Τρεις παγκόσμιοι γίγαντες με πυρηνικά και οικονομικά παιχνίδια ισχύος

22/11/2026

Γράφει ο Δρ. Γιάννος Χαραλαμπίδης

Το τριπολικό σύστημα, ο φτωχός συγγενής και οι εξαρτήσεις της ΕΕ από τις ΗΠΑ, την Κίνα και τη Ρωσία

Η προσπάθεια συνεννόησης μεταξύ ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας επαναφέρει στο προσκήνιο το ερώτημα κατά πόσον το διεθνές σύστημα εισέρχεται σε νέα περίοδο τριπολικότητας. Η συνάντηση της 19ης Νοεμβρίου στην πόλη Σενζέν της Κίνας έδειξε ότι οι τρεις «γίγαντες» δεν έχουν πρόθεση να πέσουν στην παγίδα του Θουκυδίδη, δηλαδή να μπουν ακόμη και σε πόλεμο ως αποτέλεσμα της ανταγωνιστικής τους σχέσης και των αλλαγών στα ισοζύγια δυνάμεων. Για να αποφύγουν την παγίδα του Θουκυδίδη, υιοθετούν τα άλλα του αξιώματα και δη τον ορθολογισμό και μια νέα «συμφωνία ισοζυγίων δυνάμεων». Γιατί; Διότι αντιλαμβάνονται ότι η πολιτική τους θα πρέπει να αποτρέπει τη λογική και πρακτική του «αμοιβαίου κόστους», ασχέτως εάν η σχέση τους δεν θα είναι κατ’ ανάγκην «άμεσου αμοιβαίου οφέλους». Δεν έχουν ανακοινώσει συμφωνίες για περιορισμό των πυρηνικών, αλλά έχουν πρόθεση να προχωρήσουν…

Νεο-αποικισμός

Είναι δε πρόδηλον ότι επιδιώκεται η καθιέρωση ενός τριπολικού συστήματος, που έχει ως αιχμή ισχύος τα πυρηνικά, καθώς και μια σειρά άλλους παράγοντες ισχύος, όπως είναι η οικονομία, η ενέργεια και οι δρόμοι του εμπορίου επί τη βάσει ενός νεο-αποικισμού που βρίσκεται σε εξέλιξη μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας. Ως προς τη Ρωσία, αυτή επανέρχεται στο διεθνές σύστημα στον χώρο της Ευρασίας με τον πόλεμο στην Ουκρανία διεκδικώντας νέο ηγεμονικό ρόλο. Όσο δε για την ΕΕ, την άφησαν εκτός συνάντησης υπό το πρόσχημα ότι συμμετείχαν κράτη για την οικονομική συνεργασία Ασίας και Ειρηνικού. Η ουσία, όμως, είναι ότι προσέδωσαν στην ΕΕ τον ρόλο του φτωχού συγγενή, καθότι είναι στρατιωτικά και στρατηγικά εγκλωβισμένη μεταξύ της ρωσικής απειλής και της αμερικανικής αποτρεπτικής εξάρτησης, που μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία τείνει να εξελιχθεί σε ενεργειακό. Οι τρεις (ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία), παρότι συναντήθηκαν για οικονομική συνεργασία στην Ασία και τον Ειρηνικό, ασχολήθηκαν με παγκόσμια ζητήματα και δη αυτά που αφορούν τη Γηραιά Ήπειρο, χωρίς τους αντιπροσώπους της.

Από τη ρωσική στην αμερικανική εξάρτηση

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, τον Φεβρουάριο του 2022, άλλαξε τις ενεργειακές σχέσεις τής ΕΕ με τη Ρωσία και τις ΗΠΑ. Ο ακόλουθος πίνακας αποτυπώνει την έκταση της μεταβολής με συγκρίσιμα στοιχεία πριν από τον πόλεμο (2021) και για το 2025.

