Ποιoν θα ψηφίσουμε νέον Πρόεδρο…

Print Friendly, PDF & Email

22/1/2023

γράφει ο Λάζαρος Μαύρος

ΠΟΙΟΣ έχει την αναγκαία αξιοσύνη, τις απαραίτητες ικανότητες και τη βούληση, ώστε να ορθώσει αποφασιστικά την αποτελεσματικότερη αντίσταση της Κύπρου απέναντι στην εκτραχυνόμενη ήδη κατά του σύνολου Ελληνισμού τουρκική απειλή, είναι – φρονούμε – το πρώτο και σημαντικότερο κριτήριο, βάσει του οποίου, κάθε πολίτης – ψηφοφόρος θα πρέπει να προβληματιστεί ποίον εκ των υποψηφίων θα επιλέξει στις προεδρικές εκλογές της 5ης Φεβρουαρίου 2023.

ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ σε μία πολύ διαφορετική, από τις προηγούμενες, εποχή. Όπου, οι ραγδαίως ρέουσες διεθνώς συνθήκες και ανακατατάξεις δυνάμεων καθορίζονται πλέον από την συνεχιζόμενη επί ένα χρόνο πολεμική εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Η οποία φέρει έντονα τα χαρακτηριστικά του προοιμίου μιας νέας μορφής παγκόσμιας σύρραξης. Αυτής της νέας εποχής οι εξελίξεις, ιδιαίτερα στην περιοχή μας, έδειξαν κιόλας ότι αναζωπυρώνουν πολύ μεγαλύτερους τους κινδύνους, αλλά δημιουργούν και νέες ευκαιρίες προς αξιοποίηση, από τους καταλλήλως προπαρασκευαζομένους και καραδοκούντες να τις εκμεταλλευθούν.

ΤΟΥΤΟ επιχειρεί εμφανώς να επιτύχει η Τουρκία. Εφαρμόζοντας από χρόνια την «πολιτική του εκκρεμούς», ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Ρωσία. Αξιοποιώντας επιτηδείως την «χρήσιμη» για αμφότερους, έναντι αλλήλων, σπουδαία γεωστρατηγική της θέση στην περιοχή. Αισθάνεται ότι, υπό τις παρούσες περιστάσεις, ήρθε ο καιρός και προσφέρονται οι ευκαιρίες ώστε να εξορμήσει ταχύτερα προς υλοποίηση της παλαιόθεν σχεδιασμένης νεο-οθωμανικής επεκτατικής της στρατηγικής. Για να καταστεί πλέον μία εκ των παγκοσμίων δυνάμεων.

– Ζωτικότερος για την Τουρκία χώρος, το γερμανιστί Lebensraum, του χιτλερικού Τρίτου Ράιχ, όπως το αντέγραψε ονομαστικά μάλιστα στο βιβλίο του «Το Στρατηγικό Βάθος – η διεθνής θέση της Τουρκίας» για τον τουρκικό νεο-οθωμανισμό, ο Αχμέτ Νταβούτογλου, ώστε να επιτύχει την αναβάθμισή της σε παγκόσμια δύναμη, είναι ο ελληνικός χώρος. Από την Θράκη και το Αιγαίο ώς την Κύπρο. Το διαλαλεί κιόλας διαρκώς και επιμόνως προκλητικότερα, ο επί 20ετίαν ήδη μονοκράτορας της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ουδόλως «απρόβλεπτος». Ακόμη και στην αναγγελία της κατασκευής νέου τουρκικού πυραύλου, ονόμασε δημοσίως ο ίδιος ως επιδιωκόμενο στόχο βολής στο βεληνεκές του την… Αθήνα. Καθημερινές απειλές πολέμου ώστε, χωρίς να ρίξει ούτε φυσίγγιο, να τρομοκρατήσει και να καθυποτάξει στην πολιτική του και την Ελλάδα και την Κύπρο.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ στην εκτραχυνόμενη τουρκική απειλή, το ελλα-δικό μας κράτος σπεύδει αποφαστικά στην ενδυνάμωση των εσωτερικών και εξωτερικών συντελεστών της εθνικής του ισχύος:

(α) Πρωτίστως στην ανόρθωση Αποτρεπτικής Ισχύος, με την ραγδαία ενδυνάμωση των ελλα-δικών μας Ενόπλων Δυνάμεων.

(β) Με την αξιοποίηση και αναγκαία κινητοποίηση των συμμαχικών και διεθνών του σχέσεων.

