20 Μάιος 2018, 18:00
Του Χρίστου Χαραλάμπους
ΤΟ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΤΗΣ ΛΥΣΗΣ «ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗΣ» ΚΑΙ Η ΕΝ ΔΥΝΑΜΕΙ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΓΕΩΤΡΥΠΑΝΟΥ
ΕΞΕΧΟΥΣΑΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΜΕ ΡΗΞΙΚΕΛΕΥΘΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΠΟ ΠΡΕΣΒΕΙΣ, ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
Θουκυδίδειος ρεαλισμός με παραδειγματισμό από τα παρελθόντα λάθη για αποφυγή νέων στο μέλλον
Η Δρ Σαμαρά-Κρίσπη παρουσίασε τους δύο νέους τόμους των νομικών μελετών για το διεθνές δίκαιο και διεθνή πολιτική που εκδόθηκαν σε συνεργασία με τον Δρα Καρεκλά
Το νόημα της πραγματικής κρατικής κυριαρχίας, το δίκαιο του πολέμου μπροστά στις επίκαιρες και ολοένα εντεινόμενες προκλήσεις του εχθρού και ο ρόλος του διεθνούς δικαίου στις γεωπολιτικές εξελίξεις της περιοχής, που ανεβάζουν τον πήχη των προσδοκιών για Ελλάδα και Κύπρο, τέθηκαν στο μικροσκόπιο ενός εξαίρετου διεθνούς συνεδρίου που πραγματοποίησε η σχολή Νομικής και ο αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Φιλοσοφίας Δικαίου, Δρ Ιάκωβος Καρεκλάς, στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο στη Λευκωσία.
Σε πείσμα των καιρών, των ακολουθούμενων πανταχόθεν πολιτικών, της έλλειψης βούλησης και επίδειξης αδυναμίας, καθηγητές δικαίου, πρέσβεις, ανώτατοι στρατιωτικοί και διεθνοπολιτικοί αναλυτές κατέθεσαν απόψεις ρηξικέλευθες και καινοτόμες, ώστε η Κυπριακή Δημοκρατία, πλήρως ευθυγραμμισμένη αλλά και θεματοφύλακας του διεθνούς δικαίου, να υψώσει ανάστημα στην κατοχική Τουρκία και να προλάβει τις εξελίξεις που πιθανόν να θέσουν σε νέο ύψιστο κίνδυνο το αύριο του Κυπριακού Ελληνισμού.
Το αύριο με… φως
Υπάρχει ελπίδα, γιατί υπάρχει τρόπος και ο δρόμος του Διεθνούς Δικαίου έπρεπε να είναι και πρέπει να είναι μονόδρομος για την Κυπριακή Δημοκρατία. Η έννοια της κρατικής κυριαρχίας, το κατοχυρωμένο δικαίωμα, στο διεθνές δίκαιο, ατομικό ή και συλλογικό στην αυτοάμυνα και πάνω απ’ όλα οι κανόνες του αναγκαστικού διεθνούς δικαίου – jus cogens – γεμίζουν με όπλα τη φαρέτρα της Λευκωσίας. Αν θέλει, βέβαια, να πολεμήσει επιτυχώς τις πολιτικές μανούβρες της Τουρκίας που ουδέποτε υπήρξε θιασώτης του δικαίου και κυρίως ουδέποτε το σεβάστηκε, προωθώντας άνευ σκέψεως τα διαχρονικά γεωπολιτικά της συμφέροντα.
Και από το διεθνές δίκαιο, όπως διαφάνηκε στο συνέδριο της Νομικής Σχολής του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου, στη βάση του νέου μονογράμματος του καθηγητού Ιάκωβου Καρεκλά, προκύπτει ξεκάθαρα, με ατράνταχτα νομικά επιχειρήματα και γνωματεύσεις νομικών ανά το παγκόσμιο, ότι ουδέποτε υπήρξε και μηδέποτε μπορεί να υπάρξει δικαίωμα μονομερούς ένοπλης δράσης της Τουρκίας στην Κύπρο, ούτε βεβαίως και οποιοδήποτε εγγυητικό δικαίωμα, καθώς προσβάλλει την ίδια την έννοια της κρατικής κυριαρχίας.
