Ο Τούρκος πρώην Υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ μάς απείλησε με τον γνωστό αλαζονικό του τρόπο ότι, εάν δεν είμαστε φρόνιμοι, αυτό θα είναι το τελευταίο μας Πάσχα ως Έλληνες της Κύπρου! Τι, δηλαδή, θα πρέπει να πράξουμε για να επιβιώσουμε; Μήπως θα πρέπει να γίνουμε ραγιάδες και δη στην περίπτωση επανέναρξης των συνομιλιών; Ή γιουσουφάκια στην αυλή του Σουλτάνου; Τελικά, οι Τούρκοι δεν έχουν τον θεό τους…

Οι τελευταίες τουρκικές απειλές από ΜΜΕ και κρατικούς αξιωματούχους σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου, ότι δηλαδή αν θέλουμε πόλεμο θα τον έχουμε ή ότι δεν θα δεχθούν αποχώρηση του Αττίλα από την Κύπρο και κατάργηση των εγγυήσεων, μοιάζουν με ξυπνητήρι στ’ αφτιά όσων κοιμούνται ύπνο βαθύ. Και έχουν την ψευδαίσθηση ότι, χωρίς να έχει η Τουρκία κόστος, που σημαίνει αποτροπή, θα υποχωρήσει είτε στο Αιγαίο είτε στην Κύπρο. Και όταν λέμε αποτροπή εννοούμε στην πράξη και όχι στα λόγια. Διότι η Τουρκία έχει επιθετικές διαθέσεις και στρατιωτικές διατάξεις. Εφόσον δε βρίσκονται ήδη στην Κύπρο Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις εξ αφορμής της κρίσης με το Ιράν, ποιος είναι ο λόγος για την αποχώρησή τους, όταν η Άγκυρα μάς απειλεί δημόσια ότι θα μας εξαφανίσει από την Κύπρο! Η τουρκική πολιτική νομιμοποιεί την παραμονή και των Ελληνικών Δυνάμεων, καθώς και αυτών της Ευρώπης, για τη δημιουργία συνθηκών ασφάλειας. Για να μην υπάρξει η κρίση στην οποία αναφέρεται η Τουρκία. Και αυτό θα πρέπει να τεθεί επισήμως εντός της ΕΕ, για να προληφθεί μια νέα σύγκρουση στην Ανατολική Μεσόγειο, την οποία προαναγγέλλει η Άγκυρα, όπως εκείνη της Ουκρανίας.

Και γιατί να μην τεθεί το θέμα των τουρκικών απειλών εντός της ΕΕ; Μήπως θα χαλάσουν τα χαλασμένα ήρεμα νερά του Αιγαίου ή μήπως θα θυμώσει η Άγκυρα και θα ναρκοθετήσει τις προσπάθειες επανέναρξης των συνομιλιών για μια διχοτομική λύση διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας και αντικατάστασής της από δυο ισότιμα συνιστώντα κρατίδια, εκ των οποίων το ένα θα είναι το σημερινό ψευδοκράτος; Τονίζονται αυτά, διότι και παλαιότερα οι τουρκικές απειλές υποτιμήθηκαν. Και αντί πραγματικής άμυνας, ο Ελληνισμός είχε εγκλωβιστεί σε μεγάλες κουβέντες, που την ώρα της κρίσης κατήντησαν την αποτροπή χάρτινη. Προσοχή, λοιπόν: Όχι σε νέα Ίμια, όχι σε νέο ’67, όχι σε νέο ’74. Εάν υπάρξει σοβαρότητα και συλλογικό σύστημα ασφάλειας, τότε θα απογοητεύσουμε τον κ. Ακάρ και θα κάνουμε και του χρόνου Πάσχα, ευελπιστώντας, ταυτοχρόνως, σε πραγματική Ανάσταση. Απαλλαγή, δηλαδή, από την κατοχή…

ΠΗΓΗ:https://simerini.sigmalive.com/article/2026/4/11/to-xupneteri-tou-akar/