ΚΡΙΣΙΜΟΣ Ο ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ: ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΕΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΕΧΧΟΝ ΜΟΒΙL, ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΜΑΣ ΑΠΕΙΛΕΙ ΜΕ ΓΕΩΤΡΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΑΟΖ

Print Friendly, PDF & Email

Περιμένοντας τη… Γαληνοτάτη

03 Φεβρουάριος 2019, 18:03

Του Μάριου Πούλλαδου

ΚΡΙΣΙΜΟΣ Ο ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ: ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΕΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΕΧΧΟΝ ΜΟΒΙL, ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΜΑΣ ΑΠΕΙΛΕΙ ΜΕ ΓΕΩΤΡΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΑΟΖ

Πλησιάζει η ώρα που θα δοκιμαστεί η ανθεκτικότητα των τριμερών συνεργασιών με Ελλάδα, Ισραήλ και Αίγυπτο

1. Η Ιστορία επαναλαμβάνεται: με τον «Πορθητή» προ των πυλών, περιμένουμε να μας σώσουν οι Δυτικοί

2. Αμήχανη και ανήμπορη παρακολουθεί η Λευκωσία τις τουρκικές κινήσεις, γνωρίζοντας ότι δεν διαθέτει τα στρατιωτικά μέσα για ν’ αποτρέψει τετελεσμένα

Εξακολουθεί να συντηρεί την ένταση στην κυπριακή ΑΟΖ η Άγκυρα και όλα δείχνουν ότι θα συνεχίσει να κλιμακώνει τις προκλήσεις της όσο περισσότερο πλησιάζει η ώρα της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων της γεώτρησης της Exxon Mobil σε «Δελφύνη» και «Γλαύκο», που φαίνονται ελπιδοφόρες. Οι νέες τουρκικές navtex για ναυτικές ασκήσεις αυτήν την εβδομάδα αποτελούν ουσιαστικά την απάντηση της Άγκυρας στη Σύνοδο των Επτά Μεσογειακών Κρατών που πραγματοποιήθηκε στη Λευκωσία.

Ο Ερντογάν, εμφανώς ενοχλημένος από τις δηλώσεις του Γάλλου Προέδρου Μακρόν για την προοπτική περαιτέρω σύσφιγξης των σχέσεων Κύπρου-Γαλλίας σε θέματα ασφάλειας και ενέργειας, ανακοινώνει ασκήσεις «ναυτικών μονάδων της Τουρκίας και του ΝΑΤΟ» και έρευνες σε θαλασσοτεμάχια της ΑΟΖ, όπου θίγονται τα γαλλο-ιταλικά συμφέροντα ΤΟΤΑL και ΕΝΙ. Μέχρι πού, όμως, είναι διατεθειμένη να φτάσει η Τουρκία και ποια τα περιθώρια αντίδρασης της Κύπρου και των εταίρων της;

Η ώρα της αλήθειας

Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου προειδοποίησε ότι εντός του Φεβρουαρίου ο «Πορθητής» θα ξεκινήσει γεωτρήσεις σε περιοχές εντός της κυπριακής ΑΟΖ, για τις οποίες το ψευδοκράτος σε συνεργασία με την Τουρκία έχει εκδώσει άδειες ερευνών για το «Μπαρμπαρός», για λογαριασμό της TPAO. Σε δηλώσεις του, μάλιστα, στην Deutche Welle, o λεγόμενος «υπουργός εξωτερικών» του ψευδοκράτους, Κουντρέτ Οζερσάι, είπε πως το «Μπαρμπαρός» καθορίζει το σημείο όπου θα γίνει η γεώτρηση και γι’ αυτό μετακινείται στις περιοχές F και G (τεμάχια 2, 3, 8, 9, 13 της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας).

Τις κινήσεις αυτές παρακολουθεί αμήχανη η Λευκωσία, γνωρίζοντας εκ των προτέρων πως δεν διαθέτει τα στρατιωτικά μέσα, επειδή ουσιαστικά δεν φρόντισε να τα αποκτήσει, για να αποτρέψει τυχόν τετελεσμένα γεωτρήσεων εντός της ΑΟΖ της. Μπορεί στην κοινή Διακήρυξη των MED7 να εκφράζεται η πλήρης στήριξη των 7 νοτίων χωρών της Μεσογείου στην Κυπριακή Δημοκρατία για εκμετάλλευση των φυσικών της πόρων βάσει του Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου, συμπεριλαμβανομένης της Σύμβασης του Δικαίου της Θάλασσας του 1982, ωστόσο η Άγκυρα απέδειξε ότι κατανοεί μόνο τη γλώσσα της ισχύος και όχι του Δικαίου.

