Γ. Κολοκασίδης: Χρονοπαγίδα για Βαρώσι η επιτροπή ακινήτων

Print Friendly, PDF & Email

4/7/2021

γράφει η Ανδρούλα Ταραμουντά   

Εκτιμά ότι ελλοχεύουν τεράστιοι κίνδυνοι με την προσφυγή στην επιτροπή ακίνητης περιουσίας, στα κατεχόμενα, εκτοπισθέντων ή ιδιοκτητών περιουσιών στις υπό κατοχές περιοχές. Με αφορμή τα όσα τεκταίνονται από τουρκικής πλευράς στην περίκλειστη περιοχή της Αμμοχώστου, ο δικηγόρος Γιώργος Κολοκασίδης σημειώνει ότι η Τουρκία έχει καταφέρει να απογυμνώσει το θέμα σε απλό ζήτημα περιουσιών, να το «χρηματοποιήσει» και εν τέλει να το εξαφανίσει διά της εξαγοράς των περιουσιών έναντι πινακίου φακής. Καταθέτει την έκπληξή του ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει προβεί σε μια επίσημη δήλωση ότι «δεν θα αποδεχθεί την αποξένωση περιουσιών στα κατεχόμενα υπό αυτές τις συνθήκες κατοχής, διότι η αποξένωση γίνεται υπό το κράτος εκβιασμού από την κατοχική δύναμη η οποία προσφέρει ψίχουλα. Σημειώνει ότι η Αμμόχωστος ήταν πάντα το μεγάλο χαρτί για την Άγκυρα, αναδεικνύει την προσωπική ευθύνη του καθενός με την επισήμανση ότι «επηρεάζεται δυσμενώς η εθνική μας υπόθεση».   

-Η Τουρκία και το κατοχικό καθεστώς προχωρούν βαθμηδόν στο άνοιγμα της περίκλειστης περιοχής της Αμμοχώστου. Τι σημαίνει αυτό για το Κυπριακό σε σχέση και με τις προσπάθειες της Τουρκίας για λύση δύο κρατών;

-Οι κινήσεις για άνοιγμα της Αμμοχώστου απλώς αποκαλύπτουν την απουσία βούλησης από πλευράς Τουρκίας για μια δίκαιη και λειτουργική λύση. Η δε πικρία που σπέρνεται στους κόλπους της ελληνικής κοινότητας περί χαμένων ευκαιριών για την Αμμόχωστο είναι εντελώς ατυχής και αβάσιμη. Στην πραγματικότητα δεν υπήρξε χαμένη ευκαιρία για την Αμμόχωστο. Οι Τούρκοι πάντα είχαν την ορθή αντίληψη ότι η Αμμόχωστος ήταν το μεγάλο τους χαρτί. Δεν ήσαν ποτέ έτοιμοι να τη δώσουν παρά μόνο με γιγάντιες παραχωρήσεις της δικής μας πλευράς. Αναλογιστείτε το θέμα εξ αντιθέτου: Είναι δυνατόν η Τουρκία η οποία διατηρεί πάγια πολιτική αδιαλλαξίας στο Κυπριακό, να είχε προσφέρει την Αμμόχωστο δωρεάν ή έναντι μηδαμινών ανταλλαγμάτων; Είναι δυνατόν να υπήρξε οποιαδήποτε κυπριακή ηγεσία, η οποία να απέρριψε τέτοια γενναιόδωρη πρόταση; Αφού τόσα απαράδεκτα δεχθήκαμε στο παρελθόν χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Γιατί να μη δεχθούμε την Αμμόχωστο έναντι αυτών των παραχωρήσεων; Αν μας είχε προσφερθεί; 

Το βαθμηδόν που αναφέρετε είναι μόνο για τα μάτια του κόσμου και εμμέσως διευκολύνει την απραξία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η οποία από την τοποθέτηση της πρώτης ομπρέλας στην παραλία έπρεπε να είχε προσφύγει σε διεθνή βήματα για επιχείρηση αλλαγής του στάτους κβο από την Τουρκία. Κάτι που προς το παρόν δεν βλέπουμε. Αντίθετα, η δική μας ηγεσία φαίνεται να έχει αφήσει στο περιθώριο το θέμα της Αμμοχώστου μια και έχει εμπλακεί εμμέσως σε συζήτηση λύσης του Κυπριακού ενώ η πόλη καταβροχθίζεται. 

