80.664 Τ/κ με ταυτότητα και διαβατήριο της Δημοκρατίας

1.4.2018
του Γίωργου Αντωνίου

Χρόνο με τον χρόνο μεγαλώνει ο κίνδυνος πολιτογράφησης παιδιών από μικτούς γάμους Τ/κ με εποίκους και οι αρμόδιες υπηρεσίες της Δημοκρατίας βρίσκονται αντιμέτωπες με πολλές τέτοιες περιπτώσεις ως αποτέλεσμα της δημογραφικής αλλοίωσης που προκαλεί στα κατεχόμενα η συνεχιζόμενη κατοχή. Εκατοντάδες αιτήσεις για πολιτογράφηση στην Κυπριακή Δημοκρατία εκκρεμούν ενώπιον των αρμόδιων υπηρεσιών από πολίτες που δηλώνουν ότι έχουν τουρκοκυπριακή καταγωγή.

Με βάση τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία που εξασφάλισε ο «Φιλελεύθερος», οι Τουρκοκύπριοι που κατέχουν ταυτότητα και διαβατήριο της Κυπριακής Δημοκρατίας ανέρχονται στις 80.664. Μόνο ταυτότητα απέκτησαν 110.734 και μόνο διαβατήριο 83.950. Ανάμεσά τους και στελέχη του ψευδοκράτους, τα οποία μεθοδικά υπονομεύουν την Κυπριακή Δημοκρατία. Στο Αρχείο Πληθυσμού της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι εγγεγραμμένοι 175.000 Τουρκοκύπριοι, αλλά δεδομένης της αδυναμίας επικαιροποίησης και ελέγχου των στοιχείων ο αριθμός αυτός δεν μπορεί να θεωρηθεί εξακριβωμένος.

Εννοείται ότι όλοι αυτοί οι Τουρκοκύπριοι, που κατέχουν επίσημα έγγραφα της Κυπριακής Δημοκρατίας και θεωρούνται πολίτες της, δεν διαμένουν στο σύνολό τους στις κατεχόμενες περιοχές αλλά αρκετοί από αυτούς ζουν στο εξωτερικό. «Προσπάθειά μας είναι να μην κάνουμε διακρίσεις αλλά την ίδια ώρα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν ώστε να μην επιβραβεύσουμε τα τετελεσμένα της κατοχής», δηλώνει στον «Φ» ο αρμόδιος υπουργός Εσωτερικών Κωνσταντίνος Πετρίδης, ο οποίος εξηγεί ότι «η νομοθεσία για την πολιτογράφηση παιδιών από Τουρκοκύπριο γονέα που παντρεύτηκε με πολίτη τρίτης χώρας είναι σαφής».

Το ευρωπαϊκό διαβατήριο

Τα πρώτα 30 χρόνια μετά την εισβολή οι αιτήσεις Τουρκοκυπρίων για πολιτογράφηση στην Κυπριακή Δημοκρατία ήταν περιορισμένες. Το άνοιγμα των οδοφραγμάτων το 2003 αλλά κυρίως η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ ένα χρόνο μετά άλλαξαν τα δεδομένα. Η απόκτηση ευρωπαϊκού διαβατηρίου και η ιδιότητα του Ευρωπαίου πολίτη λειτούργησαν ελκυστικά για πολλούς Τουρκοκύπριους, ιδιαίτερα νέους σε ηλικία. Οσο απλή είναι η περίπτωση παιδιών από Τουρκοκύπριους γονείς τόσο πολύπλοκη είναι η περίπτωση που ο ένας γονέας είναι από τρίτη χώρα, ιδιαίτερα από την Τουρκία, με πιθανότητα να είναι έποικος. Το φαινόμενο αυτό οδήγησε την κυβέρνηση το 2007 στη θέσπιση κριτηρίων για την πολυτογράφηση Τουρκοκυπρίων από μικτούς γάμους. Συγκεκριμένα, με βάση τη νομοθεσία, πρόσωπα τα οποία γεννιούνται κατά ή μετά τις 16 Αυγούστου 1960 στην Κύπρο, και των οποίων ο ένας γονέας είναι Κύπριος πολίτης, θεωρούνται αυτομάτως Κύπριοι πολίτες, νοουμένου ότι ο αλλοδαπός γονιιός δεν εισήλθε και δεν διέμεινε παράνομα στη Δημοκρατία. Κατά συνέπεια, πρόσωπα των οποίων ο ένας γονέας είναι Τουρκοκύπριος και ο άλλος αλλοδαπός που κατά το χρόνο της γέννησης διαπιστώνεται ότι εισήλθε ή διέμενε παράνομα στη Δημοκρατία δεν αποκτούν αυτομάτως την κυπριακή υπηκοότητα.

