. Βλέπει παντού εχθρούς και τους πολεμά. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι στην Κωνσταντινούπολη διεξήχθησαν επαναληπτικές τοπικές εκλογές. Γιατί γίνεται τούτο; Επειδή δεν άρεσε το πρώτο αποτέλεσμα στον νεοσουλτάνο. Έχασε τον δήμο, στον οποίο υπηρέτησε και ο ίδιος ο Ερντογάν δήμαρχος και θεωρείτο προπύργιο του κόμματός του, του ΑΚΡ. Και επειδή έχασε, επανέλαβε τις εκλογές. Σε ποια δημοκρατία μπορεί να γίνει αυτό; Σε καμία. Το γεγονός ότι έχασε οριστικά τον δήμο προφανώς και συνιστά μήνυμα των πολιτών προς τον Ερντογάν. Πώς θα το εισπράξει και πώς θα αντιδράσει; 

Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ του καθεστώτος Ερντογάν, εντός και εκτός Τουρκίας, είναι ανυπόφορη. Παραμένει ένα κράτος-τρομοκράτης, ένα κράτος ταραχοποιός. Πώς μπορεί να αντιμετωπισθεί; Είναι προφανές πως για πολλά χρόνια, από τη δεκαετία του 2000, όταν ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανέλαβε την εξουσία, υπήρχε μια θετική προσέγγιση από πολλές χώρες. Ακόμη και από την Αθήνα και κάποια πολιτικά κατεστημένα της Λευκωσίας. Θεωρήθηκε ο «σωτήρας» της Τουρκίας και ένας ισλαμοδημοκράτης-μοντέλο και για άλλα μουσουλμανικά κράτη. Αυτή η εντύπωση δεν άργησε να ανατραπεί. Ωστόσο, ακόμη και τότε, πολλοί ήταν εκείνοι που θεωρούσαν ανάγκη να στηρίζουν το ολοκληρωτικό καθεστώς της Άγκυρας. Και η στήριξη συνοδευόταν με δώρα. Αυτή η τακτική, όπως αποδεικνύεται στην πράξη, αποθράσυνε τον Ερντογάν, τον έκανε πιο σκληρό και απαιτητικό. 

ΟΣΟΙ δεν έχουν αντιληφθεί πόσο λάθος ήταν αυτή η τακτική ζουν σε ψευδαισθήσεις. Τουλάχιστον θα πρέπει να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα και να την αντικρίσουν ευθέως. Η πραγματικότητα είναι πως ο Ερντογάν έχει γίνει επικίνδυνος και ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπισθεί είναι να ληφθούν μέτρα, τα οποία θα του προκαλούν κόστος. Μόνο τότε θα συνέλθει. Μέχρι τώρα, έμαθε να του κάνουν τα χατίρια, να μην έχει κόστος με ό,τι έκανε, ακόμη και όταν προδήλως παραβίαζε το διεθνές δίκαιο και τους διεθνείς κανόνες λειτουργίας του παγκόσμιου συστήματος. Έχει εκτραχυνθεί και πρέπει να έχει κόστος. Αυτό σημαίνει μέτρα σε βάρος του, σε βάρος της κατοχικής Τουρκίας. Αυτό πρέπει να γίνει τώρα πριν είναι αργά. 

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/732185/echei-ektrachynthei-o-erntogn-kai-einai-epikindynos