Με την ίδια φιλοσοφία, στα ίδια αποτελέσματα

28 Ιουλίου 2017, 1:08 μμ

του    Άριστου Μιχαηλίδη

«Είναι θλιβερό», έλεγε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, «άνθρωποι που εκφράζουν τάχα το διεθνές δίκαιο», όπως ο Άιντε «να ψεύδονται δημόσια προκειμένου να καλύψουν την αδιαλλαξία της Άγκυρας» και να μην διστάζουν «να λένε ότι η Τουρκία ήταν έτοιμη». Αλλά, ο Άιντε, αυτά που λέει σήμερα τα έλεγε από καιρό και πολύ χειρότερα. Και για το ότι «η Τουρκία είναι υποστηρικτική μιας λύσης» και αυτό «είναι ιδιαίτερα εμφανές και σε εμάς που εργαζόμαστε άμεσα μαζί τους, ότι είναι πραγματικά αληθές» (8/5/2015), ακόμα και για τις έρευνες των γεωτρήσεων έλεγε παραπάνω κουβέντες και ανάγκαζε συχνά τον Πρόεδρο να αντιδράσει. Αλλά, ουδέποτε οι αντιδράσεις του ήταν τέτοιες ώστε να τον αναγκάσουν να αλλάξει την εμφανώς εχθρική και αντιπαραγωγική στάση του.

Ούτε καν όταν σε έγγραφο που αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα των Ηνωμένων Εθνών με ημερομηνία 11/1/2017 και αφορούσε ενημέρωση των ανταποκριτών από τον Άιντε έκανε αναφορά σε λύση «διζωνικής δικοινοτικής συνομοσποδίας». Ούτε όταν τον περασμένο Απρίλιο εξίσωνε το κυριαρχικό δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας με τις τουρκικές παραβιάσεις στην ΑΟΖ. Μιλούσε, ως μη όφειλε, ακόμα και για τον τρόπο αξιοποίησης του φυσικού αερίου και αμφισβητούσε το νομικό καθεστώς της Κυπριακής Δημοκρατίας και κάνοντας ερμηνεία των θέσεων των δύο πλευρών έλεγε πως ουσιαστικά υπάρχει μια διαμάχη του τι είναι το Κυπριακό. «Είναι ένα απαχθέν κράτος (σ.σ. απαχθέν από τους Ελληνοκύπριους, δηλαδή) ή μέρος της χώρας είναι υπό κατοχή;». Η Κυβέρνηση έκανε αυστηρότατα διαβήματα προς τον Άιντε, όπως έλεγε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, αλλά η Κυβέρνηση και ο περιβάλλων χώρος ειρωνεύονταν και απαξίωναν όσους έλεγαν πως έβγαλε το παλούκι και πρέπει να καταγγελθεί στα Ηνωμένα Έθνη. Τώρα, ο ίδιος ο Πρόεδρος τον καταγγέλλει ότι ψεύδεται για να καλύψει την τουρκική αδιαλλαξία. Όμως, είναι προφανές ότι κι αυτός ο Άιντε θεωρούσε τον Πρόεδρο δεδομένο, διότι ο ίδιος επέτρεψε να τον θεωρεί δεδομένο. Όπως κι όταν κατάγγελλε δημοσίως διάφορους που τον θεωρούσαν δεδομένο λόγω της στάσης του το 2004 («Κάποιοι με θεωρούσαν δεδομένο επειδή είχα στηρίξει το σχέδιο Ανάν ότι θα αποδεχόμουν και την οποιαδήποτε λύση» (15/1/2015). 

Αλλά πέρα από τις δηλώσεις, τα σοβαρότερα είναι τα σχέδια που εφάρμοσε για να οδηγήσει σε πενταμερείς διασκέψεις ή και στις διμερείς του Μοντ Πελεράν, και ενώ ο Πρόεδρος αντιδρούσε και έθετε προϋποθέσεις, ορθά σκεπτόμενος ότι δεν υπήρχε η κατάλληλη προετοιμασία και ότι η αποτυχία θα είχε τραγικές συνέπειες, τελικά αποδεχόταν και ακολουθούσε ένα προς ένα τα βήματα που του χάραζαν ο Άιντε, ο Ακιντζί και ο Τσαβούσογλου. «Δεν υπάρχει περίπτωση να αποδεχτώ ημερομηνία πολυμερούς συναντήσεως αν δεν υπάρξει πρόοδος ή ιδιαίτερα συνέπεια σ’ αυτά που έχουν συμφωνηθεί», έλεγε στις 4/11/2016 σε μιαν από τις πολλές παρόμοιες θέσεις του. Και τελικά συμφωνούσε και ημερομηνίες και όλα όσα διαβεβαίωνε ότι δεν θα αποδεχόταν. Από τον Νοέμβριο που ξεκίνησαν οι αποστολές στην Ελβετία μέχρι τον Ιούνιο με την κορύφωση του Κραν Μοντάνα, δεν υπήρξε καμιά πρόοδος στις συνομιλίες, αντίθετα υπήρχε συνεχώς εμφανέστατη η παρελκυστική τακτική Ακιντζί και Άγκυρας, που επιδίωκαν την πενταμερή διάσκεψη ως μια παγίδα για τους Ελληνοκύπριους και όχι ως ένα ειλικρινές στάδιο προς τη λύση. Από τον Οκτώβριο ο Γιαννάκης Κασουλίδης έλεγε ότι θα είναι κρίμα να πραγματοποιηθεί μια διάσκεψη και να αποτύχει, καθώς αυτό «θα είναι το τέλος του δρόμου για όλα τα άλλα που επιτεύχθηκαν προηγουμένως». Και γι’ αυτό «όταν έρθει η ώρα (…) πρέπει να προπαρασκευαστεί σωστά, να έρθουν οι πλευρές σε ακτίνα συμφωνίας πάνω στο θέμα της ασφάλειας προτού πραγματοποιηθεί» (3/10/2016). Χωρίς να έρθει η ώρα, όμως, σύρθηκε ο Πρόεδρος στο τέλος του δρόμου και τώρα διαμαρτύρεται εκ των υστέρων. Δεν σύρθηκε επειδή τον ξεγέλασαν, αλλά επειδή αυτή είναι η πολιτική και η φιλοσοφία του. Κι ας απέχουν τα έργα από τα λόγια. Δεν αρκεί πια να δηλώνει ότι «δεν επιθυμούμε να μετατραπούμε σε προτεκτοράτο της όποιας τρίτης χώρας» (22/7/2017). Αν η φιλοσοφία της τακτικής και του επιδιωκόμενου στόχου παραμένει αναλλοίωτη δεν μπορεί να οδηγήσει παρά μόνο σε ένα κράτος προτεκτοράτο ή σε ντε γιούρε διχοτόμηση.

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/418908/me-tin-idia-filosofia-sta-idia-apotelesmata