25/7/2018
του Άριστου Μιχαηλίδη
Δεν είναι μόνο που ο πόνος της Ελλάδας αγγίζει βαθύτερα, όποιος κι αν είναι, απ’ όπου κι αν προέρχεται. Είναι και που ακούς τις μαρτυρίες και δεν πιστεύεις τι μπορεί να συμβεί στον άνθρωπο μέσα σε ελάχιστο χρόνο όταν έχει απέναντί του τη φύση. Απέναντί του κι όχι δίπλα του, όπως επιβάλλεται. Είναι και που παρακολουθείς τους τίτλους από «προσωπικές μαρτυρίες» και σε πιάνει απόγνωση. Μα, είναι δυνατόν; «Είδα ένα κορίτσι να καίγεται και να πηδάει από γκρεμό» λέει ο μάρτυρας. Μπορεί να χωρέσει τέτοια εικόνα το μυαλό του ανθρώπου; Και πώς να περιγράψει αυτό που αντίκρισε, και πώς να ζήσει μαζί του, ο διασώστης που βρήκε πρώτος 26 ανθρώπους καμένους μέσα σε ένα χωράφι; Μπορείς να σκεφτείς τέτοιες ανθρώπινες στιγμές; Να τρέχουν οι άνθρωποι να σωθούν από τις φλόγες, να φτάσουν στη θάλασσα να γλυτώσουν, αλλά να μην προλαβαίνουν, να τους πνίγει ο καπνός, να χάνουν τις αισθήσεις τους και να μην μπορούν να σηκωθούν ξανά από τη γη μέχρι που τους προλαβαίνουν οι φλόγες. Ολόκληρες οικογένειες. Γονείς, παιδιά, ηλικιωμένοι…
Και να ξέρεις ότι αυτό το κακό δεν μας το έκανε η φύση για να μας εκδικηθεί, που δεν τη σεβόμαστε. Μόνοι μας οι άνθρωποι το προκαλούμε. Συνειδητά και με πλήρη επίγνωση, κάποιοι άνθρωποι ανάβουν τις φωτιές. Οικοπεδοφάγοι; Καταπατητές; Για την ανάπτυξη; Όπως αυτήν που ζήσαμε πρόσφατα στις Θαλασσινές Σπηλιές; Για μια ανοησία; Πάντως, όχι μόνη της η φύση. Είχαμε κι εμείς παραδείγματα, φέτος. Όπως ο τύπος που πήγε κι έβαλε φωτιά στον Πύργο Τηλλυρίας για να εκδικηθεί που τον απέλυσαν από δασοπυροσβέστη. Για κλάματα είμαστε οι άνθρωποι. Καλά και υπάρχουμε ακόμα. Καλά που δεν αυτοκαταστραφήκαμε μια και καλή να αφανιστούμε από το πρόσωπο της γης. Κι εδώ και στην Ελλάδα. Ούτε μας τα κάνει ο Θεός, φυσικά, επειδή είναι άπιστος ο Τσίπρας. Τι αξιοθρήνητο να το λέει αυτό ένας μητροπολίτης! Ο Αιγιαλείας και Καλαβρύτων Αμβρόσιος έβγαλε, λέει, απόφαση ότι για την τραγωδία της Αττικής φταίει «ο άθεος Πρωθυπουργός, κ. Αλέξιος Τσίπρας, και οι συνεργάτες του» που είναι υπεύθυνος «για την απομάκρυνση του Νεοέλληνα από τον δρόμο του Θεού». Σώσον Κύριε τον λαό σου, αλλά πρώτα σώσε μερικούς δεσπότες, που δεν έχουν αίσθηση ούτε του χρόνου, ούτε του πόνου των ανθρώπων.
«Οι άνθρωποι ήταν 30 μέτρα από τη θάλασσα. Με τις συνθήκες που επικρατούσαν στον τόπο και στην ευρύτερη περιοχή, πιστέψτε με δεν σου επιτρέπουν να κάνεις το επόμενο βήμα» λέει ο διασώστης που βρήκε τους 26 νεκρούς στο χωράφι. Ήταν 30 μέτρα από τη θάλασσα και δεν πρόλαβαν να κάνουν το επόμενο βήμα. Αν δεν ζήσεις τέτοιο κακό, δεν μπορείς να αντιληφθείς πώς μπορεί να είναι τέτοιες συνθήκες. Αλλά, όσοι απομένουμε πίσω, καλό είναι να σκεφτούμε: Εμείς ξέρουμε τι να κάνουμε αν βρεθούμε σε τέτοιες καταστάσεις; Διότι, κι εκεί δεν ήξεραν. Δεν τους ενημέρωσε ποτέ κανένας τι να κάνουν. Κι αν τους ενημέρωσε δεν του έδωσαν σημασία. Να μείνουν στα σπίτια τους, να τρέξουν στη θάλασσα, να τρέξουν στα αυτοκίνητα. Δεν θα έπρεπε αυτά να γίνονται με εκστρατείες των ειδικών και της Πολιτείας πριν έρθει το κακό; Προπάντων για ανθρώπους που ζουν σε δάσος. Ας αναρωτηθούμε. Στη μεγάλη φωτιά της Σολιάς, πόσους ανθρώπους θα χάναμε αν υπήρχαν σπίτια μέσα στο δάσος;
«Πήρα τη μάνα μου και την πέταξα στη θάλασσα την τελευταία στιγμή» λέει ένας άλλος. Και τι να πεις; Ότι μας τα έκανε ο Θεός επειδή είναι άπιστος ο Τσίπρας; Ας πάρουμε τουλάχιστον ένα μάθημα. Να είμαστε προετοιμασμένοι και ενημερωμένοι, να ξέρουμε πώς αντιδρούμε, να μη μας καθοδηγεί ο πανικός, παρόλο που όταν είσαι μέσα σε τέτοια κόλαση, ελάχιστα μπορείς να κάνεις. Αλλά, προπάντων, να μην είμαστε άπληστοι με τη φύση, να μάθουμε να τη σεβόμαστε, για να μας σεβαστεί κι αυτή. Τώρα, όμως… Καλή δύναμη, να λέμε.
aristosm@phileleftheros.com
ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/559313/-pistepste-me-den-boreis-na-kaneis-to-epomeno-bima
