18/8/2018
του Άριστου Μιχαηλίδη
Πλησιάζοντας προς το νέο σταθμό του Κυπριακού, τέλος Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη, γύρω μας γίνονται κοσμογονίες. Που μας αφορούν οπωσδήποτε, παρότι δεν δείχνουν να μας αγγίζουν. Η σύγκρουση Τουρκίας – ΗΠΑ ή Ερντογάν – Τραμπ, είναι άγνωστο πόσο θα κρατήσει και πού θα οδηγήσει. Ωστόσο, δεν ξεκίνησε μόλις πριν από λίγες μέρες με τη σύλληψη του Αμερικάνου πάστορα Άντριου Μπράνσον και δεν θα λήξει με την απελευθέρωση του, που θα γίνει σύντομα, επειδή ο Ερντογάν μπορεί να είναι ανισόρροπος και απρόβλεπτος, όμως έχει να κάνει πια με τρομακτικές συνέπειες οικονομικού στραγγαλισμού. Προηγήθηκαν όμως, πολλά άλλα, που έχουν να κάνουν με τους Κούρδους της Συρίας, με τις σχέσεις Τουρκίας – Ρωσίας και Ιράν, με τον ισλαμικό φανατισμό που αναπτύσσει η Άγκυρα, με τον μεγάλο εχθρό του Ερντογάν, τον Γκιουλέν, που χαίρει προστασίας στις ΗΠΑ και άλλα πολλά. Έχει βάθος, δηλαδή, η περιπέτεια των δύο στρατηγικών εταίρων και ουδείς μπορεί να προβλέψει τη συνέχεια. Άξιον προσοχής το ότι χθες η Washinghton Post, με άρθρο του διεθνούς φήμης αναλυτή Michael Rubin, έγραφε ότι είναι «ώρα να χωρίσουν οι δρόμοι ΝΑΤΟ – Τουρκίας». Προειδοποιούσε ότι αυτή τη στιγμή η Τουρκία μπορεί να λειτουργήσει ως Δούρειος Ίππος σε περίπτωση που ξεσπάσει κρίση και θα πρέπει να ανταποκριθεί στις ΝΑΤΟϊκές της υποχρεώσεις αφού στρέφει το βλέμμα προς τη Μόσχα.
Αυτά πρέπει να συνδυαστούν με τη δεινή κατάσταση της τουρκικής οικονομίας, αλλά και τις εξελίξεις που έπονται στα ενεργειακά, όπου η αμερικανική ExxonMobil, ξεκίνησε τις διαδικασίες για γεωτρήσεις στο τεμάχιο 10 της κυπριακής ΑΟΖ. Παράλληλα, οι μελέτες για τον αγωγό EastMed είναι ευνοϊκές, η συμφωνία με την Αίγυπτο για το αέριο του Αφροδίτη προχωρά, η συμμαχία με το Ισραήλ είναι καλύτερη από ποτέ. Και οπωσδήποτε, η θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως και της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην ευρύτερη περιοχή μας, είναι αναβαθμισμένη πολύ περισσότερο από τη θέση της Τουρκίας, η οποία τρομάζει τους πάντες. Επομένως, αυτό που χρειαζόμαστε είναι σοβαρούς ανθρώπους, εμπειρογνώμονες, να τα μελετήσουν όλα αυτά και να τα έχουν υπό διαρκή μελέτη, ώστε να τα διαχειρίζεται η ηγεσία μας με τρόπο ευνοϊκό για την επίλυση των προβλημάτων μας. Αν δεν τα προσμετρήσουμε όλα αυτά θα είμαστε άξιοι της τύχης μας. Διότι, ουδέποτε προηγουμένως είχαμε την παραμικρή ελπίδα να μας ευνοήσουν οι συνθήκες και τα συμφέροντα, όχι για να κάνουμε τίποτε περισσότερο παρά μόνο για να βρούμε τη λύση του Κυπριακού και να απαλλαγούμε από την τουρκική θηλιά, που έχουμε 44 χρόνια στο λαιμό μας. Είναι η πρώτη φορά που αλλάζουν τόσο καταλυτικά οι ισορροπίες και οι γεωπολιτικές στρατηγικές στην περιοχή, και μάλιστα με επίκεντρο έναν Ερντογάν κόκκινο πανί για Αμερικάνους, Ισραηλινούς, Αιγύπτιους, Ευρωπαίους.
Να μην έχουμε την ψευδαίσθηση ότι αυτές οι συνθήκες θα μας ευνοήσουν αυτομάτως. Η Τουρκία παραμένει ισχυρός παίκτης και δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να αντιληφθεί ότι στρέφονται πολλοί εναντίον της και να αναδιπλωθεί για να ξανακερδίσει τους συμμάχους της. Μέχρι τότε, όμως, δεν έχουμε άλλη επιλογή παρά να μπούμε στο χορό, να κτίσουμε κι εμείς τον ρόλο μας σε όσα συμβαίνουν γύρω μας, να εκμεταλλευτούμε (αυτή είναι η σωστή λέξη) τις εξελίξεις και τη θέση μας, τη γεωγραφική και την πολιτική. Τι άλλο μας απομένει να κάνουμε, δηλαδή;
Όταν με όλα αυτά τα δεδομένα, αντί να δούμε κινητοποίηση της πολιτικής μας ηγεσίας, βλέπουμε πολιτικούς και πολιτικάντηδες (τώρα που θα επιστρέψουν από τις διακοπές θα είναι πιο επίμονοι ακόμα) να μας βάζουν το ανύπαρκτο δίλημμα «ομοσπονδία ή διχοτόμηση» και να προσεύχονται να τους καλέσει ο Γκουτέρες σε νέο γύρο διαβουλεύσεων. Για τίποτε άλλο δεν είναι ικανοί; Δεν έχουν αντιληφθεί τίποτε από όσα συμβαίνουν γύρω τους; Έμειναν κολλημένοι σε μια διαδικασία που οδήγησε σε θλιβερά αποτελέσματα και δεν έχουν το μυαλό να διαχειριστούν τα νέα δεδομένα. Άλλο ηγέτες, άλλο ηγετίσκοι, φυσικά. Από τους δεύτερους γεμάτος ο τόπος. Ψάχνουμε τους πρώτους.
aristosm@phileleftheros.com
ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/569403/o-kosmos-irthe-anapoda-emeis-strosame-krebatakia-paralias
