Ο απολογισμός, οι Hγέτες, οι Ηγετίσκοι και οι Σουλτάνοι

Print Friendly, PDF & Email

του Άριστου Μηχαιλίδη

14 Ιαν 2017

Όσοι έχουν ακόμα σώας τας φρένας μπορούν εύκολα, αξιοποιώντας μόνο την κοινή λογική, να κάνουν τον απολογισμό της Γενεύης, χωρίς να ακούνε τους πανηγυρικούς, που δεν περιγράφουν πραγματικότητες, αλλά μόνο ουτοπικές προσεγγίσεις εσωτερικής κατανάλωσης. 

Ακόμα και το γεγονός ότι στελέχη του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ, σε απόλυτη ταύτιση, συνεχίζουν με φανατισμό να λένε ψέματα ότι δεν πήγαμε σε πενταμερή διάσκεψη αλλά σε εξαμερή, διότι ήταν εκεί και η Ευρωπαϊκή Ένωση, δείχνει πόσο επικίνδυνη είναι η διαχείριση που δεν λαμβάνει υπόψη το κόστος των ενεργειών τους, αλλά μόνο τις πρόσκαιρες εντυπώσεις. Όπως και η επίθεση που, επίσης σε πλήρη ταύτιση, έκαναν στη Γενεύη Αβέρωφ Νεοφύτου και Άντρος Κυπριανού, εναντίον του Νίκου Κοτζιά, τον οποίο κατηγόρησαν ότι ευθύνεται για την αποτυχία της διάσκεψης. 

Δεν βλέπουν πουθενά την Τουρκία, δεν θέλουν να παραδεχθούν ποιο είναι το πραγματικό μας πρόβλημα, δεν είδαν ότι η Τουρκία κι ο Ακιντζί πήγαν στη Γενεύη για να πάρουν αντί για να δώσουν, και ψάχνουν αποδιοπομπαίους τράγους στην Ελλάδα. Μόνο και μόνο για να συνεχίσουν να κοροϊδεύουν τον κόσμο με την αδιέξοδη πολιτική, που τη λένε πολιτική του εφικτού, ενώ κάθε επόμενο βήμα της αποδεικνύει περισσότερο το ανέφικτό της και μας βυθίζει περισσότερο στην αγκαλιά της Τουρκίας και στη μονιμοποίηση των τετελεσμένων της κατοχής. Το κρίμα στο λαιμό τους, που λέει κι η κουβέντα. Και για την αποτυχία τους να μας οδηγήσουν σε ασφαλή λύση, αλλά και για το κλίμα που δημιουργούν κατά της Ελλάδας με την αφέλεια που χαρακτηρίζει ελλειμματικούς ηγετίσκους κι όχι άξιους ηγέτες. 

Ξεχνούν ότι αν δεν είχαμε δίπλα μας την Ελλάδα, όχι μόνο στη Γενεύη αλλά παντού στον διεθνή χώρο, θα αντιμετωπίζονταν από όλους σαν ενοχλητικοί μουχτάρηδες ενός χωριού, που δεν θα κόστιζε σε κανέναν αν εξαφανιζόταν από τον χάρτη. Αλλά, μάλλον ζουν κι αυτοί στην ίδια καταθλιπτική πλάνη με την Ελίτα μου, και πιστεύουν ότι είναι οι Ελλαδίτες, που τους εμποδίζουν να λύσουν το Κυπριακό. Καημένη Κύπρος.

