13/9/2026
γράφει ο Κώστας Βενιζέλος
Το γεωπολιτικό κομφούζιο στην περιοχή, επηρεάζει το Κυπριακό καθώς η κατοχική δύναμη συνδέει όλες τις ενέργειές της με τις στρατηγικές επιδιώξεις της. Είναι δε σαφές πως σε αυτή τη φάση, η Άγκυρα, θεωρεί πως αντιμετωπίζει τη μεγάλη εικόνα μέσα από την ενίσχυση της επιρροής της με απώτερο στόχο τον έλεγχο.
Αυτή είναι η μεγάλη της προτεραιότητα. Είναι δε σαφές πως από τη στιγμή κατά την οποία η Άγκυρα θεωρεί ότι γεωπολιτικά είναι αναβαθμισμένη, τούτο καθορίζει και τη στάση της σε όλα τα ζητήματα, περιλαμβανομένου και του Κυπριακού.
Την ίδια ώρα, η κατοχική πλευρά, ανεξαρτήτως εάν θεωρεί προτεραιότητα ή όχι, σε αυτή τη φάση, το Κυπριακό, προωθεί πολιτικές, που εκφράζονται είτε από την Άγκυρα είτε από τον εγκάθετο της στα κατεχόμενα, είτε και από τους δυο.
Είναι σαφές πως η Άγκυρα, η οποία χρησιμοποιεί τα κατεχόμενα ως βάση για την υλοποίηση των επιδιώξεων της στην περιοχή, ενισχύει το καθεστώς της αποσχιστικής οντότητας. Προσπαθεί συστηματικά την αναβάθμιση του κατοχικού καθεστώτος. Είναι δε προφανές από τις διάφορες κινήσεις και του εγκάθετου της, πως στόχος είναι η εξίσωση με την Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτή την προσέγγιση υιοθετεί στην εν εξελίξει διαδικασία στο Κυπριακό ο Τουφάν Έρχιουρμαν, ακολουθώντας εν πολλοίς το δρόμο προκατόχων του.
Οι αντιδράσεις του τις τελευταίες ημέρες επιβεβαιώνουν πως ο στόχος του είναι η αναβάθμιση του κατοχικού καθεστώτος ζητώντας και τη συναίνεση της Κυπριακής Δημοκρατίας! Το θέτει και το απαιτεί. Διαφορετικά δεν συνεργάζεται. Γι’ αυτό και ο κ. Έρχιουρμαν αντιδρά, ενοχλείται, θυμώνει όταν η Κυπριακή Δημοκρατία παρεμβαίνει και ακυρώνει κινήσεις της τουρκικής πλευράς. Θέλει να προχωρεί απρόσκοπτα στις επιδιώξεις του με την ανοχή της Λευκωσίας!
Τι έθεσε στη συνάντηση
Ο εγκάθετος της Άγκυρας κατά τη τελευταία συνάντηση με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, σύμφωνα με τον Χασάν Χαστουρέρ στην τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Κίπρις», ήταν ενοχλημένος και προκύπτει πως δεν ήταν καθόλου συνεργάσιμος. Ο κατοχικός ηγέτης έκανε λόγο για επιθέσεις «εναντίον του τουρκοκυπριακού λαού υπό την αιγίδα του Χριστοδουλίδη». Αναφέρθηκε και σε παραδείγματα:
– Το γεγονός ότι, «τα όσα έζησαν οι Τ/κ, παραλείπονται από τις συζητήσεις για τους αγνοουμένους και τα εγκλήματα πολέμου (!) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο».
– Η ακύρωση μουσικών εκδηλώσεων υπό πιέσεις.
– Η παρεμπόδιση διεξαγωγής του ποδοσφαιρικού προγράμματος της Barcelona για παιδιά στο βορρά.
– Οι προσπάθειες να καταστεί η επιτροπή ακίνητης περιουσίας (TMK) αναποτελεσματική.
– Η στάση παρεμπόδισης των επαφών του διαπραγματευτή, Mehmet Dana με ξένους διπλωματικούς εκπροσώπους.
