Μέρος Α’:«ΣΟΒΑΡΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ των Ηνωμένων Πολιτειών για το Κυπριακό ΔΕΝ υπάρχει»

Print Friendly, PDF & Email

9/2/2020

της Φανούλας Αργυρού*

«Δεν υπάρχει σαφής αμερικανική πολιτική, ούτε είναι ξεκάθαρο ποιος την καθορίζει», δήλωσε σε συνέντευξή του ο Δρ. Βαγγέλης Κουφουδάκης στον συνάδελφο Μιχάλη Παπαδόπουλο που δημοσιεύθηκε στην «Σημερινή» στις 19 Ιανουαρίου 2020.

«Και δεν φαίνεται να υπάρχουν σαφείς δεσμεύσεις από αμερικανικής πλευράς όσον αφορά τα διακυβευόμενα, ένεκα της τουρκικής επιθετικότητας, ελληνικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα, τόσο στο Αιγαίο, όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Θράκη και στην Κύπρο. Και σ’ αυτό το θέμα, δυστυχώς, δεν υπάρχει ξεκάθαρη θέση εκ μέρους των Αμερικανών, παρά τη ρητορική στήριξη από πλευράς Ουάσιγκτον ή τις γνωστές γενικόλογες τοποθετήσεις ότι οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις βρίσκονται στο καλύτερο δυνατό σημείο εδώ και δεκαετίες…» είπε μεταξύ άλλων ο γνωστός διακεκριμένος Καθηγητής.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Δρ. Βαγγέλης Κουφουδάκης τα λέγει αυτά. Όσον αφορά δε καθαρά το Κυπριακό:

Στις 27 Σεπτεμβρίου 2017 σε τηλεφωνική συνέντευξη από τη Φλώριδα των ΗΠΑ όπου διαμένει,  στο Ράδιο Πρώτο της Κύπρου,  πρόγραμμα δημοσιογράφων Λάζαρου Μαύρου και Μάριου Πούλλαδου,  ο καθηγητής ερωτηθείς ποία η αμερικανική πολιτική έναντι του Κυπριακού απάντησε:  « Είναι πολύ δύσκολο να ξέρει κανείς τι σκέπτεται ο κ. Τράμπ (Αμερικανός Πρόεδρος  Donald Tramp) γιατί άλλα λέει στις ομιλίες τις οποίες διαβάζει και έχει προετοιμασμένες, άλλα κάνει στη πρακτική εφαρμογή της πολιτικής του.  Και μέχρι τώρα δυστυχώς, δεν ξέρουμε που πάει η εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών.  Για το Κυπριακό, δεν περιμένω κάτι παραπάνω από την πολιτική της αμερικανικής γραφειοκρατίας μέχρι τώρα, διότι ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ.  Εάν πετύχουμε μια λύση είναι αποδεκτή , διότι θα ικανοποιήσει την Τουρκία, την Αγγλία και μερικούς άλλους. Αλλά σε σύνολο, ΣΟΒΑΡΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ των Ηνωμένων Πολιτειών για το Κυπριακό ΔΕΝ υπάρχει».

Το Κυπριακό είναι βρετανικό θέμα

Ο Δρ. Κουφουδάκης άγγιξε την ουσία του θέματος με την δήλωσή του στις 27 Σεπτεμβρίου 2017 όταν είπε το αδιαμφισβήτητο ότι : ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ. Γι΄αυτό ακριβώς δεν υπάρχει  καθαρή αμερικανική πολιτική έναντι του Κυπριακού , μια διαχρονική  κατάσταση και ο λόγος είναι  πολύ απλός: To Κυπριακό ουδέποτε υπήρξε αμερικανικό πρόβλημα ήταν και παραμένει βρετανικό. Η Κύπρος δεν υπήρξε αποικία των ΗΠΑ αλλά της Μεγάλης Βρετανίας. Η Κύπρος ανήκει στην Κοινοπολιτεία. Οι  ΗΠΑ δεν υπέγραψαν «εγγυήτριες» της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά η Μεγάλη Βρετανία. Οι ΗΠΑ δεν έχουν «βάσεις» στην Κύπρο σύμφωνα με τις Συνθήκες του 1960 αλλά η Μεγάλη Βρετανία. 

Οι Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου και η ίδρυση της  Κυπριακής Δημοκρατίας και ο καταρτισμός του Συντάγματός της πηγάζουν από το  Λονδίνο και όχι στον Ουάσιγκτον…Και έκτοτε είναι το  Λονδίνο που γράφει τα περί Κύπρου ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Η βρετανική κυβέρνηση ήταν που κάλεσε την σύσκεψη τον Ιανουάριο του 1964 στο Λονδίνο μετά το πρώτο τουρκικό πραξικόπημα εναντίον των Ελλήνων για  διάλυση της ΚΔ και αντικατάστασή της με δύο ομόσπονδα κράτη. Ο  Sir Crispin Tickell του Τμήματος Σχεδιασμού του Φόρειν ΄Οφις ανέλαβε στις  3.1.1964 να ετοιμάσει σχέδιο ανασύσταση της ΚΔ σε «δύο ομόσπονδα κράτη» βασισμένο στη δι-κοινοτική, δι-ζωνική ομοσπονδία που είχε συζητηθεί έντονα μεταξύ Βρετανών και Τούρκων το 1956-57… Το Φόρειν ΄Οφις ήταν που αφενός κάλεσε τους Αμερικανούς μέσα το 1964 και αφετέρου σταμάτησε τις αμερικανικές προσπάθειες Dean Acheson αφήνοντάς τον να πάει μέχρι ενός σημείου τον Αύγουστο του 1964  και ετοίμασε σχέδια για «το μέλλον της Κύπρου» όπως αυτό εξελίχθηκε το 1974… Ο James Callaghan  και το Φόρειν ΄Οφις ήταν που κάλεσαν τις δύο διασκέψεις τη Γενεύη 1, και Γενεύη 2.

O James Callaghan υπέγραψε στην Γενεύη 1   μαζί με τον Έλληνα και Τούρκο ΥΠΕΞ το κατάπτυστο έγγραφο αναγνωρίζοντας δύο αυτόνομες διοικήσεις στο νησί ενώ επί του εδάφους ο Αττίλας έσπερνε την αιματηρή προέλασή σου, και ο ίδιος που προώθησε τη δι-κοινοτική, διζωνική ομοσπονδία αφού έδωσαν το πράσινο φώς για την πρώτη εισβολή και παθητικά και για την δεύτερη αφού είχαν αποφασίσει από τις 17 Ιουλίου 1974 τουλάχιστον την αλλαγή του στάτους στην Κύπρο όπως ήθελαν οι Τούρκοι και είχαν ετοιμαστεί και οι ίδιοι από το 1964…Έκτοτε  κάθε λίγο και λιγάκι είναι το Λονδίνο που καταρτίζει τα διάφορα σενάρια «λύσης» του Κυπριακού βάση των βρετανο-τουρκικών σχεδιασμών δι-κοινοτικής, δι-ζωνικής ομοσπονδίας από το 1956…Και όλοι όσοι αναμίχτηκαν μέχρι σήμερα ως «μεσολαβητές» για το Κυπριακό πήραν και παίρνουν  «οδηγίες» για το κάθε τους βήμα από το Λονδίνο…

Ακριβώς και επειδή,  όπως ορθά ολοκλήρωσε  στις 27 Σεπτεμβρίου 2017 ο Δρ. Κουφουδάκης « Σε σύνολο, σοβαρή πολιτική των ΗΠΑ για το Κυπριακό ΔΕΝ υπάρχει».

Οι ΗΠΑ από το 1956 ακολουθούν την πολιτική Λονδίνου στο Κυπριακό, όπως έγινε το 1959, το 1964, το 1974, το 1990 (αποκαλυπτικά τα πρόσφατα αποδεσμευμένα βρετανικά έγγραφα με το σχεδιασμό από τον διπλωμάτη  τότε David Frost (σήμερα Αρχι-διαπραγματευτή για το Brexit) για «δύο κράτη» που μας έφεραν τις «Ιδέες Γκάλι το 1992) επί Γιώργου Βασιλείου  και τα περιβόητα «Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης» που ξεκίνησε τη συγγραφή τους  στο Φόρειν ΄Οφις από το 1990 και τα σέρβιραν το 1993 επί μ. Γλ. Κληρίδη.   Το δε  2016/2017 στα ελβετικά θέρετρα  είναι οι επικεφαλής του Φόρειν ΄Οφις που βρέθηκαν εκεί προεξάρχοντος των  τότε Υπ. Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας νυν Πρωθυπουργού Boris Johnson και του πρώην Υπουργού Ευρώπης Βορείου και Νοτίου Αμερικής Sir Alan Duncan με την 30μελή συν ομάδα του…   Και όσες φορές αφέθηκαν οι Αμερικανοί να παίρνουν κάποιες πρωτοβουλίες, αυτές ήσαν πάντοτε «ελεγχόμενες» κατόπιν συνεννοήσεως με το Λονδίνο και της στενής παρακολούθησής του, για να μην προχωρούν πέρα απ΄ότι τους επιτρέπει. (Βιβλίο γράφουσας «Διζωνική v Δημοκρατία» Λεμεσός 2019).

