Τα διάφορα αφηγήματα, που λέει κι ο Αναστασιάδης

Print Friendly, PDF & Email

29/8/2019

του  Άριστου Μιχαηλίδη    

Σε ποιους τα έλεγε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης είναι σαφές. «Επιτέλους να αφήσουμε τα διάφορα αφηγήματα που μπορεί να μας εξυπηρετούν πολιτικά, αλλά δεν μας ωφελούν εθνικά» έλεγε, μιλώντας προχτές στο συνέδριο των αποδήμων. Και για να καταλάβουμε ποια αφηγήματα εννοούσε, εξήγησε: Θα πρέπει επιτέλους να γίνει συνείδηση πως «δεν είναι οι Ελληνοκύπριοι που δεν θέλουν και δεν επιδιώκουν τη λύση, αλλά είναι η στάση μιας υπέρτερης δύναμης που μέσα από τις πολιτικές της, μέσα από το όραμα της νέας οθωμανικής αυτοκρατορίας, καταγράφει πράξεις, ενέργειες, παρανομίες που δεν γίνονται ανεκτές». Σωστός και κατηγορηματικός. Αλλά, άργησε πολύ. Και δεν είναι σίγουρο ότι μπορεί να σωθεί η κατάσταση έτσι που έγινε. Διότι, μέχρι πρόσφατα, συμμετείχε κι ο ίδιος στα αφηγήματα και, μάλιστα, με πρωταγωνιστικό ρόλο. Ένα από τα κύρια αφηγήματα, ένα από αυτά που εκτροχίασαν την ουσία του Κυπριακού και αφαίρεσαν την Τουρκία από την εικόνα του προβλήματος, είναι ότι έχουμε να κάνουμε με τους Τουρκοκύπριους, με τη συνεννόησή μας με τους Τουρκοκύπριους ηγέτες, με την αποδοχή να μοιράσουμε μαζί τους την εξουσία ενός νέου κράτους, κι όσοι προώθησαν αυτό το αφήγημα δεν λογάριασαν ποτέ την Τουρκία στα αφηγήματά τους. Δεν έβλεπαν, και πολλοί δεν βλέπουν ακόμα και σήμερα, ότι το πρόβλημά μας είναι η στάση μιας υπέρτερης δύναμης με το όραμα της νέας οθωμανικής αυτοκρατορίας. Πίστευαν πράγματι ότι θα λύσουν το Κυπριακό, το πρόβλημα της κατοχής και των επεκτατικών σχεδιασμών της Άγκυρας, αν προσφέρουν γην και ύδωρ στον Ταλάτ και στον Ακιντζί. Έκαναν πλύση εγκεφάλου στους Ελληνοκύπριους περί συμβίωσης, μετέτρεψαν το πρόβλημα της κατοχής σε κοινωνικό και ψυχολογικό πρόβλημα δύο κοινοτήτων, διαμόρφωσαν κοινή γνώμη, και τώρα, κύριε Πρόεδρε, τρέχα γύρευε, μετά συγχωρήσεως.

«Έφτασε η ώρα να συνειδητοποιήσουμε ότι οι παλιές εποχές που είχαμε την αντίληψη ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ελληνοκυπριακή Δημοκρατία, δεν ευσταθούν. Το Σύνταγμα του 1960 δίνει δικαιώματα σε όλους τους νομίμους κατοίκους. Ας το συνειδητοποιήσουμε…» έλεγε σε προηγούμενο συνέδριο των αποδήμων, στις 25/8/2015. Όλη η πολιτική του, την οποία τότε χειροκροτούσε ένθερμα και το ΑΚΕΛ, στηριζόταν στο να πείσει τους Ελληνοκύπριους ότι άμα τα βρουν με τους Τουρκοκύπριους θα γίνουν όλα μέλι γάλα. «Ο σημαντικότερος αγώνας είναι να κατανοήσει ο κόσμος ότι ζούμε σε μια χώρα ευρωπαϊκή και πρέπει να μάθουμε να συμβιώνουμε με τους (Τ/κ) συμπατριώτες μας» επέμενε στις 8/12/2015. Αυτός ήταν ο σημαντικότερος αγώνας μας. Να μάθουμε να συμβιώνουμε. Σήμερα, καλεί τους τότε συνοδοιπόρους του να αφήσουν τα διάφορα αφηγήματα διότι «δεν είναι οι Ελληνοκύπριοι που δεν θέλουν και δεν επιδιώκουν τη λύση, αλλά είναι η στάση μιας υπέρτερης δύναμης». Μέχρι πριν δύο χρόνια δεν είχε αντιληφθεί τη στάση της υπέρτερης δύναμης και πίστευε ότι είναι οι Ελληνοκύπριοι που εμποδίζουν τη λύση. «Δεν πρόκειται να γίνω συνεργός σε μια προσπάθεια, δυστυχώς κάποιων, που ενδεχόμενα διαφωνούν με την επιλογή της λύσης, να καταστρέψουν τη διαδικασία» (3/2/2016).

Τα υπενθυμίζω αυτά γιατί σήμερα βλέπουμε τα αποτελέσματα μιας πολιτικής, της πολιτικής των αφηγημάτων, την οποία ο Νίκος Αναστασιάδης μαζί με την ηγεσία του ΑΚΕΛ εφάρμοσαν με φανατισμό. Και παρά τις σωστές διαπιστώσεις που κάνει τώρα ο Πρόεδρος, στην πράξη εφαρμόζει την ίδια πολιτική χωρίς να δείχνει ότι αυτά που λέει τα πιστεύει πραγματικά. Διότι στην πράξη ακολουθεί τον ίδιο αδιέξοδο δρόμο με άνοιγμα οδοφραγμάτων, σύνδεση κινητής τηλεφωνίας και συνομιλίες με τον Ακιντζί, ως να είναι ένα άλλο παράλληλο σύμπαν, όπου εισβάλλει η Τουρκία, κάνει γεωτρήσεις, οργανώνει εποικισμό στην Αμμόχωστο, προωθεί στρατεύματα στη νεκρή ζώνη και επιβάλλει ηγεσία στους Τουρκοκυπρίους χωρίς τον Ακιντζί. Αν πράγματι διαπιστώνει ότι το πρόβλημα είναι η στάση μιας υπέρτερης δύναμης με όραμα τη νέα οθωμανική αυτοκρατορία, με ποια λογική ξεκινά διαδικασία να συμφωνήσει με τον Ακιντζί «όρους αναφοράς», τους οποίους για πολλοστή φορά δεν θα σεβαστεί η Άγκυρα; Για να μην τον κατηγορεί το ΑΚΕΛ; Θα διαπραγματευθεί ξανά την πολιτική ισότητα και τα δικαιώματα των χρηστών; Το διεθνές πρόβλημα της κατοχής, του εποικισμού και της προσφυγιάς πρέπει, επιτέλους, να βάλει επιτακτικά στο τραπέζι του ΟΗΕ και της ΕΕ και να απαιτήσει διεθνή διάσκεψη και όχι πενταμερή. Τι τις κάναμε τις φιλίες και τις στρατηγικές συμμαχίες τόσο καιρό αν δεν μπορούμε να τις αξιοποιήσουμε;

aristosm@phileleftheros.com

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/769827/ta-diafora-afigmata-poy-leei-ki-o-anastasiadis