Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ, ΤΟ ΔΗΣΑΚΕΛ ΣΥΜΠΑΡΙΣΤΑΤΑΙ

Print Friendly, PDF & Email
25/11/2019
του Παναγιώτη Παντελίδη
Ενώ η τουρκική αδιαλλαξία στο Κυπριακό συνεχίζεται και η τουρκική παραβατικότητα εξακολουθεί να προκαλεί, τα δύο μεγάλα κόμματα ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ παραμένουν προσκολλημένα στη λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ). Καθημερινά βλέπουμε δηλώσεις από αυτά τα δύο κόμματα όπου υποστηρίζουν την “υποχρέωση” της πλευράς μας να βγει από το αδιέξοδο για το οποίο ευθύνεται μονάχα η Τουρκία! Πιέζουν τον ΠτΔ να διευκολύνει το Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών στην εύρεση κοινά αποδεκτής γραμμής και να συμβάλει στη δημιουργία προϋποθέσεων για λύση, η οποία στο παρόν στάδιο δεν είναι εφικτή εξαιτίας της τουρκικής αδιαλλαξίας. Πιέζουν δηλαδή τον ΠτΔ να αποδεκτεί τους παράλογους τουρκικούς όρους όπως πχ. (1) την πολιτική ισότητα/μετατροπή του 82% – 18% σε 50% – 50% με τη διχοτόμηση της εκτελεστικής εξουσίας και (2) τον επανακαθορισμό της κυπριακής ΑΟΖ μετά τη λύση, δηλ. τον διαμελισμό της.
Όπως φαίνεται, η ΔΔΟ χρησιμοποιήθηκε από την Τουρκία ως εργαλείο απενοχοποίησής της από το έγκλημα του 1974. Μόνοι μας, από τις συμφωνίες Μακαρίου – Ντενκτάς 1977 μέχρι το Κραν Μοντανά και σήμερα, πέσαμε στην παγίδα της Τουρκίας η οποία μας ήθελε να συνομιλούμε στα πλαίσια της ΔΔΟ την οποία αν απορρίπταμε θα φαινόμασταν δήθεν υπεύθυνοι για τη μη λύση. Αν από την άλλη την αποδεχόμασταν, αυτό θα συνοδευόταν με πλήρη ικανοποίηση των “κόκκινων γραμμών” και αξιώσεων της Τουρκίας, πράγμα που ισούται με τουρκοποίηση και όχι “επανένωση” της Κύπρου. Για περισσότερα από 40 χρόνια οι ηγεσίες που εκλέξαμε παίζουν το παιχνίδι της Τουρκίας με αποτέλεσμα το Κυπριακό να προβάλλεται ως πρόβλημα δικοινοτικής διαφοράς και όχι ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Εξού και η χρησιμοποίηση από ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα της λέξης “επανένωση” αντί “απελευθέρωση” όταν γίνεται κάποια αναφορά στο Κυπριακό.
Παρ’ όλα αυτά, ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ συνεχίζουν να μην παραδέχονται τη λανθασμένη εκτίμηση της τουρκικής στρατηγικής την οποία αντιμετωπίζουν με ενδοτισμό και υποχωρήσεις. Συνεχίζουν να μην παραδέχονται τα τραγικά λάθη της πολυετούς προσήλωσης στη ΔΔΟ μήπως και λιγοστεύσουν οι καρέκλες και οι “παχουλοί” μισθοί τους. Φυσικά για να συσπειρώσουν τους ψηφοφόρους τους και να διαφύλαξουν τις καρέκλες τους, τα δύο μεγάλα κόμματα κατά διαστήματα φορτώνουν ευθύνες ο ένας στον άλλο, προσποιούμενοι ότι διαφωνούν σε μερικά σημεία στο Κυπριακό, ενώ συμφωνούν σε όλα! Σωσίβια για το ΔΗΣΑΚΕΛ αποτελούν δύο πράγματα. Πρώτον, η στάση των υπόλοιπων κομμάτων του “ενδιάμεσου χώρου” που είτε ταυτίζονται πλήρως είτε για λόγους σκοπιμότητας δεν τολμούν να έρθουν σε ρήξη με το κατεστημένο. Δεύτερον, η πελατειακή σχέση μεταξύ λαού και συστήματος, δηλαδή η αντάμειψη των ψήφων και της σιωπής με το βόλεμα και την παροχή υπηρεσιών και διευκολύνσεων.
Θέσεις
Δική μας προτεραιότητα θα πρέπει να είναι η απελευθέρωση των κατεχόμενων εδαφών μας στα πλαίσια μιας λύσης βασισμένης σε δημοκρατικές αρχές, που να εξυπηρετεί τα συμφέροντα όλων των νόμιμων κατοίκων της Κύπρου. Πρέπει να λάβουμε υπόψη πως τα νομικά και ηθικά επιχειρήματα της Κυπριακής Δημοκρατίας μπορούν να εισακουστούν μόνο από θέση ισχύος. Από τον Θουκυδίδη ξέρουμε πως αν υπάρχει ασυμμετρία ισχύος, όπως υπάρχει στην περίπτωση της Κύπρου και της Τουρκίας, τότε ο ισχυρός, δηλαδή η Τουρκία, επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύναμος, η Κύπρος, υποχωρεί όσο του επιβάλλει η αδυναμία του, χωρίς να σώζεται από την επίκληση των αρχών του “δικαίου” ή της “ηθικής”. Επομένως για να διαπραγματευτούμε και να επιτύχουμε την όποια λύση, πρέπει να υπάρχει ισοζύγιο δυνάμεων και αυτό μπορεί να γίνει μόνο εαν συμμαχίσουμε με μεγάλες δυνάμεις όπως είναι για παράδειγμα το Ισραήλ.
Συμμαχία με το Ισραήλ μπορεί να επιτευχθεί μέσω συνεργασίας γύρω από το θέμα του Φυσικού Αερίου. Με τον αγωγό EastMed, τη δημιουργία τερματικού υγροποίησης ή οποιαδήποτε σύμπραξη μεταξύ Κύπρου, Ελλάδας και Ισραήλ για την αξιοποίηση του φυσικού πλούτου της Ανατολικής Μεσογείου, η στενή συνεργασία μπορεί να περάσει και σε πολιτικό επίπεδο. Τα κοινά συμφέροντα με μια χώρα σαν το Ισραήλ μπορούν να οδηγήσουν στον εντοπισμό νέων πυλών συνεργασίας όπως είναι η καταπολέμηση της τρομοκρατίας, η καταπολέμηση των ασύμμετρων απειλών και γιατί όχι η δίκαιη λύση του Κυπριακού. Σήμερα, ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ σταθεροί στις ιδεοληψίες τους κινούνται μέσα στο κλίμα της “καλής θέλησης” με την οποία συνεπάγεται η εξαίρεση του Ισραήλ από τα ενεργειακά σχέδια και ο αγωγός μέσω Τουρκίας, στο όνομα της ΔΔΟ.