Ανάλυση: Ανέβηκε ξανά στο τρένο της «όποιας λύσης»

Print Friendly, PDF & Email

3/11/2019

του   Μιχάλη Ιγνατίου  

Είναι φανερό πια, όχι μόνο από τις δηλώσεις του αλλά και από πληροφορίες που εκπορεύονται από το Προεδρικό Μέγαρο της Λευκωσίας, ότι ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ανέβηκε ξανά στο τρένο της «όποιας λύσης».

Και όταν ομιλούμε για την «όποια λύση» εννοούμε, βεβαίως, τη διευθέτηση που θα βολεύει στο απόλυτο 100% την κατοχική δύναμη Τουρκία. Διότι, οι Τούρκοι δεν πρόκειται να αποδεχθούν τίποτα που δεν θα τους επιτρέπει να ελέγχουν το νησί. Μην πιστεύετε στα παραμύθια…

Εάν η Τουρκία δεχόταν την αποχώρηση του κατοχικού στρατού, την κατάργηση των αναχρονιστικών εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων και ένα κράτος που θα λειτουργεί και θα είναι ενιαίο, κυρίαρχο και ανεξάρτητο, πολλοί άνθρωποι στην Κύπρο θα το ξανασκεφτούν και θα υποστηρίξουν μια τέτοια λύση.

Όμως, όπως έχει τονιστεί σε όλους τους τόνους δημόσια, αλλά και στις μυστικές συναντήσεις του κ. Αναστασιάδη και του γενικού γραμματέα του ΑΚΕΛ, Άντρου Κυπριανού, με τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, η κατοχική δύναμη απορρίπτει όλα τα παραπάνω. Αρνείται κάθε συμβιβασμό. Και η θέση της είναι ότι οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι πρέπει να μοιραστούν τα πάντα. Το 18%, που είναι το ποσοστό των Τουρκοκυπρίων, πρέπει να πάρει το 50% της Κύπρου. 

Έτσι, τόσο απλά είναι τα πράγματα για την πλευρά της Τουρκίας. Και όλα αυτά αποτελούν θέσεις και του κατοχικού ηγέτη, Μουσταφά Ακιντζί. Άστε τι λέει στους ανόητους συνομιλητές του των ελεύθερων περιοχών. Τους δουλεύει κανονικά και τους έχει μετατρέψει σε «πεμπτοφαλαγγίτες», που διασπούν το κυπριακό μέτωπο και υπόσχονται φούρνους με παξιμάδια.

Η τουρκική θέση είναι αυτή που εκφράζεται από την Άγκυρα και την οποία ενστερνίζονται οι πάντες στα κατεχόμενα. Από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο, εκτός αυτών που επηρεάζει ο καλός δημοσιογράφος Σενέρ Λεβέντ, που συνεχίζει να παλεύει μόνος του για την Κυπριακή Δημοκρατία. Όλοι οι άλλοι εκτελούν τις εντολές της ισλαμικής Τουρκίας.

Οι ελίτ της Λευκωσίας και της Αθήνας συμπεριφέρονται επικίνδυνα και εναντίον των συμφερόντων όλων των Κυπρίων. Η λύση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας είναι καταστρεπτική, όσο καταστρεπτικές είναι η διχοτόμηση και τα δύο κράτη. Για να σταθεί η «νέα Κύπρος» πρέπει να είναι απόλυτα αποστρατικοποιημένη και να την προφυλάσσει μία διεθνής δύναμη, η οποία θα ελέγχεται από έναν ισχυρό διεθνή οργανισμό. Όποιος και νά ‘ναι. Αλλά πρέπει να διασφαλιστεί ότι θα απέχουν οι στρατοί των εγγυητριών δυνάμεων. Διότι είναι οι εγγυήτριες δυνάμεις, με πρώτες την Τουρκία και τη Βρετανία που ευθύνονται για την κυπριακή τραγωδία. Δεν εξαιρώ τη χούντα των Αθηνών, που μας πρόδωσε στη βάση σχεδίου, που εκπόνησε η Αμερική του Χένρι Κίσιγκερ. Απ’ εκεί και πέρα, οι δημοκρατικές κυβερνήσεις της Ελλάδας, δεν έχουν καμία ευθύνη. Όλα όσα λέγονται και υποστηρίζονται είναι για να αθωωθούν οι δικτάτορες που κατέστρεψαν και την Ελλάδα.

Η λύση, την οποία διαπραγματεύεται ο κ. Αναστασιάδης, θα οδηγήσει την Κύπρο σε διάλυση και ο κυπριακός Ελληνισμός θα έχει τη τύχη του χριστιανικού στοιχείου στον Λίβανο. Στη θέση δίπλα της «Νέας Σμύρνης» θα δημιουργηθεί η «Νέα Κύπρος» στην Ελλάδα. Ας το βάλουμε καλά στο μυαλό μας. Η λύση πρέπει να είναι όπως την περιέγραψα στην αρχή. Τα δικαιώματα όλων των Κυπρίων θα προστατεύονται από διεθνή δύναμη και από τη συμμετοχή του «νέου κράτους» στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία βεβαίως αποδεικνύεται ότι δεν έχει δόντια. Είναι μία άβουλη ένωση 27 κρατών, που σπαράσσεται από διαφωνίες. Όμως, θα μπορεί έστω και όπως κατάντησε να προστατεύσει τα δικαιώματα των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων.

