Η Χάγη, οι απελάσεις και οι άδειοι αγωγοί μας

Print Friendly, PDF & Email

7/12/2019

του  Άριστου  Μιχαηλίδη    

Δύσκολο να συλλάβουμε τις υψηλές διπλωματικές τακτικές των ηγεσιών. Μας μπερδεύουν συνεχώς. Αλλά, μια απλή απορία: Πόσο πιο ηχηρό θα ήταν το μήνυμα αν οι κυβερνήσεις Κύπρου και Ελλάδας έκαναν τις κινήσεις τους σε συνεννόηση; Γιατί, για παράδειγμα, η Ελλάδα απέλασε τον πρεσβευτή της Λιβύης και η Κύπρος δεν απέλασε τον Λίβυο επιτετραμμένο; Αφού αιτία είναι ίδια, όπως και τα συμφέροντα που θίγονται. Άλλο να κάνει την κίνηση μία ευρωπαϊκή χώρα κι άλλο δύο. Δεν μπορούν να συντονιστούν άραγε; Ή, εμείς συνεχίζουμε να μην έχουμε καθαρή στρατηγική για το τι θα κάνουμε; Όχι ότι έχει η Ελλάδα, δηλαδή, αλλά έστω και με την απέλαση του Λίβυου στέλνει ένα μήνυμα. Προς την Ευρώπη και άλλους, μα και προς τη Λιβύη. Όπου επικρατεί ένα χάος και πάνω σε αυτό στηρίχθηκε κι ο Ερντογάν. Η Βουλή της Λιβύης, για παράδειγμα, διαφωνεί με τη συμφωνία με την Τουρκία κι εξέδωσε ανακοίνωση που την καταδικάζει, σημειώνοντας ότι δημιουργεί στη χώρα προβλήματα με άλλα κράτη. Η απέλαση του Λίβυου πρέσβη ενισχύει προφανώς αυτές τις δυνάμεις στο εσωτερικό της χώρας, η οποία δεν διαθέτει μια κεντρική ενωτική κυβέρνηση. Αν η Τουρκία εκμεταλλεύτηκε μια μερίδα της ηγεσίας (προσφέροντας της όπλα), η Ελλάδα και η Κύπρος μαζί θα μπορούσαν να παίξουν άλλο ρόλο. Τέλος πάντων, ψιλά γράμματα αυτά.

Το σημαντικό είναι να διερωτηθούν οι δικοί μας ηγέτες αν έχουν να εφαρμόσουν κάποια τακτική για να μας βγάλουν από τα αδιέξοδα και να μας προστατεύσουν. Διότι, δεν είναι τακτική να αποφασίζεις ότι έχεις τρόπους να κάνεις μονομερή προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης τώρα, ενώ από το 2014, που γίνονται οι τουρκικές παραβιάσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, πίστευες ότι δεν μπορούσες να το κάνεις, είτε διότι δεν το μελέτησες, είτε διότι νόμιζες ότι δεν έπρεπε να χαλάσεις το κλίμα. Και πώς μπορεί να είναι αυτή μια μελετημένη κίνηση στρατηγικής όταν την επόμενη μέρα που ο Πρόεδρος ενημερώνει το Εθνικό Συμβούλιο ο αρχηγός της αντιπολίτευσης, ο Άντρος Κυπριανού, κάνει διάσκεψη για να εξηγήσει ότι «το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν μπορεί να γίνει μονομερής προσφυγή». Και ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Χριστοδουλίδης, να απαντά ότι δεν το κάνουν για επικοινωνιακούς λόγους «έγινε αφού μας συμβούλευσαν διεθνείς νομικοί μας σύμβουλοι». Καλά, δεν μπορούσαν να συνεννοηθούν στο Εθνικό Συμβούλιο, να ξέρουν όλοι τι κάνει η Κυβέρνηση, να έχουν κι οι πολίτες μια προσδοκία ότι γίνονται μελετημένα βήματα; Κι από την άλλη, το μπέρδεμα γίνεται ακόμα πιο ακατανόητο όταν την ώρα που η Κυβέρνηση αποφασίζει έναν νέο δρόμο αντίδρασης με την ορθή (έστω κι αργοπορημένη) προσφυγή στη Χάγη, ο αρχηγός του κυβερνώντος κόμματος και η ομάδα του στις τηλεοράσεις κάνουν εκστρατείες για την απόφασή τους (κατά φαντασία, βεβαίως) να πουλήσουν φυσικό αέριο στην Τουρκία μετά από τη λύση. Δηλαδή, στην πολιτική των κανονιοφόρων απαντούμε ως να έχουμε να κάνουμε με μια ειρηνική γειτονική χώρα, με την οποία θα έχουμε εμπορικές συναλλαγές όταν η ίδια ανοίγει το στόμα της να μας καταβροχθίσει. Κυρίως, όμως, ως να έχουμε διασφαλίσει αυτό που προέχει: ότι μέχρι τη λύση αυτή η ιμπεριαλιστική χώρα θα μας αφήσει φυσικό αέριο για να έχουμε να πουλήσουμε

Είτε θα χαράξουν επιθετική στρατηγική Κύπρος και Ελλάδα μαζί, ναι, να απελάσουν πρεσβευτές, να πάνε στην ΕΕ και να εκβιάσουν, να πάνε στη Βρετανία και να αρχίσουν να δημιουργούν προβλήματα στις βάσεις, η Ελλάδα στην Αμερική για τις βάσεις στη Σούδα (η Ελλάδα, ας πούμε, γιατί απέλασε μόνο τον Λίβυο πρέσβη και όχι τον Τούρκο;), είτε θα συνεχίσουμε τις φαντασιώσεις περί εξευμενισμού του θηρίου, που θα του πλασάρουμε τον αγωγό που θα του μεταφέρει κυπριακό φυσικό αέριο και θα περιμένουμε μάταια ότι θα μας πει κοπιάστε. Απλώς να θυμόμαστε ότι αυτή η τακτική εφαρμόζεται με αφοσίωση από την εποχή του Σημίτη και του Κληρίδη και τα αποτελέσματα είναι αυτά που βλέπουμε.

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/833555/i-chag-oi-apelaseis-kai-oi-adeioi-aggi-mas