Παρόλα αυτά ο νόμος παρέχει στο Υπουργικό Συμβούλιο την εξουσία όπως παραχωρεί την κυπριακή υπηκοότητα σε τέτοια πρόσωπα εφόσον εμπίπτουν στα κριτήρια που έθεσε το Υπουργικό Συμβούλιο στις 14 Φεβρουαρίου 2007, τα οποία πρέπει να ικανοποιούνται πλήρως πριν μπορέσει να ενεργοποιήσει τη διακριτική ευχέρεια που του δίδεται από τις πρόνοιες των περί Αρχείου Πληθυσμού Νόμων του 2002-2014.

Τα εν λόγω κριτήρια είναι:

1Παιδιά που γεννήθηκαν κατά ή πριν τις 20 Ιουλίου 1974
2Παιδιά των οποίων ο αλλοδαπός γονέας δεν είναι Τούρκος υπήκοος αλλά υπήκοος άλλης χώρας (Ευρωπαίος υπήκοος ή άλλων χωρών με τις οποίες ισχύει το καθεστώς της αμοιβαιότητας).
3Παιδιά που ο γάμος των γονέων τους τελέστηκε στο εξωτερικό οποτεδήποτε ή στην Κύπρο πριν από τις 20 Ιουλίου 1974.
4Παιδιά των οποίων ο Τουρκοκύπριος πατέρας ή μητέρα είχαν σχέσεις με Τούρκο υπήκοο ανεξάρτητα από τα γεγονότα του 1974 (λόγω σπουδών ή απασχόλησης εκτός Κύπρου).
5Παιδιά των οποίων οι γονείς κατοικούν στο μικτό χωριό Πύλα.

Αίτημα πολιτογράφησης υποβάλλεται από ενήλικα άτομα κυπριακής καταγωγής τα οποία γεννήθηκαν μετά τις 16 Αυγούστου 1960 και κατά την ημερομηνία γεννήσεώς τους κανένας από τους γονείς δεν κατείχε την κυπριακή ιθαγένεια. Επιπρόσθετα, υποβάλλονται από ενήλικα άτομα τα οποία γεννήθηκαν μετά τις 16 Αυγούστου 1960 και κατάγονται από πρόσωπο που κατέστη Βρετανός υπήκοος με βάση τα περί Προσαρτήσεως της Κύπρου Διατάγματα του 1914 μέχρι 1943 ή από πρόσωπο που γεννήθηκε στην Κύπρο μετά την 5η Νοεμβρίου 1914 και προ της 16ης Αυγούστου 1960. Αίτημα πολιτογράφησης υποβάλλεται επίσης από ανήλικα άτομα τα οποία γεννήθηκαν είτε στην Κύπρο είτε στο εξωτερικό και των οποίων η μητέρα ή ο πατέρας απέκτησε την κυπριακή υπηκοότητα μετά τη γέννησή τους. Επίσης υποβάλλονται για ανήλικα άτομα των οποίων τουλάχιστον ο ένας γονέας έχει αποκτήσει την κυπριακή υπηκοότητα με Πολιτογράφηση.

