16/4/2026
γράφει ο Νίκος Μιχαλόπουλος
Ο Στρατηγός Ουέσλι Κλαρκ δεν χρειάζεται συστάσεις, σίγουρα όχι στην περιοχή μας.
Το γεράκι των Δημοκρατικών, ο πρώην Ανώτατος Συμμαχικός Διοικητής του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, ο Ανώτατος Διοικητής των Νατοϊκών βομβαρδισμών της Γιουγκοσλαβίας το 1999, έγραψε ένα βαρυσήμαντο άρθρο που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα USA TODAY στις 12 Απριλίου, Κυριακή του Πάσχα.
Στο άρθρο με τίτλο: «Το Ιράν έχει το πλεονέκτημα έναντι των ΗΠΑ στις διαπραγματεύσεις», ο Ουέσλι Κλαρκ αναλύει την κατάσταση μέχρι στιγμής ενώ πιστεύει ότι είναι αναπόφευκτη η συνέχιση των μαχών.
Ακόμη αναφέρει ότι «ενώ συνομιλούμε, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να επαναλάβουμε την αεροπορική εκστρατεία, ίσως με κάποιες νέες τακτικές και, πάνω απ’ όλα, να προετοιμαστούμε μαζί με τους συμμάχους μας να ανοίξουμε τα Στενά του Ορμούζ με τη βία».
Στο ίδιο μοτίβο, προτρέπει «να κερδίσουμε τη δημόσια υποστήριξη και υπομονή στο εσωτερικό και να θέσουμε προθεσμία για τις διαπραγματεύσεις. Καμία καθυστέρηση».
Ο Στρατηγός Κλαρκ πιστεύει ακόμη ότι «το Ιράν εισέρχεται στις διαπραγματεύσεις με σαφή πλεονεκτήματα», «ήταν καλά προετοιμασμένο για μια αμερικανική επίθεση» και ότι «έχει μελετήσει τις τακτικές και τις δυνατότητες των ΗΠΑ για χρόνια».
Η επιχειρηματολογία του Δημοκρατικού Ουέσλι Κλαρκ υπέρ της συνέχισης του πολέμου, έρχεται σε μια στιγμή που πληθαίνουν οι φωνές μέσα στους Δημοκρατικούς και προοδευτικούς, ότι ενώ η βάση του Δημοκρατικού κόμματος είναι συντριπτικά κατά του πολέμου, η ηγεσία του δεν είναι.
Ο Στρατηγός Ουέσλι Kλαρκ χωρίς στολή.
Καθώς ο Στρατηγός Ουέσλι Κλάρκ αποστρατεύθηκε το 2000, ας δούμε 11 σημεία της καριέρας του μετά την αποστρατεία.
1.Ο Ουέσλι Κλαρκ μετά την αποστρατεία, ανέλαβε την πρώτη του διευθυντική θέση ως πρόεδρος της επενδυτικής τράπεζας Rodman Renshaw. Η τράπεζα αργότερα υπέβαλε αίτηση πτώχευσης. (Οι αμφισβητήσιμες πρακτικές της τράπεζας και ο άμεσος ρόλος του Clark περιγράφηκαν λεπτομερώς στο επιτυχημένο ντοκιμαντέρ του 2017 «The China Hustle»).
2.Ο Κλαρκ ανέλαβε έπειτα θέση στην Stephens Inc., μια επενδυτική εταιρεία ενώ ανέλαβε παράλληλα αρκετές άλλες θέσεις σε διοικητικά συμβούλια σε εταιρείες που σχετίζονται με την άμυνα.
3.Το 2003 ίδρυσε την εταιρία Wesley K. Clark & Associates.
4.Το 2003 επίσης κατέβηκε ως υποψήφιος για το χρίσμα των Δημοκρατικών για τις Προεδρικές εκλογές. Αποσύρθηκε το 2004.
5.Κατέχει θέση στο συμβούλιο του οργανισμού Global Panel Foundation που ασχολείται με διεθνείς κρίσεις και συγκρούσεις και του think tank National Security Network που ασχολείται με θέματα εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ.
6.Ο Ουέσλι Κλαρκ ήταν πρόεδρος της Rodman & Renshaw, μιας επενδυτικής τράπεζας της Νέας Υόρκης, η οποία πτώχευσε το 2013. Είναι επίσης πρόεδρος των εταιριών Enverra και Growth Energy
7.Τον Ιούλιο του 2007, κατέθεσε ενώπιον της Επιτροπής Εποπτείας και Λογοδοσίας της Βουλής των Αντιπροσώπων, καθώς βρέθηκαν διαβαθμισμένα δεδομένα μέσα σε δίκτυα ανταλλαγής αρχείων. από την εταιρεία κυβερνοασφάλειας Tiversa, όπου ο Κλαρκ υπηρετούσε ως σύμβουλος.
