18/11/2018
του Άριστου Μιχαηλίδη
Μεγάλη ανακάλυψη αυτή η συμφωνία των «όρων αναφοράς», που αναζητά ο Γκουτέρες. Μεγάλη υπόθεση και η αγωνία των ηγετών μας, που ανησυχούν μήπως και δεν καταλήξουμε στους όρους αναφοράς και χάσουμε την ευκαιρία των συνομιλιών. Καθησυχάζουν κιόλας ότι δεν πρόκειται για την ενδιάμεση συμφωνία, που απαιτεί ο Ακιντζί. Θα είναι ένα κείμενο να βασιστούν οι συνομιλίες, λένε. Μας μπέρδεψαν είναι η αλήθεια. Αν δεν θα έχει διαφορά από τις προηγούμενες «βάσεις διαπραγματεύσεων», τι είναι αυτό που αλλάζει το σκηνικό; Το άθλιο μέχρι τώρα σκηνικό. Διότι, είχαμε συμφωνίες σαν βάση διαπραγματεύσεων και των Τάσσου – Ταλάτ, και Χριστόφια – Ταλάτ και Αναστασιάδη – Έρογλου. Αλλά, δεν οδήγησαν σε τελική συμφωνία. Όχι γιατί δεν περιείχαν τις απαραίτητες πρόνοιες. Προπάντων η συμφωνία Αναστασιάδη – Έρογλου, πάνω στην οποία βασίστηκαν και οι συνομιλίες με τον Ακιντζί και η οποία περιείχε προχωρημένες «λεπτομέρειες». Δεν έφταιγε η βάση των διαπραγματεύσεων, που οι συνομιλίες έφτασαν σε αδιέξοδο. Έφταιγε, όπως πάντα, αυτό που οι μεσολαβητές αρνούνται να διακρίνουν και οι δικοί μας ηγέτες το αφήνουν για… αργότερα: Η τουρκική επεκτατική πολιτική σε βάρος της Κύπρου, σε βάρος Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Οπότε, δύσκολο να κατανοήσει κανείς με ποια λογική αναζητούνται φόρμουλες σε κάτι παρόμοιο, που έχει άλλο τίτλο: όροι αναφοράς. Προπάντων, όταν όροι αναφοράς θα μπορούσε να θεωρηθεί και το πλαίσιο Γκουτέρες όπως παραδόθηκε στο Κραν Μοντάνα.
Εκτός, βέβαια, και αν στους όρους αναφοράς θα συμπεριληφθεί κάτι καινούργιο. Αυτό που η δική μας πλευρά αρνείται να βάλει στο τραπέζι. Το φυσικό αέριο. Διότι, εδώ παίζεται πια όλο το παιχνίδι. Και υπάρχει ένα προηγούμενο το οποίο δεν θα ήταν σοφό να αγνοεί ο Νίκος Αναστασιάδης. Το γεγονός ότι στην έκθεσή του τον περασμένο μήνα, ο Αντόνιο Γκουτέρες, έκανε ρητή αναφορά σε αυτό. Μιλά για τους νέους γύρους «διερευνητικών γεωτρήσεων που έχουν προγραμματιστεί για το τελευταίο τρίμηνο του 2018», επαναλαμβάνει ότι «οι φυσικοί πόροι πρέπει να ωφελήσουν τις δύο κοινότητες» και σημειώνει: «πρέπει να καταβληθούν όλες οι προσπάθειες για να αποφευχθεί η περιττή κλιμάκωση στους προσεχείς μήνες και να επιδιωχθεί διάλογος επί του θέματος». Τι σημαίνει να επιδιωχθεί διάλογος επί του θέματος; Όταν η τουρκική πλευρά θέτει ως προτεραιότητα τον διάλογο για το φυσικό αέριο και ο Γενικός Γραμματέας αναφέρει στην έκθεσή του ότι πρέπει «να επιδιωχθεί διάλογος επί του θέματος», πρέπει να περιμένουμε ότι θα επιδιώξει διάλογο. Τι θα κάνει ο Πρόεδρος όταν έρθει ο Γκουτέρες ή η Αμερικανίδα απεσταλμένη του, η Λουτ, και του βάλουν στους «όρους αναφοράς» τον διάλογο για το φυσικό αέριο; Το απέκλεισε αυτό; Μπορεί να το απορρίψει όταν το θέτει ο Γενικός Γραμματέας και όχι ο Οζερσάι ή ο Ακιντζί; Μήπως, αυτό είναι που τον ανησυχεί και ξεκίνησε την εκστρατεία περί χαλαρής ομοσπονδίας;
Το νέο εφεύρημα με τους «όρους αναφοράς» δεν είναι μια αγνή προσπάθεια του Γενικού Γραμματέα για να ξαναρχίσουν οι διαπραγματεύσεις. Και όχι μόνο για το φυσικό αέριο, αλλά και γιατί το πιθανότερο είναι να καλύπτει και την αξίωση του Ακιντζί να υπογραφτεί ενδιάμεση συμφωνία. Από τη στιγμή που θα περιέχει τις μέχρι τώρα συγκλίσεις και θα είναι έγγραφο των Ηνωμένων Εθνών, καταργεί και το «τίποτα δεν θεωρείται συμφωνημένο αν δεν συμφωνηθούν όλα», αλλά δημιουργεί κι έδαφος ώστε αυτή η ενδιάμεση συμφωνία να μην οδηγήσει σε τελική συμφωνία και να παραμείνει αυτή ως τελική διευθέτηση. Η οποία, φυσικά, δεν θα περιέχει ούτε επιστροφή εδαφών, ούτε καν της Αμμοχώστου όπως προνοούν τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, ούτε αποχώρηση στρατευμάτων. Θα περιέχει, όμως, συγκλίσεις που αφορούν στη διακυβέρνηση και οι οποίες ήδη συμφωνήθηκαν. Εκ περιτροπής, βέτο, Υπουργικό κ.λπ. Πρόνοιες που σε γενικό πλαίσιο αναβαθμίζουν το ψευδοκράτος, αλλά μετά από το ναυάγιο η αναβάθμιση παραμένει.
Μπροστά σε αυτό το ενδεχόμενο ο Πρόεδρος έχει δύο επιλογές: Είτε θα απορρίψει την απόπειρα και θα αναλάβει το κόστος της διαφωνίας του με τον Γενικό Γραμματέα, είτε θα απαιτήσει να υπάρξουν πρόνοιες που εσαεί αφήνονται έξω από τις προτεραιότητες, όπως η αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων, η επιστροφή αμέσως της Αμμοχώστου, η αποχώρηση των τουρκικών πλοίων από την κυπριακή ΑΟΖ, όλα δηλαδή όσα προνοούν τα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Δεν είναι λογικό την ώρα που τον απειλούν ότι εκτός των άλλων θα αρπάξουν και τα κοιτάσματα, να συνεχίζει να συζητά για τη λειτουργικότητα του κράτους. Ποιου κράτους;
ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/611543/tha-echoyme-oroys-anaforas-ga-leitoyrgko-kratos-tin-ora-poy-mas-arpazoyn-kai-ti-thalassa
