09 Απριλίου 2017
του Άριστου Μιχαηλίδη
Φυσικά και όταν ένας βουλευτής από το επίσημο βήμα του κοινοβουλίου χαρακτηρίζει άλλους βουλευτές ως μειοδότες είναι χείριστο κατάντημα. Και καλά κάνουν οι Αρχές προς τις οποίες θα αποταθεί το ΑΚΕΛ να εξετάσουν αν προκύπτει ποινικό αδίκημα με βάση τη νομοθεσία για όσους υποκινούν ρητορική μίσους, φανατισμού και ρατσισμού. Και όχι μόνο για όσα είπε ο βουλευτής του ΕΛΑΜ, αλλά και για όσα είπαν άλλοι, έστω κι αν ήταν συγκεκαλυμμένα πίσω από την πλούσια γλώσσα μας, που όποιος την γνωρίζει μπορεί να χαρακτηρίζει κάποιον μειοδότη χωρίς να χρησιμοποιεί αυτή τη λέξη. Διότι, εδώ που φτάσαμε, στην ούτως ειπείν κρίσιμη καμπή, όπου όλοι καλούν τους άλλους σε ενότητα, υπευθυνότητα και σοβαρότητα, αλλά όχι τους εαυτούς τους, μάλλον πρέπει να τα βάλουμε όλα κάτω, και όχι μόνο την προκλητική γλώσσα του ΕΛΑΜ, το οποίο μόνο και μόνο που δηλώνει την αδελφική σχέση του με μια κλίκα επικίνδυνων ναζιστών όπως τη Χρυσή Αυγή, δεν θα έπρεπε να είναι κόμμα και να βρίσκεται στη Βουλή.
Έπεσαν οι μάσκες, λένε κάποιοι, αλλά και πάλι μιλούν για τις μάσκες των άλλων, όχι τις δικές τους. Οι μάσκες έπεσαν από καιρό, αυτό που έγινε τώρα είναι ότι έδειξε ο καθένας τις αντοχές του και τις προτεραιότητές του. Και η κόντρα του τελευταίου διμήνου με την απόφαση της Βουλής για το Ενωτικό Δημοψήφισμα και όσα ακολούθησαν είναι μια καλή ευκαιρία να δει ο καθένας τον εαυτό του στον καθρέφτη.
«Οι πολίτες γνωρίζουν ποιοι προσπάθησαν όλο αυτό το διάστημα να μιλήσουν με τη φωνή της λογικής και ποιοι απλώς ύβριζαν και προκαλούσαν», έλεγε σε ανακοίνωσή του την Παρασκευή το ΑΚΕΛ, με την οποία απέδιδε τους τραμπουκισμούς μέσα και έξω από τη Βουλή σε κόμματα και πολιτικούς αρχηγούς, που με τη ρητορική τους έγιναν «φορείς φανατισμού, έντασης και προπηλακισμών». Ο καθένας θεωρεί τη δική του φωνή ως φωνή της λογικής. Πού είναι, όμως, η λογική όταν αρχηγοί κομμάτων, βουλευτές, υπουργοί και άλλοι, δηλώνουν κάθε μέρα ότι όσοι διαφωνούν με την πολιτική ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ και Κυβέρνησης είναι οπαδοί του στάτους κβο, δεν θέλουν λύση και είναι βολεμένοι με την κατοχή; Δηλαδή, είναι μειοδότες. Γιατί, όποιος δεν θέλει λύση επειδή βολεύτηκε οικονομικά με την κατοχή και αγωνίζεται για να παραμείνει στην πατρίδα μας ο κατοχικός στρατός, οι έποικοι, η προσφυγιά τι άλλο είναι από προδότης της πατρίδας; Προπάντων, όταν τους κατηγορείς ότι αυτοί ευθύνονται για τη μη λύση, διαβεβαιώνοντας ότι η Τουρκία θέλει λύση αλλά την εμποδίζουν οι θέσεις του Παπαδόπουλου, του Λιλλήκα, του Σιζόπουλου, της Θεοχάρους, του Περδίκη ή την εμποδίζουν ακόμα και αρθρογράφοι που καθυβρίζονται καθημερινά από κομματικούς ινστρούχτορες και φανατισμένα αδαή τσογλάνια. Αν θέλει η Τουρκία να λύσει το Κυπριακό και δεν θέλουν Ελληνοκύπριοι πολιτικοί αρχηγοί τι σημαίνει; Προδότες με περικεφαλαία. Κι όταν δηλώνεις ότι η απόφαση της Βουλής για το Ενωτικό Δημοψήφισμα είναι πολιτική σχιζοφρένεια ή ότι όσοι την ψήφισαν ποδηγετούνται από το ΕΛΑΜ ή ότι την ψήφισαν επειδή είχαν σχέδιο να διακόψουν τις συνομιλίες ή ότι αυτό που έκαναν ψηφίζοντας νόμιμα και δημοκρατικά ήταν μίνι πραξικόπημα, δεν είναι ρητορική μίσους είναι η φωνή της λογικής.
Υ.Γ. Πάντως, στον Ποινικό Κώδικα η εσχάτη προδοσία περιγράφεται με σαφήνεια: «Είναι ένοχος εσχάτης προδοσίας και υπόκειται στην ποινή της φυλάκισης διά βίου», όποιος, μεταξύ άλλων, «(β) παρέχει βοήθεια σε χώρα η οποία βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση, ή είναι αναμεμιγμένη σε ένοπλες εχθροπραξίες εναντίον της Δημοκρατίας, (γ) παρέχει βοήθεια σε ένοπλες δυνάμεις εναντίον των οποίων δυνάμεις της Δημοκρατίας είναι αναμεμειγμένες σε ένοπλες ενέργειες». Όποιος παρέχει βοήθεια σε χώρα η οποία βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση, λέει. Κι αυτό αφορά όλους τους πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, να υπενθυμίσουμε παρεμπιπτόντως ότι αφορά και τους Τουρκοκυπρίους με τις ταυτότητες του νόμιμου κράτους.
ΠΗΓΗ:ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ
