8 Μαρτίου 2017
του Άριστου Μιχαηλίδη
Αγαπητέ Πρόεδρε, σου γράφουν ανοικτές επιστολές διάφοροι αυτές τις μέρες, ίσως είναι έθιμο, ελπίζω μερικές να σε διασκεδάζουν, τουλάχιστον. Προπάντων, γράφουν για να σε καλέσουν να «διορθώσεις το λάθος» της Βουλής και να ανταποκριθείς στις απαιτήσεις της Άγκυρας και του Μουσταφά Ακιντζί, για να μην ανατιναχθεί στον αέρα το μομέντουμ, λένε. Ποιο μομέντουμ εννοούν δεν είναι εύκολο να αντιληφθούμε, ειδικά μετά τις προβοκατόρικες ανατινάξεις, που κάνει ο κ. Ακιντζί τους τελευταίους πεντέξι μήνες, από τότε που αντιλήφθηκε ότι δεν μπορεί να συζητείται επ’ άπειρον η διακυβέρνηση και πρέπει να μπει στα βαθιά του εδαφικού και των τουρκικών στρατευμάτων. Σου κάνουν και εκκλήσεις, σχεδόν κάθε μέρα από την πλευρά του ΑΚΕΛ, και σε καλούν να συναισθανθείς τις ευθύνες σου, λες και είσαι ανεύθυνος και διέκοψες τις συνομιλίες εσύ κι όχι ο Ακιντζί άνευ λόγου και αιτίας. Μου φαίνεται ότι προσπαθούν να σε πείσουν ότι πρέπει να σπεύσεις να καλύψεις το τεράστιο κενό στο «ενδοτικό μέτωπο», που άφησαν οι Ενωμένοι Δημοκράτες, από τότε που αποχώρησε από τη δημόσια πολιτική ζωή η Πραξούλλα Αντωνιάδου. Αυτό το κενό προσπαθεί να καλύψει και ο Άντρος Κυπριανού τις τελευταίες μέρες, και νομίζουμε ότι τα καταφέρνει μια χαρά.
Επανήλθε στο προσκήνιο και ο Μιχάλης Παπαπέτρου με ανοικτή επιστολή και σε καλεί «να προβληματιστείς για το ότι σήμερα επαινούν τη στάση σου, όσοι μέχρι χτες σε έβριζαν ως προδότη και αντεθνικά ενεργούντα». Πράγματι, πρέπει να προβληματιστείς, κύριε Πρόεδρε. Να προβληματιστείς αν θα είσαι ηγέτης ή αν θα είσαι ηγετίσκος, που συμπορεύεται με εκείνους που διατυπώνουν τις πιο έξαλλες, τις πιο ακραία ενδοτικές θέσεις στο Κυπριακό και αδυνατούν να πείσουν τον λαό. Να σου θυμίσω μόνο ότι τον άγριο καιρό μετά το δημοψήφισμα (του 2004, όχι του 1950) ο κ. Παπαπέτρου είχε στείλει ανοικτή επιστολή και στον γενικό γραμματέα του ΑΚΕΛ, Δημήτρη Χριστόφια, και τον κατηγορούσε ότι πολιτευόταν στο Κυπριακό για να διατηρήσει την εξουσία του μέσω του Τάσσου. Κάπως έτσι σου το λέει κι εσένα: «Το πολιτικό σου μέλλον, και ελπίζω να το κατανοήσεις, είναι συνδεδεμένο με τη λύση και όχι με τις προεδρικές εκλογές» λέει. Δηλαδή, αν δεν κάνεις αυτό που θα έκαναν οι Ενωμένοι Δημοκράτες, ο Παπαπέτρου, η Πραξούλλα, ο Τορναρίτης (ουπς, λάθος, αυτός είναι δικός σου), θα είσαι ένας εγκληματίας, που εγκατέλειψε τη λύση για να κερδίσει τις προεδρικές εκλογές. Πού την είδαν τη λύση όλοι αυτοί οι μυστήριοι αναλυτές δεν ξέρουμε, ίσως εσύ μπορείς να μας διαφωτίσεις αν είμαστε ποτέ κοντά αυτούς τους 22 μήνες των συνομιλιών. Για να μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας, αν μη τι άλλο.
Πάντως, όταν ο κ. Παπαπέτρου ήταν Κυβερνητικός Εκπρόσωπος του Γλαύκου Κληρίδη (τότε που κι εσύ ο ίδιος κατάγγελλες ότι το προεδρικό περιβάλλον δεν ενημερώνει την πολιτική ηγεσία για όσα συζητούνταν στη Νέα Υόρκη, όπου προετοιμαζόταν το σχέδιο Ανάν), ο Δημήτρης Χριστόφιας δήλωνε ότι ο Παπαπέτρου είχε τις ίδιες απόψεις «όταν ήταν και μέλος της φράξιας στο ΑΚΕΛ». «Ήταν από τότε Κληριδικοί οι άνθρωποι και ήταν από τότε που δέχονταν και λύση δύο λαών» (ΚΥΠΕ – 10.1.2003). Τελικά, αυτή είναι η ουσία, κύριε Πρόεδρε. Αν θα προσπαθήσεις τώρα, που έχεις την ευκαιρία να ανατρέψεις την πορεία προς λύση δύο λαών και δύο κρατών και τα τουρκικά σχέδια σε βάρος της χώρας μας και του λαού, ή αν θα μετατραπείς σε εκφραστή της πολιτικής Παπαπέτρου και, βεβαίως, της εμβέλειας των Ενωμένων Δημοκρατών. Και προπάντων, αν θα δεχθείς να εκχωρήσεις στην Άγκυρα, μέσω των Τ/κ, δικαίωμα βέτο στις αποφάσεις της Βουλής και στην Παιδεία των Ελληνοκυπρίων, ακόμα και χωρίς λύση. Διότι, το θέμα εδώ δεν είναι αν θα αναιρεθεί η απόφαση της Βουλής και αν θα καταργηθεί η δημοκρατία, όπως σε καλούν να κάνεις Τούρκοι και Ελληνοκύπριοι, δήθεν για να μη χάσουμε το φανταστικό μομέντουμ. Το θέμα είναι αν θα αντιληφθούμε όλοι πόσο εύθραυστο κράτος πάμε να στήσουμε, σαν από λεπτό γυαλί, όπου με το παραμικρό μπορεί να γίνει θρύψαλα.
