Ο Αβέρωφ, το κοντραμπάντο της ντροπής και ο Λεόντιος…

Print Friendly, PDF & Email

18/9/2019

του  Γιώργου Καλλινίκου    

Με μια άκρως προκλητική ανακοίνωση απάντησε η Πινδάρου αναφορικά με την αντίδραση για τον νόμο, που δολοφονεί την δημοκρατία μέσα στον ίδιο τον «ναό της δημοκρατίας», την Βουλή, και προωθείται μετά από ένα κομματικό κοντραμπάντο της ντροπής. Πρόκειται για τον περιβόητο νόμο τον οποίο έγραφε την περασμένη Κυριακή η στήλη, βάσει του οποίου ο κάθε βουλευτής καθίσταται πειθήνιο όργανο στις βουλές του εκάστοτε κομματάρχη. Σε διαφορετική περίπτωση, ο κομματάρχης θα μπορεί να τον ωθήσει σε αποχώρηση ή και να τον αποβάλει από το κόμμα, με τον βουλευτή να χάνει πλέον την έδρα του.

Η Πινδάρου επικαλείται στην ανακοίνωσή της την δημοκρατία και με δυο λόγια προκαλεί λέγοντας, διαλέξτε, ή εκλογές για την 56η έδρα ή αποδοχή της προαναφερθείσας πρόνοιας που αποτελεί πισώπλατη μαχαιριά στη δημοκρατία και στην ανεξαρτησία των βουλευτών. Εμπνευστής του περιβόητου νόμου, ώστε να συνηγορήσει στην παραμονή της 56ης έδρας στην Αλληλεγγύη, ήταν ο Αβέρωφ Νεοφύτου. Ας μην επικαλεστεί ότι την πρόταση νόμου κατέθεσε ο Γιωργάλλας της Αλληλεγγύης διότι θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι. Όλοι γνωρίζουν το κοντραμπάντο των κομματικών αρχηγών και ποιος ήταν ο εμπνευστής.

Τι ζητά σήμερα ο Αβέρωφ Νεοφύτου; Να φιμώσει όλους τους βουλευτές σε όλα τα θέματα αρχής και συνείδησης στα οποία από τούδε και στο εξής, μπορεί να διαφωνούν. Ακόμη και στο σπουδαιότερο όλων, το εθνικό θέμα. Τι ειρωνεία όμως; Ο νυν πρόεδρος του ΔΗΣΥ εμφανίζεται με μνήμη χρυσόψαρου. Διότι, προφανώς, έχει ξεχάσει μιαν ημερομηνία σταθμό για το κόμμα του. Και μιαν τολμηρή πολιτική ενέργεια ενός βουλευτή, που άλλαξε τον ρουν της ιστορίας του κόμματος που σήμερα τυγχάνει να ηγείται ο Αβέρωφ Νεοφύτου.

Τον υπενθυμίζουμε, λοιπόν: Το 1976, στην πρώτη διεκδίκηση των βουλευτικών εκλογών μετά την ίδρυση του, ο ΔΗΣΥ είχε εξασφαλίσει το σεβαστό ποσοστό 27,6%. Εντούτοις, εξαιτίας κάποιας άλλης δολοφονίας της δημοκρατίας τότε, δεν εξέλεξε ούτε και ένα βουλευτή! Παρέμενε χωρίς παρουσία στη Βουλή και έτσι θα συνέχιζε μέχρι το 1981. Γεγονός άκρως σοβαρό για ένα νέο κόμμα με ισχύ. Ένα χρόνο μετά, όμως, το 1977, ο βουλευτής Λεόντιος Ιεροδιακόνου αποχώρησε από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΔΗΚΟ και εντάχθηκε στον ΔΗΣΥ. Κατ’ αυτό τον τρόπο, ο ΔΗΣΥ εξασφάλισε παρουσία στη Βουλή και πραγματική πολιτική δράση. Με ό,τι αυτό συνεπάγετο εκείνη την εποχή. Βοηθώντας τα μέγιστα στην μετέπειτα ισχυροποίηση του ΔΗΣΥ. Ο κ. Ιεροδιακόνου είχε αποχωρήσει από το ΔΗΚΟ έχοντας διαφωνήσει επί θεμάτων αρχής. Με τον «νόμο Αβέρωφ» κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατο. Θα στραγγάλιζαν και τις αρχές του Λεόντιου και την δημοκρατία…