Ο Έρχιουρμαν φέρεται να ρώτησε: ‘Ποιο από αυτά δημιουργεί εμπιστοσύνη; Ποιο φέρνει τις δύο κοινότητες πιο κοντά;’ και διερωτήθηκε, ‘πώς μπορούμε να οικοδομήσουμε ένα κοινό μέλλον όταν μετατρέπουμε ακόμη και τη συμμετοχή των παιδιών στον αθλητισμό σε πολιτικό πεδίο μάχης;’. Η απάντηση του Χριστοδουλίδη σε αυτά τα ερωτήματα ήταν η αναμενόμενη. Υπενθύμισε τις ευκαιρίες που προσφέρει η ‘κρατική υπόσταση’, δηλαδή η Κυπριακή Δημοκρατία.
Όλα αυτά, βέβαια, τα οποία αναφέρει ο εγκάθετος της Άγκυρας έχουν προπαγανδιστικό χαρακτήρα.
Ο κ. Έρχιουρμαν, ο οποίος κάνει λόγο για «διάβρωση της εμπιστοσύνης», δεν απαντά ούτε καν σε μηνύματα του Προέδρου, ο οποίος έσπευσε, μετά το πολύνεκρο ναυάγιο, να δηλώσει πως θα βοηθήσει στις προσπάθειες διάσωσης των ανθρώπων, που βρέθηκαν στο σκάφος. Ο Έρχιουρμαν, χωρίς να απαντά απευθείας, απέρριψε τη βοήθεια.
Πρέπει να σημειωθεί ότι ο εγκάθετος της Άγκυρας αποφεύγει να ανταποκριθεί σε επικοινωνίες και με άλλους πολιτικούς κομματικούς ηγέτες των ελευθέρων περιοχών. Αυτό καθορίζει εν πολλοίς και τη στάση του έναντι της ελληνοκυπριακής πλευράς και των Ελληνοκυπρίων.
Ροκανίζοντας τον χρόνο
Την ίδια ώρα είναι σαφές πως ο κατοχικός ηγέτης υιοθετεί σε τακτικό επίπεδο μια λογική ροκανίσματος του χρόνου, προτάσσοντας διάφορες δικαιολογίες και θέτοντας ζητήματα, που δεν αφορούν την ουσία. Είναι σαφές πως δεν έχει λάβει το πράσινο φως από την Άγκυρα για να ξεκινήσει συζητήσεις. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αυτά που υποστηρίζει δεν τα πιστεύει. Είναι σαφές πως η απόφαση της κατοχικής πλευράς είναι πως δεν θέλει να προχωρήσει η νέα- τελευταία για τον απερχόμενο Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών- προσπάθεια στο Κυπριακό.
Η Τουρκία κράτα αποστάσεις από τις διεργασίες του Κυπριακού, καθώς όπως είναι πρόδηλο δεν ευνοεί εξελίξεις. Είναι σαφές πως δεν θεωρεί ότι έχει «κίνητρο» να προβεί σε κινήσεις ή έστω να μπει σε συζητήσεις. Η Άγκυρα εντάσσοντας πάντα στο Κυπριακό στις γεωπολιτικές της επιδιώξεις και σχεδιασμούς, φαίνεται πως κρίνει ότι δεν επηρεάζεται από τη μη λύση. Αυτό το γεγονός, του άλυτου δηλαδή Κυπριακού ζητήματος, φαίνεται πως δεν επηρεάζονται σχεδιασμοί κι άλλων μεγάλων παικτών, που δρουν στην περιοχή μας. Αυτό το σκηνικό λειτουργεί σε βάρος του Κυπριακού και της Κύπρου.
Αυτή η στάση, λοιπόν, εκ των πραγμάτων επηρεάζει και τις διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη στο Κυπριακό και φαίνεται κατά τις συναντήσεις του Προέδρου Χριστοδουλίδη με τον Τουφάν Έρχιουρμαν.