8.Ο Ουέσλι Κλαρκ είχε και έχει εξαιρετικές σχέσεις με την ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος Έκανε προεκλογική εκστρατεία με την Χίλαρι Κλίντον και αργότερα με τον Μπαράκ Ομπάμα. Και στις δυο προεκλογικές καμπάνιες θεωρήθηκε το φαβορί για την θέση του Αντιπροέδρου, τις οποίες όμως δεν έλαβε.
9.Το 2008 σήκωσε θύελλα αντιδράσεων, δηλώνοντας για τον Ρεπουμπλικάνο υποψήφιο για την Προεδρία Τζων ΜακΚέιν, ο οποίος θεωρείται ήρωας πολέμου: «Λοιπόν, δεν νομίζω ότι το να καβαλάς ένα μαχητικό αεροπλάνο και να καταρρίπτεσαι είναι προσόν για να είσαι Πρόεδρος».
10.Το 2017, τα Paradise Papers, ένα σύνολο εμπιστευτικών ηλεκτρονικών εγγράφων που σχετίζονται με υπεράκτιες επενδύσεις, (κάτι αντίστοιχο των επίσης διαβόητων Panama Papers), αποκάλυψαν ότι η εταιρεία διαδικτυακού τζόγου The Stars Group, τότε Amaya, είχε επιχειρηματικές σχέσεις με το υπεράκτιο δικηγορικό γραφείο Appleby ενώ ο Ουέσλι Κλαρκ ήταν μέλος του διοικητικού της συμβουλίου.
11.Τέλος το 2012 ο Ουέσλι Κλαρκ ήταν παρουσιαστής της εκπομπής Stars Earn Stripes, ενός reality show που προβλήθηκε στο NBC για τέσσερα μόλις επεισόδια. Το πρόγραμμα ακολουθούσε διασημότητες που διαγωνίζονταν σε δοκιμασίες βασισμένες σε στρατιωτικές ασκήσεις.
Ακολουθεί ολόκληρο το άρθρο του Ουέσλι Κλαρκ στην αμερικάνικη εφημερίδα. Η δομή του κειμένου και οι επικεφαλίδες είναι του συντάκτη.
Στρατηγός Wesley Clark: Το Ιράν έχει το πλεονέκτημα έναντι των ΗΠΑ στις διαπραγματεύσεις
Στο τέλος της έκτης εβδομάδας του, ο πόλεμος κατά του Ιράν εισέρχεται σε μια νέα φάση, με απευθείας διαπραγματεύσεις στο Πακιστάν ενώ οι αμερικανικές δυνάμεις παραμένουν στη θέση τους και το Ιράν βρίσκεται σε κατάσταση άμεσης ετοιμότητας για να απαντήσει. Ο πόλεμος έχει σε μεγάλο βαθμό παγώσει, αλλά οι διαπραγματεύσεις θα αντικατοπτρίζουν τα αντίστοιχα αποτελέσματα, τις δυνατότητες και τη βούληση κάθε πλευράς. Εδώ είναι που ο πόλεμος θα κερδηθεί ή θα χαθεί.
Το Ιράν εισέρχεται στις διαπραγματεύσεις με σαφή πλεονεκτήματα, παρά τις έξι εβδομάδες απωλειών στην αεροπορική εκστρατεία. Μπορεί στην πραγματικότητα να βρίσκεται κα σε ανώτερη θέση από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Πώς συνέβη αυτό;
Πρώτον, το Ιράν έχει μελετήσει τις τακτικές και τις δυνατότητες των ΗΠΑ για χρόνια και έχει προετοιμαστεί να αντιμετωπίσει έναν πόλεμο που θεωρούσε αναπόφευκτο και ακόμη και επιθυμητό.
Έχει εργαστεί σε στρατηγικό επίπεδο – στοχεύοντας στην περιφερειακή κυριαρχία, αξιολογώντας τις αδυναμίες και τα τρωτά σημεία των ΗΠΑ – και στη συνέχεια αναπτύσσοντας τα όπλα και τις τακτικές για να τα εκμεταλλευτεί.
Κατανόησε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιούν σχετικά λίγα, εξαιρετικά ακριβά όπλα και επιδιώκουν σύντομους πολέμους, με περιορισμένες απώλειες, έτσι το Ιράν είναι προετοιμασμένο να διεξαγάγει έναν μακροχρόνιο πόλεμο και να τον διεξαγάγει στο δικό του έδαφος, όπου θα μπορούσε να προκαλέσει τεράστιες απώλειες εάν οι αμερικανικές χερσαίες δυνάμεις επιχειρούσαν εισβολή.