Άραγε, κύριε Αβέρωφ, τώρα που ο ΔΗΣΥ είναι το μεγαλύτερο κόμμα, άλλαξε το πολιτικό μοτίβο της δημοκρατίας; Δεν αναλογίζεσαι πόσες μαχαιριές δίδεις εσύ προσωπικά στο ταλαιπωρημένο σώμα της δημοκρατίας; Πριν από τρία χρόνια επιχείρησες ακόμη ένα μαχαίρωμα. Όταν πρωτοστάτησες στην αλλαγή της δημοκρατικότατης απλής αναλογικής (για την οποία, όντας θύμα αντιδημοκρατικών μεθοδεύσεων, είχε παλέψει το κόμμα σου) αυξάνοντας το ποσοστό εισδοχής των κομμάτων στην Βουλή από 1,8% στο 3,6% (διεκδικούσε 4% και 5% αρχικά). Ο λαός τότε σε τιμώρησε. Εκτός από την απώλεια 30.000 ψηφοφόρων, που είχε ο ΔΗΣΥ, κατάφερες όλα τα μικρά κόμματα να εισέλθουν στη Βουλή.

Τώρα επιχειρείς ακόμη ένα μαχαίρωμα. Εσύ, που ηγείσαι ενός κόμματος με το συνθετικό «δημοκρατικό» στην ονομασία του. Εσύ, που ηγείσαι ενός κόμματος το οποίο αυτοπροσδιορίζεται ως το πλέον ευρωπαϊκό. Και συχνά-πυκνά, επικαλείσαι την Ευρώπη. Αλήθεια, πες μας, σε ποια ευρωπαϊκή χώρα ισχύει τέτοια πρόνοια; Εσύ, που πλειστάκις επικαλείσαι τον ΟΑΣΕ. Πες μας, αν συνάδει αυτός ο νόμος με τις αρχές του ΟΑΣΕ.

Ο Αβέρωφ κινεί τα νήματα για να παίξει τα δικά του κομματικά παιγνίδια. Οι βουλευτές του ΔΗΣΥ τι λένε; Γιατί δεν αντιδρούν μπροστά σε αυτή την δολοφονία της δημοκρατίας; Οι παλαιοί (Τορναρίτης, Γεωργίου, Κωνσταντίνου, Ζαχαρίου, Νουρής) δεν ερυθριούν; Δεν αναλογίζονται το παρελθόν του κόμματός τους και να αντιδράσουν; Οι νέοι; Η Αννίτα, ο Δημητρίου, ο Κάρουλλας, ο Κουλλάς; Αποδέχονται το ρόλο του πειθήνιου οργάνου; Από τον Δίπλαρο τι να περιμένεις; Αλλά από τους υπόλοιπους; Δεν έχουν άποψη; Δεν έχουν θέση; Πηγαίνετε βρέστε τον Λεόντιο. Ρωτήστε τον. Αν τολμάτε. Αν δεν ντρέπεστε…

Ναι, κύριε Αβέρωφ, η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα. Όταν λειτουργεί χωρίς κομματικά παίγνια. Και ναι, τα πράγματα ήταν απλά. Όποιος διαθέτει στοιχειώδες πολιτικό ήθος, αναγνωρίζει ότι η 56η έδρα ανήκει μόνο στην Αλληλεγγύη. Έπρεπε να συμφωνήσετε όλοι να την εξασφαλίσει χωρίς εκλογές. Η τροποποίηση που ζητάς είναι άσχετη, ύπουλη και αντιδημοκρατική. Δεν αφορά την διευθέτηση σε περιπτώσεις όπως της Θεοχάρους (λάθος κι εσύ, κυρία μου, διότι προκάλεσες όλο το μπάχαλο και τώρα για να διατηρήσεις την έδρα συμβιβάζεσαι με την δολοφονία της δημοκρατίας) αλλά την ελεύθερη βούληση και δράση των βουλευτών.

Λοιπόν, επιλήσμονα Αβέρωφ, στις 15 Νοεμβρίου, μπροστά στον τάφο του «πολιτικού σου πατέρα» όπως τον αποκαλείς, έχεις την ευκαιρία, αν η πολιτική σου συνείδηση το επιτρέπει, να απολογηθείς. Για το πολιτικό αίσχος που προωθείς. Και να του ζητήσεις, αν έχεις τη δύναμη, να σε συγχωρέσει…

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/781897/o-aberof-to-kontrampanto-tis-ntropis-kai-o-leontios