29/1/2026
Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΟΥΤΟΣ
Αφορμή για το σύντομο αυτό άρθρο υπήρξε το άρθρο του Τούρκου καθηγητή Διεθνούς Δικαίου Γιουσέλ Ασέρ, στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Άγκυρας, Yildirim Beyazit, με τίτλο: «Η διαφωνία σχετικά με την κυριαρχία των νησίδων του Αιγαίου» που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ στις 17.01.2026 https://www.tanea.gr/print/2026/01/17/opinions/i-diafonia-sxetika-me-tin-kyriarxia-epi-ton-nisidon-tou-aigaiou/- Εκεί, αναφέρονται και οι βραχονησίδες των Ιμίων (Καρντάκ κατά την Τουρκία) ως νησίδες των οποίων αμφισβητείται η ελληνική κυριαρχία.
Δεν θέλω να πιστέψω ότι το συγκεκριμένο άρθρο, το οποίο προπαγανδίζει με διπλωματικό τρόπο, τις αναθεωρητικές θέσεις της Τουρκίας, προλειαίνοντας το έδαφος όχι απλά για διεκδίκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας από την Τουρκία αλλά και για διεκδίκηση εθνικής μας κυριαρχίας, αξιολογήθηκε από το επιτελείο των ΝΕΩΝ πριν από τη δημοσίευσή του. Σε κάθε περίπτωση, έχω την άποψη ότι η δημοσίευση ενός τέτοιου άρθρου, χωρίς ουσιαστική αξιολόγηση και σχολιασμό του αποτελεί σοβαρό ατόπημα.
Άραγε διέλαθε της προσοχής των ΝΕΩΝ, υποτιμήθηκε η σημασία του, ή μήπως λόγω αποδοχής γκρίζων σημείων στο Αιγαίο τελικά το συγκεκριμένο άρθρο ενώ είναι υψίστης εθνικής βαρύτητας για τη χώρα μας, η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ απερίσκεπτα και αγνοώντας το χρέος ενημέρωσης σχετικά με την τήρηση των διεθνών συμφωνιών και του Διεθνούς Δικαίου, δημοσιεύοντάς το ανοίγει Κερκόπορτες για μη νόμιμες διεκδικήσεις της γείτονος;
Διερωτήθηκε άραγε ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας εάν υπήρχε περίπτωση οποιαδήποτε Τουρκική εφημερίδα να δημοσιεύσει για παράδειγμα άρθρο οποιουδήποτε σοβαρού Έλληνα σχολιαστή για την ανάδειξη του αναθεωρητισμού της Τουρκίας ενάντια στο Διεθνές Δίκαιο; Κάτι τέτοιο είναι βέβαιο ότι θα οδηγούσε αυτομάτως το επιτελείο της εφημερίδας στα κάτεργα. Ωστόσο, στη χώρα μας είμαστε και ανεκτικοί και ελεήμονες προς του γείτονες. Για παράδειγμα, παραχωρήσαμε κατ’ επιταγήν των γερμανών και των αμερικανών «συμμάχων» μας Μακεδονική γλώσσα και Μακεδονική Εθνότητα στους Σλάβους των Σκοπίων για να εισπράξουμε κλιμακούμενο αλυτρωτισμό. Παράλληλα, δεν πρέπει να μας διαφεύγει η τοποθέτηση της κυρίας Μπακογιάννη στις 8 Νοεμβρίου του 2024 στον Σκάι, όταν είπε ότι το Αιγαίο δεν είναι ελληνική λίμνη, όπως αβάσιμα επιχειρεί να παρουσιάσει η τουρκική πλευρά, ταυτιζόμενη ουσιαστικά με την θέση την οποία υποστηρίζει η Τουρκία, παραλείποντας συγχρόνως να κάνει αναφορά στο νόμιμο δικαίωμα της χώρας μας να επεκτείνει την Α.Ο.Ζ. της στα δώδεκα μίλια. Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο ότι για τη συγκεκριμένη τοποθέτηση δεν υπήρξε αντίδραση από τον πρωθυπουργό!
Για όλα τα παραπάνω θα ήταν χρήσιμο ο κύριος Γιουσέλ Ασέρ, το επιτελείο των ΝΕΩΝ, η κυρία Μπακογιάννη και ο κύριος πρωθυπουργός να λάβουν γνώση της μελέτης «Υπόμνημα περί των νησίδων ‘’Λιμνιά – Ίμια’’» (https://helios-eie.ekt.gr/EIE/bitstream/10442/7743/1/LK_1996_01_TEXT.pdf), Στη μελέτη αυτή, η οποία εκπονήθηκε από τον ερευνητή κύριο Λεωνίδα Καλλιβρετάκη του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (Ε.Ι.Ε.) και εκδόθηκε από το Ε.Ι.Ε. αρχικά τον Φεβρουάριο του 1996 και σε 2η συμπληρωμένη έκδοση τον Νοέμβριο του 1996, παρουσιάζονται αδιάσειστα τεκμήρια, τα οποία εμφανίζουν τις νησίδες «Λιμνιά – Ίμια» εντός της ελληνικής επικράτειας.
