της Ελένης Θεοχάρους*
16 Νοε 2016
Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, αρχικά, δήλωσε δημόσια ότι θα τον συνοδεύσει στην Ελβετία το Εθνικό Συμβούλιο. Αυτή άλλωστε ήταν και προεκλογική του δέσμευση. Το Κυπριακό, έλεγε, δεν είναι προσωπική υπόθεση. Μετά, του «απαγόρευσε» η Τουρκία και ο Ακιντζί τη μετάβαση των πολιτικών αρχηγών στην Ελβετία.
Γιατί; Τι φοβούνταν; Μήπως το ότι αυτά τα οποία διαπραγματεύονται πίσω από τις κλειστές πόρτες δεν είναι λύση αλλά διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και διχοτόμηση; Από το Μον Πελεράν, ανακοινώθηκε η σύγκληση του Εθνικού Συμβουλίου. Λογικό ήταν, για να δούμε συλλογικά πού στεκόμαστε και πού μπορούμε να πάμε. Και, όμως, εν συνεχεία, ο Πρόεδρος άλλαξε άποψη. Γιατί να μπει σε μπελάδες; Αποφάσισε την κατ’ ιδίαν ενημέρωση των πολιτικών αρχηγών.
Γιατί; Τι φοβάται ο Πρόεδρος; Μήπως φοβάται ότι με αυτά που συμβαίνουν θα βρεθεί ακόμη και το ΑΚΕΛ σε δύσκολη θέση προκειμένου να συγκατανεύσει, οπότε επιλέγει τις κατ’ ιδίαν συναντήσεις για να λέει στον καθένα ό,τι θέλει να ακούσει;
Λογικό είναι σε αυτές τις κρίσιμες, όπως τις χαρακτηρίζει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, στιγμές του Κυπριακού να είμαστε όλοι μαζί, ανεξαρτήτως των απόψεων ενός εκάστου. Αυτό είναι το μεγαλείο και η επιταγή της Δημοκρατίας και η αναγκαιότητα για επιβίωση.
Εκτός και αν ο Πρόεδρος δεν αντέχει, πλέον, την άλλη άποψη. Ή αν έχει δεσμευτεί επί θεμάτων, με άλλα λόγια αν έχει προβεί σε τέτοιες υποχωρήσεις, που δεν μπορούν να δικαιολογηθούν ενώπιον ενός εθιμικού έστω, αλλά σημαντικού θεσμού, όπως είναι αυτός του Εθνικού Συμβουλίου.
Δικαίως, λοιπόν, θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι ο Πρόεδρος μας πηγαίνει από τετελεσμένο σε τετελεσμένο. Και τι θέλει; Να ακυρώνει τη σύγκληση του Εθνικού Συμβουλίου και να τον χειροκροτούμε; Το ζήτημα πλέον δεν είναι αν θα αναλάβει ή όχι την πολιτική ευθύνη των πράξεών του. Εκ των πραγμάτων ο ίδιος υιοθέτησε τον μοναχικό δρόμο, ακυρώνοντας τις περί συλλογικής διαχείρισης του Κυπριακού δεσμεύσεις του.
Το ζήτημα είναι ότι δεν έχει καμιά πολιτική νομιμοποίηση και λαϊκή εντολή να διαπραγματεύεται μια λύση ανάλογη με εκείνην του σχεδίου Ανάν. Ο ίδιος και οι συνεργάτες του λένε ότι οι χάρτες για την επιστροφή εδαφών και για την κατανομή των εξουσιών έχουν ως βάση το σχέδιο Ανάν. Ολόκληρα άρθρα από τη θεμελιώδη συμφωνία του διαβόητου τούτου σχεδίου έχουν αποτελέσει, με υποτυπώδεις αλλαγές, χωρίς να αλλάζουν την ουσία και τη διχοτομική του φιλοσοφία, τις συγκλίσεις του με τον Ακιντζί.
Συνεπώς, κύριε Πρόεδρε, δεν είναι δικαίωμά σας η σύγκληση του Εθνικού Συμβουλίου, αλλά πολιτικό καθήκον και ηθική υποχρέωση έναντι των πολιτικών σας δεσμεύσεων για συλλογική διαχείριση του Κυπριακού. Δεν είναι θέμα δικής μας, κύριε Πρόεδρε, συνέπειας ή ασυνέπειας, αλλά καθαρά δικής σας. Όπως και ευθύνης. Την οποία καλείστε να αναλάβετε. Τώρα. Όχι μετά, όταν θα είναι αργά και θα μας καλέσετε για να μας πείτε ότι τίποτε δεν μπορούμε να πράξουμε, διότι έχετε ήδη δεσμευτεί. Και μάλιστα, ερήμην των πολιτικών, αλλά κυρίως ερήμην του λαού.
*Ευρωβουλευτής, Πρόεδρος Κινήματος «Αλληλεγγύη»
Πηγή:http://www.sigmalive.com/simerini/analiseis/379825/exete-ithiki-kai-politiki-ypoxreosi-kyrie-proedre