ΠΙΝΑΚΑΣ 1 | Ενεργειακές σχέσεις ΕΕ–Ρωσίας–ΗΠΑ: 2021 έναντι 2025

Στιγμιότυπο οθόνης 2026-11-20 134646.png

Σημείωση: Το 12% αναφέρεται στο σύνολο των εισαγωγών φυσικού αερίου (αγωγοί και LNG). Το 56% αφορά αποκλειστικά τις εισαγωγές LNG, δηλαδή διαφορετική βάση υπολογισμού. Οι ποσότητες LNG ενδέχεται να διαφέρουν ελαφρά μεταξύ πηγών λόγω μεθοδολογίας.

Η ΕΕ μείωσε δραστικά την εξάρτησή της από τη ρωσική ενέργεια, ενώ ενισχύθηκε ο ρόλος των ΗΠΑ στον εφοδιασμό της με LNG. Η μεταβολή περιόρισε την ενεργειακή επιρροή της Μόσχας στην ευρωπαϊκή αγορά και αύξησε την οικονομική βαρύτητα τής αμερικανικής ενεργειακής παρουσίας. Η εξάρτηση αυτή θα πρέπει να ιδωθεί σε σχέση με τη στρατιωτική και την πυρηνική διερμηνεύοντας έτσι το ρόλο του φτωχού συγγενή.

Ο ΟΗΕ

Οι τρεις υπερδυνάμεις άφησαν μεν έξω την Ευρώπη και τα ισχυρά κράτη της, αλλά έβαλαν στο κάδρο τον ΟΗΕ, αποφασίζοντας, χωρίς να καθορίσουν ακόμη πώς, ότι θα γίνουν αλλαγές, αναγνωρίζοντας έτσι την αδυναμία του. Το ίδιο ισχύει και για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, το οποίο δεν είναι θεσμός του ΟΗΕ. Η δε κριτική, που του ασκείται, έρχεται να «δικαιώσει» τον Πρόεδρο Πούτιν, εναντίον του οποίου υπάρχει ένταλμα σύλληψης, καθώς και τον Βενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος τελεί υπό την προστασία του Προέδρου Τραμπ.

Η οικονομική βαρύτητα των τεσσάρων πόλων

Πίνακας 1. Ονομαστικό ΑΕΠ, 2025 (τρισ. δολάρια ΗΠΑ)

Στιγμιότυπο οθόνης 2026-11-20 134750.png

Διάγραμμα 1. ΑΕΠ – 2025, τρέχουσες τιμές σε δολάρια

thikes.png

Πηγή πίνακα και διαγράμματος: ΔΝΤ, World Economic Outlook, Οκτώβριος 2026, στοιχεία 2025. [1]

Η πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ και η δυναμική της Κίνας

Οι ΗΠΑ παραμένουν η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου σε ονομαστικούς όρους, ενώ η ΕΕ διαθέτει συνολικό ΑΕΠ μεγαλύσστερο από εκείνο της Κίνας, η οποία έχει τη δική της δυναμική στο παγκόσμιο σύστημα, που απειλεί σταδιακά την αμερικανική πρωτοκαθεδρία. Η Ρωσία, παρότι αποτελεί μιαν από τις δύο μεγαλύτερες πυρηνικές δυνάμεις, έχει μια οικονομία αισθητά μικρότερη από εκείνες των άλλων δύο υπερδυνάμεων, καθώς και από αυτήν της ΕΕ.

Συνεπώς, η πυρηνική και στρατιωτική ισχύς δεν ταυτίζεται κατ’ ανάγκην με την οικονομική. Η Ρωσία διατηρεί πυρηνικό οπλοστάσιο συγκρίσιμου συνολικού μεγέθους με εκείνο των ΗΠΑ, χωρίς να απολαμβάνει αντίστοιχη οικονομική βάση. Αντιθέτως, η Κίνα αναπτύσσει πολύ μεγαλύτερη οικονομική και παραγωγική βάση από τη Ρωσία, αλλά έχει σαφώς μικρότερο συνολικό πυρηνικό οπλοστάσιο. Υπό αυτές τις συνθήκες γίνει αντιληπτή η πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ, όπως αυτή καθορίζεται από βασικούς κανόνες ισχύος όπως είναι η οικονομία και τα πυρηνικά, καθώς και ο πρωταγωνιστικός ρόλος του δολαρίου στην παγκόσμια αγορά. Με βάση τα στοιχεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS), παρά την ενίσχυση της Κίνας και την προσπάθεια της Ρωσίας να περιορίσει την εξάρτησή της από το αμερικανικό νόμισμα, το δολάριο εξακολουθεί να κυριαρχεί στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Στοιχεία και διαγράμματα για δημοσίευση | Νοέμβριος 2026

