04 Μαρτίου 2018, 9:24 πμ
του Λουκή Γ. Λουκαΐδη
Όπως έχουν εξελιχθεί οι συνθήκες σήμερα, βρισκόμαστε εντελώς όμηροι της τουρκικής πολεμικής πολιτικής για την υφαρπαγή του αερίου μας. Με την πίεση μάλιστα αποδοχής όρων λύσεως του Κυπριακού για την ικανοποίηση των τουρκικών απαιτήσεων. Η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή από απόψεως ασφάλειας της Κυπριακής Δημοκρατίας και των κατοίκων της. Πρόκειται για εξαιρετική κρίση σε βάρος της χώρας μας. Αυτό επιβάλλει άμεσα αλλαγή νοοτροπίας της πολιτικής μας ηγεσίας με εγκατάλειψη της υποτακτικής πολιτικής μας και των φιλικών «συνομιλιών». Δεν υπάρχει πλέον ίχνος φιλίας ή καλής πίστης από πλευράς Τουρκίας. Επιδιώκει να επιβάλει διά της βίας τη θέλησή της. Με τέτοια δεδομένα αντιλαμβάνεστε πού οδηγεί η πολιτική της. Αν η πλειοψηφία θέλει να υποκύψει, ας το κάνει. Τώρα είναι ξεκάθαρο ότι οδηγούμαστε στις αγκάλες της πολεμοχαρούς, κατακτητικής Τουρκίας.
Αποδείχθηκε, για μια ακόμη φορά, ότι η διακριτική διπλωματία δεν αποφέρει θετικά αποτελέσματα όταν απέναντί σου έχεις τέτοια χώρα. Εξάλλου, ούτε και οι οργανισμοί και οι χώρες που έδειξαν κάποιο ενδιαφέρον είναι διατεθειμένες να διασταυρώσουν τα ξίφη τους με μια χώρα που αποτελεί, αφενός καλή αγορά για τα προϊόντα τους και αφετέρου, σύμμαχο για τις αμαρτωλές τους ενέργειες. Και τώρα το ερώτημα είναι τι θα γίνει. Από πλευράς κυπριακής Κυβέρνησης αναμένεται βεβαίως να καταβάλει το παν επικαλούμενη συνθήκες, διεθνείς οργανισμούς κτλ. Λυπούμαι όμως να πω ότι δεν θα υπάρξουν αποτελέσματα επαρκή και διερωτάται ένας τι άλλο μπορεί να γίνει. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι όποιες προσπάθειες καταβάλει η Κυβέρνησή μας, θα πρέπει να είναι στο μάξιμουμ και να αλλάξει το ύφος του ζήτουλα. Είναι καιρός να απαιτήσουμε το δίκαιό μας, με ό,τι προσφέρει η διεθνής νομιμότητα. Συμβούλιο Ασφαλείας, ΟΗΕ (κίνδυνος για την ειρήνη), Ευρωπαϊκή Ένωση (αρχές καλής γειτονίας και ανθρώπινα δικαιώματα) και όσους τελοσπάντων διεθνούς οργανισμούς λένε ότι προσφέρουν θεραπείες.
Έπαυσε η εποχή που συνεργαζόμαστε, συνομιλώντας και αγγίζοντας τα προβλήματά μας με ξένους, με ευγένεια και διακριτικότητα. Τώρα, πρέπει να απαιτούμε. Είμαστε ναι μεν μικρό κράτος, αλλά σε χώρο ευρωπαϊκό που το τι γίνεται εις βάρος μας είναι ανήκουστο. Απαιτούμε λοιπόν τις αρχές και τις αξίες των εταίρων μας, όχι μόνο για το κυπριακό πρόβλημα αλλά για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε. Η κατάσταση μάς έχει φέρει στην άκρη του γκρεμού της ύπαρξης μας ως κράτους και ως λαού. Πολεμικά πλοία της Τουρκίας βρίσκονται δίπλα και απέναντί μας συνοδευόμενα από απαιτήσεις και επιθετικότητα.
Ο λαός πρέπει να ενημερωθεί ότι κινδυνεύει αυτός και η χώρα του διότι αντιμετωπίζει άμεσες θανατηφόρες συμπεριφορές. Δεν υπάρχει αντίδραση ώς τώρα από άλλες χώρες ή οργανισμούς που να αποτρέπουν αποτελεσματικά την πολιτική της Τουρκίας. Είναι ελεύθερη να κάνει ό,τι θέλει και για αυτό πρέπει να επισύρουμε την προσοχή του λαού στο πόσο σοβαρή είναι η κρίση. Δεν αρκεί να δείχνουμε στις τηλεοράσεις τα τουρκικά πλοία και να δίδουμε ανόητες ελπίδες στον κόσμο με την πληροφόρηση ότι έρχεται φρεγάτα από την Ιταλία, ή ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είδε τον έναν ή τον άλλο διεθνή παράγοντα. Πρέπει να δείξουμε επίσης και κάποιο αυξημένο ενδιαφέρον για την άμυνά μας. Όχι διότι θα προβούμε σε κάποια επιθετική ενέργεια. Αλλά τελοσπάντων για να προστατεύσουμε, κάπως, τον εαυτό μας και να φέρουμε, κάποια αντίσταση σε πολεμικές ενέργειες. Να μην παραδώσουμε τα δίκαιά μας αμαχητί. Έχει και αυτό τη σημασία του για όσους πιστεύουν σε πατρίδες και σε στοιχειώδεις αξίες που τα συμφέροντα έχουν διαβρώσει και σε μεγάλο βαθμό καταστρέψει.
Ας μην ξεχνούμε όμως ότι η ζωή χωρίς αξίες δεν αξίζει όσα σπίτια και αυτοκίνητα ή άλλα υλικά αγαθά και αν έχεις. Η Κύπρος είναι ημικατεχόμενη 43 χρόνια. Η Τουρκία μας εκδίωξε από τα σπίτια μας και τις πόλεις μας, δολοφόνησε, βίασε, λεηλάτησε. Και πρόσχημα να είχε, ξεπέρασε κάθε όριο. Θα ανεχτούμε και άλλα; Και θα δώσουμε και άλλα χωρίς την ανάλογη αντίδραση διότι είμαστε αδύνατοι; Είναι καιρός για κάποιο συναγερμό. Ή θα περιμένουμε από τους πονηρούς συνένοχους «εγγυητές» μας Άγγλους, βοήθεια;
ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/paremvaseis-ston-f/article/495793/i-ora-tis-krisis
