16/12/2018
του Άριστου Μιχαηλίδη
Ευτυχώς, θα την δει πρωί – πρωί ο Πρόεδρος της Αμερικανίδα Τζέιν Χολ Λουτ, κι ας είναι Κυριακή. Να ξέρουμε ότι είναι εν εγρηγόρσει, μην πάθουμε όπως στα δείπνα των προηγούμενων φάσεων, που χαρακτηρίζονταν από θεαματικές κωλοτούμπες. Καλού κακού, να θυμίσουμε ότι ξαναβρεθήκαμε στην ίδια περιπέτεια. Ήταν τότε που έλεγε: «Κατανοούν άραγε κάποιοι τρίτοι, ότι αν δεν γίνονται από τουρκικής πλευράς αποδεκτά τα αυτονόητα, η δική μας συμμετοχή σε έναν διάλογο θα εκλαμβανόταν και ως αποδοχή των απαράδεκτων αξιώσεων των όσων χωρίς περιστροφές μιλούν για συνομοσπονδία;». Και ότι «δεν πρόκειται να μπω σε διάλογο γνωρίζοντας ότι οι προϋποθέσεις που θέτει η άλλη πλευρά δεν είναι η κατάληξη σε μια διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, με πολιτική ισότητα», ώστε μετέπειτα «να οδηγηθώ σε συνομοσπονδία». Τα έλεγε έτσι ακριβώς μέχρι το τέλος του 2013, αλλά μόλις γύρισε ο χρόνος έκανε από το προεδρικό ένα πέρασμα η Αμερικανίδα βοηθός υφυπουργός Εξωτερικών, Βικτώρια Νούλαντ, κι άλλαξαν όλα. Υπογράφτηκε στο τάκα – τάκα η συμφωνία με τον Έρογλου κι όλες οι επιφυλάξεις πήγαν περίπατο. Και σήμερα, το αποτέλεσμα είναι αυτό που ο ίδιος προειδοποιούσε ότι θα γίνει: «Θα οδηγηθώ σε συνομοσπονδία»…
Λοιπόν, γνωστή και η προϊστορία, γνωστή και η κατάληξη. Σήμερα, η συνάντηση με μια άλλη Αμερικανίδα, την Τζέιν Χολ Λουτ, γίνεται κάτω από χονδροειδέστατες πιέσεις και κινδυνολογίες, από τα δυο μεγάλα κόμματα, από το ΑΚΕΛ επίσημα και στο προσκήνιο κι από το ΔΗΣΥ ανεπίσημα και στο παρασκήνιο. Όχι βέβαια στον ίδιο βαθμό, καθώς μιλάμε για μερικά μόνο στελέχη του κυβερνώντος κόμματος ή και πρώην στελέχη, όπως ο Αλέκος Μαρκίδης κι ο Χρήστος Πουργουρίδης. Καλείται ο Πρόεδρος να μην χάσει την ευκαιρία για επανέναρξη των συνομιλιών και ασφαλώς δεν πρέπει να την χάσει. Αλλά, το σκηνικό είναι πολύ χειρότερο από εκείνο του 2014, καθώς η τουρκική πλευρά επίσημα και μεγαλοφώνως δεν συζητά πλέον τη μορφή λύσης, ούτε την ΔΔΟ, ούτε καν την συνομοσπονδία, που ήταν τότε η ανησυχία του Προέδρου. Πέτυχε αυτό που ήθελε να πετύχει και προχώρησε σε άλλες αξιώσεις. Με πρώτο το φυσικό αέριο. Και ανεμίζοντας την τελευταία έκθεση Γκουτέρες, τον Οκτώβριο, που μιλούσε για νέες ιδέες, για χρονοδιαγράμματα («με μια αίσθηση επείγουσας ανάγκης») και αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο να μπει το φυσικό αέριο στο τραπέζι των συνομιλιών ως μέρος του προβλήματος, όπως απαιτούν οι Τούρκοι («να αποφευχθεί η περιττή κλιμάκωση τους προσεχείς μήνες και να επιδιωχθεί διάλογος για αυτό το θέμα»).
Δεν θα είναι εύκολο για τον Πρόεδρο Αναστασιάδη να ξεφύγει αν τεθεί από την απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα το θέμα των κοιτασμάτων. Όταν, μάλιστα, η άλλη πλευρά το παρουσιάζει ως μια πολιτισμένη επιθυμία της για διάλογο, όπως το καταγράφει και ο Γκουτέρες. Διάλογος για το φυσικό αέριο σημαίνει ότι χάνουμε και το τελευταίο διαπραγματευτικό χαρτί. Διότι, τα υπόλοιπα τα δώσαμε ήδη. Εκ περιτροπής προεδρία, βέτο, ελευθερίες Τούρκων υπηκόων, πρώτο λόγο στους χρήστες – σφετεριστές στο περιουσιακό, 28% – 29% του εδάφους, όλοι οι έποικοι κ.λπ. Η διαπραγμάτευση για να βρεθεί τρόπος συνδιαχείρισης του ενεργειακού προγράμματος πριν από τη λύση, θα είναι το τέλος του Κυπριακού στη βάση των σημερινών τετελεσμένων. Κανένας άλλος λόγος δεν θα απομείνει για την τουρκική πλευρά για να θελήσει οποιαδήποτε διευθέτηση.
Όταν καλείται ο Πρόεδρος να μην θέτει προϋποθέσεις και να ξεκινήσει το διάλογο, ουσιαστικά καλείται να ξεκινήσει ικανοποιώντας τους τουρκικούς όρους. Παρόλο, που ουδείς από όσους τον πιέζουν το παραδέχεται. Αλλά, το θέμα του φυσικού αερίου συζητήθηκε και συμφωνήθηκε ότι θα ανήκει στη δικαιοδοσία της κεντρικής κυβέρνησης με λύση ομοσπονδίας. Εδώ πρέπει πάντα να μπαίνει τελεία. Θα συζητηθεί ξανά για τις τελικές διευθετήσεις όταν συμφωνηθούν όλα τα υπόλοιπα. Όταν συμφωνηθεί η αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων. Όταν η Κύπρος θα ανήκει πραγματικά στους Κύπριους. Αυτό πρέπει να θέτει ο Πρόεδρος και καμιά άλλη συζήτηση. Εξάλλου, δεν είναι ούτε η Λουτ, ούτε ο Άντρος, ούτε ο Αβέρωφ, ούτε ο Μαρκίδης, είναι ο ίδιος που δήλωνε (7/9/17) ότι διαπίστωσε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ότι «δυστυχώς, άλλες ήταν οι βουλές της Άγκυρας, ο έλεγχος ολοκλήρου της πατρίδας μας».
ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/625879/prosochi-min-pathoyme-xana-ta-idia-oi-kolotoympes-eblapsan-poly-mechri-tora