Πίνακας 1. Μερίδιο στα παγκόσμια συναλλαγματικά αποθέματα

Β΄ τρίμηνο 2026 · Ποσοστά επί των κατανεμημένων συναλλαγματικών αποθεμάτων

Στιγμιότυπο οθόνης 2026-11-20 134916.png

Πηγή: ΔΝΤ, Currency Composition of Official Foreign Exchange Reserves (COFER), δημοσίευση 30/09/2026.

ttt.png

Πίνακας 2. Συμμετοχή στην παγκόσμια αγορά συναλλάγματος

Απρίλιος 2025 · Ποσοστό συναλλαγών στις οποίες συμμετέχει κάθε νόμισμα

Στιγμιότυπο οθόνης 2026-11-20 135041.png

Σημείωση: Τα ποσοστά όλων των νομισμάτων αθροίζονται σε 200%, καθώς κάθε συναλλαγή περιλαμβάνει δύο νομίσματα.

Πηγή: BIS, Triennial Central Bank Survey, OTC foreign exchange turnover in April 2025, Σεπτέμβριος 2025.

apothikes.png

Πίνακας 1. Μερίδιο στα παγκόσμια συναλλαγματικά αποθέματα

Β΄ τρίμηνο 2026 · Πηγή: ΔΝΤ (COFER)

Στιγμιότυπο οθόνης 2026-11-20 135156.png

Πηγή: ΔΝΤ, COFER, 30 Σεπτεμβρίου 2026.

data.imf.org

Το δολάριο διατηρεί μερίδιο σχεδόν 2,75 φορές μεγαλύτερο από το ευρώ και περίπου 27 φορές μεγαλύτερο από το κινεζικό γουάν. Η κυριαρχία του παραμένει ισχυρή, παρά τη σταδιακή υποχώρηση του ποσοστού του στα διεθνή συναλλαγματικά αποθέματα.

Πίνακας 2. Συμμετοχή στην παγκόσμια αγορά συναλλάγματος

Η οικονομική αλληλεξάρτηση με την Ευρωπαϊκή Ένωση

Τα στοιχεία της Eurostat και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το 2025 παρουσιάζουν την ακόλουθη εικόνα:

Πίνακας 2. Εμπόριο αγαθών της ΕΕ με ΗΠΑ, Κίνα και Ρωσία – 2025 (δισ. ευρώ)

Στιγμιότυπο οθόνης 2026-11-20 135300.png

Διάγραμμα 2. Εξαγωγές και εισαγωγές αγαθών της ΕΕ – 2025

δδδ.png

Πηγές: Eurostat (ΗΠΑ, Κίνα) και Ευρωπαϊκή Επιτροπή – ΓΔ Εμπορίου (Ρωσία). Τα στοιχεία αφορούν αποκλειστικά αγαθά, όχι υπηρεσίες. Οι σειρές προέρχονται από διαφορετικές δημοσιεύσεις του 2026 και είναι δυνατόν να έχουν αναθεωρηθεί μεταγενέστερα.

Η διαφορετική οικονομική βαρύτητα των τριών υπερδυνάμεων αποτυπώνεται στις εμπορικές τους σχέσεις με την ΕΕ. Επί τούτου επισημαίνουμε τα εξής: Πρώτον, οι ΗΠΑ αποτελούν τη σημαντικότερη εξαγωγική αγορά αγαθών της ΕΕ, με ευρωπαϊκές εξαγωγές €554 δισ. το 2025. Το εμπορικό πλεόνασμα της ΕΕ έναντι των ΗΠΑ ανήλθε σε €199,6 δισ. στα αγαθά. Η εικόνα διαφοροποιείται όταν συνυπολογίζονται οι υπηρεσίες, όπου η αμερικανική οικονομία διατηρεί ισχυρή θέση.

