Και τώρα τι κάνουμε χωρίς Κραν Μοντάνα

Print Friendly, PDF & Email

 09 Ιουλίου 2017, 12:01 μμ  

του    Άριστου Μιχαηλίδη  

Μου αρέσουν πολύ αυτοί που ρωτούν, δήθεν αθώα, εσύ που αντιδράς τι έχεις να προτείνεις. Για να υποδείξουν, φυσικά, ότι δεν υπάρχει άλλη οδός να ακολουθήσουμε παρά μόνο αυτή που ακολουθούν οι ηγέτες μας και τα κόμματα του ούτως ειπείν «ενδοτικού μετώπου». Αν τους ρωτήσεις, όμως, αν αυτό που κάνουμε τόσα χρόνια φέρνει αποτέλεσμα, παραμένουν σιωπηλοί. Ακόμα και τώρα, που η κορύφωση αυτής της πορείας είχε θλιβερά αποτελέσματα. Ούτως ή άλλως, όμως, είναι άξιο μελέτης το ποιες είναι οι επιλογές μας και κατά πόσο η επιμονή στην πεπατημένη μπορεί κάποια στιγμή στο μέλλον να μας οδηγήσει κάπου. Όπως είναι και άξιο μελέτης, ποιο είναι αυτό το «κάπου». Τώρα, έχουμε μπροστά μας δεδομένα, δεν χρειάζεται να κάνουμε εκτιμήσεις και εικασίες. Ποια είναι τα δεδομένα; Πρώτον, ο απροκάλυπτος τουρκικός στόχος να καταστεί η Κύπρος δια παντός και νόμιμα ελεγχόμενο προτεκτοράτο, είτε με μια λύση στις παραμέτρους Ανάν, είτε χωρίς λύση. Δεύτερον, η απαλλαγή της Τουρκίας από το ρόλο της ως κατοχική χώρα, και η μετατροπή του κατοχικού καθεστώτος δια της υπογραφής μας σε συνιστώσα πολιτεία ίσου καθεστώτος. Τρίτον, η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία είναι ένας τίτλος, που όταν κάτω από αυτόν αρχίζει να μπαίνει το περιεχόμενο, διαπιστώνεις ότι από τη μια, άλλο περιεχόμενο βάζουν οι Τ/κ και άλλο οι Ε/κ, και από την άλλη, δεν έχει καμιά σχέση με υγιές πολιτειακό μοντέλο ομοσπονδίας. Τέταρτον, με όσα συμφωνήθηκαν ήδη, αλλά και με όσα αξιώνουν οι Τούρκοι να συμφωνηθούν, δεν υπάρχει περίπτωση, ούτε μία στο εκατομμύριο, να κτιστεί ένα «φυσιολογικό κράτος» (είναι το νέο κλισέ του Κυπριακού), να λειτουργήσει δημοκρατικά και να διατηρεί την κυριαρχία και την ανεξαρτησία του μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αν είναι δεδομένα αυτά για τον κάθε νουνεχή πολίτη, θα έπρεπε να είναι πολύ περισσότερο για τους πολιτικούς που θέλουν να ηγούνται. Επομένως, διαπίστωση εύκολη: Αυτά δεν άλλαξαν, αντίθετα ενισχύθηκαν, ακολουθώντας την πολιτική εξημέρωσης του θηρίου προς το οποίο παραδόθηκε γη και ύδωρ χωρίς ούτε ίχνος ανταπόδοσης. Για το τι κάνουμε, λοιπόν, στη συνέχεια δεν υπάρχει εύκολη απάντηση. Όμως, σίγουρα, είναι παράλογο να συνεχίσουμε αυτό που κάναμε μέχρι τώρα με την ελπίδα ότι μπορεί να φέρει διαφορετικό αποτέλεσμα. Το λογικό είναι να σκεφτούμε για να αξιοποιήσουμε τα πλεονεκτήματα, που αποκτήσαμε σε έναν κόσμο που μεταβάλλεται. Τη δράση μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με δεδομένη την εχθρότητα που προκάλεσε ο Ερντογάν σε πάρα πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Το ρόλο, που μπορεί να παίξει η Κύπρος στην ευρύτερη περιοχή, όπου η Τουρκία βρίσκεται σε ανοικτά μέτωπα με πολλούς. Το εβραϊκό λόμπι στην Αμερική, που άρχισε ήδη να στηρίζει έμπρακτα την Κύπρο. Προπάντων, τον ενεργειακό μας ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο σε μια Ευρώπη που διψά για δικούς της πόρους φυσικού αερίου. Μαζί, με την ενίσχυση όσο βαθύτερα είναι δυνατόν της κρατικής υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας, που δεν έχει ανάγκη την τουρκική και την τουρκοκυπριακή έγκριση για να είναι κράτος και να λειτουργεί ως το πιο υγιές και σταθερό κράτος της περιοχής. Κι αυτά, όχι για να εγκαταλείψουμε τις προσπάθειες για τη λύση, αλλά για να δημιουργήσουμε συνθήκες που θα αναγκάσουν την Άγκυρα να αλλάξει πολιτική στο Κυπριακό. Δίπλα μας είναι η Ελλάδα, το Ισραήλ, η Αίγυπτος, η Ρωσία, η Γαλλία, η Ιταλία και πολλοί άλλοι. Φτάνει να αποφασίσει η ηγεσία, ότι η πεπατημένη απέτυχε παταγωδώς και πρέπει να αξιοποιήσει τα εμπλεκόμενα συμφέροντα και να πάψει να περιμένει ως ελεήμων το έλεος των σουλτάνων, που δεν θα έρθει ποτέ.

Υ.Γ. Το μόνο που μας σώζει ακόμα είναι η διατήρηση του νόμιμου κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας, που νόμιμα διοικούν μόνοι τους οι Ε/κ για μισό αιώνα κι έχουν κρατική κυριαρχία έστω και στη μισή Κύπρο. Θα μπορούσαμε να τα εγκαταλείψουμε αυτά αν ήταν να απαλλαγούμε από την Τουρκία, να πάρουμε έδαφος, να δημιουργήσουμε λειτουργικό κράτος, ας είναι και συνεταιρικό. Αλλά, γιατί να το κάνουμε αν δεν θα πετύχουμε τίποτα από αυτά; Για να κάνουμε ένα κράτος της πλάκας και να ικανοποιηθούν τα τουρκικά συμφέροντα;

ΠΗΓΗ: http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/413955/kai-tora-ti-kanoyme-choris-kran-montana