-Στο κάδρο των προσπαθειών αυτών εντάσσεται και η προσπάθεια της Τουρκίας να αξιοποιήσει και τις ελληνοκυπριακές περιουσίες. Λέγεται, μάλιστα, πως αυτό θα γίνει μέσα από την επιτροπή ακινήτων περιουσιών. Τι κίνδυνοι υπάρχουν από μια τέτοια εξέλιξη;

-Οι κίνδυνοι είναι τεράστιοι. Το θέμα των περιουσιών όταν συζητήθηκε εν πρώτοις δεν ήταν απλώς θέμα περιουσιών. Ήταν θέμα αποκατάστασης των προσφύγων και λοιπών ιδιοκτητών περιουσιών. Η Τουρκία έχει καταφέρει να απογυμνώσει το θέμα σε απλό ζήτημα περιουσιών, να το χρηματοποιήσει και εν τέλει να το εξαφανίσει διά της εξαγοράς των περιουσιών έναντι πινακίου φακής. Αυτό γίνεται βέβαια διά της επιτροπής αποζημιώσεων η οποία, ας μη γελιόμαστε, δεν είναι κάποιο δικαιϊκό μόρφωμα ή έστω ένα βήμα που λειτουργεί με δίκαιους κανόνες. Είναι ένα εργαλείο στα χέρια της Τουρκίας για την επιδίωξη των στόχων της.   

-Υπάρχει και η νομική διάσταση του θέματος. Τι κίνδυνοι υπάρχουν και σε αυτό το πεδίο, που μεταξύ άλλων αφορούν και τη λειτουργία της επιτροπής;

-Βεβαίως υπάρχει η νομική διάσταση του θέματος. Θα έλεγα δε το εξής: Η επιτροπή περιουσιών είναι η πρώτη επιτυχής προσπάθεια της Τουρκίας να επεκτείνει νομικά πλέον τις κατακτήσεις της στην Κύπρο. Από το 1974 και εντεύθεν η Τουρκία κατείχε ντε φάκτο και παρανόμως τα κατεχόμενα. Η διχοτόμηση είχε επιτευχθεί διά των όπλων. Η λειτουργία της λεγόμενης επιτροπής αποζημιώσεων είναι η προσπάθεια να αποκτήσει νομιμοφάνεια η κατοχή και η διχοτόμηση. Διότι εξαγοράζοντας τις περιουσίες στα κατεχόμενα η Τουρκία επιχειρεί να επισημοποιήσει πλέον την εθνοκάθαρση που έχει επιτευχθεί στα κατεχόμενα και τη μόνιμη απώλεια των κατεχομένων. Έμμεσα δε νομιμοποιεί τη διαίρεση μεταξύ του ενός λαού της Κύπρου καθιστώντας τα κατεχόμενα μέρη μας, τουρκική εστία. Πρώτα έδιωξε τους Ελληνοκύπριους, μετά απέσπασε τις περιουσίες τους και τελικά επιχειρεί να δώσει νόμιμο τίτλο στους έποικους. Οι ίδιοι οι Τουρκοκύπριοι εν πάση περιπτώσει καθίστανται μια θλιβερή, υπό εξάλειψη μειονότητα.