Κατανόησε επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν υποσχεθεί προστασία στα κράτη του Περσικού Κόλπου, όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κατάρ, έτσι προετοιμάστηκε να πλήξει αυτά τα κράτη για να αποσπάσει την προσοχή, να δυσφημίσει και να διαταράξει τις αμερικανικές επιχειρήσεις.
Έμαθε επίσης από τον «πόλεμο των δεξαμενόπλοιων» της δεκαετίας του 1980 ότι ο έλεγχος των Στενών του Ορμούζ ήταν ένα από τα πιο ισχυρά στρατηγικά όπλα στον κόσμο, και συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να δημιουργήσει βαθιές, πολυεπίπεδες άμυνες εκεί.
Το Ιράν ήταν καλά προετοιμασμένο για μια αμερικανική επίθεση.
Αναγνωρίζοντας τις δυνατότητες των ΗΠΑ, το Ιράν συνεργάστηκε με την Κίνα για να προωθήσει γρήγορα τις τεχνολογίες βαλλιστικών και πυραύλων cruise τόσο ως προς το βεληνεκές όσο και ως προς την ικανότητα αποφυγής των αντιπυραυλικών συστημάτων.
Το Ιράν δημιούργησε περισσότερες από δύο δωδεκάδες «πόλεις πυραύλων», με την παραγωγή και αποθήκευση πυραύλων βαθιά υπόγεια, πέρα από την εμβέλεια ακόμη και των μεγαλύτερων αμερικανικών βομβών.
Επιτέθηκε αρχικά με τα παλαιότερα όπλα του και κράτησε τα καλύτερα πυραυλικά του συστήματα σε εφεδρεία έως ότου το Ισραήλ και τα κράτη του Κόλπου αναγκάστηκαν να κάνουν προσεκτική κατανομή των αναχαιτιστικών πυραύλων.
Σε αυτό το σημείο, το Ιράν θα μπορούσε να έχει έως και το μισό από το προπολεμικό του απόθεμα πυραύλων διαθέσιμο και θα μπορούσε να συναρμολογεί περισσότερους πυραύλους και εκτοξευτές υπόγεια.
Διαθέτει επαρκή αποθέματα πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών για να διατηρήσει τις επιθέσεις του για πολλούς μήνες με τον τρέχοντα ρυθμό κατανάλωσης.
Οι αντιπλοϊκοί βαλλιστικοί και πύραυλοι cruise είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικοί και έχουν δοκιμαστεί σε μάχη από τους Χούθι τα τελευταία τρία χρόνια.
Η δομή διοίκησης και ελέγχου του Ιράν είναι κατανεμημένη σε όλες τις επαρχίες του, έτσι ώστε ακόμη και αν το κεντρικό αρχηγείο εξουδετερωθεί, οι επιμέρους επαρχίες έχουν τη γνώση και την εξουσία να επιτεθούν από μόνες τους.
Οι ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών και οι κινεζικές δορυφορικές εικόνες έχουν δώσει στις οργανώσεις του Ιράν ακριβείς και σχετικά έγκαιρες τοποθεσίες στόχων. Η Ρωσία και η Κίνα συνεχίζουν επίσης να παραδίδουν στρατιωτικό υλικό και χημικές ουσίες στο Ιράν.
Το σχέδιο μάχης των ΗΠΑ για το Ιράν ήταν οικείο.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, από την άλλη πλευρά, είχαν μελετήσει και προετοιμάσει στόχους κατά του Ιράν για δεκαετίες. Όταν άρχισε ο πόλεμος, το Πεντάγωνο απλώς εφάρμοσε τις προηγμένες τεχνολογίες του stealth και των «πλήγματων ακριβείας», τις οποίες το καθεστώς της Τεχεράνης είχε δει ήδη από τον Πόλεμο του Περσικού Κόλπου το 1991 και πιο πρόσφατα από τον 12ήμερο πόλεμο του περασμένου Ιουνίου.
Όταν τα αρχικά πλήγματα κατά της αεράμυνας του Ιράν, της ηγεσίας και των προσβάσιμων στρατιωτικών στόχων απέτυχαν να επιτύχουν ένα πρώιμο «νοκ-άουτ», οι Ηνωμένες Πολιτείες άρχισαν να αναζητούν έξοδο λόγω κρίσιμων αναγκών σε πυρομαχικά, χρονικών περιορισμών στις αναπτύξεις, απροθυμίας να υποστούν απώλειες και αυξανόμενων πολιτικών προκλήσεων σε εκλογικό έτος – ακριβώς όπως είχε προβλέψει το Ιράν.
Η Αμερική απλώς δεν μπόρεσε να μετατρέψει την αεροπορική της ισχύ σε ένα αποφασιστικό στρατηγικό πλεονέκτημα αρκετά γρήγορα.
