Ο Τσίπρας στον Ερντογάν…

Print Friendly, PDF & Email

03 Φεβρουάριος 2019, 18:00

Με τον Λάζαρο Μαύρο

ΜΕ ΤΟΝ θριαμβολογούντα για την, επιμελώς μεθοδευθείσα ώστε να μην τεθεί σε δημοψήφισμα εγκρίσεως της απ’ τον λαό, Συνθήκη των Πρεσπών για το Σκοπιανό Πρόβλημα, Πρωθυπουργό του ελλα-δικού μας κράτους κ. Αλέξη Τσίπρα,

– ταξιδεύοντα τώρα για συνομιλίες με τον νεο-σουλτάνο, νεο-οθωμανιστή, ισλαμιστή, απόλυτο άρχοντα της Τουρκίας – Κατακτητή μας και επιμόνως, λόγοις τε και έργοις, επιβουλευόμενο (με πολεμικούς στόλους, αεροπορίες, και «Μπαρμπαρός») τον «ισότιμο» έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου, του Αιγαίου, της ΑΟΖ και της Ανατολικής Μεσογείου, κ. Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν,

– οι ελπίδες, «μη μας συμβεί το χειρότερο», της πλειονότητας των διαχρονικά εγκυρότερων τουρκολόγων αναλυτών, όπως και των πολιτών σε Ελλάδα, σε Κύπρο κι αλλαχού οι οποίοι καλώς γνωρίζουν της Τουρτζιάν, εναποτίθενται περισσότερο στον… Ερντογάν:

– Στους μαξιμαλισμούς της νεο-οθωμανικής του βουλιμίας.

– Και στην αποδεδειγμένη κατ’ επανάληψιν επί 17ετία ήδη (2002-2019) υπεροψίαν και μέθην που επιδεικνύει αδιαλείπτως ο νέος… Δαρείος, για να μη λησμονούμε και τον Κ. Π. Καβάφη.

Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ αναμένει (και δεν έδειξε μέχρι τώρα ότι αλλιώς μεταχειρίζεται) τον κ. Τσίπρα – όπως και κάθε πρωθυπουργό της Ελλάδος – ως… «παλαιστής βαρέων βαρών έναντι αντιπάλου μεσαίων βαρών»!

– Έτσι ακριβώς. Όπως το είχε γράψει και το είχε υποδείξει, ο στρατηγικός μέντορας του κ. Ερντογάν, καθηγητής, μετέπειτα υπουργός του, πρωθυπουργός του και νυν «άφωνος συνταξιούχος» κ. Αχμέτ Νταβούτογλου. Στο… κοράνι στρατηγικής, από το 2001, της Ερντογανικής Τουρκίας βιβλίο του: «Το Στρατηγικό Βάθος – Η διεθνής θέση της Τουρκίας», ελληνική μετάφραση 2010, εκδ. Ποιότητα σελ. 236.

ΣΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ πριν από τέσσερεις μέρες, Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου, ο κ. Τσίπρας συζήτησε με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη τα της μεθαυριανής συνάντησής του με τον κ. Ερντογάν. Για την «παρούσα φάση» του Τουρκικού Προβλήματος εισβολής – κατοχής – συνεχιζόμενης επί 44 χρόνια και πέντε μήνες τουρκικής επιδρομής, που υφίσταται η Κύπρος και (κακώς, παλαιόθεν, από… συνήθεια) ονομάζεται «Κυπριακό».

ΠΟΛΛΩΝ, ευλόγως, αυξήθηκαν οι ανησυχίες.

Όχι μόνο εξ αιτίας των Πρεσπών του ενός, ως «υποδείγματος επιτυχίας» εκθειαζομένων υπό του ετέρου.

Και όχι μόνο γιατί δεν εμπιστεύονται, ακόμη, το μη εκφωνηθέν εισέτι ευθαρσώς κι ευθέως υπό του κ. Αναστασιάδη, «απεταξάμην»,

– για το ΝΑΙ στο Σχέδιο Ανάν του οποίου ο ίδιος ηγήθηκε το 2004 και

– για την Κοινή Διακήρυξή του, της 11ης Φεβρ. 2014, με τον Έρογλου περί ισότιμης τουρκικής συγκυριαρχίας επί μίας κάποιας … «ισοτίμως συνεταιρικής» ΕΚΟ («Ενωμένης Κυπριακής Ομοσπονδίας»),

– ούτε μόνο διά τον φόβον της εν μιά νυχτί «κωλοτούμπας», σε δείπνο με τον Ακιντζί, αιφνιδιαστικής αποδοχής της πάγιας τουρκικής απαίτησης για Πενταμερή Διάσκεψη ή και

– για τις δήθεν «null and void» («άκυρες και μη υποβληθείσες») προτάσεις Αναστασιάδη στο Grans-Montana, μ’ επιστέγασμα και την τουρκική εκ περιτροπής προεδρία, καταχωρημένες ως τουρκικό κεκτημένο στο «πλαίσιο Γκουτέρες»,

ΑΛΛΑ και διότι, έναντι της Τουρκίας, διάγουν, άχρι τούδε, εν Αθήναις και εν Λευκωσία, υπό την επιρροή των Ηττημένων Μυαλών («ηττηθήκαμε το 1974, ας τα μπαλώσουμε για να τελειώνουμε») και επιμένουν σε διάφορες εκδοχές της Πολιτικής Κατευνασμού του συνεχιζόμενου Αττίλα.