Ειδική Σχέση

Αυτή η συνεννόηση βασίζεται πάνω στην «ειδική σχέση» που έχουν οι δύο χώρες και που επίσης χρονολογείται. Όπως να μην αναμιγνύεται η μία σε θέματα που άπτονται της ευθύνης της άλλης. Και έχουμε ορισμένα τρανταχτά παραδείγματα όπου η ειδική σχέση διασαλεύθηκε από τους Αμερικανούς με τα γνωστά  αποτελέσματα.   Το ένα ήταν όταν οι Αμερικανοί έκαναν το λάθος να εισβάλουν στην Grenada  το 1983 με αποτέλεσμα να πάρει φωτιά το κόκκινο τηλέφωνο της  μ.  βρετανίδας Πρωθυπουργού  Margaret Thatcher  προς τον τότε μ. Αμερικανό Πρόεδρο Ronald Reagan μέχρι που ο τελευταίος απολογήθηκε υποσχόμενος να μην ξανασυμβεί κάτι τέτοιο.  H πρόσφατη περίπτωση  ήταν τον Μάιο του 2017, όταν η αμερικανική εφημερίδα «New York Times», δημοσίευσε απόρρητες πληροφορίες που είχε δώσει η βρετανική Αστυνομία του Manchester στις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, στα πλαίσια της ανταλλαγής απορρήτων πληροφοριών σχετικά με τη τρομοκρατική έκρηξη στο Manchester. Όπου δολοφονήθηκαν 22 άνθρωποι και τραυματίστηκαν άλλοι 59. Έξω φρενών είχε γίνει η βρετανική κυβέρνηση με τη πρωθυπουργό Theresa May να δηλώνει δημόσια το θυμό της και να επισημαίνει ότι η «ειδική σχέση»  βασίζεται σε αμοιβαία εμπιστοσύνη και με τη διαρροή αυτή η εμπιστοσύνη είχε πληγεί πολύ σοβαρά. Χρειάστηκε να φθάσει στο Λονδίνο την επομένη, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, να απολογηθεί για το συμβάν και τόσο ο ίδιος όσο και ο πρόεδρος Donald Trump να υποσχεθούν πλήρη έρευνα και να διαβεβαιώνουν ότι δεν θα επέτρεπαν επανάληψή του…

Η «ειδική σχέση» καλύπτει την ανταλλαγή ευαίσθητων μυστικών πληροφοριών με κύριο ρόλο  στην ανταλλαγή αυτή,  που καλύπτουν την Μέση Ανατολή μέχρι το Ιράκ και Ιράν κτλ έχουν να έχουν βεβαίως οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες. Οι οποίες διατηρούν ένα «μονοπώλιο» στην  περισυλλογή πληροφοριών από τους κατασκοπευτικούς σταθμούς των στην Κυπριακή Δημοκρατία , στις εγκαταστάσεις τους στον  Άγιο Νικόλαο Αμμοχώστου, Τρόοδος, Επισκοπή και αλλού. Οι πληροφορίες μεταφέρονται στα Κεντρικά Γραφεία των Υπηρεσιών τους στο Cheltenham της Αγγλίας όπου και γίνεται η επεξεργασία τους, η αποκωδικοποίηση τους, η ταξινόμηση και η ανάλογη διανομή. Ενημερώνονται οι διάφορες Επιτροπές όπως η Intelligence Committee του Βρετανικού Κοινοβουλίου, Υπουργοί  και σημαντικό μέρος αυτών των πληροφοριών μοιράζονται με τις αμερικανικές αντίστοιχες υπηρεσίες… Οι Βρετανοί στα πλαίσια της  «ειδικής σχέσης» μοιράζονται αυτές τις πληροφορίες (αν όχι όλες) με τους Αμερικανούς  και οι τελευταίοι τις δικές των  που περισυλλέγουν από την άλλη μεριά του κόσμου με τους Βρετανούς…

Μείζονος σημασίας ήταν και παραμένει ο σταθμός παρακολουθήσεων στη βρετανική βάση Άγιος Νικόλαος ο οποίος ονομάζεται και «No.8 Signal Regiment Ayios Nikolaos» και συνέβαλε τα μέγιστα στον πόλεμο του Κόλπου…( Από το βιβλίο της γράφουσας « Από την Ένωση στην Κατοχή» Λευκωσία 1995).

Τέλος Α’ μέρους.

*Ερευνήτρια δημοσιογράφος

ΠΗΓΗ:ΣΗΜΕΡΙΝΗ 9/2/2020