Φεβρουάριος… deja-vu;

Ο Φεβρουάριος κρίνεται ιδιαίτερα κρίσιμος μήνας, καθώς αναμένεται να πραγματοποιηθεί η τριμερής Κύπρου-Ελλάδας-Ισραήλ στην Κρήτη, προκειμένου να πέσουν οι τελικές υπογραφές για κατασκευή του αγωγού East Med. Υπενθυμίζεται ότι τον περασμένο Φεβρουάριο η Τουρκία με τα πολεμικά της πλοία παρεμπόδισε το ιταλικό γεωτρύπανο Saipem 12000 της ΕΝΙ από το να διενεργήσει γεώτρηση στον στόχο «Σουπιά» του Οικοπέδου 3. Όπως πέρσι έτσι και φέτος, η Κυπριακή Δημοκρατία θέλει να πιστεύει πως κάποιοι άλλοι θα «καθαρίσουν» γι’ αυτήν αν παρουσιαστεί ανάγκη. Η ιστορία, όμως, μας διδάσκει ακριβώς το αντίθετο.

Ο «Πορθητής» σήμερα και τότε

Το 1453 τη Βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη πολιόρκησαν και τελικά άλωσαν οι Οθωμανοί με τον Μωάμεθ B τον… «Πορθητή». Εντός των τειχών της Πόλης, οι Βυζαντινοί περίμεναν μάταια τα καράβια της Γαληνοτάτης να τους σώσουν από τα κανόνια και τα γιαταγάνια των Τούρκων. Τα δυτικά κράτη όμως της εποχής, έχοντας να αντιμετωπίσουν και αυτά τα δικά τους εσωτερικά προβλήματα και εξωτερικούς εχθρούς, δεν ήταν σε θέση -ακόμη και αν το ήθελαν- να βοηθήσουν τους Βυζαντινούς, που είχαν προ πολλού παραμελήσει το ναυτικό τους.

Έτσι λοιπόν και σήμερα, ενώ βρισκόμαστε εν μέσω της πολιορκίας της Κυπριακής ΑΟΖ από έναν άλλο «Πορθητή», το γεωτρύπανο της νεο-οθωμανικής Τουρκίας, η Κυπριακή Δημοκρατία ελπίζει πως οι Δυτικοί θα σπεύσουν με καράβια προς υπεράσπισή της. Μήπως όμως και σήμερα τα κράτη της Δύσης δεν υποφέρουν από τα δικά τους εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα; Ο Μακρόν παλεύει να συμμαζέψει τα Κίτρινα Γιλέκα και τα Κόκκινα Φουλάρια από τους δρόμους του. Η Ιταλία, αντιμέτωπη με σοβαρά οικονομικά προβλήματα, ταλανίζεται επίσης από μεταναστευτική κρίση. Και η Ελλάδα, οικονομικά λαβωμένη, κινδυνεύει με μετασεισμικές δονήσεις από το ζήτημα των Σκοπίων, βαθιά διχασμένη.

Από κανέναν πολιτικό αρχηγό δεν ακούστηκε η εισήγηση όπως μέρος των εσόδων από τα κέρδη του αερίου αξιοποιηθούν για την αεροναυτική θωράκιση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αντιθέτως, οι περισσότεροι έσπευσαν να ξεκαθαρίσουν το αυτονόητο, ότι οι Τ/Κ συμπατριώτες μας έχουν διασφαλισμένο το το μερίδιο από τα κέρδη του φυσικού αερίου νομίζοντας ουσιαστικά πως με αυτό τον τρόπο θα καθησυχάσουν ή θα αποτρέψουν τα σχέδια του Ερτογάν στην περιοχή.

Η απροθυμία αμυντικής θωράκισης

Το ανησυχητικό είναι ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν φρόντισε τόσες δεκαετίες να αποκτήσει η ίδια τα στρατιωτικά μέσα για να υποχρεώσει σήμερα την Άγκυρα να σκεφτεί διπλά και τριπλά προτού επιχειρήσει να «αλώσει» την ΑΟΖ της. Το πλέον θλιβερό είναι πως, Κυβέρνηση και πολιτικό σύστημα, δεν φαίνονται καν διατεθειμένοι ή πρόθυμοι να θωρακίσουν το κράτος στο άμεσο μέλλον. Αυτό αποδεικνύεται και από τις δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών μετά την έκτακτη συνεδρία στο Προεδρικό, κατά την οποία έγινε συζήτηση για τον ρόλο του Εθνικού Ταμείου Υδρογονανθράκων.

Από κανέναν πολιτικό αρχηγό δεν ακούστηκε η εισήγηση όπως μέρος των εσόδων από τα κέρδη των υδρογονανθράκων αξιοποιηθεί για την αεροναυτική θωράκιση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αντιθέτως, οι περισσότεροι έσπευσαν να ξεκαθαρίσουν το αυτονόητο, ότι οι Τ/κ συμπατριώτες μας έχουν διασφαλισμένο το μερίδιο από τα κέρδη του φυσικού αερίου, νομίζοντας ουσιαστικά πως με αυτόν τον τρόπο θα καθησυχάσουν ή θα αποτρέψουν τα σχέδια του Ερντογάν στην περιοχή.

