Η Αναίδεια των Αποτυχημένων…

Print Friendly, PDF & Email

2/2/2020

ΘΕΣΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ

Εκδόθηκε νέο ψήφισμα από τον ΟΗΕ για το Κυπριακό. Μια τρύπα στο νερό. Αυτή είναι η αισιόδοξη ανάγνωση. Υπάρχει και η χειρότερη. Η εξίσωση του θύματος με τον θύτη. Και ενώ η Τουρκία παραβιάζει κάθε κανόνα διεθνούς δικαίου με πολεμικά μέσα, το Συμβούλιο Ασφαλείας καλεί «εν τη σοφία του» όλα τα εμπλεκόμενα μέρη να απέχουν από ενέργειες που προκαλούν ένταση. Τι εννοεί δηλαδή; Μήπως εννοεί ότι θα πρέπει να σταματήσουμε το ενεργειακό μας πρόγραμμα, να το παγώσουμε, όπως θέλει η Τουρκία, να πάμε σε «λύση» και να πάρουν τα πετρέλαια οι «Πειρατές της Μεσογείου»;

Γιατί, όμως, μεμφόμαστε το Συμβούλιο Ασφαλείας και μόνο; Ή την ΕΕ που καθυστερεί να επιβάλει τις όποιες κυρώσεις σε βάρος της Άγκυρας; 

Δεν είναι οι ημέτεροι που δεν θέλουν να «προκαλούμε» την Τουρκία έχοντας την ψευδαίσθηση ότι θα επαναρχίσουν οι συνομιλίες για να εξευρεθεί βιώσιμη λύση στο Κυπριακό; 

Δεν είναι οι ίδιοι που ισχυρίζονται ότι δεν χρειάζεται η επιβολή κυρώσεων από τις Βρυξέλλες; 

Υπό αυτές τις συνθήκες, γιατί το Συμβούλιο Ασφαλείας ή η ΕΕ να θέλουν την τιμωρία της Άγκυρας; Δεν είναι αυτοί που κυβερνούσαν εδώ και χρόνια που τα έχουν κάνει θάλασσα; Χωρίς να πουν συγγνώμη. Αντίθετα, έχουν το θράσος να μας παραδίδουν μαθήματα πώς θα σωθούμε!

Είναι αληθές ότι, το δίκαιο είναι το καταφύγιο του αδύναμου. Όμως, εάν δεν συνοδεύεται από συμμαχίες και ισχύ, ξεθωριάζει. Χάνει την αξία του. Εάν το θύμα υπαναχωρεί και συμβιβάζεται με την πολιτική του θύτη, δηλαδή της Τουρκίας, τότε αναγκάζει και τον ΟΗΕ και την ΕΕ να προσαρμόζονται μαζί του. Και οι Διεθνείς Οργανισμοί κλείνουν τα μάτια στην παρανομία. Στην κατοχή.

Τελικώς, για ποιες συνομιλίες μιλά η Άγκυρα; Οι εξηγήσεις δόθηκαν από το τουρκικό Υπουργείο των Εξωτερικών για πολλοστή φορά την περασμένη Πέμπτη: 

Θέλει πάγωμα των γεωτρήσεων για να πάμε σε συνομιλίες, να διαλυθεί η Κυπριακή Δημοκρατία επισήμως, και να πάρει πλέον νόμιμα το φυσικό αέριο μέσω του επανακαθορισμού της κυπριακής ΑΟΖ. Αλλιώς, λέει η Άγκυρα, θα συνεχίσει την αρπακτική της πολιτική. Και ποιος θα την εμποδίσει όταν φρόντισαν επιμελώς οι εκάστοτε Κυβερνήσεις να αφήσουν την Κύπρο και την ΑΟΖ της αθωράκιστες; 

Με περισσή αναίδεια ρωτούν ο ένας τον άλλο ποιος ευθύνεται. Υποτιμούν τον λαό και τον εμπαίζουν. Δεν τον υπολογίζουν παρά μόνο όταν θέλουν την ψήφο του. Τον παραμυθιάζουν. Και ουκ ολίγοι είναι αυτοί που πέφτουν θύματα του ψεύδους και των ευσεβοποθισμών. Των ψευδαισθήσεων. 

Αυτή η πολιτική κουλτούρα θα έπρεπε να εγκαταλειφθεί χθες. Διότι ναρκοθετεί το σήμερα και το αύριο. Το μέλλον του τόπου.

Ο λαός έχει την εξουσία. Είναι κυρίαρχος. Και όταν δείχνει με δημοκρατικό τρόπο την απέχθειά του σε εγκληματικές πολιτικές και προβάλλει τις επιλογές που θέλει για τη σωτηρία του, η ηγεσία του είτε συμμορφώνεται είτε αντικαθίσταται μέσω εκλογών. 

Οι Τούρκοι είναι εντός των πυλών. Και στο έδαφος και στον αέρα και στη θάλασσα. Η επιθετική ισχύς του Αττίλα απαντάται με ρεαλισμό. Δηλαδή με συμμαχίες και αποτρεπτική ισχύ! Αλλιώς, αργά η γρήγορα, η Τουρκία θα επιβάλει είτε δια πυρός και σιδήρου είτε μέσω των συνομιλιών, τις οποίες η ίδια θα καθορίσει πώς θα διεξαχθούν, τη νεο-οθωμανική της πολιτική. Και το φυσικό αέριο θα μετατραπεί από ευλογία σε κατάρα. Η ευθύνη δεν θα ανήκει μόνο στις ηγεσίες, που δεν έφεραν, όπως υπόσχονταν, λύση, αλλά και στον λαό που τις εκλέγει. Είναι, δε, πρόδηλο ότι με την αλαζονεία και το θράσος τους επιμένουν να μας τάζουν φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Να μας δουλεύουν κανονικά. Και να προσβάλλουν τη νοημοσύνη μας. Μπροστά στα μάτια μας. Αποτυπώνοντας έτσι, αυτό που δικαίως ο λαός χαρακτηρίζει ως αναίδεια των αποτυχημένων.

ΠΗΓΗ:https://simerini.sigmalive.com/article/2020/2/2/e-anaideia-ton-apotukhemenon/