Πανίσχυρα επιχειρήματα
Εν τω μέσω διαπραγματεύσεων για επίλυση του Κυπριακού – έστω και αν αυτές είναι επί του παρόντος παγωμένες – και έχοντας υπόψη την ξεκάθαρη βούληση της Τουρκίας να προωθήσει άλλους στόχους από αυτούς που καθορίζουν τα ψηφίσματα και οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, μερικά από τα επιχειρήματα που κατατέθηκαν από τους καθηγητές που παρενέβησαν στο συνέδριο, αποτελούν οχυρό για την Κυπριακή Δημοκρατία.
Μερικά εξ αυτών έχουν ως εξής:
· Σε ό,τι αφορά το ψευδοκράτος και την προσπάθεια αναβάθμισης – αναγνώρισης που προωθεί η Τουρκία με συγκεκριμένες δυνάμεις στα κατεχόμενα, προκύπτει από το Διεθνές Δίκαιο πως τα κράτη δρουν υπό την ξεκάθαρη υποχρέωση μη αναγνώρισης, όποιες και αν είναι οι συνθήκες που θα διαμορφωθούν. “Οντότητα που διαμορφώθηκε κατά παράβαση κανόνων χρήσης βίας δεν νοείται κράτος. Δεν νοείται από το αποτέλεσμα της εισβολής να γίνει αποδεκτό ένα τουρκικό κράτος στη Βόρεια Κύπρο, καθώς ισχύει αέναα η παγιωμένη νομική αρχή ότι εκ της αδικίας δεν γεννάται δίκαιο», σημείωσε με έμφαση ο Δρ. Καρεκλάς.
· Περί της αρχής της Αυτοδιαθέσεως και το δικαίωμα ενός λαού να αποφασίζει για τη δική του μοίρα χωρίς εξωτερική παρέμβαση. Η τουρκική θέση ότι οι συνθήκες συνυπεγράφησαν από Ε/κ και Τ/κ, ως χωριστές οντότητες ίσου καθεστώτος, συγκρούεται μετωπικά με το διεθνές δίκαιο. Καθότι στην Κύπρο υπάρχει ένας λαός και οι Τ/κ δεν μπορούν να ισχυριστούν το αντίθετο, καθώς σύμφωνα με τον Ισραηλινό νομικό διεθνούς δικαίου, ο λαός καθορίζεται στη βάση εθνικών κριτηρίων και πρέπει να συνυπάρχουν σειρά προϋποθέσεων για να προσδιοριστεί μια ομάς προσώπων ως χωριστή οντότητα, γεγονός που δεικνύει νομικά πως οι Τ/κ ήταν και παραμένουν στη βάση του Διεθνούς Δικαίου ως μειονότητα (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν τους αναγνωρίζονται δικαιώματα).
· Με βάση τη Συνθήκη της Λωζάννης και συγκεκριμένα το άρθρο 23 αφαιρεί από την Τουρκία ξεκάθαρα και χωρίς παρερμηνείες οποιοδήποτε δικαίωμα διεκδίκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Κύπρο. Κάτι που, αν η Κυπριακή Δημοκρατία θελήσει, μπορεί να χρησιμοποιήσει με πάθος και ένταση στην πολιτική κονίστρα.