Δεύτερον, η Κίνα αποτελεί τη μεγαλύτερη πηγή εισαγωγών αγαθών της ΕΕ. Το ευρωπαϊκό εμπορικό έλλειμμα έναντι του Πεκίνου έφθασε τα €359,8 δισ. το 2025. Η σχέση αυτή καταδεικνύει την έκταση της εξάρτησης της ευρωπαϊκής αγοράς από την κινεζική βιομηχανική παραγωγή και τις διεθνείς εφοδιαστικές αλυσίδες.

Τρίτον, η σχέση ΕΕ–Ρωσίας έχει περιοριστεί δραστικά μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και την επιβολή κυρώσεων. Το εμπόριο αγαθών από €257,5 δισ. το 2021 μειώθηκε σε €58,1 δισ. το 2025. Η Ρωσία έχει ενισχύσει τις οικονομικές της σχέσεις με την Κίνα, ιδιαίτερα στους τομείς της ενέργειας, των πρώτων υλών και των βιομηχανικών προϊόντων.

Πυρηνική ισχύς: Η σχέση ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας με την Ευρώπη

Η εικόνα της οικονομικής αλληλεξάρτησης πρέπει να εξεταστεί σε σχέση με τη μεγάλη ανισορροπία στην πυρηνική ισχύ. Σύμφωνα με το Stockholm International Peace Research Institute (SIPRI), τον Ιανουάριο του 2026 η Ρωσία διέθετε εκτιμώμενο συνολικό απόθεμα 5.420 πυρηνικών κεφαλών και οι ΗΠΑ 5.042, έναντι 620 της Κίνας. Η Γαλλία, το μοναδικό κράτος μέλος της ΕΕ με δικό της εθνικό πυρηνικό οπλοστάσιο, διέθετε συνολικά 370 πυρηνικές κεφαλές, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο, που είναι εκτός ΕΕ, διαθέτει 225.[6]

Πίνακας 3. Συνολικό πυρηνικό απόθεμα, Ιανουάριος 2026

Στιγμιότυπο οθόνης 2026-11-20 135411.png

Συνολικά πυρηνικά αποθέματα – Ιανουάριος 2026

ana.png

Πηγή πίνακα και διαγράμματος: SIPRI Yearbook 2026, αποθέματα Ιανουαρίου 2026. Το συνολικό απόθεμα περιλαμβάνει και αποσυρμένες κεφαλές που αναμένουν διάλυση.

Οι ΗΠΑ και η Ρωσία συγκεντρώνουν μαζί 10.462 κεφαλές, περίπου το 86% του εκτιμώμενου παγκόσμιου συνόλου των 12.187. Η κινεζική πυρηνική ισχύς παραμένει αριθμητικά πολύ μικρότερη, αλλά ενισχύεται ταχύτερα από εκείνην των άλλων πυρηνικών δυνάμεων, σύμφωνα με το SIPRI. Υπό αυτές τις συνθήκες, η διαμόρφωση ενός τριμερούς στρατηγικού διαλόγου δεν ισοδυναμεί με πυρηνική ισοτιμία των τριών κρατών.

Η διάκριση μεταξύ συνολικού και στρατιωτικά διαθέσιμου αποθέματος έχει σημασία διότι από τις 370 κεφαλές που διαθέτει η Γαλλία, περίπου 80 έχουν αποσυρθεί και αναμένουν διάλυση. Το γαλλικό επιχειρησιακό και αποθηκευμένο στρατιωτικό απόθεμα εκτιμάται συνεπώς σε περίπου 290 κεφαλές. Η πυρηνική αποτροπή της Γαλλίας παραμένει εθνική και δεν συνιστά ενιαίο πυρηνικό οπλοστάσιο τής ΕΕ.

Ιδιαίτερη σημασία αποκτά η λήξη, στις 5 Φεβρουαρίου 2026, της συνθήκης New START, η οποία περιόριζε τα αναπτυγμένα στρατηγικά πυρηνικά όπλα των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Η λήξη της δεν συνεπάγεται αυτομάτως αύξηση των οπλοστασίων, αλλά καταργεί το τελευταίο ισχύον διμερές πλαίσιο δεσμευτικών ορίων για τις δύο μεγαλύτερες πυρηνικές δυνάμεις. Η ένταξη της Κίνας σε ένα μελλοντικό πλαίσιο ελέγχου εξοπλισμών καθίσταται έτσι ζήτημα ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας.