Προς τι οι πανηγυρισμοί, λοιπόν; Επειδή πήγαμε σε πενταμερή «για να διαφανούν επιτέλους οι προθέσεις της τουρκοκυπριακής αλλά και της τουρκικής ιδιαίτερα πλευράς», όπως έλεγε χτες στον απολογισμό του ο Πρόεδρος Αναστασιάδης; Δεν τις γνωρίζαμε τις προθέσεις τους τόσα χρόνια, και για να τις ανακαλύψουμε έπρεπε να εξισώσουμε κι άλλο το νόμιμο κράτος με το παράνομο και τις ευθύνες της Τουρκίας με ανύπαρκτες ευθύνες της Ελλάδας. Αν έβγαινε αποτέλεσμα, ας είναι, η λύση θα τα σκέπαζε όλα. Αλλά, μένει μόνο η εξίσωση, όπως το παζλ που συμπληρώνουν τα τελευταία χρόνια οι αφέλειές μας. Προσέξατε ότι όλες τις ιδιαίτερες συναντήσεις, που είχε ο Πρόεδρος στη Γενεύη, ακολουθούσαν ίδιες συναντήσεις και του Μουσταφά Ακιντζί; Ακόμα και χθες, με τη Φεντερίκα Μογκερίνι. Διότι, η διπλή ιδιότητα του Προέδρου μας είναι μόνο για τα μάτια των Ελληνοκυπρίων ψηφοφόρων… 

Να μείνουμε στην ουσία, όμως, όπως μας παραγγέλλουν οι φωστήρες της πολιτικής ζωής. Τώρα, που διαφάνηκαν «οι προθέσεις της τουρκοκυπριακής αλλά και της τουρκικής ιδιαίτερα πλευράς», τι κάνουμε; Και μήπως, η ουσία είναι να βρούμε φόρμουλα για να συνεχιστούν οι τουρκικές εγγυήσεις και η παραμονή κατοχικών στρατευμάτων; 

Μήπως, η ουσία είναι αυτά που λέει ο Ταγίπ Ερντογάν, που για να δώσει το ακατοίκητο Βαρώσι θέλει να πάρει κι άλλα εδάφη για να ενώσει τα Κόκκινα με τη Μόρφου; 

Μήπως, είναι ότι θεωρεί την εκ περιτροπής προεδρία δεδομένη, αλλά διαφωνεί με την περίοδο προεδρίας της κάθε κοινότητας; 

Μήπως, είναι που την ώρα του συμβιβασμού δηλώνει, «εμείς θα είμαστε για πάντα στην Κύπρο. Μην περιμένετε να μην υπάρχουν εγγυήσεις της Τουρκίας. Δεν τίθεται θέμα να αποχωρήσει ο τουρκικός στρατός από την Κύπρο»; Διότι, και στη Γενεύη, οι εκπρόσωποί του τα ίδια κατέθεταν με άλλες λέξεις και με άλλες προτάσεις, δήθεν διαλλακτικές, που έχουν όμως την ίδια προοπτική. Τι κάνουμε, λοιπόν; Συνεχίζουμε να τροφοδοτούμε την αδηφαγία του, συνεχίζουμε να προσφέρουμε στους μεσολαβητές έδαφος για να πιστεύουν ότι είμαστε διατεθειμένοι να δεχθούμε τις ιδέες, που αναζητούν, το είπε ο ίδιος ο Άιντα, για να συμβιβάσουν την παρανομία με το δίκαιο; 

Ένας δρόμος υπάρχει. Να πούμε καθαρά και αποφασιστικά σε όλους τους ενδαιφερόμενους, και στους Ευρωπαίους παρατηρητές και στους Αμερικάνους των κοιτασμάτων, ότι υπό τέτοιες συνθήκες δεν υπάρχει λύση. Ότι μπορούμε να φτάσουμε σε συμφωνία μέσα σε μια μέρα φτάνει να ξεκουμπιστεί η Τουρκία από την πατρίδα μας. Αλλιώς, δεν υπάρχει λύση. Κι ας αποφασίσουν οι Τουρκοκύπριοι τι θα κάνουν. Αν θα συνεχίσουν να είναι τα γιουσουφάκια των σουλτάνων να ξέρουν ότι είναι μόνοι τους, όχι μαζί μας.

ΠΗΓΗ:ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