– Πιεζόμενοι κιόλας, από τους παριστάνοντες την αντιπολίτευση, ώστε να «κάνουν την Τουρκία ν’ ανοίξει το στόμα της και να πάρει το λουκούμι» και των υποθαλασσίων κοιτασμάτων της κυπριακής ΑΟΖ, κατά τις υποδείξεις Χριστόφια – ΑΚΕΛ.

ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ η περί Πρεσπών ρητορική διατεινόταν ότι, τοιουτοτρόπως, η Αθήνα απαλλάσσεται από τα βαρίδια του Σκοπιανού, προκειμένου ν’ αντιμετωπίσει απερίσπαστη και ισχυρότερη και με περισσότερη αυτοπεποίθηση, την μόνη πραγματική, την εξ ανατολών τουρκική απειλή.

ΜΑΖΙ με τον Αναστασιάδη, στις αναπτυσσόμενες Τριμερείς Συνεργασίες με την Αίγυπτο αφ’ ενός, τον Ισραήλ αφ’ ετέρου, προσέθεσαν σημαντικές δυνατότητες αύξησης των εξωτερικών συντελεστών εθνικής ισχύος. Δυνατότητες οι οποίες, όμως, χρειάζονται (που θα έπρεπε να την είχαν από πριν) και την απολύτως αναγκαιότατη ενδυνάμωση των παραμελημένων εσωτερικών συντελεστών ισχύος:

– Εθνική ενότητα, κοινωνική συνοχή, οικονομική ευρωστία και:

– Πρωτίστως ενίσχυση των ενόπλων αεροπορικών, ναυτικών και χερσαίων δυνάμεων αμφοτέρων των κρατών του Ελληνισμού.

– Ικανών να αποτρέπουν την Τουρκία από του «ν’ ανοίξει την πόρτα του φρενοκομείου», στην ΑΟΖ, στο Αιγαίο κ.α.

– Και, συνάμα, να λαμβάνονται σοβαρά υπ’ όψιν και να λογαριάζονται ως σημαντικοί «παίχτες», από τις ενδιαφερόμενες για την φλεγόμενη περιοχή της Μέσης Ανατολής μεγάλες δυνάμεις ΗΠΑ, Ρωσία κ.ο.κ.

ΜΑΖΙ με τον Αναστασιάδη πέτυχαν, επί πλέον, την παρελθούσα βδομάδα, και τη συνάντηση στο Συνεδριακό της Λευκωσίας, των ηγετών των Επτά Μεσογειακών της ΕΕ, Πορτογαλίας, Ισπανίας, Γαλλίας, Ιταλίας, Μάλτας, Ελλάδος, Κύπρου:

– Κατά τρόπον που, προφανώς, δεν ενθουσιάζει τον μεσογειακό νεο-οθωμανισμό του κ. Ερντογάν, τον πολεμικό του στόλο, τις παράνομές του «ναύτεξ» και τις πολεμικές του ασκήσεις στις νότιες θάλασσες και του Καστελορίζου και της Κύπρου…

ΜΕ ΑΥΤΑ, υποτίθεται ευλόγως ότι πάει στην Άγκυρα ο κ. Τσίπρας.

– Ωστόσο στο μυαλό του κ. Ερντογάν, όπως και όλων ανεξαιρέτως των προηγούμενων κυβερνητών της Τουρκίας, η Συνθηκολόγηση των Πρεσπών εκλαμβάνεται όπως περίπου το περί Μεγαρέων Ψήφισμα του 432 π.Χρ., ένα χρόνο πριν από την έναρξη του Πελοποννησιακού Πολέμου.

  • Για το οποίο, στην πρώτη προς Αθηναίους δημηγορία του Περικλή (Θουκυδίδης Α-141) εξηγούσε ότι: «Αυτό το ασήμαντο, αποτελεί δοκιμή του φρονήματος και της αποφασιστικότητάς σας. Αν υποχωρήσετε, θα προβάλουν ευθύς αμέσως άλλη μεγαλύτερη απαίτηση. Επειδή θα νομίζουν ότι και τώρα ενδώσατε από φόβον = «οις ει ξυγχωρήσετε, και άλλο τι μείζον ευθύς επιταχθήσεσθε ως φόβω και τούτο υπακούσαντες»…

ΠΗΓΗ:http://www.sigmalive.com/simerini/columns/iristho/552888/o-tsipras-ston-erntogan