Η εξάρτηση

Ποια είναι η σχέση μεταξύ των τεσσάρων; ΗΠΑ και Ρωσία κυριαρχούν αριθμητικά στα πυρηνικά, οι ΗΠΑ και η Κίνα διαθέτουν πολύ μεγαλύτερη οικονομική βαρύτητα, ενώ η ΕΕ αποτελεί μεγάλο οικονομικό πόλο χωρίς αντίστοιχο κοινό πυρηνικό σύστημα. Συνιστά οικονομικό γίγαντα με γυάλινα πόδια ως προς την άμυνα και την ασφάλεια. Η ΕΕ και τα κράτη μέλη της δεν συμμετείχαν στην τριμερή διαπραγμάτευση, παρότι οι συζητήσεις για την Ουκρανία και την πυρηνική ασφάλεια αφορούν άμεσα την ευρωπαϊκή ήπειρο. Με τον τρόπο αυτό αναδεικνύεται η αδυναμία μιας αυτόνομης στρατηγικής από την ΕΕ. Ως εκ τούτου, το ευρωπαϊκό συλλογικό σύστημα ασφάλειας εξακολουθεί να στηρίζεται σε σημαντικές αμερικανικές δυνατότητες μέσω του ΝΑΤΟ.

Η ετήσια έκθεση του ΝΑΤΟ για το 2025 καταγράφει ότι οι ΗΠΑ προσφέρουν στο ευρωπαϊκό σύστημα ασφάλειας το 60% των συνολικών ονομαστικών αμυντικών δαπανών. Το 52% αναφέρεται στο μερίδιο των ΗΠΑ στο συνολικό ΑΕΠ των συμμάχων και όχι στις αμυντικές δαπάνες. Αυτή η ασυμμετρία δημιουργεί την εξάρτηση, η οποία αυξάνεται όσο αυξάνεται η ρωσική απειλή.

Η ρωσική θέση για τα γαλλικά και βρετανικά πυρηνικά

Η Μόσχα έχει ζητήσει να συνυπολογιστούν τα πυρηνικά οπλοστάσια της Γαλλίας και της Βρετανίας σε ενδεχόμενη μελλοντική ευρύτερη συμφωνία ελέγχου των πυρηνικών εξοπλισμών. Στις 9 Φεβρουαρίου 2026 ο Ρώσος Υφυπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Ριαμπκόφ συνέδεσε την προοπτική τέτοιων συνομιλιών με τη συμμετοχή των δύο ευρωπαϊκών πυρηνικών δυνάμεων. Αυτή η πρόταση συμφέρει και τις ΗΠΑ αλλά και την Κίνα, διότι το σύστημα ασφάλειας της Ευρώπης εξακολουθεί να είναι παγιδευμένο και εξαρτώμενο στις τρεις υπερδυνάμεις, αφού από πλευρές ισχύος συνιστά τον φτωχό συγγενή.

ΗΠΑ και Κίνα: Εμπόριο, δολάριο και αμερικανικά ομόλογα

Η διαμόρφωση στρατηγικής αντιπαράθεσης δεν συνεπάγεται πλήρη οικονομική αποσύνδεση. Το 2025 το διμερές εμπόριο αγαθών ΗΠΑ–Κίνας ανήλθε σε $414,7 δισ. Η Κίνα παραμένει σημαντική πηγή εισαγωγών της αμερικανικής αγοράς, ενώ οι αμερικανικές εξαγωγές εξαρτώνται, σε μικρότερο απόλυτο ύψος, και από την πρόσβαση στην κινεζική αγορά.

Πίνακας 4. Διμερές εμπόριο αγαθών ΗΠΑ–Κίνας, 2025 (δισ. δολάρια)

Στιγμιότυπο οθόνης 2026-11-20 135527.png

Πηγή: U.S. Bureau of Economic Analysis, ετήσια στοιχεία 2025. Τα στοιχεία αφορούν αγαθά, όχι υπηρεσίες.

