Συνταγή αποτυχίας…

Print Friendly, PDF & Email

 26 Ιουνίου 2017  

του  Ανδρέα Πιμπίσιη

Ανέβασε τον πήχη υπερβολικά ψηλά, βιάστηκε να το κλείσει για να εξασφαλίσει προσωπικό όφελος και τώρα ψάχνει ένα παιδικό σωσίβιο για να πιαστεί, ώστε να μπορεί να πει πως κάτι έχει επιτύχει κι αυτός στο Κυπριακό, ότι κατάφερε να ανοίξει τη συζήτηση για το θέμα της Ασφάλειας. Θα μπορούσε ενδεχομένως να ήταν πιο ουσιαστικός και αποτελεσματικός ο Έσπεν Μπαρθ Άιντε, εάν σ’ όλη αυτή τη διαδρομή ακολουθούσε μια πιο ορθολογιστική προσέγγιση που θα τον έφερνε εκεί που ήθελε να φτάσει. Αντί να εκμεταλλευθεί τη συγκυρία, κλώτσησε την ευκαιρία. Αντί να κτίσει πάνω στην ελληνοκυπριακή πλευρά, η οποία είχε κάνει πέραν του δέοντος χειρονομίες, θεώρησε πως οι συγκεκριμένες ενέργειες ήταν λόγω αδυναμίας την οποία έσπευσε να εκμεταλλευθεί. Τα όσα συνέβησαν από την πρώτη Διάσκεψη της Γενεύης μέχρι και σήμερα είναι ένα δείγμα της λανθασμένης ανάγνωσης του μεσολαβητή των Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος στην τελική έπαιξε ύπουλα και έχασε. Γιατί, τα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων έδειξαν πως ο κ. Άιντε επιχείρησε να τη φέρει στις δύο πλευρές και κυρίως στην ελληνοκυπριακή, ξεφεύγοντας από την -έστω και θεωρητική- θέση της κυπριακής ιδιοκτησίας διαδικασία. Την ώρα που έπρεπε να αναδείξει το κυπριακό στοιχείο της όλης προσπάθειας, μπήκε στις ράγες των προκατόχων του επιχειρώντας να κάνει παιχνίδι με το Λονδίνο. 

Ποια ήταν, λοιπόν, τα βασικά λάθη του κ. Άιντε το εξάμηνο από την πρώτη μέχρι τη δεύτερη Γενεύη: Α) Όσο διάστημα ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ήταν υποχωρητικός και η διαδικασία προχωρούσε ήταν όλα καλά, όταν τα δεδομένα άλλαξαν και έπρεπε να κάνει χειρονομίες η τουρκική πλευρά, αντί να βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση, ήρθε να γίνει συμπαίκτης με τον Μουσταφά Ακιντζί όταν αυτός πιάστηκε από μια ανούσια δικαιολογία για να οδηγήσει τις συνομιλίες σε αδιέξοδο. Όχι μόνο δεν στάθηκε σωστά απέναντι στον ΠτΔ αλλά, αντίθετα, επιχείρησε να του φορτώσει ευθύνες για το αδιέξοδο. Β) Αντί να εργαστεί προκειμένου μια νέα Διάσκεψη για την Ασφάλεια να κινηθεί πάνω στα σωστά πλαίσια, για να επιφέρει ένα ουσιαστικό αποτέλεσμα θέτοντας τη βάση της προόδου στο Κυπριακό, αυτό που έπραξε ο αξιωματούχος των Ηνωμένων Εθνών ήταν να αναζητήσει τρόπους ώστε να ικανοποιηθεί η τουρκική πλευρά και κυρίως οι απαιτήσεις της Άγκυρας. Γ) Παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχαν τα εχέγγυα για μια επιτυχία της Διάσκεψης, προχώρησε σε κινήσεις ώστε αυτή να συγκληθεί τέλη Ιουνίου, επιχειρώντας να εκμεταλλευθεί την αδυναμία των εμπλεκομένων να απορρίψουν μια τέτοια πρόσκληση, αφού κάτι τέτοιο θα τους φόρτωνε πολλαπλές ευθύνες. 

Βρισκόμαστε, λοιπόν, μπροστά σε μια Διάσκεψη η οποία ετοιμάστηκε βιαστικά -κάτι που φαίνεται και από το έγγραφο του Άιντε- και η οποία, βεβαίως, δεν έχει να κάνει με την ουσία του Κυπριακού. Είναι εμφανές προς όλους ότι οι βεβιασμένες κινήσεις, την ώρα που δεν υπήρξε σωστή προετοιμασία, αποσκοπούσαν και σε κάτι άλλο. Να εγείρουν εμπόδια στο ενεργειακό πρόγραμμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, επειδή αυτό θέλει και αυτό επιδιώκει η τουρκική πλευρά. Και επειδή ο κ. Άιντε, όπως και οι προκάτοχοί του, έπαιξε το ίδιο παιχνίδι το αποτέλεσμα θα είναι ακριβώς το ίδιο. Γι’ αυτό και η ελληνοκυπριακή πλευρά θα πρέπει να σταματήσει να φοβάται το ενδεχόμενο αδιεξόδου και να βάλει στο τραπέζι και το τρίτο σενάριο, εάν αυτό επιβάλλει η διασφάλιση των συμφερόντων της πλειοψηφίας του πληθυσμού της Κυπριακής Δημοκρατίας. 

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/410275/syntag-apotychias