Σε ό,τι αφορά την ίδια τη λειτουργία της επιτροπής περιουσιών πολλά μπορούν να λεχθούν. Είναι γεγονός ότι στην υπόθεση Ξενίδη Αρέστη μπήκαν οι βάσεις για την αποδοχή της από το ΕΔΑΔ κάτι που τελικά έγινε στην υπόθεση Δημόπουλος, στην οποία οριστικά αποφασίστηκε ότι οι προσφυγές εναντίον της Τουρκίας πρέπει να περνούν από την επιτροπή περιουσιών προς εξάντληση των εγχωρίων ενδίκων μέσων υπό το άρθρο 35 της σχετικής Σύμβασης. Τώρα θα μου πείτε είναι η επιτροπή εγχώριο ένδικο μέσον της Τουρκίας; Δυστυχώς αυτό φαίνεται να αποφασίζει το ΕΔΑΔ υπό μία στρεβλή αντίληψη ότι η Τουρκία είναι αυτή που έμμεσα σύστησε την επιτροπή και συνεπώς η επιτροπή μπορεί να θεωρηθεί μέρος της τουρκικής έννομης τάξης αφού η διοίκηση στα κατεχόμενα σύμφωνα με προηγούμενες αποφάσεις του ΕΔΑΔ αποτελεί υποτελή στην Τουρκία διοίκηση. Ίσως το έπραξε για να αποσυμφορήσει το δικαστήριο από το κύμα των κυπριακών προσφυγών.Όπως και να έχει το πράγμα, η απόφαση είναι νομικό τερατούργημα την οποία ίσως αναθεωρήσει το δικαστήριο υπό το φως της πραγματικής υποτέλειας της επιτροπής στις στοχεύσεις της Τουρκίας. Κάποιες θετικές ενδείξεις έχουμε στην πρόσφατη απόφαση Ιωάννου εναντίον Τουρκίας.    

-Τι θα συμβουλεύατε, ως νομικός, τους Αμμοχωστιανούς να πράξουν;

-Κατ’ αρχάς δεν είναι ορθό να προσφέρω νομική συμβουλή με αυτό τον τρόπο. Η άποψη μου για όποιον ενδιαφέρεται να την ακούσει είναι η ακόλουθη: Η επιτροπή είναι, μεταξύ άλλων, μια χρονοπαγίδα που προορίζεται να παγιδεύσει και να εξουδετερώσει τα κυπριακά περιουσιακά δικαιώματα για χρόνια. Η επιτροπή παίρνει ένα σημαντικό διάστημα, όπως φαίνεται, για να αποφασίσει και στους μετά πρέπει κανείς, για να εξαντλήσει όλα τα ένδικα μέσα, να προσφύγει σε ψευδοδικαστήρια εναντίον της απόφασης αυτήςς. Η όλη διαδικασία θα διαρκέσει χρόνια. Στο τέλος αυτής της διαδικασίας μπορεί να προστρέξει κανείς στο ΕΔΑΔ. Θα έχουν περάσει όμως πολλά χρόνια μέσα στα οποία θα είναι κανείς παγιδευμένος στις δήθεν νομικές συμφύσεις του ψευδοκράτους. Σύμφωνα με τον σχετικό ψευδονόμο 67/2005 το δικαίωμα αποκατάστασης είναι εξαιρετικά περιορισμένο. Λ.χ. δεν δίδεται αν έχει αποδοθεί η περιουσία σύμφωνα με τους ψευδονόμους σε έτερο πρόσωπο, αν εγείρονται ζητήματα ασφάλειας, αν είναι σε στρατιωτική περιοχή κλπ. Μόνο σε κάποιες περίβλεπτες περιπτώσεις η επιτροπή ενέκρινε αποκατάσταση περιουσίας. Και αυτό για τα μάτια του κόσμου και του ΕΔΑΔ. Για να πείσει δήθεν για την αντικειμενικότητά της. 

Δεύτερον, σύμφωνα με τον ίδιο ψευδονόμο η αποδοχή αποζημίωσης συνεπάγεται στέρηση της ιδιοκτησίας. Συνεπώς και αυτοί που ξεκινούν για να διεκδικήσουν υποτίθεται απλώς αποζημίωση για απώλεια χρήσης θα έχουν να αντιμετωπίσουν και αυτό το ζήτημα. Όταν δε φθάσουν στο ΕΔΑΔ δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα απαλλαγούν από τέτοιες καταστροφικές αποφάσεις αν ισχύσουν τα σχόλια του δικαστηρίου στη Δημόπουλος. Διότι εκεί λέχθηκε, ίσως παρεμπιπτόντως, ότι η Τουρκία έχει ευρεία ευχέρεια να αποφασίσει τις θεραπείες που μπορεί να αποδώσει για απώλεια περιουσιακών δικαιωμάτων. Αυτά όλα η Τουρκία τα γνωρίζει και τελικά έρχεται και προσφέρει στον αιτητή ψίχουλα για να δεχθεί αποστέρηση της ιδιοκτησίας του. Τέτοια κατάληξη επιδιώκει ο κάθε πρόσφυγας ή ιδιοκτήτης κατεχόμενης περιουσίας; Μου φαίνεται αδιανόητο και μου προκαλεί κατάπληξη ότι συστήνεται αυτή η οδός παρόλο που είναι γνωστά όλα αυτά που ανέφερα. Τουλάχιστον ελπίζω να τίθενται και τα προαναφερόμενα στους πιθανούς αιτητές.          