Είναι αξιοσημείωτο ότι στα τεκμήρια αυτά περιλαμβάνονται και επίσημοι τουρκικοί στρατιωτικοί και πολιτικοί χάρτες, όπως στρατιωτικός χάρτης του έτους 1969, στον οποίο οι δύο βραχονησίδες εμφανίζονται με την ελληνική τους ονομασία, ’’Immia adalari’’ και σημειώνονται σαφώς εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων!
Παρομοίως, σε επίσημο πολιτικό τουρκικό χάρτη του έτους 1971 οι επίμαχες βραχονησίδες εμφανίζονται καταφανώς εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων.
Το ίδιο παρατηρείται σε επίσημο χάρτη του 1994, που σχεδιάσθηκε από το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας σε συνεργασία με τον γερμανικό χαρτογραφικό οίκο Reinhart Ryborsch της Φρανκφούρτης. Οι δύο βραχονησίδες σημειώνονται με την Ελληνική τους ονομασία (N. Limnia) και ορίζονται επισήμως ως ελληνικές, δεδομένου ότι αναφέρονται με τον ελληνικό προσδιορισμό (Νήσοι) και όχι με τον αντίστοιχο τουρκικό (Adalari) ο οποίος χαρακτηρίζει τις βραχονησίδες εντός των Τουρκικών χωρικών υδάτων!
Σε επίσημο χάρτη της αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας του έτους 1964, σημειώνονται οι δύο βραχονησίδες ανωνύμως, αλλά εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων!
Σε επίσημο χάρτη του του σοβιετικού Πολεμικού Ναυτικού του έτους 1989, σημειώνονται οι δύο βραχονησίδες με την ελληνική τους ονομασία!
Σε επίσημο Βρετανικό υδρογραφικό χάρτη του 1991 σημειώνονται επίσης οι δύο βραχονησίδες με την ελληνική τους ονομασία N. Imia, αναφερόμενες με τον ελληνικό προσδιορισμό Νήσοι και όχι με τον αντίστοιχο τουρκικό Adalari, που χαρακτηρίζει τα νησιά εντός των τουρκικών χωρικών υδάτων!
Σε επίσημο χάρτη του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού του έτους 1990 σημειώνονται εκ νέου οι δύο βραχονησίδες με την ελληνική τους ονομασία (Nisoi Limnia και με την επισήμανση εντός παρενθέσεως, ότι ανήκουν στην Ελλάδα (GREECE)!
Μολονότι τα συγκεκριμένα ντοκουμέντα είναι γνωστά στο υπουργείο Εξωτερικών της χώρας μας από αμέσως μετά την τουρκική πρόκληση στα Ίμια, ουδέποτε χρησιμοποιήθηκαν από τις ελληνικές κυβερνήσεις και ούτε και τώρα από τον «φιλέλληνα» υπουργό εξωτερικών, ούτε φυσικά και από τους «φιλέλληνες» του ΕΛΙΑΜΕΠ και από την υφυπουργό Εξωτερικών κυρία Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου! Επίσης, δεν υπέπεσε στην αντίληψή μου να προβάλλονται τα συγκεκριμένα τεκμήρια από τους κατά κόρον δημοσιολογούντες σχολιαστές, των εθνικών θεμάτων, υπό την ιδιότητα των πολιτικών ή γεωστρατηγικών αναλυτών.
Τέλος είναι αξιοσημείωτο ότι η συγκεκριμένη μελέτη δεν επανεκδόθηκε από το Ε.Ι.Ε., παρά το γεγονός ότι έχει εξαντληθεί προ τριετίας και το κόστος επανεκδόσεως ενός κειμένου μόλις 27 σελίδων είναι αμελητέο.