Καθώς αρχίζουν οι διαπραγματεύσεις, όλοι οι στόχοι των ΗΠΑ θα πρέπει ακόμη να επιτευχθούν μέσω αυτών. Ακόμη και η πυραυλική απειλή του Ιράν παραμένει πρόβλημα.
Θα εγκαταλείψει το Ιράν τα πυρηνικά του υλικά και θα συμφωνήσει σε μηδενικό ή περιορισμένο εμπλουτισμό, επιβαλλόμενο μέσω επιθεωρήσεων; Θα αποδεχθεί το Ιράν περιορισμούς στα προγράμματα πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών του; Θα διαλύσει το Ιράν τον «άξονα της αντίστασης» του και θα σταματήσει την υποστήριξη προς τη Χεζμπολάχ;
Μπορούν οι Ηνωμένες Πολιτείες να προστατεύσουν την ελευθερία δράσης του Ισραήλ; Και, ίσως το πιο κρίσιμο, θα ανοίξει πλήρως το Ιράν τα Στενά του Ορμούζ ώστε όλοι να διέρχονται ελεύθερα;
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές θα πρέπει να αντιμετωπίσουν το έντονα αντίθετο σύνολο στόχων του Ιράν, που περιλαμβάνει την αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών από την περιοχή, την εγγύηση ότι δεν θα υπάρξουν περαιτέρω επιθέσεις κατά του Ιράν, την άρση όλων των κυρώσεων, την καταβολή πολεμικών αποζημιώσεων και ούτω καθεξής. Το Ιράν προετοιμάζεται για μόνιμο έλεγχο των Στενών.
Το αποτέλεσμα θα εξαρτηθεί από την ικανότητα των διαπραγματευτών και τη διαπραγματευτική ισχύ (leverage) που μπορούν να ασκήσουν.
Μπορούν οι Ηνωμένες Πολιτείες να κερδίσουν τη μάχη στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων;
Ποια πλευρά είναι περισσότερο έτοιμη να καταφύγει ξανά στον πόλεμο; Ποια πλευρά είναι πιο πρόθυμη για μια συμφωνία; Ποια πλευρά μπορεί να βρει τη σωστή διατύπωση για να χειριστεί επιδέξια δύσκολα ζητήματα και παρ’ όλα αυτά να υπερισχύσει της άλλης; Ποια πλευρά θα απαιτήσει τον τελευταίο λόγο;
Ενώ η κατάπαυση του πυρός ανακοινώθηκε να διαρκέσει για δύο εβδομάδες, οι δύο πλευρές απέχουν πολύ μεταξύ τους και τα ζητήματα είναι πολύπλοκα. Η κατάπαυση του πυρός πιθανότατα θα παραταθεί, και αυτό δίνει όλο και μεγαλύτερη διαπραγματευτική ισχύ στο Ιράν.
Το να υποχωρήσουμε τώρα θα άφηνε το Ιράν ως τη νέα ηγεμονική δύναμη στην περιοχή. Θα αντιμετωπίζαμε βαθιές οικονομικές και στρατηγικές συνέπειες καθώς τα πετροδολάρια θα ανακατευθυνόταν προς την Κίνα και τα κράτη του Κόλπου θα επαναπροσδιόριζαν τις συμμαχίες, τις πολιτικές και τις επενδύσεις τους.
Αυτό θα μας επηρέαζε με αυξανόμενα επιτόκια, πληθωρισμό και βραδύτερη ανάπτυξη. Η αξιοπιστία των Ηνωμένων Πολιτειών ως συμμάχου και παγκόσμιας δύναμης θα κατέρρεε. Η αποχώρηση από το ΝΑΤΟ θα επιδείνωνε μόνο το πρόβλημα.
Αντίθετα, η Ουάσινγκτον πρέπει να διαπραγματευτεί από ισχυρότερη θέση. Για να «πάμε στην πηγή», πρέπει να ευθυγραμμιστούμε με τους συμμάχους μας, να κερδίσουμε τη δημόσια υποστήριξη και υπομονή στο εσωτερικό και να θέσουμε προθεσμία για τις διαπραγματεύσεις. Καμία καθυστέρηση.
Ενώ συνομιλούμε, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να επαναλάβουμε την αεροπορική εκστρατεία, ίσως με κάποιες νέες τακτικές και, πάνω απ’ όλα, να προετοιμαστούμε μαζί με τους συμμάχους μας να ανοίξουμε τα Στενά του Ορμούζ με τη βία.
Θα υπάρξουν περισσότερες μάχες πριν τελειώσει αυτό; Αυτό είναι σχεδόν βέβαιο.
ΠΗΓΗ:https://www.militaire.gr/stratigos-oyesli-klark-sto-iran-to-pleonektima-o-polemos-tha-xekinisei-pali/