Ρωσικές ασκήσεις και επενδύσεις

Η ΜΟΣΧΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΔΙΑΔΡΑΜΑΤΙΣΕΙ ΗΓΕΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ, ΜΕΣΩ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΩΝ ΜΕ ΛΙΒΑΝΟ ΚΑΙ ΣΥΡΙΑ 

Την ίδια ώρα, ο ρωσικός στρατός ξεκίνησε την τέταρτη και τελευταία φάση των μεγάλων ναυτικών ασκήσεων κατά μήκος των ακτών της Συρίας αυτήν την εβδομάδα. Την Πέμπτη τα ρωσικά πολεμικά πλοία πραγματοποίησαν σε κοντινή απόσταση από τις ανατολικές ακτές της Κύπρου πυραυλική στρατιωτική άσκηση, γεγονός που συνδέεται άμεσα με την προσπάθεια της Μόσχας να επεκτείνει την επιρροή της στοχεύοντας στις θαλάσσιες ζώνες της Συρίας αλλά και την ευρύτερη Μέση Ανατολή. Σημειώνεται ότι από το καλοκαίρι η Μόσχα ενίσχυσε τις δυνάμεις της στην περιοχή με τις φρεγάτες Grigorovich, Essen και Pytlivyι, μαζί με το αεροπλανοφόρο Nikolai Filchenkov και την κορβέτα Vishny Volochek.

Η Ρωσία έχει ως στόχο να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στον τομέα φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου, συγκεκριμένα στον Λίβανο και τη Συρία. Σε αυτό το πλαίσιο, την περασμένη εβδομάδα το Υπουργείο Ενέργειας και Υδατικών Πόρων του Λιβάνου υπέγραψε σύμβαση λειτουργίας και παροχής υπηρεσιών με τη ρωσική κρατική πετρελαϊκή εταιρεία Rosneft, για την αποκατάσταση, επέκταση και λειτουργία εγκαταστάσεων αποθήκευσης πετρελαίου στο λιμάνι της Τρίπολης. Ο Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας, Ιγκόρ Σεχίν, εξέφρασε την ελπίδα του «για την περαιτέρω επέκταση της συνεργασίας με τον Λίβανο και για την υλοποίηση άλλων δυνητικών έργων στον τομέα πετρελαίου και φυσικού αερίου στη χώρα».

Αναλυτές αξιολογούν την κίνηση ιδιαίτερα σημαντική, καθώς η Rosneft είναι η δεύτερη ρωσική πετρελαϊκή εταιρεία που εισέρχεται στον αναδυόμενο τομέα πετρελαίου και φυσικού αερίου του Λιβάνου. Το περασμένο έτος, η Novatek, ως μέρος μιας κοινοπραξίας με την ιταλική Eni και τη γαλλική Total, υπέγραψε συμφωνία υπεράκτιας εξερεύνησης και παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου με την Κυβέρνηση, την πρώτη του είδους

Η στρατηγική του αδύναμου

Το ειδικό στρατηγικό βάρος δίνει η «ευλογία» από μεγάλες δυνάμεις

Αναπόφευκτα, η Ανατολική Μεσόγειος μετατρέπεται σε πόλο έλξης αλλά και σημείο αντιπαράθεσης για τις μεγάλες δυνάμεις του πλανήτη, ακριβώς λόγω του υποθαλάσσιου πλούτου και της μελλοντικής ανάγκης εμπορικής αξιοποίησής του. Μπορεί η Κύπρος να μη διαθέτει τα στρατιωτικά μέσα, οφείλει όμως να διαγνώσει ορθά τους γεωπολιτικούς συσχετισμούς και να προβεί σε εκείνους τους διπλωματικούς ακροβατισμούς προκειμένου να καταφέρει να διαφυλάξει την κρατική της υπόσταση. Πλησιάζει η ώρα που ενδεχομένως θα δοκιμαστεί η ανθεκτικότητα των τριμερών συνεργασιών με Ελλάδα, Ισραήλ και Αίγυπτο.

Η ευθυγράμμιση των οικονομικών-ενεργειακών συμφερόντων με ισχυρούς περιφερειακούς παίκτες γίνεται πραγματικότητα και χτίζεται μια σχέση όπου όλοι, πλην της Άγκυρας, είναι κερδισμένοι. Το ειδικό στρατηγικό βάρος όμως σε τέτοιου είδους συνεργασίες δίνει η «ευλογία» από μεγάλες δυνάμεις. Η Ανατολική Μεσόγειος, που κάποτε ήταν «γήπεδο» της Μεγάλης Βρετανίας, θα είναι ο γεωγραφικός εκείνος χώρος όπου Κίνα, Ρωσία και ΗΠΑ αλλά και η ΕΕ θα ανταγωνιστούν και θα συνεργαστούν για να διευρύνουν την επιρροή τους.

Επομένως, μέσω μιας έξυπνης ενεργειακής στρατηγικής, η Κυπριακή Δημοκρατία, ως μέλος της ΕΕ, μπορεί να διαφυλάξει τα ζωτικά της συμφέροντα έναντι της τουρκικής βουλιμίας. Εξάλλου, η στρατηγική επινοήθηκε για τους αδύναμους που επιδιώκουν να πετύχουν το αδιανόητο εκεί που οι δυνατοί προσπαθούν να πετύχουν τους στόχους τους μόνο μέσω της επιβολής ισχύος.

ΠΗΓΗ:http://www.sigmalive.com/simerini/politics/552796/perimenontas-ti-galinotati