του Ανδρέα Σ. Αγγελίδη*
4 Δεκ 2016
Ήλθε στην Κυπριακή Δημοκρατία ο Υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας και θα ακολουθούσε αυτός των ΗΠΑ, στην προσπάθειά τους να επαναφέρουν στη ζωή και να προωθήσουν τις ενδοκυπριακές συνομιλίες για εξεύρεση λύσης. Ξέρουν καλά και οι δύο χώρες, ως μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ότι υπάρχει άλυτο από χρόνια ένα ζήτημα παραβίασης διεθνούς δικαίου, με στρατιωτική κατοχή και εποικισμό σε βάρος μιας άλλης χώρας μέλους του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γνωρίζουν καλά από τα ψηφίσματα του ΟΗΕ ότι ευθύνεται η Τουρκία για τη μη λύση. Το ερώτημα είναι γιατί ήλθαν στην Κύπρο και δεν μετέβησαν στην Τουρκία, που είναι η αιτία της ύπαρξης αυτού του διεθνούς προβλήματος για 43 χρόνια; Απλώς πιέζουν την Κυπριακή Δημοκρατία και αγνοούν τις προκλήσεις και την αλαζονεία του κυρίου Ερντογάν.
Η παρέμβασή τους δεν αποβλέπει σε αναζήτηση μιας δίκαιης, λειτουργικής και δημοκρατικής λύσης. Σκοπό έχει το «κλείσιμο» του προβλήματος, έστω και αν η λύση δεν θα είναι βιώσιμη και αντίθετη στις αρχές και αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ίσως θα έπρεπε οι εκπρόσωποι των δύο αυτών κρατών να συζητήσουν, με τη συγκατάθεση του Προέδρου Αναστασιάδη, μόνο με τους ηγέτες των κομματικών που διαφωνούν με όσα έχουν μέχρι σήμερα πραγματοποιηθεί ως συγκλίσεις, για να αντιληφθούν ότι ούτε κοτόπουλα πεινασμένα είμαστε, αλλά ούτε ξεχάσαμε τη διαχρονική ιστορία θυσιών και αγώνων υπέρ της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Ίσως, αν ακούσουν άλλες, διαφορετικές, κομματικές απόψεις, να αντιληφθούν ότι δεν μπορεί η Τουρκία να απαιτεί διατήρηση των εγγυήσεων, που υπάρχουν ως παράρτημα μάλιστα του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, και παράλληλα η ίδια η Τουρκία να αμφισβητεί την ύπαρξή της ως δήθεν εκλιπούσα!!
Προφανώς η Τουρκία, με τις αναφορές του κυρίου Ερντογάν σε σχέση με τη Λωζάννη, τις χιλιάδες των εποίκων που εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο, για τη σημαία της Κυπριακής Δημοκρατίας, για την πενταμερή και για τα κοτόπουλα, αποβλέπει στο να προβάλει νέες απαιτήσεις και στις διαπραγματεύσεις. Αντιλαμβάνεται η Τουρκία ότι όσα πιο πολλά, έστω παράλογα, αξιώσει, όλο και κάτι πρόσθετο θα επιτύχει ως δικές μας υποχωρήσεις και/ή πρόσθετες ασάφειες στην υπό εκκόλαψη λύση.
Είμαι βέβαιος ότι, οι ξένοι ανώτατοι αξιωματούχοι γνωρίζουν καλά ότι, για να μετατραπεί το Σύνταγμα μιας χώρας από ενιαίο κράτος σε ομόσπονδο, είναι αναγκαίο να υπάρξουν συγκεκριμένες τροποποιήσεις σε αυτό τούτο το Σύνταγμα, οπότε και το απλό ερώτημα: το κεφάλαιο για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που περιέχει το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως και η πρόνοια για την υπεροχή του Κοινοτικού Κεκτημένου, θα παραμείνουν ή θα τροποποιηθούν κατά το σχέδιο συμφωνίας που μαγειρεύεται; Η Ομόσπονδη Γερμανία, για παράδειγμα, στο Σύνταγμά της συμπεριέλαβε κεφάλαιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα και προβλέπει υπεροχή του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου; Πρόσθετα, γιατί να τεθεί στον λαό σε δημοψήφισμα ένα «σχέδιο λύσης» όπως έγινε το 2004 και όχι ένα συγκεκριμένο τροποποιημένο Σύνταγμα, σε αντικατάσταση του δοτού Συντάγματος του 1960; Μια τέτοια συγκεκριμενοποίηση ως συνταγματική αλλαγή είναι αναγκαίο να λάβει τη σύμφωνη γνώμη ή να απορριφθεί με τη λαϊκή κρίση και ψήφο (για πρώτη φορά), ως βασική δημοκρατική αρχή, που το στερηθήκαμε το 1960.
Μάλιστα τούτο, μια τόσο απλή θεώρηση της πραγματικότητας ή άσκηση ειλικρίνειας, θα αποκαλύψει σε κάθε καλόπιστο τρίτο, που επιθυμεί να συμβάλει σε δίκαιη λύση, ότι η πραγματική επιθυμία της Τουρκίας δεν είναι να συνεχίσει να υπάρχει η Κυπριακή Δημοκρατία. Πολύ περισσότερο, δεν επιθυμεί να επέλθει λύση με διασφαλισμένα τα ανθρώπινα δικαιώματα και το Κοινοτικό Κεκτημένο υπέρ της χώρας και υπέρ των πολιτών της. Θέλει λύση διά της οποίας να καθίσταται η ίδια επικυρίαρχος ολόκληρης της Κύπρου, γιατί η επεκτατική της επιθυμία δεν έχει όρια. Εκτείνεται και αφορά ολόκληρη την Κύπρο.
*ΑΝΔΡΕΑΣ Σ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος
ΠΗΓΗ:http://www.sigmalive.com/simerini/analiseis/385150/oi-eggyiseis-kai-oi-aggloamerikanoi
