3/5/2026
γράφει η Φανούλα Αργυρού*
Στις 24.4.2026 ο αγαπητός παλαίμαχος δημοσιογράφος Σάββας Ιακωβίδης, αναδημοσίευσε στον «Φιλελεύθερο» το ιστορικό του άρθρο «Οι πολίτες διέσωσαν την Κυπριακή Δημοκρατία το 2004, ΟΧΙ η ανανική, τουρκοδιζωνική ηγεσία» («Σημερινή 23.4.2025).
Στο εν λόγω άρθρο του ο πολύ καλά γνώστης των πραγμάτων Σ. Ιακωβίδης, εξιστορεί πως ακριβώς ο μ. Τάσος Παπαδόπουλος αναγκάστηκε να αλλάξει πορεία και αντί να εισάκουε «στις πιέσεις-υποδείξεις από τα Ανανικά κόμματα (ΑΚΕΛ-ΔΗΣΥ)» και να καλούσε τους πολίτες να ψηφίσουν αφού τους παρέθετε τα θετικά και τα αρνητικά του σχεδίου (όπως σκόπευε αρχικά), να καλούσε τελικά το λαό να βροντοφωνάξει ένα ηχηρό «όχι». Και αντιγράφει από το βιβλίο «Εφτά προεδρικά πορτραίτα» του εκδότη κ. Κώστα Ν. Χατζηκωστή (σελ. 228-233)…
Και κατέληξε ο Σ. Ιακωβίδης:
«…Ο ηγέτης που (τελικά) κάλεσε τον κυπριακό Ελληνισμό να βροντοφωνάξει ένα ηχηρό ΟΧΙ στο τερατούργημα και στην τουρκοδιζωνική…ο ίδιος προσυπέγραψε με τον κατοχικό Ταλάτ το ανακοινωθέν της 8ης Ιουλίου 2006, που βρυκολάκιαζε την διζωνική, η οποία ακριβώς οδηγεί στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας…Ουδείς Πρόεδρος σεβάστηκε το ΟΧΙ των Ελλήνων. Όλοι Αναν-ιστές και τουρκοδιζωνιστές, ασέβησαν βάναυσα και ξεδιάντροπα στην λαϊκή ετυμηγορία.»
Πριν όμως από την συνεννόηση Τ. Παπαδόπουλου/Μεχμέτ Αλί Ταλάτ της 8ης Ιουλίου 2006 (σημ. είναι η μόνη που φέρει μονογραφή αμφοτέρων η γράφουσα το βρήκε από το Αρχείο του ΟΗΕ) προηγήθηκε μια επιστολή του ΓΓ του ΟΗΕ Κόφι Ανάν προς Τ. Παπαδόπουλο, που φανέρωσε πόσο δεσμευμένος ήταν στην υποστήριξη του διαβόητου βρετανικού σχεδίου λεγόμενου «Σχέδιο Ανάν».
Η μαρτυρία, στο βιβλίο της Συνταγματολόγου Κλαίρ Πάλλυ(*) « Μια παταγώδης αποτυχία των Διεθνών Σχέσεων – Η αποστολή καλών υπηρεσιών του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων εθνών στην Κύπρο, 1999-2004».


Στο Παράρτημα 9 του βιβλίου η κα Πάλλυ δημοσίευσε την επιστολή 4/2/2004 του Κόφι Ανάν προς Τάσο Παπαδόπουλο στην παράγραφο 10 της οποίας έγραψε ο Ανάν:
“… I recognize however that both sides wish to try to effect changes to the plan. I have been assured by the Turkish Prime Minister and you that the changes sought by the two sides would be confined to a small number and would remain within the parameters of the plan. I welcome this, and I have indicated that, should negotiations resume, I would do my best to help the parties reach speedy agreement on changes to the plan in order to improve it for both sides…”
«Αναγνωρίζω όμως ότι αμφότερες οι πλευρές επιθυμούν να δοκιμάσουν να κάνουν αλλαγές στο σχέδιο. Με έχετε διαβεβαιώσει ο Τούρκος Πρωθυπουργός και εσείς, ότι οι αλλαγές που επιθυμούν και οι δύο πλευρές θα είναι περιορισμένες σε μικρό αριθμό και θα παραμείνουν εντός των παραμέτρων του σχεδίου. Το δέχθηκα…”
Ο Τ. Παπαδόπουλος στην εμμονή του να πείσει τους ξένους και τους ντόπιους διζωνικούς ή ακόμα τη δική του προσωπική πεποίθηση ή ψευδαίσθηση ότι έμεινε πιστός στη ΔΔΟ, πολύ πριν τη συνεννόηση του με το Μεχμέτ Αλί Ταλάτ στις 8 Ιουλίου 2006, αρνιόταν ότι ο λαός την είχε απορρίψει με το ΟΧΙ του στις 24.4.2004! (Πράγμα που μέχρι και η Ομάδα Διεθνών Κρίσεων είχε αναγνωρίσει με αναφορά στην ιστοσελίδα της).