Επισημαίνεται ότι σύμφωνα με την τροποποίηση του εδαφίου 2 άρθρου 110 των περί Αρχείου Πληθυσμού Νόμων [Νόμος 168 (Ι) 2017] πρόσωπο το οποίο απέκτησε την κυπριακή υπηκοότητα λόγω γάμου με πολίτη της Δημοκρατίας δεν θα δικαιούνται να μεταφέρει το δικαίωμα εγγραφής ως Κύπριου πολίτη είτε σε τέκνο του, το οποίο δεν είναι τέκνο του πολίτη της Δημοκρατίας, είτε σε επόμενο σύζυγο. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες τα πρόσωπα γεννήθηκαν στο εξωτερικό μετά τις 16 Αυγούστου 1960 και των οποίων ο πατέρας ή η μητέρα ήταν Κύπριοι πολίτες κατά τη στιγμή της γέννησής τους μπορούν να εγγραφούν Κύπριοι πολίτες υποβάλλοντας αίτηση με όλα τα συνοδευτικά έγγραφα.

Η αυτόματη εγγραφή και των Τουρκοκυπρίων πολιτών στους εκλογικούς καταλόγους θα συζητηθεί προσεχώς στη Βουλή, μαζί με το ευρύτερο θέμα της αυτεπάγγελτης εγγραφής όλων των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας στους εκλογικούς καταλόγους, το οποίο ηγέρθη και στο παρελθόν αλλά προσκρούει σε πρακτικά προβλήματα, με κυριότερο την αδυναμία ελέγχου της διεύθυνσης διαμονής στα κατεχόμενα.

Τον Ιανουάριο του 2014 ενόψει των ευρωεκλογών το Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε τροποποιητικό νομοσχέδιο προκειμένου να παρασχεθεί στους Τουρκοκυπρίους, που διαμένουν στα κατεχόμενα η δυνατότητα να ψηφίσουν. Ήταν η πρώτη φορά που ψήφισαν Τουρκοκύπριοι οι οποίοι διαμένουν στα κατεχόμενα, υπό την προϋπόθεση ότι είχαν εγγραφεί σε ειδικό εκλογικό κατάλογο.

Εννοείται ότι οι Τουρκοκύπριοι που βρίσκονται στις ελεύθερες περιοχές και έχουν εκλογικό βιβλιάριο, ψηφίζουν κανονικά στα υπόλοιπα εκλογικά κέντρα. Στις ευρωεκλογές του 2014 οι εγγεγραμμένοι στον εκλογικό κατάλογο Τουρκοκύπριοι ανήλθαν στους 58.637 αλλά μόλις 1.869 ψήφισαν. Πρόβλημα δημιουργήθηκε όταν Τουρκοκύπριοι που πήγαν για να ψηφίσουν διαπίστωσαν ότι δεν είχαν εγγραφεί στον εκλογικό κατάλογο.

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Φ» ενώπιον κυπριακών δικαστηρίων εκκρεμούν τρεις αγωγές από Τ/κ σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Απαντώντας στα παράπονα που διατυπώθηκαν ο τότε υπουργός Εσωτερικών, Σωκράτης Χάσικος, είπε ότι εγγραφή έγινε μόνον για όσους δήλωσαν διεύθυνση διαμονής στα κατεχόμενα, έστω κι αν δεν μπορεί να ελεγχεί η ορθότητά της.

Είπε επίσης ότι από τις 95 χιλιάδες Τουρκοκύπριους, στο σύστημα υπήρχαν καταγεγραμμένες οι διευθύνσεις 56 χιλιάδων ατόμων, ενώ 10 χιλιάδες δεν έχουν δηλώσει διεύθυνση. Είπε ότι οι Τουρκοκύπριοι που έχουν δηλώσει διεύθυνση κατοικίας στις ελεύθερες περιοχές ή διαμένουν στις ελεύθερες περιοχές, θα έπρεπε προηγουμένως να κάνουν αίτηση, για να μπουν στον εκλογικό κατάλογο. «Δόθηκε το δικαίωμα απόκτησης ταυτότητας σε Τουρκοκυπρίους χωρίς να έχει ερευνηθεί σε κάθε περίπτωση αν οι κάτοχοι διαμένουν στην Κύπρο – όπως προβλέπει η νομοθεσία – καθώς, ο στόχος δεν είναι να χωρίζουμε, αλλά η επανένωση», είπε χαρακτηριστικά. Σε κάθε περίπτωση σύμφωνα με τον κ. Χάσικο δεν επετράπη το δικαίωμα ψήφου σε 150 περίπου Τ/κ και όχι σε 40 χιλιάδες, όπως είχαν ισχυριστεί.

