του Άριστου Μιχαηλίδη
27 Ιαν 2017
Να ησυχάσουμε τώρα, δηλαδή; Διότι, όπως εξήγησε ο Άντρος Κυπριανού, τα όσα εξωφρενικά είπε ο Τουγρούλ Τουρκές, αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης, ήταν προσωπικές του απόψεις, «ήταν μια ένδειξη του πώς σκέφτεται ο ίδιος και ποιες επεκτατικές σκέψεις έχει», ενώ η τουρκική κυβέρνηση δεν έχει τις ίδιες επεκτατικές σκέψεις. «Θέλω να πιστεύω ότι η τουρκική κυβέρνηση δεν συμμερίζεται αυτές τις θέσεις όπως έχουν εκτεθεί», έλεγε μπροστά στην Αμερικανίδα πρέσβειρα, λίγο μετά που συναντήθηκαν και ανέλυσαν την κατάσταση, προφανώς και τις δηλώσεις Τουρκές. Όμως, ο Τουρκές είναι υπεύθυνος Κυπριακού εκ μέρους της Άγκυρας και ήταν αυτός που πήγε στη Γενεύη για να ελέγξει τους τεχνοκράτες του, που συζητούσαν στο Μοντ Πελεράν, για να σιγουρευτεί επί τόπου ότι ακολουθούν τις οδηγίες. Εξάλλου, ο Τουρκές, απλώς επανέλαβε το δόγμα του πρώην πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου, λέγοντας ότι «είναι λάθος η αντίληψη ότι η Τουρκία ενδιαφέρεται για την Κύπρο επειδή εκεί υπάρχει τουρκική κοινότητα. Κατ’ αρχήν ακόμη και αν στην Κύπρο δεν ζούσε ούτε ένας Τούρκος, για την Τουρκία υπάρχει Κυπριακό και δεν είναι δυνατόν να παραιτηθεί από αυτό. Πρέπει να είναι γνωστό ότι και από άποψη πολιτικής Ανατολικής Μεσογείου η Κύπρος είναι ζωτικής σημασίας».
Ας μην ασχοληθούμε με την απίστευτη απαίτηση να δοθούν στην ενωμένη Κύπρο οι τέσσερις βασικές ελευθερίες των Τούρκων ως να είναι η Τουρκία μέλος της ΕΕ κι ας μην ενταχθεί ποτέ. Ούτε αυτό, βέβαια, είναι δική του θέση. Τη μετέφερε στη διάσκεψη της Γενεύης ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, την επανέλαβε και την περασμένη Πέμπτη ο Πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ. Σε ποια λογική βάση πρέπει να πιστέψουμε ότι αυτές τις θέσεις δεν τις συμμερίζεται η τουρκική κυβέρνηση; Αν υπάρχει λογική, δηλαδή, στις αντιδράσεις μας πλέον. Διότι, έχουμε την εντύπωση ότι η πολιτική μας ηγεσία έχει χάσει εντελώς το παιχνίδι και παίζει εν ου παικτοίς. Η τουρκική κυβέρνηση εκφράζει πλέον απροκάλυπτα τις βλέψεις της για την Κύπρο, προκαλεί ανοικτά τη διεθνή και την ευρωπαϊκή κοινότητα, δηλώνοντας ότι είναι μαγκιά της να παραβιάζει το διεθνές δίκαιο, ότι είναι ο σύγχρονος πειρατής της Ανατολικής Μεσογείου, ότι όσα λέει για τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων και την υπεράσπιση τους από τη «μητέρα πατρίδα» είναι κουραφέξαλα. Και οι ηγέτες μας ακόμα θέλουν να πιστεύουν ότι υπάρχει μια άλλη τουρκική κυβέρνηση, που δεν την είδαμε ποτέ, η οποία είναι καλή και θα παραιτηθεί από αυτή την εξωφρενική συμπεριφορά και θα γίνει αίφνης μια λογική ευρωπαϊκή χώρα, που θα μας επιτρέψει να ζήσουμε ειρηνικά και αδελφικά με τους Τουρκοκύπριους. Ποια είναι αυτή η άλλη τουρκική κυβέρνηση αν δεν είναι ο αντιπρόεδρος, ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Εξωτερικών; Μήπως, ο Πρόεδρος Ερντογάν, που θέλει τον Πύργο για να ενώσει τα Κόκκινα με τη Μόρφου;
Όσοι, και είναι γνωστοί, εδώ και μήνες εξηγούσαν στον κυπριακό λαό ότι η Τουρκία έχει αντιληφθεί πως της συμφέρει η λύση του Κυπριακού, και έκαναν εκτιμήσεις για τις θεαματικές κινήσεις που θα κάνει και θα τρίβουμε τα μάτια μας, τουλάχιστον ας απολογηθούν για την λανθασμένη αντίληψη και κρίση τους. Για να μην πω ότι οφείλουν να πάνε στα σπίτια τους και να μην ξαναβγούν μπροστά στο λαό. Γιατί η κρίση, οι αποφάσεις και οι χειρισμοί τους είναι πια εθνικά επιζήμιες. Αν δεν μπορούν να αντιληφθούν ποια είναι τα τουρκικά σχέδια και οι βλέψεις της τουρκικής κυβέρνησης για την πατρίδα μας, δεν μπορούν ούτε να τα αντιμετωπίσουν.
Υ.Γ. Παίζω ἐν οὐ παικτοῖς, κατά τον Μπαμπινιώτη, σημαίνει παίζω με πράγματα με τα οποία δεν μπορεί να παίζει κανείς, αντιμετωπίζω με επιπολαιότητα ή χωρίς την πρέπουσα σοβαρότητα κάτι που απαιτεί σοβαρή αντιμετώπιση.