Εδώ εγείρονται εύλογες απορίες για τόσο πολλές «συμπτώσεις» ή «παραλείψεις» που δύσκολα, ακόμα και ο πιο καλοπροαίρετος παρατηρητής θα μπορούσε να θεωρήσει τυχαίες:
Γιατί, άραγε, η συγκεκριμένη μελέτη δεν έχει αποσταλεί στους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στον ΟΗΕ και στα κράτη-μέλη του καθώς και στις βιβλιοθήκες πανεπιστημίων με σχετικές σχολές;
Γιατί τα συγκεκριμένα τεκμήρια δεν αξιοποιήθηκαν και δεν αξιοποιούνται από τον πρωθυπουργό και από τον οσφυοκάμπτη «φιλλέλληνα» υπουργό εξωτερικών Γεραπετρίτη τόσο προς τον πρόεδρο Ερντογάν, όσο και προς τους Ευρωπαίους αλλά και τους αμερικανούς συμμάχους μας;
Γιατί η ως άνω μελέτη δεν επανεκδίδεται παρά την τεράστια σημασία της για τα εθνικά μας συμφέροντα;
Σκοπεύουν ο Έλληνας πρωθυπουργός και ο υπουργός εξωτερικών, έστω και τώρα, κατά την επικείμενη συνάντησή τους με την τουρκική ηγεσία να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να κάνουν χρήση αυτών των τεκμηρίων;
Πόσα από τα ελληνικά ΜΜΕ θα αναδείξουν τα στοιχεία της συγκεκριμένης μελέτης, εν όψει και της επικίνδυνης για τα εθνικά μας συμφέροντα επικείμενης συνάντησης του πρωθυπουργού της Ελλάδας με τον πρόεδρο της Τουρκίας;
Κατά πόσο σκοπεύει η καθεύδουσα υπό Μανδραγόραν αντιπολίτευση να αναδείξει τα αδιάσειστα στοιχεία αυτής της μελέτης;
Όσο για το ευαγές ΕΛΙΑΜΕΠ, μάλλον ρητορικό θα ήταν το ίδιο ερώτημα. Όπως και ο «φιλέλληνας» υπουργός εξωτερικών, έχει και αυτό απεμπολήσει το νόμιμο κατά το διεθνές δίκαιο δικαίωμα της χώρας μας για επέκταση της Α.Ο.Ζ. στα 12 μίλια. Ας μην ξεχνάμε τη δήλωση Γεραπετρίτη ότι η κόκκινη γραμμή της χώρας μας είναι τα έξι μίλια, εγγράφοντας ισχυρή παρακαταθήκη υπέρ των εξ ανατολών γειτόνων μας!
Για τόσο σοβαρά ζητήματα θα περίμενε κανείς κάποια παρέμβαση από την Ακαδημία Αθηνών, δηλαδή από το ανώτατο πνευματικό ίδρυμα της χώρας. Αντ’ αυτού γινόμαστε μάρτυρες της απόλυτης ανυπαρξίας της, που παραπέμπει σε ασθενή ευρισκόμενο σε κατάσταση βυθιότητας!
*********************
Μισό περίπου αιώνα από τη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια, ο Ιωάννης Παπαρρηγόπουλος έγραφε: «Από του θανάτου του Κυβερνήτου το ελληνικόν έθνος ή εική και ως έτυχεν ή ουδόλως εκυβερνήθη»
Το 1944 ο σπουδαίος νομπελίστας ποιητής Γιώργος Σεφέρης διατύπωνε στο «Πολιτικό ημερολόγιο» το ακόλουθο συμπέρασμα για την κατάσταση της ηγετικής τάξης στην Ελλάδα: « Η βλακεία, η εγωπάθεια, η μωρία και η γενική αναπηρία της ηγετικής τάξης στη σημερινή Ελλάδα σε φέρνει στην ανάγκη να ξεράσεις».
Υποθέτω ότι θα τρίζουν τα κόκαλα αμφοτέρων με όσα διαδραματίζονται στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια.
Επανερχόμενος στο δημοσίευμα των ΝΕΩΝ, θα θεωρούσα ικανοποιητική μια απάντηση της εφημερίδας επί του άρθρου μου, κατ’ ελάχιστον για να προσπαθήσει να δικαιολογήσει τη δημοσίευση του άρθρου του Γιουσέλ Ασέρ, έστω σαν αβλεψία. Φυσικά, μόνον η αναδημοσίευση του άρθρου μου στην εφημερίδα θα διέλυε ασφαλώς κάθε υποψία για σκόπιμα μονόπλευρη παρουσίαση του κρίσιμου αυτού θέματος από την εφημερίδα
Τέλος, ας μη μας διαφεύγει ότι στην ιστορία της χώρας μας περισσεύουν οι Εφιάλτες και δικαστές ζηλωτές του Βούλγαρη, του Σούτσου και του Φραγκούλη, που καταδίκασαν τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.
Θα επιθυμούσα να κλείσω το άρθρο με το αισιόδοξο δίστιχο του Μάνου Ελευθερίου:
«Θάρθει καιρός που θα φανούν οι κήρυκες κι όχι μονάχα ψεύτες και ρουφιάνοι».
Ωστόσο, η σκληρή πραγματικότητα με παραπέμπει στο πικρό δίστιχο του ίδιου ποιητή:
«Σε τούτη την πατρίδα τι γυρεύω με μισθοφόρους και πραιτωριανούς».
ΠΗΓΗ:https://www.militaire.gr/imia-se-toyti-tin-patrida-ti-gyreyo-me-misthoforoys-kai-praitorianoys/