Μόνο 820 Τ/κ είναι ενεργά ασφαλισμένοι

Δραστική είναι η μείωση των καταγεγραμμένων Τουρκοκυπρίων που απασχολούνται στις ελεύθερες περιοχές και καταβάλλουν εισφορές στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Μέχρι και πριν την κρίση οι Τουρκοκύπριοι που ήταν συμβεβλημένοι με το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων ανέρχονταν σε αρκετές χιλιάδες, ενώ πολλοί άλλοι απασχολούνταν χωρίς να το δηλώνουν. Η κρίση έφερε και δραστική μείωση των επιδομάτων που καταβάλλονται σε Τουρκοκύπριους πολίτες για διάφορους λόγους.

Σύμφωνα με στοιχεία που μας έδωσε το αρμόδιο υπουργείο, οι Τουρκοκύπριοι που παίρνουν επιδόματα βάσει κριτηρίων, ανέρχονται στους 362. Η μερίδα του λέοντος αφορά ποσό πέραν των 18 εκατομμυρίων ευρώ που πηγαίνει στις συντάξεις που καταβάλλονται σε 3.748 Τουρκοκύπριους δικαιούχους, που διαμένουν στην Κύπρο ή στο εξωτερικό, από τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, το έτος 2016 καταβλήθηκαν €10.590.696 εκατ. σε 2.065 Τουρκοκύπριους για σύνταξη γήρατος. Ποσό €7.269.330 καταβλήθηκε σε 1.641 δικαιούχους Τουρκοκύπριους για σύνταξη χηρείας. Ποσό €72.892 καταβλήθηκε ως σύνταξη ανικανότητας σε 14 Τ/κ πολίτες, €41.123 ως σύνταξη αναπηρίας σε 10 Τ/κ πολίτες και €64.278 ως σύνταξη ορφάνιας σε 18 Τ/κ. Την ίδια χρονιά καταβλήθηκε το εφάπαξ ποσό €658.861 αντί σύνταξης γήρατος σε 57 δικαιούχους και εφάπαξ ποσό €18.621 σε 2 Τ/κ δικαιούχους πολίτες αντί σύνταξης χηρείας.

Από τα στοιχεία προκύπτει σαφέστατα η δραστική μείωση των Τ/κ πολιτών που είναι δικαιούχοι σύνταξης από τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων, σαν αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης αλλά κυρίως λόγω του γεγονότος ότι οι δικαιούχοι που εγγράφησαν πριν το 1974 φεύγουν από τη ζωή και δεν αναπληρώνονται από νεότερους.

Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι το έτος 2011 οι δικαιούχοι Τουρκοκύπριοι ήταν 6.741, στους οποίους καταβλήθηκε ποσό που ξεπερνά τα 24 εκατομμύρια για συντάξεις, επιδόματα και άλλα βοηθήματα. Από το σύνολο του ποσού τα 21,3 εκατομμύρια ευρώ, αφορούσαν δικαιούχους στην Κύπρο και ποσό 2 εκατομμυρίων 900 χιλιάδων, δικαιούχους που διαμένουν στο εξωτερικό. Από αυτά, 12 εκατομμύρια ευρώ δόθηκαν σε συντάξεις γήρατος, ενώ άλλα 8 εκατομμύρια δόθηκαν σε συντάξεις χηρείας. Από εκεί και πέρα, 1,5 εκατομμύριο ευρώ δόθηκε υπό τη μορφή, πληρωμής μετ’ απολαβών άδειας, ενώ 1 εκατομμύριο 210 χιλιάδες δόθηκε σε 505 πρόσωπα, ως ανεργιακό επίδομα. Μικρότερα ποσά δόθηκαν για επίδομα ασθενείας, βοήθημα γάμου και τοκετού, βοήθημα κηδείας, καθώς και κοινωνικής σύνταξης.