Ο τελευταίος λειτουργεί έχοντας υπόψη του ένα δεδομένο: Ότι η Άγκυρα δεν του έκανε σινιάλο για να κάνει έστω και ένα βήμα στο Κυπριακό. Ως αποτέλεσμα τούτο ακολουθεί τακτική ροκανίσματος του χρόνου. Και όχι μόνο ροκανίζει το χρόνο, αλλά με την τακτική του θέτει σε κίνδυνο το επόμενο βήμα στο Κυπριακό, που είναι η σύγκληση άτυπης Πενταμερούς Διάσκεψης, η πραγματοποίηση της οποίας δεν είναι δεδομένη. Ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, στη διάρκεια της επίσκεψής του στην Κύπρο, στο τέλος περασμένου Ιουλίου, είχε επισημάνει ότι εάν δεν υπάρξουν προϋποθέσεις για επιτυχία δεν θα τη συγκαλέσει. Συνεπώς η στάση της κατοχικής πλευράς περιορίζει τις προοπτικές για την πραγματοποίηση της σύναξης αυτής. Δεν θεωρείται δεδομένη ούτε η συνάντηση του Γενικού Γραμματέα με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη με τον κατοχικό ηγέτη, Τουφάν Έρχιουρμαν, στη Νέα Υόρκη, προς το τέλος αυτού του μήνα. Αν και είναι στις προθέσεις του Γ.Γ. να τους καλέσει.
Η Άγκυρα ενισχύει ψευδοκυβέρνηση προκαλώντας ανησυχία στον Τουφάν
Η Άγκυρα, ως προς το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό στα κατεχόμενα, είναι σαφές και δεν το αποκρύβει, στηρίζει τη ψευδοκυβέρνηση του Ουνάλ Ουστέλ απέναντι στο αντιπολιτευόμενο Ρεπουπλικανικό Τουρκικό Κόμμα. Εξ ου και κατά την πρόσφατη επίσκεψη του λεγόμενου πρωθυπουργού της αποσχιστικής οντότητας, Ουνάλ Ουστέλ, στην Άγκυρα, συζητήθηκαν και τα εσωτερικά πολιτικά ζητήματα και οι επόμενες λεγόμενες εκλογές. Πέραν από το ναυάγιο, που ήταν και ο λόγος μετάβασής του, ο Ουστέλ φαίνεται να συζήτησε και τα θέματα αυτά και υπήρξε συντονισμός ενεργειών. Οι κινήσεις ενίσχυσης της ψευδοκυβέρνησης ανησυχούν τον Έρχιουρμαν, ο οποίος και επιχειρεί να ενισχύσει τα δικά του κανάλια επικοινωνίας με την Άγκυρα.
Υπόγειος πόλεμος της Άγκυρας κατά της Λευκωσίας ως αντίδραση στις κυπριακές πρωτοβουλίες
Η Άγκυρα συστηματικά και μεθοδευμένα επιχειρεί να υπονομεύσει τις κινήσεις και ενέργειες της Λευκωσίας στην ευρύτερη περιοχή. Οι τουρκικοί μηχανισμοίβρίσκονται σε επιθετική διάταξη και μέσα από ένα υπόγειο πόλεμο, υπονομεύουν τις πρωτοβουλίες και την ανάπτυξη σχέσεων της Κύπρου με κράτη της περιοχής. Συνεχώς η Άγκυρα βρίσκεται απέναντι από τη Λευκωσία. Σε κάθε της βήμα και σχεδιασμό, πρωτοβουλία.
Αυτή η τακτική έχει ενταθεί την τελευταία περίοδο καθώς από τη μια υπάρχει μεγαλύτερη κινητικότητα από πλευράς της Λευκωσίας και από την άλλη, η συμπεριφορά της Άγκυρας συνδέεται και με τις γεωπολιτικές εξελίξεις.
Ωστόσο, είναι σαφές πως παρά το πρέσινγκ που δέχονται διάφορες χώρες, όπως η Αίγυπτος, ο Λίβανος, η Ιορδανία, τα κράτη αυτά δεν αλλάζουν τη στάση τους έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας, την οποία θεωρούν ως τη δική τους πύλη προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αλλά και ένα κράτος, το οποίο μπορούν να εμπιστεύονται.
