Οι Στόχοι Ακιντζί-ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ

23 Φεβρουάριος 2017

Σημερινή

Εφόσον η Κυπριακή Δημοκρατία είναι εκλιπούσα και, εν πάση περιπτώσει, πρόκειται να διαλυθεί και να δώσει τη θέση της στη διζωνική συνομοσπονδία, τι χρειάζεται η τήρηση του Συντάγματός της; Αυτά πρέπει να σκέφτονται στον Δημοκρατικό Συναγερμό, διαφορετικά δεν εξηγείται η απόφασή τους να διεμβολίσουν το Σύνταγμα, διά της ακύρωσης μίας νόμιμης και συνταγματικής απόφασης της Βουλής, η οποία αφορά στο ενωτικό δημοψήφισμα.

Το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας προέβλεπε τη δημιουργία δύο Κοινοτικών Συνελεύσεων. Της Ελληνικής και της Τουρκικής, αρμοδιότητες των οποίων ήταν ο χειρισμός των υποθέσεων Παιδείας και Θρησκείας των δύο κοινοτήτων.

Μετά από την τουρκική ανταρσία κατά του κυπριακού κράτους το 1963, και την υπαγορευθείσα από την Άγκυρα αποχώρηση των Τουρκοκυπρίων από όλες τις δομές της Κυβέρνησης, η κυπριακή Κυβέρνηση, με νόμιμη πράξη, αποφάσισε να προχωρήσει στη σύσταση Υπουργείου Παιδείας, στο οποίο θα περιήρχοντο όλες οι αρμοδιότητες της Ελληνικής Κοινοτικής Συνέλευσης.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο όλοι οι εθνικές επέτειοι και εορτασμοί, η εκπαίδευση των Ελληνοκυπρίων νέων και τα παρεμφερή θέματα υπάγονται στις αρμοδιότητες του νόμιμου κράτους.

Τι έπραξε η Βουλή; Αποφάσισε να επικυρώσει τον εορτασμό του ενωτικού δημοψηφίσματος, μίας σελίδας που αφορά τους εθνικούς αγώνες του κυπριακού Ελληνισμού. Έρχεται, όμως, ο ΔΗΣΥ και συντάσσεται με την αξίωση του Ακιντζί, ο οποίος αξιώνει ακύρωση της απόφασης.

Αλλά, τι επιπλέον πράττει ο ΔΗΣΥ; Ανατρέπει και τα συμφωνηθέντα στον διακοινοτικό διάλογο, ότι οι δύο συνιστώσες πολιτείες θα έχουν την αρμοδιότητα να καθορίζουν τις εθνικές και θρησκευτικές επετείους των δύο κοινοτήτων. Και βεβαίως, δια της τροπολογίας – ακύρωσης της απόφασης της Βουλής, ο Δημοκρατικός Συναγερμός ακυρώνει και οποιαδήποτε απόφαση της ελληνοκυπριακής συνιστώσας πολιτείας να καθορίζει ως ημέρα εορτασμού της ελληνοκυπριακής κοινότητας την επέτειο του ενωτικού δημοψηφίσματος.

Διότι, αν τώρα ο Μουσταφά Ακιντζί, ως παράνομος ηγέτης αποσχισθέντος τμήματος της χώρας, θέλει να επιβάλει, με τη στήριξη του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ, ποιες εθνικές επετείους πρέπει να τιμά και να εορτάζει η ελληνοκυπριακή κοινότητα, ας φαντασθεί ο κάθε ένας έχων σώας πολιτικάς φρένας, τι θα απαιτήσει αύριο, όταν καταστεί ισότιμος, πολιτικά και αριθμητικά, εταίρος του διζωνικού κράτους. Πολύ περισσότερο, όταν καταστεί ο Τουρκοκύπριος, εκ περιτροπής, πρόεδρος του εκτρώματος που θα δημιουργηθεί.

Το ενωτικό δημοψήφισμα είναι μόνο η αρχή. Μετά θα ακολουθήσουν αξιώσεις για κατάργηση των εορτασμών της 1ης Απριλίου, η κατάργηση της καταδίκης της τουρκικής εισβολής και της ανακήρυξης του ψευδοκράτους, οι παρεμβάσεις στα βιβλία και στην εκπαίδευση των Ελληνοκυπρίων νέων, γενικά ό,τι περάσει από το μυαλό των Τουρκοκυπρίων ηγετών, το οποίο θα αφελληνίζει τη νεολαία της Κύπρου και την ιστορία του κυπριακού Ελληνισμού, και θα καθιστά τον Ελληνισμό της Κύπρου μία φυλή του Αμαζονίου. Χωρίς παρελθόν, χωρίς εθνική ταυτότητα, χωρίς ιστορία.

Αλλά αυτό δεν αποτελεί μόνο στόχο της Τουρκίας και του Ακιντζί. Αυτό αποτελεί στόχο του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ. Γι’ αυτό εξεμάνησαν κατά της απόφασης της Βουλής για το ενωτικό δημοψήφισμα, γι’ αυτό ζητούν να υπάρξει νέα κουλτούρα στην εκπαίδευση των Ελληνοκυπρίων νέων, γι’ αυτό συμμετέχουν στα δικοινοτικά πανηγύρια στο γήπεδο της Τσετίν Καγιά, γι’ αυτό ζητούν αποκοπή των ομφαλίων λώρων με την Ελλάδα, γι’ αυτό στα εθνικά μνημόσυνα των ηρώων της ΕΟΚΑ, οι Υπουργοί και οι ομιλητές του ΔΗΣΥ διαστρεβλώνουν την ιστορία και τη θυσία των αγωνιστών και των ηρώων και αποφεύγουν να αναφέρουν ότι οι ήρωες της ΕΟΚΑ έπεσαν αγωνιζόμενοι για την Ένωση.

Γι’ αυτό ο ΔΗΣΥ δεν ενοχλείται από αποφάσεις διά των οποίων καλείται το Υπουργείο Παιδείας να καταργήσει τις εκδρομές των μαθητών στην Ελλάδα, επειδή ενισχύουν τον «εθνικισμό» και γι’ αυτό ουδεμία αντίδραση εκδηλώνει στην παραίνεση όπως αποφεύγονται οι επισκέψεις μικρών μαθητών στα Φυλακισμένα Μνήματα, επειδή η θέα της αγχόνης, πιθανόν να τους προκαλέσει ψυχολογικά τραύματα.

Τίποτε δεν είναι τυχαίο από όσα συντελούνται. Όλα είναι μέρος ενός προγράμματος αφελληνισμού, το οποίο υλοποιείται από τα δύο κόμματα σε μία προσπάθεια εμπέδωσης νεοκυπριακής συνείδησης και άρνησης της ελληνικότητας και της ιστορίας του κυπριακού Ελληνισμού…

ΠΗΓΗ:http://www.sigmalive.com/simerini/columns/thesi/407908/oi-stoxoi-akintzidisyakel