11 Μαρτίου 2017
του Άριστου Μιχαηλίδη
Όταν μιλούν οι Τουρκοκύπριοι πολιτικοί και οι Τούρκοι για το ενδεχόμενο ολοκληρωτικού ναυαγίου και άρα μη λύσης, δίνουν την εντύπωση ότι η μη λύση βλάπτει μόνο τους Ε/κ, οι οποίοι επομένως οφείλουν να ανταποκριθούν στον όποιο εκβιασμό τους. Ακόμα και ο δήθεν κυπριακά σκεπτόμενος Μουσταφά Ακιντζί, προχτές πάλι, δίπλα στον Μπιναλί Γιλντιρίμ, εκβίαζε για πολλοστή φορά. «Μια λύση, έλεγε, θα υποβοηθήσει και τη συνεργασία και την ασφάλεια σε θέματα ενέργειας. Σε αντίθετη περίπτωση μπορεί να υπάρξει θέμα νέων εντάσεων». Είπε και τον χιλιοειπωμένο αμανέ ότι «σίγουρα το ψευδοκράτος δεν θα χαθεί, αλλά θα συνεχίσει τον δρόμο του». Βεβαίως και οι Ελληνοκύπριοι μαζί με το νόμιμο κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας θα συνεχίσουν τον δρόμο τους, αλλά αυτό είναι τους Τουρκοκύπριους που πρέπει να προβληματίσει πρωτίστως. Και ίσως, οι σοφοί εκπρόσωποι των Ελληνοκυπρίων, θα πρέπει να αρχίσουν έστω και αργά να απευθύνονται στους Τ/κ, όχι με απειλές αλλά με πραγματικά γεγονότα. Με την ελπίδα να αντιληφθούν ποιες είναι οι επιλογές που τους προσφέρουν οι ηγέτες τους, παραμένοντας προσκολλημένοι και εξαρτημένοι από την Άγκυρα με την ανισόρροπη πλέον ηγεσία.
Προχτές ακόμα η ΣΕΚ και η ΠΕΟ έδωσαν στοιχεία ότι οι Τ/κ που δούλευαν στις ελεύθερες περιοχές τα πρώτα χρόνια μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων ήταν μερικές χιλιάδες, ενώ σήμερα περιορίζονται κάτω από τους 800. Φυσικά, η μείωση έχει την εξήγησή της στην οικονομική κρίση και την ανεργία. Όμως, έχει σημασία ότι αν πάνε καλά οι Ε/κ, είτε με λύση είτε όχι, οι Τ/κ έχουν εξασφαλισμένες χιλιάδες θέσεις εργασίας και στις ελεύθερες περιοχές.
Σημαντικό είναι και το γεγονός ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση βρήκαν ανταπόκριση οι θέσεις της κυπριακής κυβέρνησης ότι δεν μπορεί να συνεχίζεται το πρόγραμμα εναρμόνισης των Τ/κ ενόσω οι Τ/κ επιλέγουν να εμποδίζουν τη λύση, διότι το πρόγραμμα είναι παράλληλο με την πορεία προς τη λύση. Και πρέπει να γνωρίζουν οι Τ/κ ότι αυτό έχει οικονομικό αντίκτυπο σε βάρος τους. Μόλις τον περασμένο Οκτώβριο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε νέο πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας ύψους 33 εκατ. ευρώ για την τ/κ κοινότητα. Η οικονομική ενίσχυση ξεκίνησε το 2006 με πρώτη έγκριση ποσού €139 εκατομμυρίων. Δεκάδες εκατομμύρια από τότε διοχετεύτηκαν στα κατεχόμενα. Και την οικονομική βοήθεια της ΕΕ την εγκρίνει η Κυπριακή Δημοκρατία, έστω κι αν συνεχίζουν, παίρνοντας τα εκατομμύρια, να την ονομάζουν είτε ελληνοκυπριακή διοίκηση είτε εκλιπούσα. Αν δεν υπάρχει λύση δεν μπορεί να υπάρχει ούτε βοήθεια εναρμόνισης, διότι η επιλογή των Τ/κ θα είναι μη ένταξη στην ΕΕ αλλά συνέχιση της επιβίωσής τους με βοήθεια από την Τουρκία.
Επιπλέον, η Κυπριακή Δημοκρατία από το 2004 μέχρι το 2010 (δυστυχώς δεν βρήκαμε στοιχεία για τα επόμενα χρόνια) έχει δαπανήσει για τους Τ/κ €395 εκατομμύρια, στην Υγεία, σε συντάξεις, χορηγίες, επιδόματα, κτηνιατρικές υπηρεσίες, επιχορηγήσεις διδάκτρων κ.ά.
Από την άλλη, οι απειλές Ακιντζί και άλλων, στα θέματα ενέργειας πρέπει να πάρουν απάντηση. Και η απάντηση δεν είναι άλλη από το ότι οι απειλές δεν είναι τους Ελληνοκύπριους που αφορούν πλέον, αλλά τα συμφέροντα μεγάλων χωρών, ΗΠΑ με την Exxon Mobil, Ιταλίας με την ENI, Γαλλίας με την TOTAL κ.α. Όπως και τα συμφέροντα της ΕΕ, που ευνοεί αγωγό προς Ελλάδα και όχι προς Τουρκία. Η αποφασιστικότητα της κυπριακής Κυβέρνησης να προχωρήσει με έρευνες και εξορύξεις θα είναι καθαρό μήνυμα προς τους Τ/κ, οι οποίοι χωρίς λύση θα μείνουν έξω από τον φυσικό πλούτο. Δεν μπορούν από την παρανομία να περιμένουν νόμιμα κέρδη, ακόμα κι αν πιστεύουν ότι η Τουρκία θα εμποδίσει τα κέρδη. Η βλακώδης πολιτική που διατύπωνε ο Δημήτρης Χριστόφιας τον Σεπτέμβρη του 2011 («Εγγυώμαι ότι και πριν από τη λύση εάν θα έχουμε αυτά τα εισοδήματα, θα δούμε με ποιον τρόπο θα τα χρησιμοποιήσουμε για το καλό και των δύο κοινοτήτων») δεν μπορεί να συνεχίζεται την ώρα που η συμπεριφορά των Τ/κ έναντι της λύσης είναι ο εκβιασμός και ο μαξιμαλισμός.
Είναι ώρα, λοιπόν, υπό συνθήκες ασύδοτης πρόκλησης, να σταματήσουν οι ηγέτες μας να πολιτεύονται ως να είναι τα ευάλωτα θύματα, ακόμα και του φίλου τους Ακιντζί, που εκλιπαρούν για έλεος. Δεν εισηγούμαστε να παριστάνουν τα παλικάρια, που δεν είναι, αλλά να οργανωθούν και να αξιοποιήσουν όλα τα μέσα για να αμυνθούν επιθετικά. Διότι δεν έχουν άλλη επιλογή.