Η αυτόματη εγγραφή και των Τουρκοκυπρίων πολιτών στους εκλογικούς καταλόγους θα συζητηθεί προσεχώς στη Βουλή, μαζί με το ευρύτερο θέμα της αυτεπάγγελτης εγγραφής όλων των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας στους εκλογικούς καταλόγους, το οποίο ηγέρθη και στο παρελθόν αλλά προσκρούει σε πρακτικά προβλήματα, με κυριότερο την αδυναμία ελέγχου της διεύθυνσης διαμονής στα κατεχόμενα. Τον Ιανουάριο του 2014 ενόψει των ευρωεκλογών το Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε τροποποιητικό νομοσχέδιο προκειμένου να παρασχεθεί στους Τουρκοκυπρίους, που διαμένουν στα κατεχόμενα η δυνατότητα να ψηφίσουν.

Ήταν η πρώτη φορά που ψήφισαν Τουρκοκύπριοι οι οποίοι διαμένουν στα κατεχόμενα, υπό την προϋπόθεση ότι είχαν εγγραφεί σε ειδικό εκλογικό κατάλογο. Εννοείται ότι οι Τουρκοκύπριοι που βρίσκονται στις ελεύθερες περιοχές και έχουν εκλογικό βιβλιάριο, ψηφίζουν κανονικά στα υπόλοιπα εκλογικά κέντρα. Στις ευρωεκλογές του 2014 οι εγγεγραμμένοι στον εκλογικό κατάλογο Τουρκοκύπριοι ανήλθαν στους 58.637 αλλά μόλις 1.869 ψήφισαν. Πρόβλημα δημιουργήθηκε όταν Τουρκοκύπριοι που πήγαν για να ψηφίσουν διαπίστωσαν ότι δεν είχαν εγγραφεί στον εκλογικό κατάλογο.

Ξανά η αυτόματη εγγραφή στον εκλογικό κατάλογο

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Φ» ενώπιον κυπριακών δικαστηρίων εκκρεμούν τρεις αγωγές από Τ/κ σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Απαντώντας στα παράπονα που διατυπώθηκαν ο τότε υπουργός Εσωτερικών, Σωκράτης Χάσικος, είπε ότι εγγραφή έγινε μόνον για όσους δήλωσαν διεύθυνση διαμονής στα κατεχόμενα, έστω κι αν δεν μπορεί να ελεγχεί η ορθότητά της. Είπε επίσης ότι από τις 95 χιλιάδες Τουρκοκύπριους, στο σύστημα υπήρχαν καταγεγραμμένες οι διευθύνσεις 56 χιλιάδων ατόμων, ενώ 10 χιλιάδες δεν έχουν δηλώσει διεύθυνση. Είπε ότι οι Τουρκοκύπριοι που έχουν δηλώσει διεύθυνση κατοικίας στις ελεύθερες περιοχές ή διαμένουν στις ελεύθερες περιοχές, θα έπρεπε προηγουμένως να κάνουν αίτηση, για να μπουν στον εκλογικό κατάλογο. «Δόθηκε το δικαίωμα απόκτησης ταυτότητας σε Τουρκοκυπρίους χωρίς να έχει ερευνηθεί σε κάθε περίπτωση αν οι κάτοχοι διαμένουν στην Κύπρο – όπως προβλέπει η νομοθεσία – καθώς, ο στόχος δεν είναι να χωρίζουμε, αλλά η επανένωση», είπε χαρακτηριστικά. Σε κάθε περίπτωση σύμφωνα με τον κ. Χάσικο δεν επετράπη το δικαίωμα ψήφου σε 150 περίπου Τ/κ και όχι σε 40 χιλιάδες, όπως είχαν ισχυριστεί.

Άγνωστος είναι ο αριθμός των Τουρκοκυπρίων που τυγχάνουν ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στις ελεύθερες περιοχές καθώς και το κόστος από αυτή την υπηρεσία, σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας. Συγκεκριμένα, με την απάντηση που πήραμε από τη γενική διευθύντρια του Υπουργείου Υγείας, «ακριβή στοιχεία αναφορικά με το κόστος δεν υπάρχουν διαθέσιμα, αφού κατά την παροχή υπηρεσιών στα κρατικά νοσηλευτήρια, οι κάτοικοι των κατεχομένων περιοχών δεν διαφοροποιούνται από τους υπόλοιπους δικαιούχους». Ωστόσο, κάποια στοιχεία είναι διαθέσιμα για νοσηλείες που παρέχονται στο Ογκολογικό Κέντρο της Τράπεζας Κύπρου και στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής.

