Ο παροξυσμός στα οδοφράγματα

Print Friendly, PDF & Email

12/3/2020

του   Θάσου Σοφοκλέους*

Είναι με λύπη, πολύ προβληματισμό και σωρεία ερωτημάτων που έζησα τα γεγονότα σχετικά με το κλείσιμο κάποιων οδοφραγμάτων στη γραμμή αντιπαράταξης για τους λόγους που η κυβέρνηση επικαλέστηκε.

Ειδικότερα με αναστάτωσε η αντίδραση κάποιων δικών μας οι οποίοι με βιαιότητα, αγριάδα και γενικά ανάρμοστη συμπεριφορά αντέδρασαν, διαμαρτυρόμενοι και διαφωνούντες με την απόφαση της Κυβέρνησης. Προσωπικά αισθάνθηκα μεγάλη ντροπή για την κατάντια μας, αδυνατώντας να δικαιολογήσω τη συμπεριφορά τους.

Διερωτήθηκα τι ήταν εκείνο το τόσο τραγικό που έκανε αυτούς τους ανθρώπους να αντιδράσουν με αυτό τον τρόπο εκδηλώνοντας τόση κακία, κτυπώντας, μάλιστα, αθώους ανθρώπους την ώρα που εκτελούσαν το καθήκον τους. Τι τους έκαναν τα παιδιά μας οι εθνοφρουροί; Αλήθεια τι συμφέροντα διακυβεύονται πίσω από τέτοιες ακραίες και αντιπατριωτικές συμπεριφορές; Τι είδους συναλλαγές έχουν, τέλος πάντων, με τα κατεχόμενα, οι οποίες τους έκαναν να εξαγριωθούν τόσο πολύ από το κλείσιμο των οδοφραγμάτων και να εκδηλώσουν τη διαφωνία τους με τόσο έξαλλο και ανοίκειο τρόπο; Μου είναι αδύνατο, πάντως, να δεχθώ ότι η αντίδρασή τους αυτή εκδηλώθηκε για μερικά ευρώ που θα γλίτωναν από τη φθηνότερη βενζίνη στα κατεχόμενα ή άλλα αγαθά.

Όσο για τους πολιτικούς του τόπου το μόνο που έχω να πω είναι ότι με απογοήτευσαν. Βέβαια, για το ΑΚΕΛ δεν έχω ερωτήματα πλέον, γιατί εδώ και καιρό έχουν ρίξει τις μάσκες και συναγελάζονται χωρίς ντροπή με την κατοχή. Στόχος του κόμματος δεν είναι η Τουρκία και η γενικότερη στάση και συμπεριφορά της. Ο στόχος τους είναι αλλότριος και όχι η υγιής κριτική. Δυστυχώς με τον τροπο που συμπεριφέρονται ενίοτε ρίχνει το βάρος στη δική μας πλευρά απενοχοποιώντας την κατοχή.

Το άνοιγμα των οδοφραγμάτων μπορεί να έχει και τα θετικά του, έχει όμως και πολλά αρνητικά. Το πήγαιν’ έλα στα κατεχόμενα μιας σημαντικής μερίδας των Ελλήνων του νησιού μας μάς εξευτέλισε. Έχουμε γίνει υποτελείς του κατοχικού καθεστώτος και έχουμε χάσει την αξιοπρέπειά μας. Δείχνουμε διαβατήρια σε ένα ψεύτικο κατοχικό μόρφωμα, βγάζουμε τα παπούτσια μας για να μπούμε στα σπίτια μας, αν βεβαίως μας το επιτρέψουν. 

Αν εξαιρέσει κανείς τις περιπτώσεις που κάποιοι πηγαίνουν στα κατεχόμενα για να προσκυνήσουν, να κλάψουν κοιτάζοντας τα σπίτια τους και τις κατεχόμενες και βεβηλωμένες, εν πολλοίς εκκλησίες μας, η μεγάλη πλειοψηφία πηγαίνει για ευτελείς λόγους και δυστυχώς γίνονται δουλοπρεπείς επιτρέποντας στους κατακτητές να τους εκμεταλλεύονται. Ας μην εντρυφήσουμε στο πόσοι έχασαν σπίτια, επιχειρήσεις και άλλες περιουσίες στα καζίνα των κατεχομένων, γιατί αυτή κι αν είναι μια πονεμένη ιστορία που μας εξευτελίζει.

Αλήθεια, τι ήθελαν να πετύχουν οι Ευρωβουλευτές του ΑΚΕΛ, ο Τούρκος Νιαζί Κιζιλγιουρέκ και ο Γιώργος Χατζηγεωργίου, που κατήγγειλαν την Κυπριακή Δημοκρατία στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Ήθελαν η νόμιμη κυπριακή κυβέρνηση να ζητήσει την άδεια του κατοχικού καθεστώτος, παραχωρώντας του κυριαρχικά μας δικαιώματα για να λάβει μιαν απόφαση;

Επιτέλους πότε θα αντιληφθούμε ότι όλοι βρισκόμαστε στο ίδιο καράβι και πως αν αυτό πάθει κάτι είναι όλους που θα μας πάρει στον βυθό;

*Πρόεδρος Συνδέσμων Αγωνιστών ΕΟΚΑ 1955 -1959

ΠΗΓΗ:https://www.philenews.com/f-me-apopsi/paremvaseis-ston-f/article/895074/o-paroxysmos-sta-odofragata