– Μπορεί το κράτος, η Κυπριακή Δημοκρατία να παράσχει κίνητρα ώστε να μην προσφεύγουν οι εκτοπισθέντες στη λεγόμενη επιτροπή; 

-Θεωρώ ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έπρεπε να διαδραματίσει ένα πιο ενεργό ρόλο σε αυτή την υπόθεση παρά να είναι απλός θεατής. Ναι, επιχειρηματολόγησε εναντίον της επιτροπής ενώπιον του ΕΔΑΔ, ότι δεν μπορεί μια απόφυση της κατοχής να αποτελέσει ένδικο μέσον κ.λπ. αλλά τα πράγματα δεν τελειώνουν εδώ. Υπάρχουν ασυνείδητοι αλλά και απελπισμένοι, οι οποίοι προσφεύγουν στην επιτροπή και όχι μόνο ξεπουλούν την περιουσία τους αλλά επιπρόσθετα ζημιώνουν την κυπριακή υπόθεση. Επηρεάζουν δυσμενώς και την προσπάθεια αποφυγής της διχοτόμησης και της άρσης της κατοχής. Έπρεπε να επέμβει με σοβαρά οικονομικά κίνητρα για αυτούς που βρίσκονται υπό οικονομική πίεση. Εμένα μου κάνει εντύπωση ότι ούτε μια επίσημη δήλωση δεν έχει γίνει ότι λ.χ. η Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα αποδεχθεί την αποξένωση περιουσιών στα κατεχόμενα υπό αυτές τις συνθήκες κατοχής, διότι η αποξένωση γίνεται υπό το κράτος εκβιασμού από την κατοχική δύναμη η οποία προσφέρει ψίχουλα για να εξαγοράσει σοβαρές περιουσίες τις οποίες σήμερα δεν μπορεί να αξιοποιήσει καθόλου ο ιδιοκτήτης. Όπως και να έχει το πράγμα, ως κίνητρο πρέπει να λειτουργήσει και μια αίσθηση προσωπικής ευθύνης του καθενός. Διότι επηρεάζεται δυσμενώς η εθνική μας υπόθεση.   

– Και προφανώς δεν μπορεί να είναι λύση, ο διχασμός των Αμμοχωστιανών και ο χαρακτηρισμός «προδότες» από τους μεν για τους δε…

-Ο διχασμός Αμμοχωστιανών μεταξύ τους ή και μεταξύ των προσφύγων γενικά είναι καταστροφικός για τον τόπο και καταλυτικός για τη συλλογική προσπάθεια για άρση της κατοχής. Το ίδιο βεβαίως ισχύει για τις κατηγορίες περί προδοσίας. Το πρόβλημα είναι ότι το ζήτημα έχει αφεθεί στον αυτόματο πιλότο και στον πατριωτισμό των Ελλήνων. Δεν έπρεπε να ήταν όμως έτσι. Χρειάζεται να πάρει στα χέρια της το θέμα η κυπριακή κυβέρνηση και η ελληνοκυπριακή ηγεσία που σε όλο αυτό το ζήτημα φαίνεται προς το παρόν τουλάχιστον, απούσα.

