Μια χειραψία, δυο χειραψίες και πολλοί τόνοι απελπισίας

Print Friendly, PDF & Email

9/10/2022

γράφει ο  Άριστος Μιχαηλίδης   

Δηλαδή, τι περίμενε ο Νίκος Αναστασιάδης όταν επιδίωκε να συναντήσει τον Ερντογάν στο φουαγιέ του κάστρου της Πράγας για να του πει ότι είναι καιρός «να δούμε το Κυπριακό»; Έτσι μας είπαν ότι ελέγχθη αυτοί που ήταν εκεί. Έκαναν χειραψία και του είπε είναι καιρός «να δούμε το Κυπριακό». Τον έστησε στον τοίχο. Τον στρίμωξε. Τον ανάγκασε να αντιδράσει. Αλλά, τι περίμενε, αλήθεια; Ότι θα του πει, συμφωνώ, κόπιασε να κλείσουμε ραντεβού να κάτσουμε να το λύσουμε; Δεν ξέρει ο Πρόεδρος ότι θα του πει, ότι δεν είναι κατάλληλος ο καιρός, φθινοπώριασε πια, άσε να έρθει το καλοκαίρι…

Το ξέρει ο Πρόεδρος ότι πριν από τις τουρκικές εκλογές του Ιουνίου δεν πρόκειται να κάνει το ελάχιστο θετικό βήμα ο Ερντογάν για το Κυπριακό. Αντίθετα, μόνο αρνητικά βήματα θα συνεχίσει να κάνει. Και επικίνδυνα. Τουλάχιστον, ας μην έδινε την ευκαιρία στα τουρκικά ΜΜΕ να γράφουν ότι κυνηγούσε τον Ερντογάν για μια χειραψία. Έτσι έγραφαν προχθές που δημοσίευαν τις φωτογραφίες της συνάντησης. Ότι κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια να συνομιλήσει με τον Ερντογάν.

Ακόμα κι αν σκεφτεί κανείς ότι δεν έχει σημασία τι λένε οι Τούρκοι, αρκεί που ο Πρόεδρος κατάφερε να έχει αυτή την επαφή για το καλό της Κύπρου, είναι δεδομένο ότι τίποτε καλό δεν μπορεί να υπάρξει από τέτοια συνάντηση. Μάλιστα, με όσα κάνει και λέει ο Ερντογάν -οι εξωφρενικές απειλές του, το ότι έθεσε στα Ηνωμένα Έθνη θέμα αναγνώρισης του ψευδοκράτους, τα όσα κάνει στην Αμμόχωστο και στην ΑΟΖ- η εικόνα μιας φιλικής συνάντησης, δεν είναι τίποτε άλλο από ξέπλυμα. Αντί να εκτίθεται ο νεοσουλτάνος ότι με τις θέσεις και τις πράξεις του, όπως είπε πρόσφατα ο Νίκος Δένδιας, «διευρύνει κάθε φορά τα πλαίσια τα οποία καλείται να αντιμετωπίσει η ανθρώπινη λογική», εμφανίζεται ότι είναι ένας λογικός και συνεννοήσιμος ηγέτης με τον οποίο έχουμε κάποιες πολιτικές διαφωνίες, αλλά θα συνομιλήσουμε και θα τα βρούμε σαν πολιτισμένοι Ευρωπαίοι. 

Σε αντίθεση, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν θέλησε ούτε να διασταυρωθούν οι δρόμοι του με τον ισλαμοφασίστα. Γιατί; Διότι, δεν είναι ούτε πολιτική, ούτε διπλωματία, ούτε αξιοπρέπεια, να ανταλλάσσεις φιλοφρονήσεις με τον σουλτάνο που απειλεί ένοπλα τη χώρα σου. Τον περίμενε, λοιπόν, στις επίσημες εργασίες της συνόδου (ήταν η Σύνοδος Κορυφής των Ηγετών της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας, με 27 μέλη της ΕΕ και 17 προσκεκλημένες χώρες) κι όταν μίλησε ο Ερντογάν και κατηγόρησε (ξανά) την Ελλάδα ότι ανεβάζει την ένταση και ότι προκαλεί, σηκώθηκε ο Μητσοτάκης, αξιοπρεπώς και του απάντησε όπως του άξιζε. Για να ακούνε όλοι οι ηγέτες από τους οποίους χρειαζόμαστε στήριξη. Κι όχι ψιλοκουβέντες στους διαδρόμους.

Εκτός κι αν ο Νίκος Αναστασιάδης, παρά τα όσα έλεγε τα τελευταία χρόνια για την Τουρκία που θέλει να μετατρέψει την Κύπρο σε προτεκτοράτο, πιστεύει ακόμα για τον Ερντογάν όσα πίστευε και το 2005 όταν πήγε στην Τουρκία. Ότι «είναι ένας ηγέτης διαφορετικός από τους υπόλοιπους που ξέραμε μέχρι σήμερα (…). Ο Ερντογάν είναι σύγχρονος ηγέτης».

Πάντως, από τον Ιούλιο μέχρι προχτές, συνέβησαν πολλά και όλα χειρότερα για εμάς. Σε τέτοιο βαθμό που θα έπρεπε να βαρέσουμε συναγερμό στην Ευρώπη και παντού, από κοινού με την Αθήνα, και όχι να κυνηγά ο Πρόεδρος μια φωτογραφία εσωτερικής κατανάλωσης για να δείχνει ότι δεν αδρανεί. Να υπενθυμίσω τι έγινε τον Ιούλιο; Τον είχε ξανασυναντήσει ο Πρόεδρος τον Ερντογάν στους διαδρόμους.

Ήταν στη Σύνοδο των χωρών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη. Πετάχτηκε μπροστά του και του είπε αποφασιστικά ότι είναι έτοιμος για συνομιλίες. Και, μάλιστα, τον κάλεσε να συναντηθούν στο Παρίσι, να τους φιλοξενήσει ο παρέας ο Μακρόν. Ο Πρόεδρος ενημέρωσε τότε τον λαό, ότι ο Ερντογάν του απάντησε «ότι μπορεί να συναντηθούμε στο βόρειο τμήμα και του είπα αποκλείεται». Το «αποκλείεται» το αφηγήθηκε ως να ήταν ισάξιο του ελληνικού ΟΧΙ του 1940. Του είπε ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ.

Αλλά, η πραγματικότητα ήταν ότι μας έπιασε στον μεζέ ο ισλαμοφασίστας. Το είπε καθαρά ο Τσαβούσογλου στα τουρκικά ΜΜΕ: «Μερικές φορές έρχονται και προσπαθούν να μας πλησιάσουν. Όταν το βλέπεις, πρώτα απ’ όλα, ποιο είναι το ανθρώπινο καθήκον; Να πεις ένα γεια σε έναν άνθρωπο».

Παρ’ όλα αυτά, το βιολί μας εμείς. Να διαλύει αυτός τη χώρα μας, κι εμείς να τον ξεπλένουμε μπροστά σε όλο τον κόσμο, αντί να τον εκθέτουμε συνεχώς. Βοηθούμε κι εμείς, προφανώς, να διευρύνονται τα πλαίσια τα οποία καλείται να αντιμετωπίσει η ανθρώπινη λογική.

ΠΗΓΗ:https://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/1569978/mia-cheirapsia-dyo-cheirapsies-kai-polloi-tonoi-apelpisias