Συγκεκριμένα, όπως μας πληροφόρησε το Υπουργείο Υγείας, το κόστος παροχής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στα πιο πάνω νοσηλευτήρια ήταν περίπου €570 χιλιάδες το 2014, €450 χιλιάδες το 2015 και 410 χιλιάδες το 2016. Μέχρι το 2013 οι Τουρκοκύπριοι που κατοικούσαν στις μη ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές δικαιούνταν παροχές ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης ανεξαρτήτως οικονομικών ή άλλων κριτηρίων. Ήταν μια πολιτική που υιοθετήθηκε από την κυβέρνηση το 2003 στο πλαίσιο της Δέσμης Μέτρων για στήριξη των Τουρκοκυπρίων. Ως κύριος λόγος για την εξαίρεση των Τουρκοκυπρίων από τα εισοδηματικά κριτήρια αναφέρθηκε τότε η αδυναμία αποδοχής πιστοποιητικών εκδιδόμενων από τις παράνομες αρχές των κατεχομένων, γεγονός που καθιστά αδύνατη την επιβεβαίωση των εν λόγω εισοδημάτων.

Το μνημόνιο έβαλε τέλος στις παροχές χωρίς κριτήρια

Η διαφοροποίηση στην πολιτική αντιμετώπισης των Τουρκοκυπρίων που κατοικούν στις κατεχόμενες περιοχές προέκυψε το 2013, με την τροποποίηση της νομοθεσίας που διέπει τη χορήγηση παροχών ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Σήμερα οι Τ/κ που κατοικούν στις κατεχόμενες περιοχές, αντιμετωπίζονται όπως και οι υπόλοιποι πολίτες.

Δηλαδή, δικαιούνται παροχές ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης νοουμένου ότι έχουν καταβάλει εισφορές σε ασφαλιστέες απολαβές ή/και έχουν λογιστεί υπέρ τους εξομοιούμενες περίοδοι ασφάλισης, τουλάχιστον για τρία συνολικά έτη και πληρούν τα ίδια εισοδηματικά κριτήρια που ισχύουν για την έκδοση ταυτότητας νοσηλείας και στους υπόλοιπους πολίτες. Παρόλα αυτά, κάποιες εξαιρέσεις από την πιο πάνω προϋπόθεση ελάχιστης εισφοράς στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, αφορούν μόνο σε άτομα που κατοικούν στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές (π.χ. παιδιά, άνεργοι, πάσχοντες από κάποιες χρόνιες παθήσεις, κ.λπ).

Μετά την τροποποίηση της νομοθεσίας το 2013 ο αριθμός των Τουρκοκυπρίων που πληρούν τις προϋποθέσεις για απόκτηση δικαιωμάτων περίθαλψης έχει μειωθεί κατακόρυφα. Οι κάτοικοι κατεχομένων που παραμένουν δικαιούχοι είναι κυρίως ηλικιωμένοι οι οποίοι είχαν εισφορές στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων πριν το 1974, καθώς και Τουρκοκύπριοι οι οποίοι εργάστηκαν για διάφορες περιόδους στις ελεύθερες περιοχές, σύμφωνα με τα στοιχεία που μας έδωσε το Υπουργείο Υγείας.

Τα ηλεκτρονικά συστήματα καταγραφής και ελέγχου των κρατικών νοσηλευτηρίων δεν έχουν τη δυνατότητα να παρέχουν ακριβείς πληροφορίες αναφορικά με το κόστος νοσηλείας Τουρκοκυπρίων. Ωστόσο, σύμφωνα με υπολογισμούς του υπουργείου το κόστος το 2003 ανήλθε στα 2,5 εκατομμύρια ευρώ και δέκα χρόνια μετά πλησίασε τα 6 εκατομμύρια ευρώ.

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/eidiseis/politiki/article/507509/80-664-t-k-me-taftotita-kai-diabatirio-tis-dimokratias