(γ) Και την περαιτέρω εμπέδωση της εθνικής και κοινωνικής συνοχής.

ΑΚΡΙΒΩΣ αυτοί οι τρεις συντελεστές συναποτελούν και το πρώτιστο καθήκον της κυπριακής μας πολιτείας. Κατά προτεραιότητα δε, την επείγουσα αναγκαιότητα της καταλληλότερης επαναλειτουργίας ενδυναμωμένου, υπό τις νέες πλέον συνθήκες στην περιοχή μας, του «Δόγματος Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδος – Κύπρου». Νέες συνθήκες, οι οποίες προέκυψαν και από τις επιτευχθείσες Τριμερείς Συνεργασίες Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Ελλάδας, Κύπρου, Αιγύπτου καθώς και με την ανάπτυξη των σχέσεων με τη Γαλλία.

ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ είναι η διάσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία επιτεύχθηκε με την απόρριψη και αποφυγή (μέχρι τώρα) της μετατροπής της σε ελεγχόμενο από την Τουρκία προτεκτοράτο. Πλεονέκτημα είναι η συμμετοχή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και οι διεθνείς της σχέσεις. Πλεονέκτημα είναι η παντελής απουσία εθνικών διχασμών και εμφυλίων παθών.

ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑ είναι οι ανεπάρκειες στην Αμυντική Θωράκιση. Ιδιαιτέρως μάλιστα σε αυτόχθονες δυνάμεις ναυτικού και αεροπορίας. Ικανές να ορθώνουν την αναγκαία Αποτρεπτική Ισχύ στον κυπριακό τομέα του ελληνοτουρκικού μετώπου.

ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑ είναι η μη επίτευξη της «κουλτούρας» Άμυνας και Ασφάλειας στις νοοτροπίες, στις συμπεριφορές και στις συνειδητές ευθύνες του ίδιου του λαού, όλων των πολιτών. Με μόνιμο συμπαραγωγό αυτού του μειονεκτήματος, τις καλλιεργούμενες επί χρόνια ψευδαισθήσεις και αυταπάτες τών παρ’ ημίν κυβερνησάντων και κυβερνώντων και κομματικών ηγεσιών με τα Ηττημένα Μυαλά, περί δήθεν «χαμένων ευκαιριών» επίτευξης «λύσης» συμβιβασμού με την Τουρκία – Κατακτητή.

ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑ, το οποίο εξακολουθεί να καλλιεργείται με τις προεκλογικές παραπλανητικές δημαγωγίες που επιμένουν ότι δήθεν θα «λύσουν» το Κυπριακό με τις αποδεδειγμένα λανθασμένες διαδικασίες των «διακοινοτικών» συνομιλιών.

– Οι οποίες, επί μισό ήδη αιώνα, προσέφεραν στην Τουρκία το πλεονέκτημα να διαιωνίζει και να εμπεδώνει, ανενόχλητη και ατιμώρητη, τα κατοχικά της τετελεσμένα στα σκλαβωμένα από τον Αττίλα βόρεια ελληνικά εδάφη της Κύπρου.

ΑΣΦΑΛΕΣ, λοιπόν, κριτήριο, κατά τη γνώμη του γράφοντος, για το ποιος είναι ο άξιος, πρόθυμος και ικανός εκ των υποψηφίων, ώστε να του εμπιστευθούμε με την ψήφο μας την προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας στις επικείμενες προεδρικές εκλογές, είναι οι θέσεις του, πρώτα και κυριότερα, γι’ αυτά τα ζωτικότερης σημασίας ζητήματα.

Πρώτον, η Αμυντική Θωράκιση της Κύπρου και το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα Ελλάδος – Κύπρου για την επίτευξη αποτελεσματικής Αντίστασης του Ελληνισμού απέναντι στον τουρκικό νεο-οθωμανισμό.

Δεύτερο, η στρατηγική του, για την υπέρβαση της παγίδας των «διακοινοτικών» συνομιλιών και την επανατοποθέτηση του Κυπριακού στην κατεύθυνση επίτευξης της Απελευθέρωσης των σκλαβωμένων εδαφών από τον τουρκικό Αττίλα. Με την επιδέξια αξιοποίηση των νέων διεθνών περιστάσεων που διαμορφώνονται στην περιοχή λόγω Ουκρανικού.

ΠΗΓΗ:http://simerini.sigmalive.com/article/2023/1/22/poion-tha-psephisoume-neon-proedro/?