Η χρηματοοικονομική αλληλεξάρτηση των δύο γιγάντων είναι εξίσου σημαντική. Η Κίνα διατηρεί αμερικανικούς κρατικούς τίτλους ως μέρος των διεθνών της τοποθετήσεων, ενώ η διεθνής ζήτηση για αμερικανικά ομόλογα στηρίζει τη ρευστότητα και τη χρηματοδότηση του Δημοσίου των ΗΠΑ. Η χρήση του δολαρίου στις διεθνείς συναλλαγές παρέχει στις ΗΠΑ ισχυρό χρηματοπιστωτικό πλεονέκτημα, χωρίς αυτό να συνεπάγεται ότι ελέγχουν μονομερώς όλες τις κινεζικές συναλλαγές[1]. Γίνεται αντιληπτό ότι υπάρχει τέτοια αλληλεξάρτηση μεταξύ των δυο υπερδυνάμεων, που τους επιβάλλει να αποφύγουν την παγίδα του Θουκυδίδη για να μην πέσουν και οι δυο γίγαντες και μαζί τους το διεθνές σύστημα.

Πίνακας 5. Αμερικανικά κρατικά ομόλογα καταγεγραμμένα στην ηπειρωτική Κίνα (δισ. δολάρια)

Στιγμιότυπο οθόνης 2026-11-20 135608.png

Πηγή: U.S. Treasury, TIC. Οι καταγραφές βάσει χώρας θεματοφυλακής δεν αποτυπώνουν κατ’ ανάγκην τον τελικό πραγματικό δικαιούχο όλων των τίτλων.

Τα στοιχεία αυτά συμπληρώνουν τα τρία προηγούμενα διαγράμματα για το ΑΕΠ, το εμπόριο της ΕΕ και τα πυρηνικά αποθέματα. Η Σενζέν δείχνει ότι διαμορφώνεται ιδιαίτερο τριμερές πλαίσιο στρατηγικού διαλόγου: οι αγορές, το δολάριο και οι εφοδιαστικές αλυσίδες δείχνουν ότι το διεθνές οικονομικό σύστημα παραμένει βαθιά αλληλεξαρτώμενο.

Κύπρος και γεωπολιτική σημασία

Η ανάδυση ενός τριπολικού συστήματος ΗΠΑ-Κίνας-Ρωσίας αφορά και στην Κύπρο και δη σε περιφερειακό επίπεδο. Αυξάνει τους κινδύνους, εάν δεν γίνει αντιληπτός ο ρόλος, τον οποίο θέλει να έχει η Τουρκία ως περιφερειακή δύναμη και φέρνει εκ νέου στο προσκήνιο τη σημασία της αποτροπής μέσω συμμαχιών της αυτοδύναμης άμυνας. Η Ανατολική Μεσόγειος αποτελεί πεδίο ανταγωνισμού για ενεργειακούς πόρους, θαλάσσιες οδούς, εμπορικούς διαδρόμους και στρατιωτική παρουσία. Οι ΗΠΑ επιδιώκουν τον έλεγχο κρίσιμων διαδρομών και τον περιορισμό της ρωσικής και κινεζικής επιρροής. Η Κίνα ενδιαφέρεται για εμπορική και επενδυτική πρόσβαση, ενώ η Ρωσία επιδιώκει να διατηρήσει γεωπολιτικά ερείσματα στη Μεσόγειο. Και η Τουρκία διεκδικεί ρόλο περιφερειακής δύναμης στη λογική του εκκρεμούς. Κινείται παντού. Παίζει με τα δικά της συμφέροντα και των μεγάλων δυνάμεων. Η κίνηση συνεργασίας της Κύπρου με τις ΗΠΑ στη Βάση Ανδρέας Παπανδρέου και με τη Γαλλία σε διάφορα επίπεδα θα ήταν δυνατό να συνεχισθεί με πρόταση που θα καθιστά το νησί κέντρο διοίκησης της ΕΕ στην περιοχή με τη συνδρομή της Ουάσιγκτον στη λογική των νέων συμφωνιών με την Κίνα και τη Ρωσία ως χώρου σταθερότητας και αποτροπής.

ΠΗΓΗ:ΣΗΜΕΡΙΝΗ 22/11/2026