Περί δύο κρατών…
Εξαιρετικά σημαντική υπήρξε η παρέμβαση του καθηγητού Ιάκωβου Καρεκλά σε ό,τι αφορά όσα φημολογούνται και ίσως κυοφορούνται περί λύσης δύο κρατών. Με βάση τα όσα υπέδειξε και ανέλυσε ο καθηγητής διεθνούς δικαίου και φιλοσοφίας δικαίου, η διχοτόμηση και η δημιουργία ισλαμικού κράτους στα βόρεια κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν συμφέρει και σίγουρα δεν θα γίνει αποδεκτή από γείτονες χώρες, κυρίως το Ισραήλ, λόγων των μακροπρόθεσμων στόχων του.
Σημείωσε επίσης με έμφαση πως “η πρώτη χώρα που θα αντιδρούσε στο ενδεχόμενο αυτό είναι η ίδια η Βρετανία λόγω των Κυρίαρχων Βάσεων, το μέλλον των οποίων θα ετίθετο εν αμφιβόλω σε περίπτωση προωθήσεως τέτοιων ιδεών για τη βάση λύσης”. Υπογράμμισε επίσης ότι και γεωπολιτικά δεν θα δεχόταν η Βρετανία μια τέτοια εξέλιξη, καταλήγοντας με το εξαιρετικά σημαντικό σημείο πως “πρέπει επιτέλους να σκεφτούμε ώριμα και σοβαρά το πολιτειακό πλαίσιο λύσης του Κυπριακού. Και αν, ο μη γένοιτο, αποτύχουμε στον τιτάνιο αγώνα, δεν θα υποταχθούμε, αλλά θα αγωνιστούμε”.
Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και η κατάληξη του νομικού με πολιτική εμπειρία Χρίστου Κληρίδη, ο οποίος, αφού ανέλυσε στη βάση του διεθνούς δικαίου το πώς οι ενέργειες της Τουρκίας συγκρούονται με τα διεθνώς νομικώς κρατούνται, τόσο σε επίπεδο ενεργειών αλλά και προτάσεων που αφορούν στη λύση (π.χ. περιουσιακό), υπέμνησε πως “πρέπει να επιδείξουμε πολύ μεγαλύτερη διεκδικητικότητα, ώστε να φέρουμε ξανά την Κύπρο στον σκληρό πυρήνα του παγκόσμιου χάρτη του Διεθνούς Δικαίου”.
ΑΟΖ και μέσα αντίδρασης…
Ως είδηση αυτό που προέκυψε από το δεύτερο μέρος της συζητήσεως περί του Δικαίου της Θαλάσσης, ήταν η άποψη του πρέσβη και συμβούλου του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας, πως η Αθήνα σε περίπτωση κινήσεως της Τουρκίας με το γεωτρύπανο Deep Sea Metro 2, θα πρέπει να ασκήσει για πρώτη φορά τον εγγυητικό της ρόλο και να προχωρήσει πάραυτα στη σύλληψη του σκάφους γιατί θα παραβιάζει το δικαίωμα της αβλαβούς διελεύσεως που είναι κατοχυρωμένο στο Διεθνές Δίκαιο. Σημείωσε για να επιχειρηματολογήσει επί της απόψεώς του ότι “δεν μπορείς να βλέπεις ένα δολοφόνο να περνάει με το όπλο από δίπλα σου και να μην τον συλλαμβάνεις επειδή ακόμη δεν σκότωσε”.
Πάντως ο ναύαρχος εν αποστρατεία Στυλιανός Πολίτης δεν άφησε περιθώρια αισιοδοξίας επί τούτου, καθότι σημείωσε πως “αν κανείς παρατηρήσει τη μέχρι σήμερα θέση που παίρνει η Ελλάδα, τη στιγμή που η Τουρκία δημιουργεί αυτές τις καταστάσεις είμαι υποχρεωμένος να πω ότι δεν θα το κάνει. Μέχρι τώρα πολλές φορές έπρεπε να κάνει κάτι και δεν έχει κάνει τίποτα.”
ΠΗΓΗ:http://www.sigmalive.com/simerini/politics/509145/ta-dikaia-tou-ellinismou-sto-diethnes-dikaio