Η Τουρκία είναι μεν μία ισχυρή χώρα, αλλά στηρίζεται σε πήλινα πόδια. Η οικονομία της έχει αποκτήσει καρκίνο. Το δόγμα της είναι η επέκταση στη βάση ενός έωλου επιχειρήματος ότι προστατεύει τα συμφέροντα της. Έχει εισβάλει σε τρεις χώρες, στην Κύπρο, στο Ιράκ και στη Συρία. Έχει εισβάλει –είπε σε όλες τις περιπτώσεις– για μερικές εβδομάδες. Και παραμένει χρόνια. Και δεν προτίθεται να φύγει. Μόνο αν πάρει ότι απαιτεί. 

Είναι δυνατόν, λοιπόν, να διαπραγματεύονται η Λευκωσία και η Αθήνα για να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις της Τουρκίας στην Κύπρο; Χάθηκε εντελώς η ντροπή; Και με ποιον διαπραγματεύονται; Με τον Μουσταφά Ακιντζί που δεν μπορεί να πάρει καμία απόφαση, που δεν είναι συνομιλητής καν της Άγκυρας και ο οποίος κάνει ότι κάνει από τον φόβο του δαιμόνιου Ερντογάν; Θα καταλήξει σε συμφωνία ο κ. Αναστασιάδης με τον Ακιντζί και θα την δεχθεί η Άγκυρα; Πότε θα αντιληφθεί ο Πρόεδρος της Κύπρου ότι τον δουλεύουν ψιλό γαζί; Πότε θα ξυπνήσει; Και τι σχέση έχουν άραγε με την ξαφνική αλλαγή του οι εκβιασμοί για σχέσεις με τους ολιγάρχες; Διότι όλα συνδέονται μεταξύ τους. Εκεί που περιμέναμε και τις νέες αποκαλύψεις, ξαφνικά όλα σταμάτησαν. Μήπως έγιναν συμφωνίες κάτω από το τραπέζι; Όλα αυτά είναι νόμιμα ερωτήματα. Τις απαντήσεις τις αναζητούμε και ως γνωστό στην Κύπρο, που είναι ένα μεγάλο χωριό, δεν μένει τίποτα κρυφό. 

Η Τουρκία δείχνει τον πραγματικό εαυτό της ξανά στη Συρία. Σκοτώνει και δημιουργεί χιλιάδες νέους πρόσφυγες. Ποιο είναι το σχέδιο της; Δεν το κρύβει. Να γεμίσει τις κουρδικές περιοχές στη Βόρεια Συρία με πρόσφυγες που εγκατέλειψαν τη χώρα μετά τον εμφύλιο. Σας θυμίζει κάτι; Στην Κύπρο δεν έστειλε χιλιάδες έποικους τους οποίους θέλει να νομιμοποιήσει με τη λύση που προωθεί και την οποία –αν είναι δυνατόν– συζητούν η Λευκωσία και η Αθήνα; Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας οδηγείται σε επικίνδυνα μονοπάτια. Όσο πιο γρήγορα το καταλάβει, τόσο το καλύτερο για τον ίδιο και την Ελλάδα.

Η σημερινή Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν δεν είναι χώρα με την οποία μπορεί να συνεννοηθεί κανένας, εκτός –θα έλεγα– του Βλαντιμίρ Πούτιν, που έχει μετατρέψει τον Τούρκο πρόεδρο σε υπηρέτρια του. Απαιτείται ψυχραιμία και όχι βιαστικές κινήσεις. Κακώς ο κ. Αναστασιάδης πάει να δει τον Ακιντζί στο Βερολίνο. Αυτή η συνάντηση είναι μία τεράστια παγίδα…

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Έχω γράψει πάρα πολλές για τη διαφθορά που κυριαρχεί στην Κύπρο –όπως και στην Ελλάδα. Δρα μία πολιτική και οικονομική μαφία. Η συντριπτική πλειοψηφία των δημοσιογράφων υποτάσσεται και σιωπά. Οι δημοσιογραφικές οργανώσεις είναι απαξιωμένες. Ασχολούνται με οτιδήποτε άλλο εκτός αυτού του πολύ σοβαρού θέματος. Οι ανεξάρτητες φωνές λιγοστεύουν. Οι ολιγάρχες έχουν αλώσει τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η άμυνα μας μεταφέρθηκε πια στο Διαδίκτυο, όπου εκεί θα παιχθεί το μεγάλο παιγνίδι. Είναι παιγνίδι της αλήθειας με το ψέμα. Είναι επικίνδυνο να ασχολείται κανείς με τη διαφθορά. Αλλά δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να σταματήσουμε τώρα. Πρέπει να φωνάζουμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας.

ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ: Ευχαριστώ από καρδιάς τους εκδότες του «Φιλελεύθερου» και του « Έθνους» που δεν λογόκριναν ΠΟΤΕ τα κείμενά μου. Δεν αφαίρεσαν ΠΟΤΕ ούτε μία λέξη από τα άρθρα μου, ακόμα και αν ενοχλούνται οι μεγαλόσχημοι του

πολιτικού και οικονομικού κόσμου…

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/eidiseis/politiki/article/812294/analysi-anebike-xana-sto-treno-tis-opoias-lysis