Να σταθμιστεί αναστολή συνομιλιών στο Κυπριακό

-Οι κινητοποιήσεις για το άνοιγμα της περίκλειστης πόλης δεν μπορεί να εξαντλούνται σε πατριωτικές κορώνες, κάποιες συγκεντρώσεις, δηλώσεις. Μπορεί να γίνει ανατροπή των τουρκικών σχεδιασμών και πώς;

-Σίγουρα. Ο πατριωτισμός δεν είναι υποκατάστατο σωστών, ψύχραιμων και στοχευμένων ενεργειών. Ο πατριωτισμός είναι το έναυσμα της προσπάθειας. Μετά από αυτό όμως χρειάζεται στέρεη λογική. Οι συγκεντρώσεις και οι διαμαρτυρίες μπορεί να είναι χρήσιμες για να συνεγείρουν την κοινή γνώμη αλλά σίγουρα δεν θα συγκινήσουν την Τουρκία. Η Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να πάρει το θέμα σε διεθνή βήματα και στην ΕΕ. Δεν μπορεί η Τουρκία να επιζητεί προώθηση των σχέσεων της με την Ευρώπη και κατά τα άλλα να επεκτείνει την κατοχή της επί ευρωπαϊκού εδάφους. Ούτε επίσης μπορούν να αναπτύσσονται οι ελλαδοτουρκικές σχέσεις ερήμην του κυπριακού και των κινήσεων στην Αμμόχωστο. Η κυπριακή κυβέρνηση υπήρξε επιπόλαια βολική σε αυτά τα ζητήματα. Η ελληνική κυβέρνηση και η ΕΕ πρέπει να αντιληφθούν ότι δεν μπορεί να υπάρξει τήξη των πάγων με την Τουρκία παρά μόνο με τουρκικές παραχωρήσεις στην Κύπρο. Αυτό το μήνυμα δεν έχει περάσει. Επίσης, για να δείξει πόσο σοβαρά αντιμετωπίζει η κυβέρνηση τη σαλαμοποίηση της Αμμοχώστου θα έπρεπε να σταθμίσει την αναστολή των συζητήσεων περί το Κυπριακό. Δεν μπορεί να συζητούμε επίλυση και η Τουρκία να κατοχυρώνει την κατοχή σημαντικού προς επιστροφή εδάφους. Διαφορετικά τί είδους λύση συζητούμε; Η ενεργός σοβαρή αντίδραση της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι η μόνη που μπορεί να φέρει κάποιο αποτέλεσμα. Αυτών δοθέντων δεν μπορεί κανείς να εγγυηθεί ότι η Τουρκία θα σταματήσει. Οφείλουμε όμως να υποδείξουμε την παρανομία και συνεχίζουμε την προσπάθεια ως ότου υπάρξει κάποια προοπτική ανατροπής της κατοχής.

ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΖΗΜΙΑ

-Ποια είναι η απάντηση στην άλλη άποψη που λέει μαζικές προσφυγές στην επιτροπή για να αποδειχθεί μη αποτελεσματικό ένδικο μέσο…

Από αυτά που ανέφερα προηγουμένως δεν συμφωνώ καθόλου με αυτό το κάλεσμα σε μαζικές προσφυγές. Όπως προανέφερα θα περάσουν πολλά χρόνια μέχρι να φθάσει κανείς σε απόφαση στο ΕΔΑΔ. Και ακόμα και τότε δεν μπορεί να προεξοφληθεί η απόφασή του. Και θα έχουν εν τω μεταξύ υποστεί τεράστια ζημιά τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα στα κατεχόμενα. Φανταστείτε δε την εικόνα τόσων Ελληνοκυπρίων να κάνουν χρήση της δήθεν έννομης τάξης στα κατεχόμενα. Καλύτερα ας περιμένει κανείς μια λύση όπου τουλάχιστον η δυνατότητα διάθεσης της περιουσίας του θα είναι πράγματι σε αγοραίες αξίες και εν τω μεταξύ ας διοχετευθεί η προσπάθεια σε ομαδικό λόμπινγκ προς την Κυπριακή Δημοκρατία για απάμβλυνση των συνεπειών της κατοχής στους ιδιοκτήτες γης στα κατεχόμενα.

ΠΗΓΗ:https://www.philenews.com/eidiseis/politiki/article/1235848/g-kolokasidis-chronopagda-ga-barosi-i-epitropi-akiniton