Είναι σαφές πως η Άγκυρα παρουσιάζεται ενοχλημένη και δεν το κρύβει, με τις κινήσεις της κυπριακής πλευράς και γι αυτό και αυξάνει τις πιέσεις της προς τα γειτονικά κράτη, τα οποία προσεγγίζει για να «συσφίξουν» σχέσεις και να εγκαταλείψουν τη Λευκωσία.
Η περίπτωση της Αιγύπτου είναι ενδεικτική. Η προσπάθεια για επασυγκόλληση των σχέσεων που ξεκίνησε με την Άγκυρα οδήγησε σε συμφωνίες ακόμη και σε αμυντικούς εξοπλισμούς. Ωστόσο, το Κάϊρο κρατά αποστάσεις καθώς δεν έχει εμπιστοσύνη στον Ερντογάν. Γνωρίζει, άλλωστε, τις σχέσεις του με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, με τους οποίους, ειρήσθω εν παρόδω το καθεστώς της Άγκυρας τηρεί στενές σχέσεις.
Την τελευταία περίοδο η Άγκυρα ασκεί πιέσεις προς την Ιορδανία προτάσσοντας το θέμα της ασφάλειας και προβάλλοντας το αφήγημα πώς μπορεί να τη βοηθήσει, να γίνει ο προστάτης της! Το ίδιο ισχύει και με το Λίβανο, τον οποίο ωστόσο, υπονομεύει με διάφορες ενέργειες τη Βηρυτό. Επικεντρώνεται στους Τουρκμένους του Λιβάνου και σε σουνιτικούς πληθυσμούς.
Παράλληλα η Άγκυρα θέλει να λειτουργήσει ως άξονας «ήπιας ισχύος» με στόχο την αύξηση της επιρροής της μέσω μιας διείσδυσης, οικονομικής, θρησκευτικής και πολιτιστικής.
Είναι σαφές πως τόσο στην περιοχή μας, όσο και σε άλλες, όπως Αφρική, Βαλκάνια, Καύκασο, η κατοχική δύναμη χρησιμοποιεί ως εργαλείο την κρατική υπηρεσία Συντονισμού και Συνεργασίας ( ΤΙΚΑ), που χρηματοδοτεί έργα κοινωνικού και θρησκευτικού χαρακτήρα.
Όλα αυτά προωθούνται από την Τουρκία, η οποία ωστόσο, θεωρεί ότι οι πρωτοβουλίες της Λευκωσίας και οι συμφωνίες, που συνάπτει περιορίζουν τις επιδιώξεις της («Γαλάζια Πατρίδα»).
Τι γίνεται με τη Συμφωνία Μέκκας;
Η πολυδιαφημιζόμενη Συμφωνία Αμυνας της Μέκκας μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, δεν επιβεβαιώνει τη σημασία της από τις εξελίξεις. Η αντιπαράθεση της Σαουδικής Αραβίας με τους Χούθι δεν ενεργοποίησε κανένα μηχανισμό της Συμφωνίας της Μέκκας. Άφησε τη Σαουδική Αραβία μόνη της.
Οι τελευταίες εξελίξεις με την κατάληψη από τους Χούθι της στρατηγικής πόλης-λιμανιού Μόχα και η προώθησή τους προς το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, προκαλεί αλυσιδωτές επιπτώσεις.
Αυτή η εξέλιξη θα πρέπει να αντιμετωπισθεί σε σχέση και με τα όσα προκαλούνται με τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ. Ως γνωστό, το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ συνδέει τον Κόλπο του Άντεν με την Ερυθρά Θάλασσα και, μέσω του Σουέζ, την Ασία με τη Μεσόγειο και την Ευρώπη.
ΠΗΓΗ:https://www.philenews.com/politiki/article/1769240/ta-epomena-vimata-tis-tourkias-stin-kipro-prokaloun-anatropes/