Στην 4η σελίδα λοιπόν επιστολής του (8 σελίδων) προς τον ΓΓ Κόφι Ανάν ημερ. 7.6.2004 (με συνημμένο έγγραφο) με αριθμό S.2004/437, που αποτελούσε την επίσημη θέση της κυπριακής κυβέρνησης στην έκθεση του Γ.Γ. του ΟΗΕ για το κυπριακό, ημερ. 28 Μαΐου 2004, που κυκλοφόρησε στη Γενική Συνέλευση και το Συμβούλιο Ασφαλείας, έγραψε ο Τ. Παπαδόπουλος: (Σε ελεύθερη μετάφραση):
«Ένα άλλο απατηλό συμπέρασμα στην Έκθεση είναι πως οι Ελληνοκύπριοι απορρίπτουν μια λύση βασισμένη στη δι-ζωνική, δι-κοινοτική ομοσπονδία. Ενδιαφέρομαι πολύ να μελετήσω οποιαδήποτε έγκυρη μαρτυρία, που προβάλλεται με καλή πίστη, που να δείχνει έστω και μία αναφορά στις γραπτές μας προτάσεις, που καταθέσαμε στη Λευκωσία και στο Burgenstock, που υποστηρίζει τέτοιο συμπέρασμα…
»Εν πάση περίπτωση, δράττομαι της ευκαιρίας να επαναλάβω εμφαντικά γι’ ακόμα μια φορά, εκ μέρους της ελληνοκυπριακής πλευράς, τη δέσμευση του λαού μου, καθώς και την έντονη προσωπική δική μου, για μια λύση
διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας…»
Πότε του είχε άραγε δώσει ο «λαός του» τέτοια έγκριση;
Κάποιοι ισχυρίζονταν ότι ο Τ. Παπαδόπουλος υποστήριζε τη ΔΔΟ με το… φανταστικό «σωστό περιεχόμενο». Ένα άλλοθι.
Η ΔΔΟ μόνο ένα περιεχόμενο είχε και έχει, εκείνο που της όρισαν οι πάτρονές της Βρετανοί και Τούρκοι από το 1956/57. Το διχοτομικό, των δύο ζωνών, μίας ελληνικής και μίας τουρκικής. Τα υπόλοιπα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις των υποστηρικτών της.

Στις 27 Απριλίου 2004 ο Shlomo Avineri, Professor στο Πανεπιστήμιο Hebrew της Ιερουσαλήμ και πρώην γενικός διευθυντής του Υπ. Εξωτερικών του Ισραήλ, δημοσίευσε στους “Financial Times” του Λονδίνου, το άρθρο «Realities behind the failure over Cyprus» («Πραγματικότητες πίσω από την αποτυχία στην Κύπρο») και τόνισε:
“it appeared that the UN and the European Union were bent on legitimising at least some of the consequences of the Turkish invasion of 1974, because the EU wanted to take the Cyprus issue off the table in order to facilitate negotiations on Turkey’s accession to the EU… Greek Cypriots would not have freedom of movement in their own country. In a way, the Greek Cypriots would have been ghettoised”
«Φαινόταν ότι ο ΟΗΕ και η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν αποφασισμένοι να νομιμοποιήσουν τουλάχιστον ορισμένες από τις συνέπειες της τουρκικής εισβολής του 1974, επειδή η ΕΕ ήθελε να αποσύρει το κυπριακό ζήτημα από το τραπέζι προκειμένου να διευκολύνει τις διαπραγματεύσεις για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ… Οι Ελληνοκύπριοι δεν θα είχαν ελεύθερη μετακίνηση στη χώρα τους. Κατά κάποιο τρόπο, οι Ελληνοκύπριοι θα είχαν γκετοποιηθεί».
(*) Η Δρ. Κλαίρ Πάλλυ(Dr. Claire Palley) υπήρξε διακεκριμένη Βρετανίδα συνταγματολόγος και νομικός σύμβουλος της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ) από τον καιρό μ. Προέδρου Σπ. Κυπριανού 1980-94 και 1999-2004…
*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
ΠΗΓΗ:ΣΗΜΕΡΙΝΗ 3/5/2026

