Ένας Αναστασιάδης σχεδόν σαν Λυσσαρίδης

23 Αυγούστου 2017, 12:01 μμ  

του  Άριστου Μιχαηλίδη     

Πάντως, όταν ακούς τον Πρόεδρο Αναστασιάδη τις τελευταίες μέρες, δεν χρειάζεται να διερωτάσαι πώς φτάσαμε εδώ που φτάσαμε αν όλα αυτά που λέει τα έβλεπε την ώρα που συνέβαιναν και αντί να τα αντιμετωπίσει τα έκρυβε κάτω από το χαλί. Εκτός κι αν από μια εξ ουρανού επιφοίτηση, είδε αίφνης το φως και βγήκε στον κόσμο να το διαλαλήσει. Έλεγε, ας πούμε προχτές στους απόδημους, ότι «η τουρκοκυπριακή πλευρά» (κι εδώ βέβαια, υπάρχει άλλο πρόβλημα, διότι αναφέρεται στην τ/κ πλευρά ενώ γνωρίζει ότι δεν αποφασίζουν οι Τ/κ, αλλά η Τουρκία) «για πέραν του ενάμισι έτους με απόφαση χρηματοδότησης από πλευράς ΗΠΑ σταθερά και αδιάλλακτα αρνούντο να επιτρέψουν τον έλεγχο της αξιοπιστίας του τραπεζικού τους συστήματος με αποτέλεσμα ελάχιστα πριν τη σύνοδο στο Κραν Μοντάνα η αμερικανική κυβέρνηση να αποφασίσει τον τερματισμό της χρηματοδότησης».

Η σοβαρότητα του γεγονότος φαίνεται και από μια δήλωση του Χάρη Γεωργιάδη, σε ανύποπτο χρόνο, ο οποίος μιλώντας στην εφημερίδα Financial Times (13/1/2016) χαρακτήριζε την κατάσταση που επικρατεί με τις τράπεζες στο ψευδοκράτος «κάπως σαν κατάσταση άγριας Δύσης». «Κανένας δεν γνωρίζει αρκετά για την ιδιοκτησία, την κεφαλαιοποίηση και την εποπτεία του τουρκοκυπριακού τραπεζικού συστήματος», έλεγε και εξηγούσε πόσο σημαντικό είναι αυτό για τη βιωσιμότητα της λύσης. Όμως, για πέραν του ενάμισι έτους, σταθερά και αδιάλλακτα, κατά τον Πρόεδρο, οι Τούρκοι δεν επέτρεπαν τον έλεγχο για να ξέρουμε πού στεκόμαστε, σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα, και οι ηγέτες μας ασχολούνταν με το αν έχει δίκαιο 100% ο Ακιντζί που αγκρίστηκε (δήθεν) για την αναφορά στα σχολεία στο ενωτικό δημοψήφισμα του 1950. Κι έτρεχαν να ακυρώσουν το νόμιμο κοινοβούλιο της Δημοκρατίας για να ικανοποιήσουν τον εγκάθετο του κατοχικού καθεστώτος, χωρίς να είναι σε θέση να διακρίνουν την υποκρισία και τα σχέδιά του.

Σήμερα, ο Πρόεδρος διερωτάται «πώς θα ήταν οικονομικά βιώσιμο ένα κράτος όταν δεν θα γνωρίζαμε την κατάσταση του τραπεζικού συστήματος και τι θα απαιτείτο και ποιος θα ήταν εκείνος που θα συναινούσε χωρίς τη γνώση, με την αποδοχή καταστάσεων που θα μας οδηγούσαν στην οικονομική αβεβαιότητα». Έλα ντε! Ποιος περιμένει, όμως, να του απαντήσει; Γιατί δεν ρώτησε τον εαυτό του την ώρα που έπρεπε και όχι εκ των υστέρων ή γιατί δεν ρωτά τους συνεργάτες και τους κολαούζους του να του απαντήσουν; Διότι, μόλις μερικές εβδομάδες προηγουμένως ήταν έτοιμος ο ίδιος και οι χειροκροτητές να καταλήξουν σε συμφωνία λύσης, χωρίς να λένε τίποτε για την κάπως σαν άγρια Δύση κατάσταση. Αντίθετα, έστηναν μεταξωτές κορδέλες και σεμινάρια, για να προπαγανδίζουν αφελώς τα οικονομικά κέρδη από τη λύση κι ας μην είχαν ιδέα τι συμβαίνει στα κατεχόμενα και σε ποιες περιπέτειες θα έμπλεκαν τον τόπο.

Στο Στρουμπί έλεγε την Κυριακή ότι «είναι αδιανόητο να πιστεύουν κάποιοι ότι μπορεί η Κύπρος να μετατραπεί σε προτεκτοράτο της Τουρκίας» και ότι είναι έτοιμος για συμβιβασμούς για μια χώρα που «θα υπηρετεί τα συμφέροντα των Κυπρίων και όχι της όποιας τρίτης χώρας». Αυτό με το προτεκτοράτο το είπε και στις 20 Ιουλίου, στο Προεδρικό: «Εκείνο που επιθυμώ να καταστήσω σαφές είναι πως δεν επιθυμούμε να μετατραπούμε σε προτεκτοράτο της όποιας τρίτης χώρας». Γι’ αυτό λέω, είναι να διερωτάσαι. Μήπως, νομίζει ότι μεταμορφώθηκε σε Βάσο Λυσσαρίδη; Μήπως, οι ίματζ μέικερ του το παράκαναν και στο τέλος θα τον παραμορφώσουν; Διότι, δεν είναι αρκετό να χρησιμοποιείς επιχειρήματα ή και ορολογίες του «απορριπτικού μετώπου» (αυτού, που όταν σου τα έλεγαν τους χαρακτήριζες λυσοφοβικούς και κινδυνολόγους) για να πείσεις, όταν στην πράξη η πολιτική που ακολούθησες οδηγούσε ολοταχώς και με μαθηματική ακρίβεια στη μετατροπή της Κύπρου σε τουρκικό προτεκτοράτο.

Αν έφταναν σε τελική συμφωνία όσα συμφωνήθηκαν τα τελευταία χρόνια (τα χρόνια Χριστόφια και Αναστασιάδη) η Κύπρος θα γινόταν το Χονγκ Κονγκ της Τουρκίας, όπως το έλεγαν οι εμποροβιομήχανοί μας, που ντρέπονταν να πουν προτεκτοράτο. Και η λύση δεν θα υπηρετούσε τα συμφέροντα των Κυπρίων αλλά «της όποιας τρίτης χώρας», δηλαδή της Τουρκίας όπως και το σχέδιο Ανάν. Το αντιλήφθηκε ο Πρόεδρος και αποφάσισε να αλλάξει πολιτική ή κουβέντα να γίνεται;

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/424653/enas-anastasiadis-schedon-san-lyssaridis